കാര്യസ്യ ന ഭവേത് സിദ്ധ്യൈ തസ്മാദ് അവ്യാകുലായ ച അസംപൂര്ണേ സ്വധര്മേ ഹി കിമ് അനിഷ്ടം ന ജായതേ
പ്രവർത്തി ഫലപ്രദമാകില്ല; അതുകൊണ്ടു മനസ്സിൽ കലഹം വരുത്തരുത്. സ്വന്തം ധർമ്മം പൂർണ്ണമല്ലെങ്കിൽ, എന്ത് ദു:ഖം ഉണ്ടാകില്ലേ?
താഭ്യാം യത് പൂര്വവൃത്താന്തം തദ് അപ്യ് ഉക്തം മയാനഘ ആയുഷസ് തു സുതഃ ശ്രീമാന് ധന്വന്തരിര് ഉദാരധീഃ
ആ ഇരുവർക്കും മുൻകാല കഥയും ഞാൻ പറഞ്ഞു: ആയുസ്സിന്റെ പുത്രനായ, മഹാത്മാവായ ധന്വന്തരി മഹാശയൻ ആയിരുന്നു.
തമസാ ച കൃതം വിഘ്നം വിഷ്ണുനാ തച് ച നാശിതമ് പൂര്വജന്മസു വൃത്താന്തമ് ഇത്യാദി പരികീര്തിതമ്
അന്ധകാരത്താൽ ഒരു തടസ്സം ഉണ്ടായി, വിഷ്ണു അതു നശിപ്പിച്ചു; മുൻജന്മങ്ങളിലെ സംഭവങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയും വിശദമായി പറഞ്ഞു.
തച് ഛ്രുത്വാ വിസ്മിതൌ ചോഭൌ മാമ് ഏവ പുനര് ഊചതുഃ
അതു കേട്ടപ്പോൾ, ഇരുവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു, വീണ്ടും എന്നോട് പറഞ്ഞു.
തദ്ദോഷപ്രതിബന്ധസ് തു കേന സ്യാത് സുരസത്തമ
ആ പാപം കൊണ്ടുണ്ടായ തടസ്സം എങ്ങനെ നീക്കാം, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ?
പുനര് ധ്യാത്വാ താവ് അവദം ശ്രൂയതാം ദോഷകാരകമ് കാരണം സര്വസിദ്ധീനാം ദുഃഖസംസാരതാരണമ്
വീണ്ടും ധ്യാനിച്ച് ഞാൻ അവരോട് പറഞ്ഞു: 'കേൾക്കൂ, ആ പാപത്തിന്റെ കാരണമെന്താണെന്ന്, എല്ലാ സിദ്ധികൾക്കും കാരണം, ദു:ഖസമുദ്രം കടക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗം.'
ശരണം തപ്തചിത്താനാം നിര്വാണം ജീവതാമ് അപി ഗത്വാ തു ഗൌതമീം ദേവീം സ്തൂയേതാം ഹരിശംകരൌ
തീവ്രമായ ദു:ഖമുള്ളവർക്കു ആശ്രയവും, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും മോക്ഷവും ഇതാണ്; ഗൗതമി ദേവിയെ സമീപിച്ച്, ഹരിയും ശങ്കരനും സ്തുതിക്കണം.
നോപായോ ഽന്യോ ഽസ്തി സംശുദ്ധ്യൈ തൌ താം ഹിത്വാ ജഗത്ത്രയേ തദൈവ ജഗ്മതുര് ഉഭൌ ഗൌതമീം മുനിസത്തമ സ്നാതൌ കൃതക്ഷണൌ ചോഭൌ ദേവൌ തുഷ്ടുവതുര് മുദാ
ശുദ്ധീകരണത്തിന് വേറൊരു മാർഗ്ഗമില്ല; അതുകൊണ്ട് അവർ എല്ലാം വിട്ട് ഉടനെ ഗൗതമിയിലേക്കു പോയി, മഹാമുനിയേ. ഉചിതസമയത്ത് കുളിച്ച്, ആ ദേവന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ അവളെ സ്തുതിച്ചു.
നമോ മത്സ്യായ കൂര്മായ വരാഹായ നമോ നമഃ നരസിംഹായ ദേവായ വാമനായ നമോ നമഃ
മത്സ്യാവതാരനേ, കൂർമ്മാവതാരനേ, വരാഹാവതാരനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം! നരസിംഹനേ, വാമനനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം!
