യഃ സര്വകാര്യേഷു സദാ സുരാണാമ് അപീശവിഷ്ണ്വമ്ബുജസംഭവാനാമ് പൂജ്യോ നമസ്യഃ പരിചിന്തനീയസ് തം വിഘ്നരാജം ശരണം വ്രജാമഃ
ദേവന്മാരും, ഈശനും, വിഷ്ണുവും, കമലത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവും പോലും എല്ലായിടത്തും സദാ ആരാധിക്കേണ്ടതും, വന്ദിക്കേണ്ടതും, മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കേണ്ടതുമായ വിഘ്നങ്ങളുടെ നാഥനായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരണം ഞങ്ങൾ പ്രാപിക്കുന്നു.
ന വിഘ്നരാജേന സമോ ഽസ്തി കശ്ചിദ് ദേവോ മനോവാഞ്ഛിതസംപ്രദാതാ നിശ്ചിത്യ ചൈതത് ത്രിപുരാന്തകോ ഽപി തം പൂജയാമ് ആസ വധേ പുരാണാമ്
മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നൽകുന്ന വിഘ്നരാജനു തുല്യനായ മറ്റൊരു ദേവൻ ഇല്ല. ഇതറിഞ്ഞ്, ത്രിപുരനെ സംഹരിച്ചവനും പുരാതന ശത്രുക്കളെ കൊല്ലുന്നതിന് മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തെ ആരാധിച്ചു.
കരോതു സോ ഽസ്മാകമ് അവിഘ്നമ് അസ്മിന് മഹാക്രതൌ സത്വരമ് ആമ്ബികേയഃ ധ്യാതേന യേനാഖിലദേഹഭാജാം പൂര്ണാ ഭവിഷ്യന്തി മനോഭിലാഷാഃ
അംബികയുടെ മകനായ അദ്ദേഹം ഈ മഹായാഗത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു വേഗത്തിൽ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും മാറ്റിക്കൊടുക്കട്ടെ. അദ്ദേഹത്തെ ധ്യാനിച്ചാൽ, എല്ലാ ശരീരധാരികൾക്കും മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറും.
മഹോത്സവോ ഽഭൂദ് അഖിലസ്യ ദേവ്യാ ജാതഃ സുതശ് ചിന്തിതമാത്ര ഏവ അതോ ഽവദന് സുരസംഘാഃ കൃതാര്ഥാഃ സദ്യോജാതം വിഘ്നരാജം നമന്തഃ
ദേവിയുടെ മകൻ ചിന്തിച്ചയുടൻ ജനിച്ചപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും വലിയ ഉത്സവമായിരുന്നു. ദേവഗണങ്ങൾ അവരുടെ ലക്ഷ്യം നേടിയതിൽ സന്തോഷത്തോടെ പുതുതായി ജനിച്ച വിഘ്നരാജനെ വണങ്ങി.
യോ മാതുര് ഉത്സങ്ഗഗതോ ഽഥ മാത്രാ നിവാര്യമാണോ ഽപി ബലാച് ച ചന്ദ്രമ് സംഗോപയാമ് ആസ പിതുര് ജടാസു ഗണാധിനാഥസ്യ വിനോദ ഏഷഃ
അമ്മ തടഞ്ഞിട്ടും, അമ്മയുടെ മടിയിൽ കയറി, തന്റെ പിതാവായ ഗണനാഥന്റെ ജടയിൽ ചന്ദ്രനെ ശക്തിയോടെ ഒളിപ്പിച്ചവൻ—ഇതൊക്കെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബാല്യക്രീഡ.
പപൌ സ്തനം മാതുര് അഥാപി തൃപ്തോ യോ ഭ്രാതൃമാത്സര്യകഷായബുദ്ധിഃ ലമ്ബോദരസ് ത്വം ഭവ വിഘ്നരാജോ ലമ്ബോദരം നാമ ചകാര ശംഭുഃ
അദ്ദേഹം അമ്മയുടെ പാലു കുടിച്ചു, തൃപ്തനായിട്ടും സഹോദരനോടുള്ള അസൂയ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചു. നീ വലിയ വയറുള്ളവനായി വിഘ്നങ്ങളുടെ രാജാവായി. ശംഭു നിന്നെ 'ലംബോദരൻ' എന്ന് പേരിട്ടു.
