തദേകശരണോ രാജാ ബഭൂവ സ യദാ തമഃ അന്തര്ധാനം ഗതോ ബ്രഹ്മന് നാശയിത്വാ തപോ ബൃഹത്
അപ്പോൾ രാജാവ് അവളെ മാത്രം ആശ്രയമായി സ്വീകരിച്ചു. അവൻ അന്ധകാരത്തിലേക്ക് കടന്നപ്പോൾ, മഹാതപസ്സു നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.
ഏതസ്മിന്ന് അന്തരേ ഽഹം വൈ വരാന് ദാതും സമഭ്യഗാമ് തം ദൃഷ്ട്വാ വിഹ്വലീഭൂതം തപോഭ്രഷ്ടം യഥാ മൃതമ്
അവിടെത്താൻ ഞാൻ വരികയായിരുന്നു, വരങ്ങൾ നൽകാൻ. അവനെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ, തപസ്സിൽ നിന്ന് വീണു, മരിച്ചവനുപോലെ കണ്ടു.
തമ് ആശ്വാസ്യാഥ വിവിധൈര് ഹേതുഭിര് നൃപസത്തമമ് തവ ശത്രുസ് തമോ നാമ കൃത്വാ താം തപസശ് ച്യുതിമ്
പിന്നീട്, പലവിധ കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ആ മഹാരാജാവിനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. നിന്റെ ശത്രുവിനെ 'അന്ധകാരം' എന്ന് പേരിടുകയും, അവന്റെ തപസ്സിൽ നിന്ന് വീഴ്ച വരുത്തുകയും ചെയ്തു.
ചരിതാര്ഥോ ഗതോ രാജന് ന ത്വം ശോചിതുമ് അര്ഹസി ആനന്ദയന്തി പ്രമദാസ് താപയന്തി ച മാനവമ്
അവന്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയായി. രാജാവേ, നീ ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ല. സ്ത്രീകൾ ആനന്ദവും സങ്കടവും പുരുഷന്മാർക്ക് നൽകാറുണ്ട്.
സര്വാ ഏവ വിശേഷേണ കിമ് ഉ മായാമയീ തു സാ തതഃ കൃതാഞ്ജലീ രാജാ മാമ് ആഹ വിഗതഭ്രമഃ
എല്ലാ സ്ത്രീകളും അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് മായാമയിയായ അവൾ. പിന്നെ, കയ്യുകൂപ്പി രാജാവ് ഭ്രമം മാറി എന്നോട് പറഞ്ഞു.
കിം കരോമി കഥം ബ്രഹ്മംസ് തപസഃ പാരമ് ആപ്നുയാമ്
എന്ത് ചെയ്യണം, ബ്രഹ്മാവേ? എങ്ങനെ ഞാൻ തപസ്സിന്റെ പരമാവധി എത്താം?
തതസ് തസ്യോത്തരം പ്രാദാം ദേവദേവം ജനാര്ദനമ് സ്തുഹി സര്വപ്രയത്നേന തതഃ സിദ്ധിമ് അവാപ്സ്യസി
അപ്പോൾ ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി ജനാർദ്ദനനെ സ്തുതിക്കു. അപ്പോൾ നീ വിജയിക്കും.
സ ഹ്യ് അശേഷജഗത്സ്രഷ്ടാ വേദവേദ്യഃ പുരാതനഃ സര്വാര്ഥസിദ്ധിദഃ പുംസാം നാന്യോ ഽസ്തി ഭുവനത്രയേ
അവൻ തന്നെയാണ് എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും സ്രഷ്ടാവ്, പ്രാചീനനും വേദങ്ങളിൽ അറിയപ്പെടുന്നവനും. മനുഷ്യർക്കെല്ലാം എല്ലാ ഫലങ്ങളും നൽകുന്നവൻ. മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും മറ്റൊരുവനും ഇല്ല.
