അഭിഷേകം മഹേന്ദ്രസ്യ മങ്ഗലായ ബൃഹസ്പതിഃ കരോതു സംസ്മരന്ന് ആവാം സംപദാം സ്ഥൈര്യസിദ്ധയേ
മഹേന്ദ്രന്റെ അഭിഷേകം മംഗളത്തിനായി ബൃഹസ്പതി നടത്തട്ടെ. ഞങ്ങളിരുവരെയും ഓർത്ത്, സമ്പത്തിന്റെ സ്ഥിരതയ്ക്കായി ഈ അഭിഷേകം വരണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
ഇഹ ജന്മനി പൂര്വസ്മിന് യത് കിംചിത് സുകൃതം കൃതമ് തത് സര്വം പൂര്ണതാമ് ഏതു ഗോദാവരി നമോ ഽസ്തു തേ
ഈ ജന്മത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ മുമ്പത്തെ ജന്മത്തിൽ ചെയ്ത എല്ലാ നല്ല പ്രവൃത്തികളും പൂർണ്ണതയിലേക്കെത്തട്ടെ. ഗോദാവരി, നിനക്കു വന്ദനം.
ഏവം സ്മൃത്വാ തു യഃ കശ്ചിദ് ഗൌതമ്യാം സ്നാനമ് ആചരേത് ആവാഭ്യാം തു പ്രസാദേന ധര്മഃ സംപൂര്ണതാമ് ഇയാത് പൂര്വജന്മകൃതാദ് ദോഷാത് സ മുക്തഃ പുണ്യവാന് ഭവേത്
ഇങ്ങനെ ഓർത്ത് ഗൗതമിയിൽ ആരെങ്കിലും സ്നാനം ചെയ്താൽ, ഞങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ അവന്റെ ധർമ്മം പൂർണ്ണമാകും. മുൻജന്മങ്ങളിൽ ചെയ്ത പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് അവൻ മോചിതനായി, പുണ്യവാനാകും.
തഥേതി ചക്രതുഃ പ്രീതൌ സുരേന്ദ്രധിഷണൌ തതഃ മഹാഭിഷേകമ് ഇന്ദ്രസ്യ ചകാര ദ്യുസദാം ഗുരുഃ
ഇങ്ങനെ സമ്മതിച്ചശേഷം സന്തോഷത്തോടെ ഇന്ദ്രനും ബൃഹസ്പതിയും ചേർന്ന് മഹാഭിഷേകം നടത്തി; ദേവഗുരു ബൃഹസ്പതി അതിൽ മുഖ്യമായി പങ്കെടുത്തു.
തേനാഭൂദ് യാ നദീ പുണ്യാ മങ്ഗലേത്യ് ഉദിതാ തു സാ തയാ ച സംഗമഃ പുണ്യോ ഗങ്ഗായാഃ ശുഭദസ് ത്വ് അസൌ
അതിനാൽ ആ നദി മംഗളമെന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായി. അവളുമായി സംയോജനം ഗംഗയുടെ ശുഭത്വംപോലെ പുണ്യമാണെന്നും വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇന്ദ്രേണ സംസ്തുതോ വിഷ്ണുഃ പ്രത്യക്ഷോ ഽഭൂജ് ജഗന്മയഃ ത്രിലോകസംമിതാം ശക്രോ ഭൂമിം ലേഭേ ജഗത്പതേഃ
ഇന്ദ്രൻ വാഴ്ത്തിയപ്പോൾ, സർവ്വലോകത്തിന്റെ രൂപമായ വിഷ്ണു നേരിട്ട് പ്രത്യക്ഷമായി. ലോകപതിയിൽ നിന്ന് ത്രിലോകസമമായ ഭൂമി ശക്രൻ ലഭിച്ചു.
തന്നാമ്നാ ചാപി വിഖ്യാതോ ഗോവിന്ദ ഇതി തത്ര ച ത്രിലോകസംമിതാ ലബ്ധാ തേന ഗൌര് വജ്രധാരിണാ
അതിനാൽ അവിടെ അവൻ ഗോവിന്ദൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി. ത്രിലോകസമമായ ഭൂമി വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രൻ നേടി.