നമോ ഽസ്തു ഹയരൂപായ ത്രിവിക്രമ നമോ ഽസ്തു തേ നമോ ഽസ്തു ബുദ്ധരൂപായ രാമരൂപായ കല്കിനേ
ഹയഗ്രീവനേ, ത്രിവിക്രമനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം! ബുദ്ധസ്വരൂപനേ, രാമസ്വരൂപനേ, കല്കിനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം!
അനന്തായാച്യുതായേശ ജാമദഗ്ന്യായ തേ നമഃ വരുണേന്ദ്രസ്വരൂപായ യമരൂപായ തേ നമഃ
അനന്തനേ, അച്യുതനേ, ഈശ്വരനേ, ജാമദഗ്ന്യനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം! വരുണനും ഇന്ദ്രനും യമനും ആയ സ്വരൂപങ്ങൾക്കു നിനക്കു നമസ്കാരം!
പരമേശായ ദേവായ നമസ് ത്രൈലോക്യരൂപിണേ ബിഭ്രത്സരസ്വതീം വക്ത്രേ സര്വജ്ഞോ ഽസി നമോ ഽസ്തു തേ
പരമേശ്വരനേ, ദേവനേ, മൂന്നു ലോകങ്ങളായ സ്വരൂപം ധരിക്കുന്നവനേ, വാകിൽ സരസ്വതിയെ വഹിക്കുന്നവനേ, സർവ്വജ്ഞനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം!
ലക്ഷ്മീവാന് അസ്യ് അതോ ലക്ഷ്മീം ബിഭ്രദ് വക്ഷസി ചാനഘ ബഹുബാഹൂരുപാദസ് ത്വം ബഹുകര്ണാക്ഷിശീര്ഷകഃ ത്വാമ് ഏവ സുഖിനം പ്രാപ്യ ബഹവഃ സുഖിനോ ഽഭവന്
പാപരഹിതനായവനേ, നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ലക്ഷ്മിയെ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ഭാഗ്യശാലിയാണു നീ. നിനക്കു അനേകം കൈകളും കാലുകളും ഉരുക്കളും ചെവികളും കണ്ണുകളും തലകളും ഉണ്ട്. നിന്റെ സാന്നിധ്യം ലഭിച്ചവർ പലരും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
താവന് നിഃശ്രീകതാ പുംസാം മാലിന്യം ദൈന്യമ് ഏവ വാ യാവന് ന യാന്തി ശരണം ഹരേ ത്വാം കരുണാര്ണവമ്
ഹരിയേ, കരുണയുടെ സമുദ്രമേ, ജനങ്ങൾ നിന്നെ ആശ്രയിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നതുവരെ അവർക്കു ഭാഗ്യവും ശുദ്ധിയും സന്തോഷവും ലഭിക്കില്ല; അപ്പോൾ വരെ അവർക്കു ദാരിദ്ര്യവും ദു:ഖവും മാത്രം അനുഭവപ്പെടും.
സൂക്ഷ്മം പരം ജോതിര് അനന്തരൂപമ് ഓംകാരമാത്രം പ്രകൃതേഃ പരം യത് ചിദ്രൂപമ് ആനന്ദമയം സമസ്തമ് ഏവം വദന്തീശ മുമുക്ഷവസ് ത്വാമ്
മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ നിന്നെ സൂക്ഷ്മവും പരമവും അനന്തമായ പ്രകാശവും, ഒംകാരത്തിന്റെ സാരവും, പ്രകൃതിയെ അതിജീവിച്ച ചൈതന്യസ്വരൂപവും പൂർണ്ണമായ ആനന്ദരൂപവുമാണെന്ന് പറയുന്നു.
