അനന്തായാച്യുതായേശ ജാമദഗ്ന്യായ തേ നമഃ വരുണേന്ദ്രസ്വരൂപായ യമരൂപായ തേ നമഃ
അനന്തനേ, അച്യുതനേ, ഈശ്വരനേ, ജാമദഗ്ന്യനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം! വരുണനും ഇന്ദ്രനും യമനും ആയ സ്വരൂപങ്ങൾക്കു നിനക്കു നമസ്കാരം!
പരമേശായ ദേവായ നമസ് ത്രൈലോക്യരൂപിണേ ബിഭ്രത്സരസ്വതീം വക്ത്രേ സര്വജ്ഞോ ഽസി നമോ ഽസ്തു തേ
പരമേശ്വരനേ, ദേവനേ, മൂന്നു ലോകങ്ങളായ സ്വരൂപം ധരിക്കുന്നവനേ, വാകിൽ സരസ്വതിയെ വഹിക്കുന്നവനേ, സർവ്വജ്ഞനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം!
ലക്ഷ്മീവാന് അസ്യ് അതോ ലക്ഷ്മീം ബിഭ്രദ് വക്ഷസി ചാനഘ ബഹുബാഹൂരുപാദസ് ത്വം ബഹുകര്ണാക്ഷിശീര്ഷകഃ ത്വാമ് ഏവ സുഖിനം പ്രാപ്യ ബഹവഃ സുഖിനോ ഽഭവന്
പാപരഹിതനായവനേ, നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ലക്ഷ്മിയെ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ഭാഗ്യശാലിയാണു നീ. നിനക്കു അനേകം കൈകളും കാലുകളും ഉരുക്കളും ചെവികളും കണ്ണുകളും തലകളും ഉണ്ട്. നിന്റെ സാന്നിധ്യം ലഭിച്ചവർ പലരും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
താവന് നിഃശ്രീകതാ പുംസാം മാലിന്യം ദൈന്യമ് ഏവ വാ യാവന് ന യാന്തി ശരണം ഹരേ ത്വാം കരുണാര്ണവമ്
ഹരിയേ, കരുണയുടെ സമുദ്രമേ, ജനങ്ങൾ നിന്നെ ആശ്രയിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നതുവരെ അവർക്കു ഭാഗ്യവും ശുദ്ധിയും സന്തോഷവും ലഭിക്കില്ല; അപ്പോൾ വരെ അവർക്കു ദാരിദ്ര്യവും ദു:ഖവും മാത്രം അനുഭവപ്പെടും.
സൂക്ഷ്മം പരം ജോതിര് അനന്തരൂപമ് ഓംകാരമാത്രം പ്രകൃതേഃ പരം യത് ചിദ്രൂപമ് ആനന്ദമയം സമസ്തമ് ഏവം വദന്തീശ മുമുക്ഷവസ് ത്വാമ്
മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ നിന്നെ സൂക്ഷ്മവും പരമവും അനന്തമായ പ്രകാശവും, ഒംകാരത്തിന്റെ സാരവും, പ്രകൃതിയെ അതിജീവിച്ച ചൈതന്യസ്വരൂപവും പൂർണ്ണമായ ആനന്ദരൂപവുമാണെന്ന് പറയുന്നു.
ആരാധയന്ത്യ് അത്ര ഭവന്തമ് ഈശം മഹാമഖൈഃ പഞ്ചഭിര് അപ്യ് അകാമാഃ സംസാരസിന്ധോഃ പരമ് ആപ്തകാമാ വിശന്തി ദിവ്യം ഭുവനം വപുസ് തേ
ഇവിടെ, ആഗ്രഹങ്ങളില്ലാത്തവരും മഹാസംസ്കാരങ്ങളാൽ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി, അവർ സാംസാരികസമുദ്രം കടന്ന് നിന്റെ ദിവ്യലോകത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
സര്വേഷു സത്ത്വേഷു സമത്വബുദ്ധ്യാ സംവീക്ഷ്യ ഷട്സൂര്മിഷു ശാന്തഭാവാഃ ജ്ഞാനേന തേ കര്മഫലാനി ഹിത്വാ ധ്യാനേന തേ ത്വാം പ്രവിശന്തി ശംഭോ
എല്ലാ ജീവികളെയും ഒരുപോലെ കാണുന്ന മനസ്സോടെ, ആറ് തരത്തിലുള്ള തിരമാലകൾ മനസ്സിലാക്കി, ശാന്തമായ മനോഭാവത്തോടെ, ജ്ഞാനത്താൽ കർമ്മഫലങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ധ്യാനത്തിലൂടെ, ശംഭോ, അവർ നിന്നിൽ ലയിക്കുന്നു.