സ ജഗാമ നഗശ്രേഷ്ഠം ഹിമവന്തം നൃപോത്തമഃ കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഭൂത്വാ വിഷ്ണും തുഷ്ടാവ ഭക്തിതഃ
അപ്പോൾ ആ മഹാരാജാവ് ഹിമവാൻ എന്ന മഹാപർവ്വതത്തിലേക്ക് പോയി. കയ്യുകൂപ്പി, ഭക്തിയോടെ വിഷ്ണുവിനെ സ്തുതിച്ചു.
ജയ വിഷ്ണോ ജയാചിന്ത്യ ജയ ജിഷ്ണോ ജയാച്യുത ജയ ഗോപാല ലക്ഷ്മീശ ജയ കൃഷ്ണ ജഗന്മയ
വിഷ്ണുവേ, ജയം! അചിന്ത്യനേ, ജയം! ജയിക്കുന്നവനേ, ജയം! അച്യുതനേ, ജയം! ഗോപാലനേ, ലക്ഷ്മീയുടെ നാഥനേ, ജയം! കൃഷ്ണാ, ലോകമാകെ നിറഞ്ഞവനേ, ജയം!
ജയ ഭൂതപതേ നാഥ ജയ പന്നഗശായിനേ ജയ സര്വഗ ഗോവിന്ദ ജയ വിശ്വകൃതേ നമഃ
ഭൂതങ്ങളുടെ നാഥനേ, ജയം! പന്നഗശയനേ, ജയം! എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഗോവിന്ദാ, ജയം! ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവേ, ജയം! നമസ്കാരം!
ജയ വിശ്വഭുജേ ദേവ ജയ വിശ്വധൃതേ നമഃ ജയേശ സദസത് ത്വം വൈ ജയ മാധവ ധര്മിണേ
ലോകത്തെ താങ്ങുന്ന ദേവനേ, ജയം! വിശ്വധാരനേ, നമസ്കാരം! ജയത്തിന്റെ നാഥനേ, സതും അസതും ആയവനേ, ജയം! ധർമ്മപരനായ മാധവാ, ജയം!
ജയ കാമദ കാമ ത്വം ജയ രാമ ഗുണാര്ണവ ജയ പുഷ്ടിദ പുഷ്ടീശ ജയ കല്യാണദായിനേ
ആശകൾ നിറവേറ്റുന്നവനേ, ആശയാകാരനായവനേ, ജയം! ഗുണങ്ങളുടെ സമുദ്രമായ രാമാ, ജയം! പോഷണം നൽകുന്നവനേ, സമൃദ്ധിയുടെ നാഥനേ, ജയം! മംഗളം നൽകുന്നവനേ, ജയം!
ജയ ഭൂതപ ഭൂതേശ ജയ മാനവിധായിനേ ജയ കര്മദ കര്മ ത്വം ജയ പീതാമ്ബരച്ഛദ
ഭൂതങ്ങളുടെ അധിപനേ, സകലജീവികളുടെ നാഥനേ, ജയം! മനുഷ്യരെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ, ജയം! കർമഫലം നൽകുന്നവനേ, കർമമായവനേ, ജയം! മഞ്ഞവസ്ത്രം ധരിച്ചവനേ, ജയം!
ജയ സര്വേശ സര്വസ് ത്വം ജയ മങ്ഗലരൂപിണേ ജയ സത്ത്വാധിനാഥായ ജയ വേദവിദേ നമഃ
സകലത്തിന്റെയും ഇശ്വരനേ, എല്ലാം തന്നെയായവനേ, ജയം! മംഗളരൂപനേ, ജയം! സത്ത്വഗുണത്തിന്റെ നാഥനേ, ജയം! വേദങ്ങളെ അറിയുന്നവനേ, നമസ്കാരം!