ദത്താ ച ഹരിണാ തത്ര ഗോവിന്ദസ് തദ് അഭൂദ് ധരിഃ ത്രൈലോക്യരാജ്യം യത് പ്രാപ്തം ഹരിണാ ച ഹരേര് മുനേ
അവിടെ ഹരിയും ഗോവിന്ദനും ഒരുപോലെ. ഹരിയുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ഹരിക്ക് ത്രിലോകരാജ്യം ലഭിച്ചു, മഹർഷേ.
നിശ്ചലം യേന സംജാതം ദേവദേവാന് മഹേശ്വരാത് ബൃഹസ്പതിര് ദേവഗുരുര് യത്രാസ്തൌഷീന് മഹേശ്വരമ്
സ്ഥിരത നൽകിയത് മഹേശ്വരനിൽ നിന്നാണ്. അവിടെ ദേവഗുരുവായ ബൃഹസ്പതി മഹേശ്വരനെ വാഴ്ത്തി.
രാജ്യസ്യ സ്ഥിരഭാവായ ദേവേന്ദ്രസ്യ മഹാത്മനഃ സിദ്ധേശ്വരസ് തത്ര ദേവോ ലിങ്ഗം തു ത്രിദശാര്ചിതമ്
മഹാത്മാവായ ദേവേന്ദ്രന്റെ രാജ്യം സ്ഥിരതയുള്ളതാകാൻ, ദേവന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന സിദ്ധേശ്വരൻ അവിടെ ലിംഗരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തതഃ പ്രഭൃതി തത് തീര്ഥം ഗോവിന്ദമ് ഇതി വിശ്രുതമ് മങ്ഗലാസംഗമം ചൈവ പൂര്ണതീര്ഥം തതഃ പരമ്
അതിനുശേഷം ആ തീർത്ഥം ഗോവിന്ദം എന്ന പേരിലും, മംഗളാസംഗമം, പൂർണതീർഥം എന്ന പേരിലും പ്രശസ്തമായി.
ഇന്ദ്രതീര്ഥമ് ഇതി ഖ്യാതം ബാര്ഹസ്പത്യം ച വിശ്രുതമ് യത്ര സിദ്ധേശ്വരോ ദേവോ വിഷ്ണുര് ഗോവിന്ദ ഏവ ച
ഇന്ദ്രതീർഥം എന്നും ബാർഹസ്പത്യതീർഥം എന്നും അതു അറിയപ്പെടുന്നു. അവിടെ സിദ്ധേശ്വരനും വിഷ്ണുവും ഗോവിന്ദനും സന്നിഹിതരാണ്.
തേഷു സ്നാനം ച ദാനം ച യത് കിംചിത് സുകൃതാര്ജനമ് സര്വം തദ് അക്ഷയം വിദ്യാത് പിതൄണാമ് അതിവല്ലഭമ്
അവിടെ നടത്തുന്ന സ്നാനവും ദാനവും എല്ലാ പുണ്യപ്രവൃത്തികളും അക്ഷയമാണ്, പിതാക്കന്മാർക്ക് അത്യന്തം പ്രിയം.
ശൃണോതി യശ് ചാപി പഠേദ് യശ് ച സ്മരതി നിത്യശഃ തസ്യ തീര്ഥസ്യ മാഹാത്മ്യം ഭ്രഷ്ടരാജ്യപ്രദായകമ്
ആ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം ആരെങ്കിലും കേൾക്കുകയോ, വായിക്കുകയോ, ദിവസേന ഓർക്കുകയോ ചെയ്താൽ, നഷ്ടപ്പെട്ട രാജ്യം പോലും തിരിച്ചു ലഭിക്കും.