ന ജാതിധര്മാണി ന വേദശാസ്ത്രം ന ധ്യാനയോഗോ ന സമാധിധര്മഃ രുദ്രം ശിവം ശംകരം ശാന്തിചിത്തം ഭക്ത്യാ ദേവം സോമമ് അഹം നമസ്യേ
ജാതിയോ കർമ്മമോ വേദശാസ്ത്രമോ ധ്യാനയോഗമോ സമാധിയോ ഒന്നുമല്ല; ഭക്തിയോടെ ഞാൻ രുദ്രനെയും ശിവനെയും ശങ്കരനെയും ശാന്തചിത്തനായ ദേവനായ സോമനെയും വന്ദിക്കുന്നു.
മൂര്ഖോ ഽപി ശംഭോ തവ പാദഭക്ത്യാ സമാപ്നുയാന് മുക്തിമയീം തനും തേ ജ്ഞാനേഷു യജ്ഞേഷു തപഃസു ചൈവ ധ്യാനേഷു ഹോമേഷു മഹാഫലേഷു
ശംഭോ, ഒരു മൂഢനും പോലും നിന്റെ പാദഭക്തിയാൽ മോക്ഷസ്വരൂപം പ്രാപിക്കും; ജ്ഞാനത്തിലും യജ്ഞങ്ങളിലും തപസ്സിലും ധ്യാനത്തിലും ഹോമങ്ങളിലും മഹാഫലങ്ങളിലും അതു സാധ്യമാണ്.
സംപന്നമ് ഏതത് ഫലമ് ഉത്തമം യത് സോമേശ്വരേ ഭക്തിര് അഹര്നിശം യത് സര്വസ്യ ജീവസ്യ സദാ പ്രിയസ്യ ഫലസ്യ ദൃഷ്ടസ്യ തഥാ ശ്രുതസ്യ
സോമേശ്വരനോടുള്ള അഹോരാത്രം ഭക്തിയാണു ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ഫലം; എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ ജീവികൾക്കും പ്രിയമായ ഈ ഫലമാണ് കാണപ്പെടുന്നതും കേൾക്കുന്നതും.
സ്വര്ഗസ്യ മോക്ഷസ്യ ജഗന്നിവാസ സോപാനപങ്ക്തിസ് തവ ഭക്തിര് ഏഷാ ത്വത്പാദസംപ്രാപ്തിഫലാപ്തയേ തു സോപാനപങ്ക്തിം ന വദന്തി ധീരാഃ
സകലലോകങ്ങളുടെയും അധിവസമായ ദൈവമേ, നിന്നോടുള്ള ഈ ഭക്തിയാണു സ്വർഗ്ഗത്തേക്കും മോക്ഷത്തേക്കും എത്തുന്ന പടികൾ. നിന്റെ പാദസാന്നിധ്യം നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗമാണെങ്കിലും, ജ്ഞാനികൾ അതിനെ വെറും പടിയെന്നു വിളിക്കാറില്ല.
തസ്മാദ് ദയാലോ മമ ഭക്തിര് അസ്തു നൈവാസ്ത്യ് ഉപായസ് തവ രൂപസേവാ ആത്മീയമ് ആലോക്യ മഹത്ത്വമ് ഈശ പാപേഷു ചാസ്മാസു കുരു പ്രസാദമ്
അതിനാൽ, ദയാമനസ്സുള്ളവനേ, എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള ഭക്തി ഉണ്ടാകട്ടെ. നിന്റെ രൂപത്തെ സേവിക്കാൻ യാതൊരു മാർഗ്ഗവും ഇല്ല. ദൈവമേ, നിന്റെ മഹത്വം കണ്ട് ഞങ്ങൾ പോലുള്ള പാപികളോടും ദയ കാണിക്കണമേ.
സ്ഥൂലം ച സൂക്ഷ്മം ത്വമ് അനാദി നിത്യം പിതാ ച മാതാ യദ് അസച് ച സച് ച ഏവം സ്തുതോ യഃ ശ്രുതിഭിഃ പുരാണൈര് നമാമി സോമേശ്വരമ് ഈശിതാരമ്
നീ സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമാണ്, ആദിയില്ലാത്തവനും ശാശ്വതനുമാണ്, പിതാവും മാതാവും, അസതും സതും എല്ലാം നീ തന്നെയാണ്. വേദങ്ങളും പുരാണങ്ങളും നിന്നെ ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കുന്നു. സോമേശ്വരനേ, ഈശ്വരനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
തതഃ പ്രീതൌ ഹരിഹരാവ് ഊചതുസ് ത്രിദശേശ്വരൌ
അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ ഹരിയും ഹരനും, ദേവന്മാരുടെ ഇരുവരും, സംസാരിച്ചു.