ജയ ജന്മദ ജന്മിസ്ഥ പരമാത്മന് നമോ ഽസ്തു തേ ജയ മുക്തിദ മുക്തിസ് ത്വം ജയ ഭുക്തിദ കേശവ
ജന്മത്തിന്റെയും ജന്മസ്ഥാനമായ പരമാത്മാവേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം! മോക്ഷം നൽകുന്നവനേ, മോക്ഷമായവനേ, ജയം! ഭോഗം നൽകുന്ന കേശവാ, ജയം!
ജയ ലോകദ ലോകേശ ജയ പാപവിനാശന ജയ വത്സല ഭക്താനാം ജയ ചക്രധൃതേ നമഃ
ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായുള്ളോനേ, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഭക്തന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്നവനേ, ചക്രം കൈവശമുള്ളവനേ, നിനക്കു ജയമാകട്ടെ, നമസ്കാരം.
ജയ മാനദ മാനസ് ത്വം ജയ ലോകനമസ്കൃത ജയ ധര്മദ ധര്മസ് ത്വം ജയ സംസാരപാരഗ
മാന്യത നൽകുന്നവനേ, മനസ്സാകുന്നവനേ, ലോകങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നവനേ, ധർമ്മം നൽകുന്നവനേ, ധർമ്മം തന്നെയാകുന്നവനേ, ഈ ജന്മമരണചക്രത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവനേ, നിനക്കു ജയമാകട്ടെ.
ജയ അന്നദ അന്നം ത്വം ജയ വാചസ്പതേ നമഃ ജയ ശക്തിദ ശക്തിസ് ത്വം ജയ ജൈത്രവരപ്രദ
അഹാരം നൽകുന്നവനേ, അഹാരം തന്നെയാകുന്നവനേ, വാക്കിന്റെ അധിപനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം, ശക്തി നൽകുന്നവനേ, ശക്തി തന്നെയാകുന്നവനേ, പരമവിജയവും വരങ്ങളും നൽകുന്നവനേ, നിനക്കു ജയമാകട്ടെ.
ജയ യജ്ഞദ യജ്ഞസ് ത്വം ജയ പദ്മദലേക്ഷണ ജയ ദാനദ ദാനം ത്വം ജയ കൈടഭസൂദന
യജ്ഞം നൽകുന്നവനേ, യജ്ഞം തന്നെയാകുന്നവനേ, താമരപ്പൂക്കണ്ണുള്ളവനേ, ദാനം നൽകുന്നവനേ, ദാനം തന്നെയാകുന്നവനേ, കൈടഭനെ സംഹരിച്ചവനേ, നിനക്കു ജയമാകട്ടെ.
ജയ കീര്തിദ കീര്തിസ് ത്വം ജയ മൂര്തിദ മൂര്തിധൃക് ജയ സൌഖ്യദ സൌഖ്യാത്മഞ് ജയ പാവനപാവന
കീർത്തി നൽകുന്നവനേ, കീർത്തി തന്നെയാകുന്നവനേ, രൂപം നൽകുന്നവനേ, എല്ലാ രൂപങ്ങളും ധരിക്കുന്നവനേ, സുഖം നൽകുന്നവനേ, സുഖത്തിന്റെ സ്വരൂപമായവനേ, വിശുദ്ധരെ പോലും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനേ, നിനക്കു ജയമാകട്ടെ.
ജയ ശാന്തിദ ശാന്തിസ് ത്വം ജയ ശംകരസംഭവ ജയ പാനദ പാനസ് ത്വം ജയ ജ്യോതിഃസ്വരൂപിണേ
ശാന്തി നൽകുന്നവനേ, ശാന്തി തന്നെയാകുന്നവനേ, ശംകരനിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനേ, പാനം നൽകുന്നവനേ, പാനം തന്നെയാകുന്നവനേ, പ്രകാശത്തിന്റെ സ്വരൂപമായവനേ, നിനക്കു ജയമാകട്ടെ.
ജയ വാമന വിത്തേശ ജയ ധൂമപതാകിനേ ജയ സര്വസ്യ ജഗതോ ദാതൃമൂര്തേ നമോ ഽസ്തു തേ
വാമനനേ, സമ്പത്തിന്റെ നാഥനേ, പുകപടയുള്ളവനേ, ലോകത്തിന് എല്ലാം നൽകുന്നവനേ, ദാനസ്വരൂപമായ നിന്റെ സന്നിധിക്ക് നമസ്കാരം.
