അനരണ്യസ് തു പുത്രോ ഽഭൂദ് വിശ്രുതഃ സര്വകര്മണഃ അനരണ്യസുതോ നിഘ്നോ നിഘ്നതോ ദ്വൌ ബഭൂവതുഃ
സർവകർമന്റെ പുത്രൻ അനരണ്യൻ എന്നായിരുന്നു; അനരണ്യന്റെ പുത്രൻ നിഘ്നൻ, നിഘ്നന് രണ്ട് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അനമിത്രോ രഘുശ് ചൈവ പാര്ഥിവര്ഷഭസത്തമൌ അനമിത്രസുതോ രാജാ വിദ്വാന് ദുലിദുഹോ ഽഭവത്
അനമിത്രനും രഘുവും, ഇരുവരും രാജവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠന്മാരായിരുന്നു; അനമിത്രന്റെ പുത്രൻ, പണ്ഡിതനായ ദിലീപൻ എന്ന രാജാവായിരുന്നു.
ദിലീപസ് തനയസ് തസ്യ രാമസ്യ പ്രപിതാമഹഃ ദീര്ഘബാഹുര് ദിലീപസ്യ രഘുര് നാമ്നാ സുതോ ഽഭവത്
ദിലീപന്റെ പുത്രൻ ദിലീപൻ തന്നെയാണ്, രാമന്റെ പിതാമഹൻ; ദിലീപന്റെ പുത്രൻ ദീർഘബാഹുവായ രഘു എന്നായിരുന്നു.
അയോധ്യായാം മഹാരാജോ യഃ പുരാസീന് മഹാബലഃ അജസ് തു രാഘവോ ജജ്ഞേ തഥാ ദശരഥോ ഽപ്യ് അജാത്
അയോധ്യയിൽ, പഴയകാലത്ത് മഹാശക്തിയുള്ള രാജാവായിരുന്ന രാഘവവംശത്തിലെ അജൻ ജനിച്ചു; അജനിൽ നിന്ന് ദശരഥനും ജനിച്ചു.
രാമോ ദശരഥാജ് ജജ്ഞേ ധര്മാത്മാ സുമഹായശാഃ രാമസ്യ തനയോ ജജ്ഞേ കുശ ഇത്യ് അഭിസംജ്ഞിതഃ
ദശരഥനിൽ നിന്ന് ധർമ്മാത്മാവും മഹാപ്രശസ്തനും ആയ രാമൻ ജനിച്ചു; രാമന്റെ പുത്രൻ കുശൻ എന്നായിരുന്നു.
അതിഥിസ് തു കുശാജ് ജജ്ഞേ ധര്മാത്മാ സുമഹായശാഃ അതിഥേസ് ത്വ് അഭവത് പുത്രോ നിഷധോ നാമ വീര്യവാന്
കുശനിൽ നിന്ന് അതിഥി എന്ന ധർമ്മാത്മാവും മഹാപ്രശസ്തനും ജനിച്ചു; അതിഥിയുടെ പുത്രൻ വീര്യശാലിയായ നിഷധൻ ആയിരുന്നു.
നിഷധസ്യ നലഃ പുത്രോ നഭഃ പുത്രോ നലസ്യ ച നഭസ്യ പുണ്ഡരീകസ് തു ക്ഷേമധന്വാ തതഃ സ്മൃതഃ
നിഷധന്റെ പുത്രൻ നളൻ; നളന്റെ പുത്രൻ നഭൻ; നഭനിൽ നിന്ന് പുണ്ടരീകം ജനിച്ചു; പുണ്ടരീകത്തിൽ നിന്ന് ക്ഷേമധൻവൻ എന്നത് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
ക്ഷേമധന്വസുതസ് ത്വ് ആസീദ് ദേവാനീകഃ പ്രതാപവാന് ആസീദ് അഹീനഗുര് നാമ ദേവാനീകാത്മജഃ പ്രഭുഃ
ക്ഷേമധൻവന്റെ പുത്രൻ ശക്തിയുള്ള ദേവാനീകൻ ആയിരുന്നു; ദേവാനീകന്റെ പുത്രൻ അഹീനഗൻ എന്ന പ്രഭു ജനിച്ചു.
