സ്വര്ഗസ്യ മോക്ഷസ്യ ജഗന്നിവാസ സോപാനപങ്ക്തിസ് തവ ഭക്തിര് ഏഷാ ത്വത്പാദസംപ്രാപ്തിഫലാപ്തയേ തു സോപാനപങ്ക്തിം ന വദന്തി ധീരാഃ
സകലലോകങ്ങളുടെയും അധിവസമായ ദൈവമേ, നിന്നോടുള്ള ഈ ഭക്തിയാണു സ്വർഗ്ഗത്തേക്കും മോക്ഷത്തേക്കും എത്തുന്ന പടികൾ. നിന്റെ പാദസാന്നിധ്യം നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗമാണെങ്കിലും, ജ്ഞാനികൾ അതിനെ വെറും പടിയെന്നു വിളിക്കാറില്ല.
തസ്മാദ് ദയാലോ മമ ഭക്തിര് അസ്തു നൈവാസ്ത്യ് ഉപായസ് തവ രൂപസേവാ ആത്മീയമ് ആലോക്യ മഹത്ത്വമ് ഈശ പാപേഷു ചാസ്മാസു കുരു പ്രസാദമ്
അതിനാൽ, ദയാമനസ്സുള്ളവനേ, എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള ഭക്തി ഉണ്ടാകട്ടെ. നിന്റെ രൂപത്തെ സേവിക്കാൻ യാതൊരു മാർഗ്ഗവും ഇല്ല. ദൈവമേ, നിന്റെ മഹത്വം കണ്ട് ഞങ്ങൾ പോലുള്ള പാപികളോടും ദയ കാണിക്കണമേ.
സ്ഥൂലം ച സൂക്ഷ്മം ത്വമ് അനാദി നിത്യം പിതാ ച മാതാ യദ് അസച് ച സച് ച ഏവം സ്തുതോ യഃ ശ്രുതിഭിഃ പുരാണൈര് നമാമി സോമേശ്വരമ് ഈശിതാരമ്
നീ സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമാണ്, ആദിയില്ലാത്തവനും ശാശ്വതനുമാണ്, പിതാവും മാതാവും, അസതും സതും എല്ലാം നീ തന്നെയാണ്. വേദങ്ങളും പുരാണങ്ങളും നിന്നെ ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കുന്നു. സോമേശ്വരനേ, ഈശ്വരനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
തതഃ പ്രീതൌ ഹരിഹരാവ് ഊചതുസ് ത്രിദശേശ്വരൌ
അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ ഹരിയും ഹരനും, ദേവന്മാരുടെ ഇരുവരും, സംസാരിച്ചു.
വ്രിയതാം യന് മനോഭീഷ്ടം യദ് വരം ചാതിദുര്ലഭമ്
നിന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും, എത്ര ദുർലഭമായ വരവും ചോദിക്കൂ.
ഇന്ദ്രഃ പ്രാഹ സുരേശാനം മദ്രാജ്യം തു പുനഃ പുനഃ ജായതേ ഭ്രശ്യതേ ചൈവ തത് പാപമ് ഉപശാമ്യതാമ്
ഇന്ദ്രൻ ദേവനാഥനോടു പറഞ്ഞു: എന്റെ രാജ്യം വീണ്ടും വീണ്ടും ലഭിച്ചു നഷ്ടപ്പെടുന്നു; ആ ദുർഭാഗ്യം അവസാനിക്കട്ടെ.
യഥാ സ്ഥിരോ ഽഹം രാജ്യേ സ്യാം സര്വം സ്യാന് നിശ്ചലം മമ സുപ്രീതൌ യദി ദേവേശൌ സര്വം സ്യാന് നിശ്ചലം സദാ
ഞാൻ എന്റെ രാജ്യം ഉറപ്പോടെ കൈവശം വയ്ക്കട്ടെ, എന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അചഞ്ചലമായിരിക്കട്ടെ. ദേവന്മാരുടെ പ്രിയനായവരേ, നിങ്ങൾ സത്യത്തിൽ സന്തോഷവാന്മാരാണെങ്കിൽ, എല്ലാം എപ്പോഴും സ്ഥിരമായിരിക്കട്ടെ.