വ്രിയതാം യന് മനോഭീഷ്ടം യദ് വരം ചാതിദുര്ലഭമ്
നിന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും, എത്ര ദുർലഭമായ വരവും ചോദിക്കൂ.
ഇന്ദ്രഃ പ്രാഹ സുരേശാനം മദ്രാജ്യം തു പുനഃ പുനഃ ജായതേ ഭ്രശ്യതേ ചൈവ തത് പാപമ് ഉപശാമ്യതാമ്
ഇന്ദ്രൻ ദേവനാഥനോടു പറഞ്ഞു: എന്റെ രാജ്യം വീണ്ടും വീണ്ടും ലഭിച്ചു നഷ്ടപ്പെടുന്നു; ആ ദുർഭാഗ്യം അവസാനിക്കട്ടെ.
യഥാ സ്ഥിരോ ഽഹം രാജ്യേ സ്യാം സര്വം സ്യാന് നിശ്ചലം മമ സുപ്രീതൌ യദി ദേവേശൌ സര്വം സ്യാന് നിശ്ചലം സദാ
ഞാൻ എന്റെ രാജ്യം ഉറപ്പോടെ കൈവശം വയ്ക്കട്ടെ, എന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അചഞ്ചലമായിരിക്കട്ടെ. ദേവന്മാരുടെ പ്രിയനായവരേ, നിങ്ങൾ സത്യത്തിൽ സന്തോഷവാന്മാരാണെങ്കിൽ, എല്ലാം എപ്പോഴും സ്ഥിരമായിരിക്കട്ടെ.
തഥേതി ഹരിവാക്യം താവ് അഭിനന്ദ്യേദമ് ഊചതുഃ പരം പ്രസാദമ് ആപന്നൌ താവ് ആലോക്യ സ്മിതാനനൌ
അങ്ങനെ ആയിരിക്കട്ടെ—ഹരിയുടെ വാക്കുകൾ അംഗീകരിച്ച് ഇരുവരും സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവരെ നോക്കി, ഹസിച്ച മുഖത്തോടെ, ഇരുവരും പരമാനുഗ്രഹം പ്രാപിച്ചു.
നിരപായനിരാധാരനിര്വികാരസ്വരൂപിണൌ ശരണ്യൌ സര്വലോകാനാം ഭുക്തിമുക്തിപ്രദാവ് ഉഭൌ
അവരിൽ ഇരുവരും, മാറ്റമില്ലാത്തവരും, ആശ്രയമില്ലാത്തവരും, സ്വഭാവത്തിൽ മാറ്റമില്ലാത്തവരും, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും ആശ്രയവും, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവരുമാണ്.
ത്രിദൈവത്യം മഹാതീര്ഥം ഗൌതമീ വാഞ്ഛിതപ്രദാ തസ്യാമ് അനേന മന്ത്രേണ കുരുതാം സ്നാനമ് ആദരാത്
മൂന്നു ദൈവങ്ങളും, മഹാതീർത്ഥമായ ഗൗതമിയും, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവളും—അവിടെ, ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഭക്തിയോടെ സ്നാനം ചെയ്യണം.
അഭിഷേകം മഹേന്ദ്രസ്യ മങ്ഗലായ ബൃഹസ്പതിഃ കരോതു സംസ്മരന്ന് ആവാം സംപദാം സ്ഥൈര്യസിദ്ധയേ
മഹേന്ദ്രന്റെ അഭിഷേകം മംഗളത്തിനായി ബൃഹസ്പതി നടത്തട്ടെ. ഞങ്ങളിരുവരെയും ഓർത്ത്, സമ്പത്തിന്റെ സ്ഥിരതയ്ക്കായി ഈ അഭിഷേകം വരണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
ഇഹ ജന്മനി പൂര്വസ്മിന് യത് കിംചിത് സുകൃതം കൃതമ് തത് സര്വം പൂര്ണതാമ് ഏതു ഗോദാവരി നമോ ഽസ്തു തേ
ഈ ജന്മത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ മുമ്പത്തെ ജന്മത്തിൽ ചെയ്ത എല്ലാ നല്ല പ്രവൃത്തികളും പൂർണ്ണതയിലേക്കെത്തട്ടെ. ഗോദാവരി, നിനക്കു വന്ദനം.
