സൌരിം ശനൈശ്ചരം മന്ദം തപസ്യന്തം ധൃതവ്രതമ് ഗത്വാ മുനിഗണാഃ സര്വേ രക്ഷഃകര്മ ന്യവേദയന്
മുനികൾ എല്ലാവരും ശനിദേവനോടു പോയി, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചതും തപസ്സിൽ ലീനനുമായ ശനിയെ കണ്ടു, രാക്ഷസന്മാരുടെ ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ വിവരിച്ചു.
സൌരിര് മുനിഗണാന് ആഹ പൂര്ണേ തപസി മേ ദ്വിജാഃ രാക്ഷസൌ ഹന്മ്യ് അപൂര്ണേ തു തപസ്യ് അക്ഷമ ഏവ ഹി
ശനി മुनികൾക്ക് പറഞ്ഞു: എന്റെ തപസ്സ് പൂർണ്ണമായാൽ, ദ്വിജന്മാരേ, ഞാൻ രാക്ഷസന്മാരെ സംഹരിക്കും; അതിനു മുമ്പ് എനിക്ക് കഴിയില്ല.
പുനഃ പ്രോചുര് മുനിഗണാ ദാസ്യാമസ് തേ തപോ മഹത് ഇത്യ് ഉക്തോ ബ്രാഹ്മണൈഃ സൌരിഃ കൃതമ് ഇത്യ് ആഹ താന് അപി
മുനികൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ വലിയ തപസ്സു നിനക്ക് നൽകാം. ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ശനി, 'അതു ചെയ്തിരിക്കുന്നു,' എന്ന് മറുപടി നൽകി.
സൌരിര് ബ്രാഹ്മണവേഷേണ പ്രായാദ് അശ്വത്ഥരൂപിണമ് രാക്ഷസം ബ്രാഹ്മണോ ഭൂത്വാ പ്രദക്ഷിണമ് അഥാകരോത്
ശനി ബ്രാഹ്മണവേഷം ധരിച്ചു അശ്വത്തവൃക്ഷരൂപം എടുത്ത രാക്ഷസനോടു സമീപിച്ചു. ബ്രാഹ്മണനായി ചുറ്റി നടന്നു.
പ്രദക്ഷിണം തു കുര്വാണം മേനേ ബ്രാഹ്മണമ് ഏവ തമ് നിത്യവദ് രാക്ഷസഃ പാപോ ഭക്ഷയാമ് ആസ മായയാ
അവൻ ചുറ്റി നടക്കുമ്പോൾ, പാപരാക്ഷസൻ പതിവുപോലെ അവനെ ബ്രാഹ്മണനാണെന്ന് കരുതി, മായയാൽ വിഴുങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
തസ്യ കായം സമാവിശ്യ ചക്ഷുഷാന്ത്രാണ്യ് അപശ്യത ദൃഷ്ടഃ സ രാക്ഷസഃ പാപോ മന്ദേന രവിസൂനുനാ
അവന്റെ ശരീരത്തിൽ കയറി, കണ്ണുകളും ഉള്ളിയുമൊക്കെ കണ്ടു; ശനിദേവന്റെ കൺപാടിൽ ആ പാപരാക്ഷസൻ പിടിയിലായി.
ഭസ്മീഭൂതഃ ക്ഷണേനൈവ ഗിരിര് വജ്രഹതോ യഥാ അശ്വത്ഥം ഭസ്മസാത് കൃത്വാ അന്യം ബ്രാഹ്മണരൂപിണമ്
ഒരു മിനിറ്റിൽ തന്നെ, പർവ്വതം വജ്രംകൊണ്ട് അടിച്ചതുപോലെ, അശ്വത്തൻ ചിതലായി. പിന്നെ ശനി, ബ്രാഹ്മണരൂപം എടുത്ത മറ്റവനോടു സമീപിച്ചു.
രാക്ഷസം പാപനിലയമ് ഏക ഏവ തമ് അഭ്യഗാത് അധീയാനോ വിപ്ര ഇവ ശിഷ്യരൂപോ വിനീതവത്
ശനി ഒറ്റയ്ക്ക്, പാപത്തിന്റെ ആകാരം ആയ രാക്ഷസനോടു സമീപിച്ചു. ബ്രാഹ്മണനായി വേദപാഠം ചെയ്യുന്നവനായി, ശിഷ്യന്റെ രൂപത്തിൽ, വിനയത്തോടെ അവൻ ചെന്നു.