തഥേതി ഹരിവാക്യം താവ് അഭിനന്ദ്യേദമ് ഊചതുഃ പരം പ്രസാദമ് ആപന്നൌ താവ് ആലോക്യ സ്മിതാനനൌ
അങ്ങനെ ആയിരിക്കട്ടെ—ഹരിയുടെ വാക്കുകൾ അംഗീകരിച്ച് ഇരുവരും സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവരെ നോക്കി, ഹസിച്ച മുഖത്തോടെ, ഇരുവരും പരമാനുഗ്രഹം പ്രാപിച്ചു.
നിരപായനിരാധാരനിര്വികാരസ്വരൂപിണൌ ശരണ്യൌ സര്വലോകാനാം ഭുക്തിമുക്തിപ്രദാവ് ഉഭൌ
അവരിൽ ഇരുവരും, മാറ്റമില്ലാത്തവരും, ആശ്രയമില്ലാത്തവരും, സ്വഭാവത്തിൽ മാറ്റമില്ലാത്തവരും, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും ആശ്രയവും, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവരുമാണ്.
ത്രിദൈവത്യം മഹാതീര്ഥം ഗൌതമീ വാഞ്ഛിതപ്രദാ തസ്യാമ് അനേന മന്ത്രേണ കുരുതാം സ്നാനമ് ആദരാത്
മൂന്നു ദൈവങ്ങളും, മഹാതീർത്ഥമായ ഗൗതമിയും, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവളും—അവിടെ, ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഭക്തിയോടെ സ്നാനം ചെയ്യണം.
അഭിഷേകം മഹേന്ദ്രസ്യ മങ്ഗലായ ബൃഹസ്പതിഃ കരോതു സംസ്മരന്ന് ആവാം സംപദാം സ്ഥൈര്യസിദ്ധയേ
മഹേന്ദ്രന്റെ അഭിഷേകം മംഗളത്തിനായി ബൃഹസ്പതി നടത്തട്ടെ. ഞങ്ങളിരുവരെയും ഓർത്ത്, സമ്പത്തിന്റെ സ്ഥിരതയ്ക്കായി ഈ അഭിഷേകം വരണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
ഇഹ ജന്മനി പൂര്വസ്മിന് യത് കിംചിത് സുകൃതം കൃതമ് തത് സര്വം പൂര്ണതാമ് ഏതു ഗോദാവരി നമോ ഽസ്തു തേ
ഈ ജന്മത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ മുമ്പത്തെ ജന്മത്തിൽ ചെയ്ത എല്ലാ നല്ല പ്രവൃത്തികളും പൂർണ്ണതയിലേക്കെത്തട്ടെ. ഗോദാവരി, നിനക്കു വന്ദനം.
ഏവം സ്മൃത്വാ തു യഃ കശ്ചിദ് ഗൌതമ്യാം സ്നാനമ് ആചരേത് ആവാഭ്യാം തു പ്രസാദേന ധര്മഃ സംപൂര്ണതാമ് ഇയാത് പൂര്വജന്മകൃതാദ് ദോഷാത് സ മുക്തഃ പുണ്യവാന് ഭവേത്
ഇങ്ങനെ ഓർത്ത് ഗൗതമിയിൽ ആരെങ്കിലും സ്നാനം ചെയ്താൽ, ഞങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ അവന്റെ ധർമ്മം പൂർണ്ണമാകും. മുൻജന്മങ്ങളിൽ ചെയ്ത പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് അവൻ മോചിതനായി, പുണ്യവാനാകും.
തഥേതി ചക്രതുഃ പ്രീതൌ സുരേന്ദ്രധിഷണൌ തതഃ മഹാഭിഷേകമ് ഇന്ദ്രസ്യ ചകാര ദ്യുസദാം ഗുരുഃ
ഇങ്ങനെ സമ്മതിച്ചശേഷം സന്തോഷത്തോടെ ഇന്ദ്രനും ബൃഹസ്പതിയും ചേർന്ന് മഹാഭിഷേകം നടത്തി; ദേവഗുരു ബൃഹസ്പതി അതിൽ മുഖ്യമായി പങ്കെടുത്തു.