ആരാധയന്ത്യ് അത്ര ഭവന്തമ് ഈശം മഹാമഖൈഃ പഞ്ചഭിര് അപ്യ് അകാമാഃ സംസാരസിന്ധോഃ പരമ് ആപ്തകാമാ വിശന്തി ദിവ്യം ഭുവനം വപുസ് തേ
ഇവിടെ, ആഗ്രഹങ്ങളില്ലാത്തവരും മഹാസംസ്കാരങ്ങളാൽ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി, അവർ സാംസാരികസമുദ്രം കടന്ന് നിന്റെ ദിവ്യലോകത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
സര്വേഷു സത്ത്വേഷു സമത്വബുദ്ധ്യാ സംവീക്ഷ്യ ഷട്സൂര്മിഷു ശാന്തഭാവാഃ ജ്ഞാനേന തേ കര്മഫലാനി ഹിത്വാ ധ്യാനേന തേ ത്വാം പ്രവിശന്തി ശംഭോ
എല്ലാ ജീവികളെയും ഒരുപോലെ കാണുന്ന മനസ്സോടെ, ആറ് തരത്തിലുള്ള തിരമാലകൾ മനസ്സിലാക്കി, ശാന്തമായ മനോഭാവത്തോടെ, ജ്ഞാനത്താൽ കർമ്മഫലങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ധ്യാനത്തിലൂടെ, ശംഭോ, അവർ നിന്നിൽ ലയിക്കുന്നു.
ന ജാതിധര്മാണി ന വേദശാസ്ത്രം ന ധ്യാനയോഗോ ന സമാധിധര്മഃ രുദ്രം ശിവം ശംകരം ശാന്തിചിത്തം ഭക്ത്യാ ദേവം സോമമ് അഹം നമസ്യേ
ജാതിയോ കർമ്മമോ വേദശാസ്ത്രമോ ധ്യാനയോഗമോ സമാധിയോ ഒന്നുമല്ല; ഭക്തിയോടെ ഞാൻ രുദ്രനെയും ശിവനെയും ശങ്കരനെയും ശാന്തചിത്തനായ ദേവനായ സോമനെയും വന്ദിക്കുന്നു.
മൂര്ഖോ ഽപി ശംഭോ തവ പാദഭക്ത്യാ സമാപ്നുയാന് മുക്തിമയീം തനും തേ ജ്ഞാനേഷു യജ്ഞേഷു തപഃസു ചൈവ ധ്യാനേഷു ഹോമേഷു മഹാഫലേഷു
ശംഭോ, ഒരു മൂഢനും പോലും നിന്റെ പാദഭക്തിയാൽ മോക്ഷസ്വരൂപം പ്രാപിക്കും; ജ്ഞാനത്തിലും യജ്ഞങ്ങളിലും തപസ്സിലും ധ്യാനത്തിലും ഹോമങ്ങളിലും മഹാഫലങ്ങളിലും അതു സാധ്യമാണ്.
സംപന്നമ് ഏതത് ഫലമ് ഉത്തമം യത് സോമേശ്വരേ ഭക്തിര് അഹര്നിശം യത് സര്വസ്യ ജീവസ്യ സദാ പ്രിയസ്യ ഫലസ്യ ദൃഷ്ടസ്യ തഥാ ശ്രുതസ്യ
സോമേശ്വരനോടുള്ള അഹോരാത്രം ഭക്തിയാണു ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ഫലം; എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ ജീവികൾക്കും പ്രിയമായ ഈ ഫലമാണ് കാണപ്പെടുന്നതും കേൾക്കുന്നതും.
സ്വര്ഗസ്യ മോക്ഷസ്യ ജഗന്നിവാസ സോപാനപങ്ക്തിസ് തവ ഭക്തിര് ഏഷാ ത്വത്പാദസംപ്രാപ്തിഫലാപ്തയേ തു സോപാനപങ്ക്തിം ന വദന്തി ധീരാഃ
സകലലോകങ്ങളുടെയും അധിവസമായ ദൈവമേ, നിന്നോടുള്ള ഈ ഭക്തിയാണു സ്വർഗ്ഗത്തേക്കും മോക്ഷത്തേക്കും എത്തുന്ന പടികൾ. നിന്റെ പാദസാന്നിധ്യം നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗമാണെങ്കിലും, ജ്ഞാനികൾ അതിനെ വെറും പടിയെന്നു വിളിക്കാറില്ല.
തസ്മാദ് ദയാലോ മമ ഭക്തിര് അസ്തു നൈവാസ്ത്യ് ഉപായസ് തവ രൂപസേവാ ആത്മീയമ് ആലോക്യ മഹത്ത്വമ് ഈശ പാപേഷു ചാസ്മാസു കുരു പ്രസാദമ്
അതിനാൽ, ദയാമനസ്സുള്ളവനേ, എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള ഭക്തി ഉണ്ടാകട്ടെ. നിന്റെ രൂപത്തെ സേവിക്കാൻ യാതൊരു മാർഗ്ഗവും ഇല്ല. ദൈവമേ, നിന്റെ മഹത്വം കണ്ട് ഞങ്ങൾ പോലുള്ള പാപികളോടും ദയ കാണിക്കണമേ.