പിപ്പലഃ പൂര്വവച് ചാപി ഭക്ഷയാമ് ആസ ഭാനുജമ് സ ഭക്ഷിതഃ പൂര്വവച് ച കുക്ഷാവ് അന്ത്രാണ്യ് അവൈക്ഷത
മുന്പുപോലെ തന്നെ പിപ്പലവൃക്ഷം സൂര്യന്റെ മകനെയെ തിന്നുകയും, തിന്നപ്പെട്ട ശേഷം അതിന്റെ വയറ്റിനുള്ളിലെ അന്ത്രങ്ങൾ പരിശോധിക്കുകയും ചെയ്തു.
തേനാലോകിതമാത്രോ ഽസൌ രാക്ഷസോ ഭസ്മസാദ് അഭൂത് ഉഭൌ ഹത്വാ ഭാനുസുതഃ കിം കൃത്യം മേ വദന്ത്വ് അഥ
അവനെ നോക്കിയതുമാത്രത്തിൽ തന്നെ ആ രാക്ഷസൻ ചാരമായ് മാറി; ഇരുവരെയും സംഹരിച്ച ശേഷം സൂര്യപുത്രൻ പറഞ്ഞു: 'ഇനി ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് പറയൂ.'
മുനയോ ജാതസംഹര്ഷാഃ സര്വ ഏവ തപസ്വിനഃ തതഃ പ്രസന്നാ ഹ്യ് അഭവന്ന് ഋഷയോ ഽഗസ്ത്യപൂര്വകാഃ
അങ്ങിനെ എല്ലാ തപസ്സുകാരും, അഗസ്ത്യൻമാർക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഋഷിമാർ ഉൾപ്പെടെ, സന്തോഷത്തോടെ സന്തുഷ്ടരായി.
വരാന് ദദുര് യഥാകാമം സൌരയേ മന്ദഗാമിനേ സ പ്രീതോ ബ്രാഹ്മണാന് ആഹ ശനിഃ സൂര്യസുതോ ബലീ
അവർ ആ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ച അനുഗ്രഹങ്ങൾ മന്ദഗതിയുള്ള ശൗരിക്ക് നൽകി; അതിൽ സന്തോഷിച്ച ശനി, ശക്തനായ സൂര്യപുത്രൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
മദ്ദ്വാരേ നിയതാ യേ ച കുര്വന്ത്യ് അശ്വത്ഥലമ്ഭനമ് തേഷാം സര്വാണി കാര്യാണി സ്യുഃ പീഡാ മദ്ഭവാ ന ച
എന്റെ വഴി ഉപയോഗിച്ച് ആശ്വത്തവൃക്ഷത്തിൽ സ്ഥിരമായി അർപ്പണങ്ങൾ കെട്ടുന്നവർക്ക് അവരുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും വിജയിക്കും; എനിക്ക് നിന്നുള്ള ബാധ അവർക്കൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല.
തീര്ഥേ ചാശ്വത്ഥസംജ്ഞേ വൈ സ്നാനം കുര്വന്തി യേ നരാഃ തേഷാം സര്വാണി കാര്യാണി ഭവേയുര് അപരോ വരഃ
ആശ്വത്ത എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവർക്ക് അവരുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും വിജയിക്കും; ഇതോടൊപ്പം മറ്റൊരു അനുഗ്രഹവും ലഭിക്കും.
മന്ദവാരേ തു യേ ഽശ്വത്ഥം പ്രാതര് ഉത്ഥായ മാനവാഃ ആലഭന്തേ ച തേഷാം വൈ ഗ്രഹപീഡാ വ്യപോഹതു
മന്ദവാരത്തിൽ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു ആശ്വത്തവൃക്ഷത്തെ സ്പർശിക്കുന്നവർക്ക് ഗ്രഹബാധകളൊക്കെയും അകറ്റപ്പെടട്ടെ.