തേനാഭൂദ് യാ നദീ പുണ്യാ മങ്ഗലേത്യ് ഉദിതാ തു സാ തയാ ച സംഗമഃ പുണ്യോ ഗങ്ഗായാഃ ശുഭദസ് ത്വ് അസൌ
അതിനാൽ ആ നദി മംഗളമെന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായി. അവളുമായി സംയോജനം ഗംഗയുടെ ശുഭത്വംപോലെ പുണ്യമാണെന്നും വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇന്ദ്രേണ സംസ്തുതോ വിഷ്ണുഃ പ്രത്യക്ഷോ ഽഭൂജ് ജഗന്മയഃ ത്രിലോകസംമിതാം ശക്രോ ഭൂമിം ലേഭേ ജഗത്പതേഃ
ഇന്ദ്രൻ വാഴ്ത്തിയപ്പോൾ, സർവ്വലോകത്തിന്റെ രൂപമായ വിഷ്ണു നേരിട്ട് പ്രത്യക്ഷമായി. ലോകപതിയിൽ നിന്ന് ത്രിലോകസമമായ ഭൂമി ശക്രൻ ലഭിച്ചു.
തന്നാമ്നാ ചാപി വിഖ്യാതോ ഗോവിന്ദ ഇതി തത്ര ച ത്രിലോകസംമിതാ ലബ്ധാ തേന ഗൌര് വജ്രധാരിണാ
അതിനാൽ അവിടെ അവൻ ഗോവിന്ദൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി. ത്രിലോകസമമായ ഭൂമി വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രൻ നേടി.
ദത്താ ച ഹരിണാ തത്ര ഗോവിന്ദസ് തദ് അഭൂദ് ധരിഃ ത്രൈലോക്യരാജ്യം യത് പ്രാപ്തം ഹരിണാ ച ഹരേര് മുനേ
അവിടെ ഹരിയും ഗോവിന്ദനും ഒരുപോലെ. ഹരിയുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ഹരിക്ക് ത്രിലോകരാജ്യം ലഭിച്ചു, മഹർഷേ.
നിശ്ചലം യേന സംജാതം ദേവദേവാന് മഹേശ്വരാത് ബൃഹസ്പതിര് ദേവഗുരുര് യത്രാസ്തൌഷീന് മഹേശ്വരമ്
സ്ഥിരത നൽകിയത് മഹേശ്വരനിൽ നിന്നാണ്. അവിടെ ദേവഗുരുവായ ബൃഹസ്പതി മഹേശ്വരനെ വാഴ്ത്തി.
രാജ്യസ്യ സ്ഥിരഭാവായ ദേവേന്ദ്രസ്യ മഹാത്മനഃ സിദ്ധേശ്വരസ് തത്ര ദേവോ ലിങ്ഗം തു ത്രിദശാര്ചിതമ്
മഹാത്മാവായ ദേവേന്ദ്രന്റെ രാജ്യം സ്ഥിരതയുള്ളതാകാൻ, ദേവന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന സിദ്ധേശ്വരൻ അവിടെ ലിംഗരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തതഃ പ്രഭൃതി തത് തീര്ഥം ഗോവിന്ദമ് ഇതി വിശ്രുതമ് മങ്ഗലാസംഗമം ചൈവ പൂര്ണതീര്ഥം തതഃ പരമ്
അതിനുശേഷം ആ തീർത്ഥം ഗോവിന്ദം എന്ന പേരിലും, മംഗളാസംഗമം, പൂർണതീർഥം എന്ന പേരിലും പ്രശസ്തമായി.
ഇന്ദ്രതീര്ഥമ് ഇതി ഖ്യാതം ബാര്ഹസ്പത്യം ച വിശ്രുതമ് യത്ര സിദ്ധേശ്വരോ ദേവോ വിഷ്ണുര് ഗോവിന്ദ ഏവ ച
ഇന്ദ്രതീർഥം എന്നും ബാർഹസ്പത്യതീർഥം എന്നും അതു അറിയപ്പെടുന്നു. അവിടെ സിദ്ധേശ്വരനും വിഷ്ണുവും ഗോവിന്ദനും സന്നിഹിതരാണ്.