സപ്തത്രിംശത് സഹസ്രാണി തീര്ഥാനാം തീരയോര് ദ്വയോഃ ഉഭയോര് മുനിശാര്ദൂല സര്വസിദ്ധിപ്രദായിനാമ്
രണ്ടു കരകളിലും, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, മുപ്പത്തേഴായിരം തീർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവയെല്ലാം സമ്പൂർണ്ണ സിദ്ധികൾ നൽകുന്നു.
ന പൂര്ണതീര്ഥസദൃശം തീര്ഥമ് അസ്തി മഹാഫലമ് നിഷ്ഫലം തസ്യ ജന്മാദി യോ ന സേവേത തന് നരഃ
പൂർണതീർത്ഥത്തിന് സമം ഫലപ്രദമായ മറ്റൊരു തീർത്ഥമില്ല. ജന്മം മുതൽ അതിനെ സേവിക്കാത്തവന്റെ ജീവിതം ഫലരഹിതമാണ്.
രാമതീര്ഥമ് ഇതി ഖ്യാതം ഭ്രൂണഹത്യാവിനാശനമ് തസ്യ ശ്രവണമാത്രേണ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
രാമതീർഥം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ സ്ഥലം ഭ്രൂണഹത്യാപാപം നശിപ്പിക്കുന്നു. അതിന്റെ മഹത്വം കേൾക്കുന്നതു മാത്രം ചെയ്താലും എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.
ഇക്ഷ്വാകുവംശപ്രഭവഃ ക്ഷത്രിയോ ലോകവിശ്രുതഃ ബലവാന് മതിമാഞ് ശൂരോ യഥാ ശക്രഃ പുരംദരഃ
ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിൽ ജനിച്ച, ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തനായ, ശക്തനും ബുദ്ധിമാനുമായ, ശൂരനായ ക്ഷത്രിയൻ; പുരംദരനായ ശക്രനെപ്പോലെയാണ് അവൻ.
പിതൃപൈതാമഹം രാജ്യം കുര്വന്ന് ആസ്തേ യഥാ ബലിഃ തസ്യ തിസ്രോ മഹിഷ്യഃ സ്യൂ രാജ്ഞോ ദശരഥസ്യ ഹി
ബലി രാജാവിനെപ്പോലെ തന്നെയും, ദശരഥൻ തന്റെ പിതൃപിതാമഹന്മാരുടെ രാജ്യം ഭരിച്ചു. ആ രാജാവിന് മൂന്ന് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കൌശല്യാ ച സുമിത്രാ ച കൈകേയീ ച മഹാമതേ ഏതാഃ കുലീനാഃ സുഭഗാ രൂപലക്ഷണസംയുതാഃ
കൗശല്യ, സുമിത്ര, കൈകേയി — ഇവർ രാജവംശത്തിൽ പിറന്നവരും, ഭാഗ്യശാലികളുമായിരുന്നു. ഇവർക്ക് സൗന്ദര്യവും, നല്ല ലക്ഷണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തസ്മിന് രാജനി രാജ്യേ തു സ്ഥിതേ ഽയോധ്യാപതൌ മുനേ വസിഷ്ഠേ ബ്രഹ്മവിച്ഛ്രേഷ്ഠേ പുരോധസി വിശേഷതഃ
അയോധ്യയുടെ രാജാവായ ദശരഥൻ രാജ്യം ഭരിക്കുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിൽ ഏറ്റവും മുൻപന്തിയിലിരുന്ന വസിഷ്ഠൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖ്യപുരോഹിതനായിരുന്നു.
ന ച വ്യാധിര് ന ദുര്ഭിക്ഷം ന ചാവൃഷ്ടിര് ന ചാധയഃ ബ്രഹ്മക്ഷത്രവിശാം നിത്യം ശൂദ്രാണാം ച വിശേഷതഃ
അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ക്ഷത്രിയന്മാർക്കും വൈശ്യന്മാർക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് ശൂദ്രന്മാർക്കും, രോഗമോ, ദുരഭിക്ഷമോ, വരൾച്ചയോ, മറ്റു കഷ്ടതകളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ആശ്രമാണാം തു സര്വേഷാമ് ആനന്ദോ ഽഭൂത് പൃഥക് പൃഥക് തസ്മിഞ് ശാസതി രാജേന്ദ്ര ഇക്ഷ്വാകൂണാം കുലോദ്വഹേ
ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിൽ ജനിച്ച ആ രാജാവ് ഭരിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാ ആശ്രമങ്ങളിലും ഓരോരുത്തർക്കും സന്തോഷം നിറഞ്ഞിരുന്നു.