തതഃ പ്രഭൃതി തത് തീര്ഥമ് അശ്വത്ഥം പിപ്പലം വിദുഃ തീര്ഥം ശനൈശ്ചരം തത്ര തത്രാഗസ്ത്യം ച സാത്ത്രികമ്
അന്നുമുതൽ ആ തീർത്ഥം ആശ്വത്തയും പിപ്പലവും എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; അവിടെ ശനൈശ്ചരന്റെ തീർത്ഥവും അഗസ്ത്യനും സാത്രികനും ഉണ്ട്.
യാജ്ഞികം ചാപി തത് തീര്ഥം സാമഗം തീര്ഥമ് ഏവ ച ഇത്യാദ്യഷ്ടോത്തരാണ്യ് ആസന് സഹസ്രാണ്യ് അഥ ഷോഡശ തേഷു സ്നാനം ച ദാനം ച സത്ത്രയാഗഫലപ്രദമ്
ആ തീർത്ഥം യാജ്ഞികം എന്നും സാമഗം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ ആയിരത്തി പതിനാറ് തീർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ സ്നാനവും ദാനവും സത്രയാഗഫലം നൽകുന്നു.
സോമതീര്ഥമ് ഇതി ഖ്യാതം തദ് അപ്യ് ഉക്തം മഹാത്മഭിഃ തത്ര സ്നാനേന ദാനേന സോമപാനഫലം ലഭേത്
അത് സോമതീർഥം എന്ന പേരിൽ മഹാത്മാക്കൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; അവിടെ സ്നാനവും ദാനവും ചെയ്താൽ സോമപാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
ജഗതാം മാതരഃ പൂര്വമ് ഓഷധ്യോ ജീവസംമതാഃ മമാപി മാതരോ ദേവ്യഃ പൂര്വാസാം പൂര്വവത്തരാഃ
ലോകത്തിന്റെ അമ്മമാർ ആദിയിൽ ഔഷധികൾ ആയിരുന്നു, എല്ലാ ജീവികളും അവയെ ആദരിച്ചിരുന്നു; എന്റെ അമ്മമാർ, ദേവികൾ, അവരെക്കാൾ പോലും പഴയവരാണ്.
ആസു പ്രതിഷ്ഠിതോ ധര്മഃ സ്വാധ്യായോ യജ്ഞകര്മ ച ആഭിര് ഏവ ധൃതം സര്വം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്
അവയിൽ തന്നെ ധർമ്മവും സ്വാധ്യായവും യാഗകർമവും നിലനിൽക്കുന്നു; അവയാൽ തന്നെ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും ചലനശീലികളും അചലങ്ങളുമൊക്കെ നിലനിൽക്കുന്നു.
അശേഷരോഗോപശമോ ഭവത്യ് ആഭിര് അസംശയമ് അന്നമ് ഏതാഭിര് ഏവ സ്യാദ് അശേഷപ്രാണരക്ഷണമ് അത്രൌഷധ്യോ ജഗദ്വന്ദ്യാ മാമ് ഊചുര് അനഹംകൃതാഃ
ഔഷധികൾകൊണ്ട് എല്ലാ രോഗങ്ങളും തീരുന്നു എന്നതിൽ സംശയമില്ല; ഭക്ഷ്യവും അവയാൽ ഉണ്ടാകുന്നു, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. ലോകം വന്ദിക്കുന്ന ഔഷധികൾ অহങ്കാരമില്ലാതെ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
അസ്മാകം ത്വം പതിം ദേഹി രാജാനം സുരസത്തമ
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞങ്ങൾക്ക് ഭർത്താവായും രാജാവായും ഒരാളെ നൽകണമേ.
തച് ഛ്രുത്വാ വചനം താസാം മയോക്താ ഓഷധീര് ഇദമ് പതിം പ്രാപ്സ്യഥ സര്വാശ് ച രാജാനം പ്രീതിവര്ധനമ്
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഔഷധികൾക്ക് പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾക്കൊക്കെയും സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഭർത്താവും രാജാവും ലഭിക്കും.'
രാജാനമ് ഇതി തച് ഛ്രുത്വാ താ മാമ് ഊചുഃ പുനര് മുനേ ഗന്തവ്യം ക്വ പുനശ് ചോക്താ ഗൌതമീം യാന്തു മാതരഃ
'രാജാവ്' എന്നത് കേട്ടപ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും എന്നോട് ചോദിച്ചു: 'ഞങ്ങൾ എവിടേക്ക് പോകണം?' അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: 'അമ്മമാർ ഗൗതമിയെ സമീപിക്കട്ടെ.'
തുഷ്ടായാമ് അഥ തസ്യാം വോ രാജാ സ്യാല് ലോകപൂജിതഃ താശ് ച ഗത്വാ മുനിശ്രേഷ്ഠ തുഷ്ടുവുര് ഗൌതമീം നദീമ്
അവൾ സന്തോഷിച്ചാൽ, നിങ്ങളുടെ രാജാവ് ലോകം ആരാധിക്കുന്നവനാകും; അവിടെ ചെന്നു, മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അവർ ഗൗതമീനദിയെ സ്തുതിച്ചു.
കിം വാകരിഷ്യന് ഭവവര്തിനോ ജനാ നാനാഘസംഘാഭിഭവാച് ച ദുഃഖിതാഃ ന ചാഗമിഷ്യദ് ഭവതീ ഭുവം ചേത് പുണ്യോദകേ ഗൌതമി ശംഭുകാന്തേ
ലോകത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവർ, അനേകം പാപങ്ങൾകൊണ്ടു ദുഃഖിതരായാൽ അവർ എന്ത് ചെയ്യും? ശംഭുവിന്റെ തീരത്തുള്ള ഗൗതമി, നീ പുണ്യജലങ്ങളോടെ ഭൂമിയിൽ വരാതിരുന്നാൽ.
കോ വേത്തി ഭാഗ്യം നരദേഹഭാജാം മഹീഗതാനാം സരിതാമ് അധീശേ ഏഷാം മഹാപാതകസംഘഹന്ത്രീ ത്വമ് അമ്ബ ഗങ്ഗേ സുലഭാ സദൈവ
മനുഷ്യരൂപം ധരിക്കുന്നവരുടെ ഭാഗ്യവും ഭൂമിയിലെ നദികളുടെ വിധിയും ആരറിയുന്നു? ജലങ്ങളുടെ രാജ്ഞിയായ അമ്മ ഗംഗേ, വലിയ പാപങ്ങളുടെ കൂട്ടം നീക്കുന്നവളേ, നീ എല്ലായ്പ്പോഴും എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യയാണല്ലോ.
ന തേ വിഭൂതിം നനു വേത്തി കോ ഽപി ത്രൈലോക്യവന്ദ്യേ ജഗദമ്ബ ഗങ്ഗേ ഗൌരീസമാലിങ്ഗിതവിഗ്രഹോ ഽപി ധത്തേ സ്മരാരിഃ ശിരസാപി യത് ത്വാമ്
മൂന്നു ലോകവും വണങ്ങുന്ന ജഗദംബയായ ഗംഗേ, നിന്റെ മഹത്വം ആരറിയുന്നു? ഗൗരിയെ അണയുന്ന ശിവൻ പോലും നിന്നെ തലയിൽ ധരിക്കുന്നു.
നമോ ഽസ്തു തേ മാതര് അഭീഷ്ടദായിനി നമോ ഽസ്തു തേ ബ്രഹ്മമയേ ഽഘനാശിനി നമോ ഽസ്തു തേ വിഷ്ണുപദാബ്ജനിഃസൃതേ നമോ ഽസ്തു തേ ശംഭുജടാവിനിഃസൃതേ
ആശിച്ചുള്ളതൊക്കെയും നൽകുന്ന അമ്മേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മസ്വരൂപിണിയായ പാപനാശിനിയായ അമ്മേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. വിഷ്ണുവിന്റെ കമലപാദങ്ങളിൽ നിന്നു ഉദിച്ചവളേ, ശംഭുവിന്റെ ജടയിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ടവളേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഇത്യ് ഏവം സ്തുവതാമ് ഈശാ കിം ദദാമീത്യ് അവോചത
ഇങ്ങനെ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ദേവി ചോദിച്ചു: 'എന്താണ് ഞാൻ നൽകേണ്ടത്?'