തേഷു സ്നാനം ച ദാനം ച യത് കിംചിത് സുകൃതാര്ജനമ് സര്വം തദ് അക്ഷയം വിദ്യാത് പിതൄണാമ് അതിവല്ലഭമ്
അവിടെ നടത്തുന്ന സ്നാനവും ദാനവും എല്ലാ പുണ്യപ്രവൃത്തികളും അക്ഷയമാണ്, പിതാക്കന്മാർക്ക് അത്യന്തം പ്രിയം.
ശൃണോതി യശ് ചാപി പഠേദ് യശ് ച സ്മരതി നിത്യശഃ തസ്യ തീര്ഥസ്യ മാഹാത്മ്യം ഭ്രഷ്ടരാജ്യപ്രദായകമ്
ആ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം ആരെങ്കിലും കേൾക്കുകയോ, വായിക്കുകയോ, ദിവസേന ഓർക്കുകയോ ചെയ്താൽ, നഷ്ടപ്പെട്ട രാജ്യം പോലും തിരിച്ചു ലഭിക്കും.
സപ്തത്രിംശത് സഹസ്രാണി തീര്ഥാനാം തീരയോര് ദ്വയോഃ ഉഭയോര് മുനിശാര്ദൂല സര്വസിദ്ധിപ്രദായിനാമ്
രണ്ടു കരകളിലും, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, മുപ്പത്തേഴായിരം തീർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവയെല്ലാം സമ്പൂർണ്ണ സിദ്ധികൾ നൽകുന്നു.
ന പൂര്ണതീര്ഥസദൃശം തീര്ഥമ് അസ്തി മഹാഫലമ് നിഷ്ഫലം തസ്യ ജന്മാദി യോ ന സേവേത തന് നരഃ
പൂർണതീർത്ഥത്തിന് സമം ഫലപ്രദമായ മറ്റൊരു തീർത്ഥമില്ല. ജന്മം മുതൽ അതിനെ സേവിക്കാത്തവന്റെ ജീവിതം ഫലരഹിതമാണ്.
രാമതീര്ഥമ് ഇതി ഖ്യാതം ഭ്രൂണഹത്യാവിനാശനമ് തസ്യ ശ്രവണമാത്രേണ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
രാമതീർഥം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ സ്ഥലം ഭ്രൂണഹത്യാപാപം നശിപ്പിക്കുന്നു. അതിന്റെ മഹത്വം കേൾക്കുന്നതു മാത്രം ചെയ്താലും എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.
ഇക്ഷ്വാകുവംശപ്രഭവഃ ക്ഷത്രിയോ ലോകവിശ്രുതഃ ബലവാന് മതിമാഞ് ശൂരോ യഥാ ശക്രഃ പുരംദരഃ
ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിൽ ജനിച്ച, ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തനായ, ശക്തനും ബുദ്ധിമാനുമായ, ശൂരനായ ക്ഷത്രിയൻ; പുരംദരനായ ശക്രനെപ്പോലെയാണ് അവൻ.
പിതൃപൈതാമഹം രാജ്യം കുര്വന്ന് ആസ്തേ യഥാ ബലിഃ തസ്യ തിസ്രോ മഹിഷ്യഃ സ്യൂ രാജ്ഞോ ദശരഥസ്യ ഹി
ബലി രാജാവിനെപ്പോലെ തന്നെയും, ദശരഥൻ തന്റെ പിതൃപിതാമഹന്മാരുടെ രാജ്യം ഭരിച്ചു. ആ രാജാവിന് മൂന്ന് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കൌശല്യാ ച സുമിത്രാ ച കൈകേയീ ച മഹാമതേ ഏതാഃ കുലീനാഃ സുഭഗാ രൂപലക്ഷണസംയുതാഃ
കൗശല്യ, സുമിത്ര, കൈകേയി — ഇവർ രാജവംശത്തിൽ പിറന്നവരും, ഭാഗ്യശാലികളുമായിരുന്നു. ഇവർക്ക് സൗന്ദര്യവും, നല്ല ലക്ഷണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.