സ്ഥൂലം ച സൂക്ഷ്മം ത്വമ് അനാദി നിത്യം പിതാ ച മാതാ യദ് അസച് ച സച് ച ഏവം സ്തുതോ യഃ ശ്രുതിഭിഃ പുരാണൈര് നമാമി സോമേശ്വരമ് ഈശിതാരമ്
നീ സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമാണ്, ആദിയില്ലാത്തവനും ശാശ്വതനുമാണ്, പിതാവും മാതാവും, അസതും സതും എല്ലാം നീ തന്നെയാണ്. വേദങ്ങളും പുരാണങ്ങളും നിന്നെ ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കുന്നു. സോമേശ്വരനേ, ഈശ്വരനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
തതഃ പ്രീതൌ ഹരിഹരാവ് ഊചതുസ് ത്രിദശേശ്വരൌ
അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ ഹരിയും ഹരനും, ദേവന്മാരുടെ ഇരുവരും, സംസാരിച്ചു.
വ്രിയതാം യന് മനോഭീഷ്ടം യദ് വരം ചാതിദുര്ലഭമ്
നിന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും, എത്ര ദുർലഭമായ വരവും ചോദിക്കൂ.
ഇന്ദ്രഃ പ്രാഹ സുരേശാനം മദ്രാജ്യം തു പുനഃ പുനഃ ജായതേ ഭ്രശ്യതേ ചൈവ തത് പാപമ് ഉപശാമ്യതാമ്
ഇന്ദ്രൻ ദേവനാഥനോടു പറഞ്ഞു: എന്റെ രാജ്യം വീണ്ടും വീണ്ടും ലഭിച്ചു നഷ്ടപ്പെടുന്നു; ആ ദുർഭാഗ്യം അവസാനിക്കട്ടെ.
യഥാ സ്ഥിരോ ഽഹം രാജ്യേ സ്യാം സര്വം സ്യാന് നിശ്ചലം മമ സുപ്രീതൌ യദി ദേവേശൌ സര്വം സ്യാന് നിശ്ചലം സദാ
ഞാൻ എന്റെ രാജ്യം ഉറപ്പോടെ കൈവശം വയ്ക്കട്ടെ, എന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അചഞ്ചലമായിരിക്കട്ടെ. ദേവന്മാരുടെ പ്രിയനായവരേ, നിങ്ങൾ സത്യത്തിൽ സന്തോഷവാന്മാരാണെങ്കിൽ, എല്ലാം എപ്പോഴും സ്ഥിരമായിരിക്കട്ടെ.
തഥേതി ഹരിവാക്യം താവ് അഭിനന്ദ്യേദമ് ഊചതുഃ പരം പ്രസാദമ് ആപന്നൌ താവ് ആലോക്യ സ്മിതാനനൌ
അങ്ങനെ ആയിരിക്കട്ടെ—ഹരിയുടെ വാക്കുകൾ അംഗീകരിച്ച് ഇരുവരും സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവരെ നോക്കി, ഹസിച്ച മുഖത്തോടെ, ഇരുവരും പരമാനുഗ്രഹം പ്രാപിച്ചു.
നിരപായനിരാധാരനിര്വികാരസ്വരൂപിണൌ ശരണ്യൌ സര്വലോകാനാം ഭുക്തിമുക്തിപ്രദാവ് ഉഭൌ
അവരിൽ ഇരുവരും, മാറ്റമില്ലാത്തവരും, ആശ്രയമില്ലാത്തവരും, സ്വഭാവത്തിൽ മാറ്റമില്ലാത്തവരും, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും ആശ്രയവും, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവരുമാണ്.
ത്രിദൈവത്യം മഹാതീര്ഥം ഗൌതമീ വാഞ്ഛിതപ്രദാ തസ്യാമ് അനേന മന്ത്രേണ കുരുതാം സ്നാനമ് ആദരാത്
മൂന്നു ദൈവങ്ങളും, മഹാതീർത്ഥമായ ഗൗതമിയും, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവളും—അവിടെ, ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഭക്തിയോടെ സ്നാനം ചെയ്യണം.