ഏവം സ്മൃത്വാ തു യഃ കശ്ചിദ് ഗൌതമ്യാം സ്നാനമ് ആചരേത് ആവാഭ്യാം തു പ്രസാദേന ധര്മഃ സംപൂര്ണതാമ് ഇയാത് പൂര്വജന്മകൃതാദ് ദോഷാത് സ മുക്തഃ പുണ്യവാന് ഭവേത്
ഇങ്ങനെ ഓർത്ത് ഗൗതമിയിൽ ആരെങ്കിലും സ്നാനം ചെയ്താൽ, ഞങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ അവന്റെ ധർമ്മം പൂർണ്ണമാകും. മുൻജന്മങ്ങളിൽ ചെയ്ത പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് അവൻ മോചിതനായി, പുണ്യവാനാകും.
തഥേതി ചക്രതുഃ പ്രീതൌ സുരേന്ദ്രധിഷണൌ തതഃ മഹാഭിഷേകമ് ഇന്ദ്രസ്യ ചകാര ദ്യുസദാം ഗുരുഃ
ഇങ്ങനെ സമ്മതിച്ചശേഷം സന്തോഷത്തോടെ ഇന്ദ്രനും ബൃഹസ്പതിയും ചേർന്ന് മഹാഭിഷേകം നടത്തി; ദേവഗുരു ബൃഹസ്പതി അതിൽ മുഖ്യമായി പങ്കെടുത്തു.
തേനാഭൂദ് യാ നദീ പുണ്യാ മങ്ഗലേത്യ് ഉദിതാ തു സാ തയാ ച സംഗമഃ പുണ്യോ ഗങ്ഗായാഃ ശുഭദസ് ത്വ് അസൌ
അതിനാൽ ആ നദി മംഗളമെന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായി. അവളുമായി സംയോജനം ഗംഗയുടെ ശുഭത്വംപോലെ പുണ്യമാണെന്നും വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇന്ദ്രേണ സംസ്തുതോ വിഷ്ണുഃ പ്രത്യക്ഷോ ഽഭൂജ് ജഗന്മയഃ ത്രിലോകസംമിതാം ശക്രോ ഭൂമിം ലേഭേ ജഗത്പതേഃ
ഇന്ദ്രൻ വാഴ്ത്തിയപ്പോൾ, സർവ്വലോകത്തിന്റെ രൂപമായ വിഷ്ണു നേരിട്ട് പ്രത്യക്ഷമായി. ലോകപതിയിൽ നിന്ന് ത്രിലോകസമമായ ഭൂമി ശക്രൻ ലഭിച്ചു.
തന്നാമ്നാ ചാപി വിഖ്യാതോ ഗോവിന്ദ ഇതി തത്ര ച ത്രിലോകസംമിതാ ലബ്ധാ തേന ഗൌര് വജ്രധാരിണാ
അതിനാൽ അവിടെ അവൻ ഗോവിന്ദൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി. ത്രിലോകസമമായ ഭൂമി വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രൻ നേടി.
ദത്താ ച ഹരിണാ തത്ര ഗോവിന്ദസ് തദ് അഭൂദ് ധരിഃ ത്രൈലോക്യരാജ്യം യത് പ്രാപ്തം ഹരിണാ ച ഹരേര് മുനേ
അവിടെ ഹരിയും ഗോവിന്ദനും ഒരുപോലെ. ഹരിയുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ഹരിക്ക് ത്രിലോകരാജ്യം ലഭിച്ചു, മഹർഷേ.
നിശ്ചലം യേന സംജാതം ദേവദേവാന് മഹേശ്വരാത് ബൃഹസ്പതിര് ദേവഗുരുര് യത്രാസ്തൌഷീന് മഹേശ്വരമ്
സ്ഥിരത നൽകിയത് മഹേശ്വരനിൽ നിന്നാണ്. അവിടെ ദേവഗുരുവായ ബൃഹസ്പതി മഹേശ്വരനെ വാഴ്ത്തി.
രാജ്യസ്യ സ്ഥിരഭാവായ ദേവേന്ദ്രസ്യ മഹാത്മനഃ സിദ്ധേശ്വരസ് തത്ര ദേവോ ലിങ്ഗം തു ത്രിദശാര്ചിതമ്
മഹാത്മാവായ ദേവേന്ദ്രന്റെ രാജ്യം സ്ഥിരതയുള്ളതാകാൻ, ദേവന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന സിദ്ധേശ്വരൻ അവിടെ ലിംഗരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.