ത്വമ് ഏവ ലോകത്രയവര്തിജീവ നികായസംക്ലേശവിനാശദക്ഷ ശ്രീപുണ്ഡരീകാക്ഷ കൃപാനിധേ ത്വം നിധേഹി പാണിം മമ മൂര്ധ്നി വിഷ്ണോ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ജീവന്റെ രൂപമായവനേ, സകലജനങ്ങളുടെ ദു:ഖങ്ങൾ നീക്കുന്നതിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനേ, താമരപ്പൂക്കണ്ണുള്ളവനേ, കരുണാസാഗരനേ, വിഷ്ണുവേ, ദയവായി എന്റെ തലയിൽ നിന്റെ കൈ വെക്കണമേ.
ഏവം സ്തുവന്തം ഭഗവാഞ് ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ വരേണ ച്ഛന്ദയാമ് ആസ സര്വകാമസമൃദ്ധിദഃ
അവൻ ഇങ്ങനെ സ്തുതി ചെയ്തപ്പോൾ, ശംഖവും ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ള ഭഗവാൻ അവനോട് ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു വരം ചോദിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നവനായി.
ധന്വന്തരിഃ പ്രീതമനാ വരദാനേന ചക്രിണഃ വരദാനായ ദേവേശം ഗോവിന്ദം സംസ്ഥിതം പുരഃ
ചക്രധാരിയായ ഭഗവാനിൽ നിന്നു ലഭിച്ച വരം കൊണ്ടു സന്തോഷം കൊണ്ടു, ധന്വന്തരി, ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ ഗോവിന്ദന്റെ മുമ്പിൽ വരം സ്വീകരിക്കാൻ നിന്നു.
തമ് ആഹ നൃപതിഃ പ്രഹ്വഃ സുരരാജ്യം മമേപ്സിതമ് തച് ച ദത്തം ത്വയാ വിഷ്ണോ പ്രാപ്തോ ഽസ്മി കൃതകൃത്യതാമ്
ആ രാജാവ് വിനയത്തോടെ തലകൂന്തി പറഞ്ഞു: ദേവേന്ദ്രപദം എന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. വിഷ്ണുവേ, നീ അതു തന്നു; ഞാൻ എന്റെ ലക്ഷ്യം നേടിയിരിക്കുന്നു.
സ്തുതഃ സംപൂജിതോ വിഷ്ണുസ് തത്രൈവാന്തരധീയത തഥൈവ ത്രിദശേശത്വമ് അവാപ നൃപതിഃ ക്രമാത്
സ്തുതിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്ത ശേഷം, വിഷ്ണു അവിടെ നിന്നു അപ്രത്യക്ഷനായി. അതിനുശേഷം, രാജാവ് ക്രമമായി ദേവന്മാരുടെ അധിപതിത്വം നേടി.
പ്രാഗര്ജിതാനേകകര്മപരിപാകവശാത് തതഃ ത്രിഃകൃത്വോ നാശമ് അഗമത് സഹസ്രാക്ഷഃ സ്വകാത് പദാത്
മുന്ജന്മങ്ങളിൽ ചെയ്ത അനേകം കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലമായി, ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം തന്റെ സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
നഹുഷാദ് വൃത്രഹത്യായാഃ സിന്ധുസേനവധാത് തതഃ അഹല്യായാം ച ഗമനാദ് യേന കേന ച ഹേതുനാ
നഹുഷന്റെ കാരണവും, വൃത്രനെ കൊന്നതിന്റെ പേരിലും, സിന്ധുസേനനെ സംഹരിച്ചതിനും, അഹല്യയോടൊപ്പം ചേർന്നതിന്റെ പേരിലും, മറ്റു പല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടും.