തസ്മിന് രാജനി രാജ്യേ തു സ്ഥിതേ ഽയോധ്യാപതൌ മുനേ വസിഷ്ഠേ ബ്രഹ്മവിച്ഛ്രേഷ്ഠേ പുരോധസി വിശേഷതഃ
അയോധ്യയുടെ രാജാവായ ദശരഥൻ രാജ്യം ഭരിക്കുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിൽ ഏറ്റവും മുൻപന്തിയിലിരുന്ന വസിഷ്ഠൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖ്യപുരോഹിതനായിരുന്നു.
ന ച വ്യാധിര് ന ദുര്ഭിക്ഷം ന ചാവൃഷ്ടിര് ന ചാധയഃ ബ്രഹ്മക്ഷത്രവിശാം നിത്യം ശൂദ്രാണാം ച വിശേഷതഃ
അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ക്ഷത്രിയന്മാർക്കും വൈശ്യന്മാർക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് ശൂദ്രന്മാർക്കും, രോഗമോ, ദുരഭിക്ഷമോ, വരൾച്ചയോ, മറ്റു കഷ്ടതകളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ആശ്രമാണാം തു സര്വേഷാമ് ആനന്ദോ ഽഭൂത് പൃഥക് പൃഥക് തസ്മിഞ് ശാസതി രാജേന്ദ്ര ഇക്ഷ്വാകൂണാം കുലോദ്വഹേ
ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിൽ ജനിച്ച ആ രാജാവ് ഭരിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാ ആശ്രമങ്ങളിലും ഓരോരുത്തർക്കും സന്തോഷം നിറഞ്ഞിരുന്നു.
ദേവാനാം ദാനവാനാം തു രാജ്യാര്ഥേ വിഗ്രഹോ ഽഭവത് ക്വാപി തത്ര ജയം പ്രാപുര് ദേവാഃ ക്വാപി തഥേതരേ
ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും അധികാരം നേടാൻ വേണ്ടി എവിടെയോ തമ്മിൽ പോരാടി. ചിലപ്പോൾ ദേവന്മാർ ജയിച്ചു, ചിലപ്പോൾ മറുവശം.
ഏവം പ്രവര്തമാനേ തു ത്രൈലോക്യമ് അതിപീഡിതമ് അഭൂന് നാരദ തത്രാഹമ് അവദം ദൈത്യദാനവാന്
ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുമ്പോൾ, നാരദാ, മൂന്നു ലോകവും വലിയ കഷ്ടത അനുഭവിച്ചു. അപ്പോൾ ഞാൻ ദൈത്യന്മാരോടും ദാനവന്മാരോടും പറഞ്ഞു.
ദേവാംശ് ചാപി വിശേഷേണ ന കൃതം തൈര് മദീരിതമ് പുനശ് ച സംഗരസ് തേഷാം ബഭൂവ സുമഹാന് മിഥഃ
എന്നാൽ ദേവന്മാർ, പ്രത്യേകിച്ച്, ഞാൻ പറഞ്ഞത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. പിന്നെയും അവരുടെ ഇടയിൽ വലിയ യുദ്ധം ഉണ്ടായി.
വിഷ്ണും ഗത്വാ സുരാഃ പ്രോചുസ് തഥേശാനം ജഗന്മയമ് താവ് ഊചതുര് ഉഭൌ ദേവാന് അസുരാന് ദൈത്യദാനവാന്
ദേവന്മാർ വിഷ്ണുവിനെയും ലോകനാഥനായ ഈശാനനെയും സമീപിച്ചു. അവർ ഇരുവരും ദേവന്മാരോടും അസുരന്മാരോടും ദൈത്യദാനവന്മാരോടും സംസാരിച്ചു.
തപസാ ബലിനോ യാന്തു പുനഃ കുര്വന്തു സംഗരമ് തഥേത്യ് ആഹുര് യയുഃ സര്വേ തപസേ നിയതവ്രതാഃ
തപസ്സിന്റെ ബലമുള്ളവർ വീണ്ടും തപസ്സ് ചെയ്ത് പിന്നെ യുദ്ധം നടത്തട്ടെ എന്നു അവർ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ എല്ലാവരും തപസ്സിനായി വ്രതം പാലിച്ച് പുറപ്പെട്ടു.
യയുസ് തു രാക്ഷസാന് ദേവാഃ പുനസ് തേ മത്സരാന്വിതാഃ ദേവാനാം ദാനവാനാം ച സംഗരോ ഽഭൂത് സുദാരുണഃ
എന്നാൽ ദേവന്മാർ അസൂയയോടെ വീണ്ടും രാക്ഷസന്മാരുടെ അടുക്കൽ പോയി. ദേവന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും ഇടയിൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം ഉണ്ടായി.
ന തത്ര ദേവാ ജേതാരോ നൈവ ദൈത്യാശ് ച ദാനവാഃ സംയുഗേ വര്തമാനേ തു വാഗ് ഉവാചാശരീരിണീ
അവിടെ ദേവന്മാരും ദൈത്യദാനവന്മാരും ആരും ജയിച്ചില്ല. യുദ്ധം നടക്കുമ്പോൾ, ശരീരമില്ലാത്ത ഒരു വാണി അപ്പോൾ പ്രസ്താവിച്ചു.
യേഷാം ദശരഥോ രാജാ തേ ജേതാരോ ന ചേതരേ
ദശരഥൻ രാജാവിനൊപ്പം ഉള്ളവരാണ് ജയിക്കുന്നത്; മറ്റുള്ളവർക്ക് വിജയം ഇല്ല.
ഇതി ശ്രുത്വാ ജയായോഭൌ ജഗ്മതുര് ദേവദാനവൌ തത്ര വായുസ് ത്വരന് പ്രാപ്തോ രാജാനമ് അവദത് തദാ
അത് കേട്ടു, ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും ജയത്തിനായി പുറപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ വായു വേഗത്തിൽ രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി പറഞ്ഞു.
ആഗന്തവ്യം ത്വയാ രാജന് ദേവദാനവസംഗരേ യത്ര രാജാ ദശരഥോ ജയസ് തത്രേതി വിശ്രുതമ്
രാജാവേ, ദേവന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും യുദ്ധത്തിൽ നിങ്ങൾ വരണം. ദശരഥൻ രാജാവുള്ളിടത്താണ് വിജയം എന്നും പ്രശസ്തമാണ്.
തസ്മാത് ത്വം ദേവപക്ഷേ സ്യാ ഭവേയുര് ജയിനഃ സുരാഃ
അതിനാൽ, ദേവന്മാരുടെ പക്ഷത്ത് നിങ്ങൾ നിൽക്കണം. അങ്ങനെ ദേവന്മാർക്ക് വിജയം ലഭിക്കും.
തദ് വായുവചനം ശ്രുത്വാ രാജാ ദശരഥോ നൃപഃ ആഗമ്യതേ മയാ സത്യം ഗച്ഛ വായോ യഥാസുഖമ്
വായുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദശരഥൻ രാജാവ് പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ ഉറപ്പായി വരും; നീ ഇഷ്ടം പോലെ പോകാവുന്നതാണ്, വായുവേ.'
ഗതേ വായൌ തദാ ദൈത്യാ ആജഗ്മുര് ഭൂപതിം പ്രതി തേ ഽപ്യ് ഊചുര് ഭഗവന്ന് അസ്മത്സാഹായ്യം കര്തുമ് അര്ഹസി
വായു പോയതിനു ശേഷം, ദൈത്യന്മാർ രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു പറഞ്ഞു: 'പ്രഭോ, ഞങ്ങൾക്കും സഹായം ചെയ്യേണ്ടതാണ്.'
രാജന് ദശരഥ ശ്രീമന് വിജയസ് ത്വയി സംസ്ഥിതഃ തസ്മാത് ത്വം വൈ ദൈത്യപതേഃ സാഹായ്യം കര്തുമ് അര്ഹസി
രാജാവേ, മഹത്വമുള്ള ദശരഥാ, ജയം ഇപ്പോൾ നിന്റെ ഭാഗത്താണ്. അതിനാൽ, ദൈത്യാധിപതിക്ക് നീ സഹായം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.
തതഃ പ്രോവാച നൃപതിര് വായുനാ പ്രാര്ഥിതഃ പുരാ പ്രതിജ്ഞാതം മയാ തച് ച യാന്തു ദൈത്യാശ് ച ദാനവാഃ
അതിനുശേഷം, വായുവിന് മുമ്പ് വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നതു ഓർത്ത് രാജാവ് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഇതിനകം അതിന് സമ്മതം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ദൈത്യരും ദാനവരും പോകട്ടെ."
സ തു രാജാ തഥാ ചക്രേ ഗത്വാ ചൈവ ത്രിവിഷ്ടപമ് യുദ്ധം ചക്രേ തഥാ ദൈത്യൈര് ദാനവൈഃ സഹ രാക്ഷസൈഃ
അവൻ രാജാവ് അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു; സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോയി, ദൈത്യന്മാരോടും ദാനവന്മാരോടും രാക്ഷസന്മാരോടും ചേർന്ന് യുദ്ധം നടത്തി.
പശ്യത്സു ദേവസംഘേഷു നമുചേര് ഭ്രാതരസ് തദാ വിവിധുര് നിശിതൈര് ബാണൈര് അഥാക്ഷം നൃപതേസ് തഥാ
ദേവതകളുടെ കൂട്ടം നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, നമുചിയുടെ സഹോദരന്മാർ അതിവേഗം അമ്പുകൾകൊണ്ട് രാജാവിന്റെ രഥത്തിന്റെ അക്ഷം തകർത്തു.
ഭിന്നാക്ഷം തം രഥം രാജാ ന ജാനാതി സ സംഭ്രമാത് രാജാന്തികേ സ്ഥിതാ സുഭ്രൂഃ കൈകേയ്യാജ്ഞായി നാരദ
സംഭ്രമത്തിൽ ആ രാജാവ് തന്റെ രഥത്തിന്റെ അക്ഷം തകർന്നതാണെന്ന് അറിഞ്ഞില്ല; മനോഹരമായ കന്യകയായ കൈകേയി രാജാവിന് സമീപം നിന്നു, നാരദാ.
ന ജ്ഞാപിതം തയാ രാജ്ഞേ സ്വയമ് ആലോക്യ സുവ്രതാ ഭഗ്നമ് അക്ഷം സമാലക്ഷ്യ ചക്രേ ഹസ്തം തദാ സ്വകമ്
അവൾ രാജാവിനോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല; എന്നാൽ അക്ഷം തകർന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ആ സദാചാരവതിയായ കൈകേയി ഉടൻ തന്നെ തന്റെ കൈ അവിടെ വെച്ചു.
അക്ഷവന് മുനിശാര്ദൂല തദ് ഏതന് മഹദ് അദ്ഭുതമ് രഥേന രഥിനാം ശ്രേഷ്ഠസ് തയാ ദത്തകരേണ ച
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഇതൊരു അത്ഭുതകരമായ കാര്യമായിരുന്നു: രഥസാരഥികളിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവൻ, അവളുടെ കൈ അക്ഷമായി ഉപയോഗിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ചു.
ജിതവാന് ദൈത്യദനുജാന് ദേവൈഃ പ്രാപ്യ വരാന് ബഹൂന് തതോ ദേവൈര് അനുജ്ഞാതസ് ത്വ് അയോധ്യാം പുനര് അഭ്യഗാത്
ദൈത്യന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും ജയിച്ച ശേഷം, ദേവതകളിൽ നിന്ന് അനേകം വരങ്ങൾ ലഭിച്ച്, അവരുടെ അനുമതിയോടെ അവൻ സന്തോഷത്തോടെ അയോധ്യയിലേക്ക് മടങ്ങി.
സ തു മധ്യേ മഹാരാജോ മാര്ഗേ വീക്ഷ്യ തദാ പ്രിയാമ് കൈകേയ്യാഃ കര്മ തദ് ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മയം പരമം ഗതഃ
പിന്നീട്, വഴിയിൽ മഹാരാജാവ് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ കണ്ടു; കൈകേയിയുടെ ആ പ്രവർത്തി കണ്ടപ്പോൾ അവൻ അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകി.
തതസ് തസ്യൈ വരാന് പ്രാദാത് ത്രീംസ് തു നാരദ സാ അപി അനുമാന്യ നൃപപ്രോക്തം കൈകേയീ വാക്യമ് അബ്രവീത്
അതിനുശേഷം, അവൻ അവളെ മൂന്നു വരങ്ങൾ നൽകി, നാരദാ; രാജാവിന്റെ അനുമതി തേടി കൈകേയി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ത്വയി തിഷ്ഠന്തു രാജേന്ദ്ര ത്വയാ ദത്താ വരാ അമീ
രാജാധിരാജാ, നീ നൽകിയ ഈ വരങ്ങൾ ഞാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്ന സമയമുവരെ നിന്റെ കൈവശം തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ.
വിഭൂഷണാനി രാജേന്ദ്രോ ദത്ത്വാ സ പ്രിയയാ സഹ രഥേന വിജയീ രാജാ യയൌ സ്വനഗരം സുഖീ
രാജാവ് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ ആഭരണങ്ങൾ നൽകി, അവളോടൊപ്പം രഥത്തിൽ ഇരുന്ന് വിജയത്തോടെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വന്തം നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
യോഷിതാം കിമ് അദേയം ഹി പ്രിയാണാമ് ഉചിതാഗമേ സ കദാചിദ് ദശരഥോ മൃഗയാശീലിഭിര് വൃതഃ
പ്രിയപ്പെട്ട സ്ത്രീകൾക്ക് യോജിച്ച സമയത്ത് എന്താണ് കൊടുക്കാൻ പാടില്ലാത്തത്? ഒരിക്കൽ ദശരഥൻ വേട്ടക്കാർക്കൊപ്പം വേട്ടയാടാൻ പുറപ്പെട്ടു.
അടന്ന് അരണ്യേ ശര്വര്യാം വാരിബന്ധമ് അഥാകരോത് സപ്തവ്യസനഹീനേന ഭവിതവ്യം തു ഭൂഭുജാ
അവൻ രാത്രിയിൽ കാട്ടിൽ സഞ്ചരിച്ചു, ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടം നിർമ്മിച്ചു; ഒരു രാജാവ് ഏഴു ദോഷങ്ങൾ ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണ്.