ദേവാനാം ദാനവാനാം തു രാജ്യാര്ഥേ വിഗ്രഹോ ഽഭവത് ക്വാപി തത്ര ജയം പ്രാപുര് ദേവാഃ ക്വാപി തഥേതരേ
ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും അധികാരം നേടാൻ വേണ്ടി എവിടെയോ തമ്മിൽ പോരാടി. ചിലപ്പോൾ ദേവന്മാർ ജയിച്ചു, ചിലപ്പോൾ മറുവശം.
ഏവം പ്രവര്തമാനേ തു ത്രൈലോക്യമ് അതിപീഡിതമ് അഭൂന് നാരദ തത്രാഹമ് അവദം ദൈത്യദാനവാന്
ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുമ്പോൾ, നാരദാ, മൂന്നു ലോകവും വലിയ കഷ്ടത അനുഭവിച്ചു. അപ്പോൾ ഞാൻ ദൈത്യന്മാരോടും ദാനവന്മാരോടും പറഞ്ഞു.
ദേവാംശ് ചാപി വിശേഷേണ ന കൃതം തൈര് മദീരിതമ് പുനശ് ച സംഗരസ് തേഷാം ബഭൂവ സുമഹാന് മിഥഃ
എന്നാൽ ദേവന്മാർ, പ്രത്യേകിച്ച്, ഞാൻ പറഞ്ഞത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. പിന്നെയും അവരുടെ ഇടയിൽ വലിയ യുദ്ധം ഉണ്ടായി.
വിഷ്ണും ഗത്വാ സുരാഃ പ്രോചുസ് തഥേശാനം ജഗന്മയമ് താവ് ഊചതുര് ഉഭൌ ദേവാന് അസുരാന് ദൈത്യദാനവാന്
ദേവന്മാർ വിഷ്ണുവിനെയും ലോകനാഥനായ ഈശാനനെയും സമീപിച്ചു. അവർ ഇരുവരും ദേവന്മാരോടും അസുരന്മാരോടും ദൈത്യദാനവന്മാരോടും സംസാരിച്ചു.
തപസാ ബലിനോ യാന്തു പുനഃ കുര്വന്തു സംഗരമ് തഥേത്യ് ആഹുര് യയുഃ സര്വേ തപസേ നിയതവ്രതാഃ
തപസ്സിന്റെ ബലമുള്ളവർ വീണ്ടും തപസ്സ് ചെയ്ത് പിന്നെ യുദ്ധം നടത്തട്ടെ എന്നു അവർ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ എല്ലാവരും തപസ്സിനായി വ്രതം പാലിച്ച് പുറപ്പെട്ടു.
യയുസ് തു രാക്ഷസാന് ദേവാഃ പുനസ് തേ മത്സരാന്വിതാഃ ദേവാനാം ദാനവാനാം ച സംഗരോ ഽഭൂത് സുദാരുണഃ
എന്നാൽ ദേവന്മാർ അസൂയയോടെ വീണ്ടും രാക്ഷസന്മാരുടെ അടുക്കൽ പോയി. ദേവന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും ഇടയിൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം ഉണ്ടായി.
ന തത്ര ദേവാ ജേതാരോ നൈവ ദൈത്യാശ് ച ദാനവാഃ സംയുഗേ വര്തമാനേ തു വാഗ് ഉവാചാശരീരിണീ
അവിടെ ദേവന്മാരും ദൈത്യദാനവന്മാരും ആരും ജയിച്ചില്ല. യുദ്ധം നടക്കുമ്പോൾ, ശരീരമില്ലാത്ത ഒരു വാണി അപ്പോൾ പ്രസ്താവിച്ചു.