അഹീനഗോസ് തു ദായാദഃ സുധന്വാ നാമ പാര്ഥിവഃ സുധന്വനഃ സുതശ് ചാപി തതോ ജജ്ഞേ ശലോ നൃപഃ
അഹീനഗന്റെ അവകാശിയായ രാജാവ് സുധൻവൻ ആയിരുന്നു; സുധൻവനിൽ നിന്ന് ശലൻ എന്ന രാജാവ് ജനിച്ചു.
ഉക്യോ നാമ സ ധര്മാത്മാ ശലപുത്രോ ബഭൂവ ഹ വജ്രനാഭഃ സുതസ് തസ്യ നലസ് തസ്യ മഹാത്മനഃ
ശലന്റെ പുത്രൻ ഉക്യൻ എന്ന ധർമ്മാത്മാവായിരുന്നു; ഉക്യന്റെ പുത്രൻ വജ്രനാഭൻ; വജ്രനാഭന്റെ പുത്രൻ മഹാത്മാവായ നളൻ ആയിരുന്നു.
നലൌ ദ്വാവ് ഏവ വിഖ്യാതൌ പുരാണേ മുനിസത്തമാഃ വീരസേനാത്മജശ് ചൈവ യശ് ചേക്ഷ്വാകുകുലോദ്വഹഃ
പുരാണങ്ങളിൽ പ്രശസ്തനായ രണ്ട് നളന്മാർ ഉണ്ട്, മഹർഷികളേ; ഒരുവൻ വീരസേനന്റെ പുത്രനും മറ്റൊരുവൻ ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിൽ ജനിച്ച മഹാശയനും.
ഇക്ഷ്വാകുവംശപ്രഭവാഃ പ്രാധാന്യേന പ്രകീര്തിതാഃ ഏതേ വിവസ്വതോ വംശേ രാജാനോ ഭൂരിതേജസഃ
ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിൽ ജനിച്ച പ്രധാന രാജാക്കന്മാരാണ് ഇവർ; ഇവരെ, പ്രകാശമുള്ള വിവസ്വാന്റെ വംശത്തിൽ പ്രധാനമായി പറയുന്നു.
പഠന് സമ്യഗ് ഇമാം സൃഷ്ടിമ് ആദിത്യസ്യ വിവസ്വതഃ ശ്രാദ്ധദേവസ്യ ദേവസ്യ പ്രജാനാം പുഷ്ടിദസ്യ ച പ്രജാവാന് ഏതി സായുജ്യമ് ആദിത്യസ്യ വിവസ്വതഃ
വിവസ്വാൻ എന്ന ആദിത്യന്റെ ഈ സൃഷ്ടിയെ യഥാർത്ഥത്തിൽ വായിക്കുന്നവൻ, പിതൃകർമ്മങ്ങളിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന ദേവനായ വിവസ്വാന്റെ സായുജ്യവും സന്താനസമൃദ്ധിയും നേടുന്നു.
പിതാ സോമസ്യ ഭോ വിപ്രാ ജജ്ഞേ ഽത്രിര് ഭഗവാന് ഋഷിഃ ബ്രഹ്മണോ മാനസാത് പൂര്വം പ്രജാസര്ഗം വിധിത്സതഃ
മഹാപണ്ഡിതന്മാരേ, സോമന്റെ പിതാവായ അത്രി മഹർഷി, ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു് ആദ്യം ജനിച്ചവനും, സൃഷ്ടിക്ക് തുടക്കം കുറിക്കാൻ ബ്രഹ്മാവ് ഉദ്ദേശിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായവനും ആണ്.
അനുത്തരം നാമ തപോ യേന തപ്തം ഹി തത് പുരാ ത്രീണി വര്ഷസഹസ്രാണി ദിവ്യാനീതി ഹി നഃ ശ്രുതമ്
പഴയകാലത്ത്, അനുത്തരം എന്ന മഹത്തായ തപസ്സ് മൂവായിരം ദിവ്യവത്സരങ്ങൾ അദ്ദേഹം അനുഷ്ഠിച്ചു എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഊര്ധ്വമ് ആചക്രമേ തസ്യ രേതഃ സോമത്വമ് ഈയിവത് നേത്രാഭ്യാം വാരി സുസ്രാവ ദശധാ ദ്യോതയന് ദിശഃ
അവനിൽ നിന്നു അവന്റെ വീര്യം മേലോട്ടുയർന്ന് സോമനായി; അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നു വെള്ളം പത്ത് ദിക്കുകളിലേക്കും ഒഴുകി, ദിശകൾ പ്രകാശിപ്പിച്ചു.
തം ഗര്ഭം വിധിനാദിഷ്ടാ ദശ ദേവ്യോ ദധുസ് തതഃ സമേത്യ ധാരയാമ് ആസുര് ന ച താഃ സമശക്നുവന്
രീതിപ്രകാരം, പത്ത് ദേവികൾ ചേർന്ന് ആ ഗർഭം ഏറ്റെടുത്തു, ധരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു; പക്ഷേ അവർക്കത് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
യദാ ന ധാരണേ ശക്താസ് തസ്യ ഗര്ഭസ്യ താ ദിശഃ തതസ് താഭിഃ സ ത്യക്തസ് തു നിപപാത വസുംധരാമ്
അവ ദേവികൾ ആ ഗർഭം വഹിക്കാൻ കഴിയാതെ വിട്ടുകളഞ്ഞപ്പോൾ, അതു ദിശകളിലേക്കും ഭൂമിയിലേക്ക് വീണു.
പതിതം സോമമ് ആലോക്യ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ രഥമ് ആരോപയാമ് ആസ ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ
സോമൻ വീണതുകണ്ട് ലോകപിതാവായ ബ്രഹ്മാവ്, എല്ലാ ജീവികളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി അവനെ ഒരു രഥത്തിൽ ഇരുത്തി.
തസ്മിന് നിപതിതേ ദേവാഃ പുത്രേ ഽത്രേഃ പരമാത്മനി തുഷ്ടുവുര് ബ്രഹ്മണഃ പുത്രാസ് തഥാന്യേ മുനിസത്തമാഃ
അവൻ വീണപ്പോൾ, ദേവന്മാർ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രന്മാർ, മറ്റു മഹർഷിമാർ എന്നിവരെല്ലാം അത്രിയുടെ പുത്രനായ പരമാത്മാവിനെ സ്തുതിച്ചു.
തസ്യ സംസ്തൂയമാനസ്യ തേജഃ സോമസ്യ ഭാസ്വതഃ ആപ്യായനായ ലോകാനാം ഭാവയാമ് ആസ സര്വതഃ
അവനെ സ്തുതിക്കുമ്പോൾ, പ്രകാശമുള്ള സോമന്റെ തേജസ് ലോകങ്ങളെ എല്ലാടും പോഷിപ്പിച്ചു.
സ തേന രഥമുഖ്യേന സാഗരാന്താം വസുംധരാമ് ത്രിഃസപ്തകൃത്വോ ഽതിയശാശ് ചകാരാഭിപ്രദക്ഷിണാമ്
ആ പ്രധാന രഥത്തിൽ, സമുദ്രം ചുറ്റിയ ഭൂമിയെ അവൻ ഏഴുമൂന്നു പ്രാവശ്യം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു.
തസ്യ യച് ചരിതം തേജഃ പൃഥിവീമ് അന്വപദ്യത ഓഷധ്യസ് താഃ സമുദ്ഭൂതാ യാഭിഃ സംധാര്യതേ ജഗത്
അവൻ പ്രകടിപ്പിച്ച തേജസ് ഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ചു; അതിൽ നിന്നാണ് ലോകം നിലനിൽക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധികൾ ഉദിച്ചുവന്നത്.
സ ലബ്ധതേജാ ഭഗവാന് സംസ്തവൈശ് ച സ്വകര്മഭിഃ തപസ് തേപേ മഹാഭാഗഃ പദ്മാനാം ദര്ശനായ സഃ
തേജസ് വീണ്ടെടുത്ത്, സ്തുതികളും തന്റെ കർമ്മങ്ങളും നടത്തി, ഭാഗ്യവാൻ സോമൻ, പദ്മങ്ങളെ കാണാൻ തപസ്സ് ചെയ്തു.
തതസ് തസ്മൈ ദദൌ രാജ്യം ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മവിദാം വരഃ ബീജൌഷധീനാം വിപ്രാണാമ് അപാം ച മുനിസത്തമാഃ
അതിനുശേഷം, ബ്രഹ്മാവായ ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ, വിത്തുകൾക്കും ഔഷധികൾക്കും, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും വെള്ളത്തിനും രാജ്യം അവനു സമ്മാനിച്ചു.
സ തത് പ്രാപ്യ മഹാരാജ്യം സോമഃ സൌമ്യവതാം വരഃ സമാജഹ്രേ രാജസൂയം സഹസ്രശതദക്ഷിണമ്
ആ മഹാരാജ്യം ലഭിച്ച ശേഷം, സോമൻ, സൗമ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, ആയിരം ശതങ്ങൾ ദാനം നൽകി രാജസൂയ യാഗം നടത്തി.
ദക്ഷിണാമ് അദദാത് സോമസ് ത്രീംല് ലോകാന് ഇതി നഃ ശ്രുതമ് തേഭ്യോ ബ്രഹ്മര്ഷിമുഖ്യേഭ്യഃ സദസ്യേഭ്യശ് ച ഭോ ദ്വിജാഃ
സോമൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളും ദക്ഷിണയായി, പ്രധാന ബ്രഹ്മർഷിമാർക്കും യാഗസഭാസദസ്യന്മാർക്കും അർപ്പിച്ചു എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, ദ്വിജന്മാരേ.
ഹിരണ്യഗര്ഭോ ബ്രഹ്മാത്രിര് ഭൃഗുശ് ച ഋത്വിജോ ഽഭവത് സദസ്യോ ഽഭൂദ് ധരിസ് തത്ര മുനിഭിര് ബഹുഭിര് വൃതഃ
ഹിരണ്യഗർഭനും ബ്രഹ്മാവും ഭൃഗുവും യാഗകാർമ്മികന്മാരായി; ഹരിയും അനേകം മുനിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് സഭാസദസ്യനായി.
തം സിനീശ് ച കുഹൂശ് ചൈവ ദ്യുതിഃ പുഷ്ടിഃ പ്രഭാ വസുഃ കീര്തിര് ധൃതിശ് ച ലക്ഷ്മീശ് ച നവ ദേവ്യഃ സിഷേവിരേ
സിനി, കുഹു, ദ്യുതി, പുഷ്ടി, പ്രഭ, വസു, കീർത്തി, ധൃതി, ലക്ഷ്മി—ഈ ഒൻപത് ദേവികൾ അവനെ സേവിച്ചു.
പ്രാപ്യാവഭൃഥമ് അപ്യ് അഗ്ര്യം സര്വദേവര്ഷിപൂജിതഃ വിരരാജാധിരാജേന്ദ്രോ ദശധാ ഭാസയന് ദിശഃ
ആഗ്ര്യമായ അവഭൃഥം നിർവഹിച്ച്, സർവ്വദേവന്മാരുടെയും മുനിമാരുടെയും ആദരവ് നേടിയ അവൻ, രാജാധിരാജാവായി പത്ത് ദിക്കുകളിലും പ്രകാശിച്ചു.