സംവേഷ്ടിതോ ദേവഗണൈര് മഹേശഃ പ്രവര്തതാം നൃത്യമ് ഇതീത്യ് ഉവാച സംതോഷിതോ നൂപുരരാവമാത്രാദ് ഗണേശ്വരത്വേ ഽഭിഷിഷേച പുത്രമ്
ദേവഗണങ്ങൾ ചുറ്റിയപ്പോൾ മഹേശ്വരൻ പറഞ്ഞു: 'നൃത്തം തുടങ്ങട്ടെ.' നൂപുരത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതിൽ സന്തോഷിച്ച അദ്ദേഹം തന്റെ മകനെ ഗണപതിയായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
യോ വിഘ്നപാശം ച കരേണ ബിഭ്രത് സ്കന്ധേ കുഠാരം ച തഥാ പരേണ അപൂജിതോ വിഘ്നമ് അഥോ ഽപി മാതുഃ കരോതി കോ വിഘ്നപതേഃ സമോ ഽന്യഃ
ഒരു കൈയിൽ വിഘ്നങ്ങളുടെ പാശവും മറ്റേ കൈയിൽ കുതാരവും ചുമലിൽ വഹിക്കുന്നവൻ—even അമ്മയെ ആരാധിക്കാതിരുന്നാലും—അവൾക്കു പോലും തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ; വിഘ്നപതിക്ക് തുല്യൻ ആരാണ്?
ധര്മാര്ഥകാമാദിഷു പൂര്വപൂജ്യോ ദേവാസുരൈഃ പൂജ്യത ഏവ നിത്യമ് യസ്യാര്ചനം നൈവ വിനാശമ് അസ്തി തം പൂര്വപൂജ്യം പ്രഥമം നമാമി
ധർമ്മം, സമ്പത്ത്, കാമം തുടങ്ങിയ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആദ്യം ആരാധിക്കേണ്ടതും എപ്പോഴും വണങ്ങേണ്ടതുമായവൻ; ആരാചനയിൽ ഒരിക്കലും നാശം വരാത്തവൻ; ആ ആദ്യനാഥനെ ആദ്യം ഞാൻ വണങ്ങുന്നു.
യസ്യാര്ചനാത് പ്രാര്ഥനയാനുരൂപാം ദൃഷ്ട്വാ തു സര്വസ്യ ഫലസ്യ സിദ്ധിമ് സ്വതന്ത്രസാമര്ഥ്യകൃതാതിഗര്വം ഭ്രാതൃപ്രിയം ത്വ് ആഖുരഥം തമ് ഈഡേ
ആരാചനയാൽ, പ്രാർത്ഥനയ്ക്കനുസരിച്ച് എല്ലാ ഫലവും ലഭിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, സ്വതന്ത്രശക്തിയിൽ നിന്നുള്ള അഭിമാനവും അതിജീവിക്കാൻ കഴിയുന്നവൻ; സഹോദരനായി പ്രിയപ്പെട്ടവനും എക്കാലവും എരുത്തേറിയവനും ആയ അദ്ദേഹത്തെ ഞാൻ പുകഴ്ത്തുന്നു.
യോ മാതരം സരസൈര് നൃത്യഗീതൈസ് തഥാഭിലാഷൈര് അഖിലൈര് വിനോദൈഃ സംതോഷയാമ് ആസ തദാതിതുഷ്ടം തം ശ്രീഗണേശം ശരണം പ്രപദ്യേ
നൃത്തഗീതങ്ങളാലും ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങളാലും എല്ലാ വിനോദങ്ങളാലും അമ്മയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചവൻ; അമ്മ അതിൽ തൃപ്തിയായപ്പോൾ, ആ ശ്രീഗണേശന്റെ ശരണം ഞാൻ പ്രാപിക്കുന്നു.
സുരോപകാരൈര് അസുരൈശ് ച യുദ്ധൈഃ സ്തോത്രൈര് നമസ്കാരപരൈശ് ച മന്ത്രൈഃ പിതൃപ്രസാദേന സദാ സമൃദ്ധം തം ശ്രീഗണേശം ശരണം പ്രപദ്യേ
ദേവന്മാരുടെ സഹായത്താൽ, അസുരന്മാരുമായി യുദ്ധങ്ങൾ നടത്തി, സ്തോത്രങ്ങളാലും വന്ദനങ്ങളാലും മന്ത്രങ്ങളാലും പിതാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താലും എപ്പോഴും സമൃദ്ധനായ ശ്രീഗണേശന്റെ ശരണം ഞാൻ പ്രാപിക്കുന്നു.
ജയേ പുരാണാമ് അകരോത് പ്രതീപം പിത്രാപി ഹര്ഷാത് പ്രതിപൂജിതോ യഃ നിര്വിഘ്നതാം ചാപി പുനശ് ചകാര തസ്മൈ ഗണേശായ നമസ്കരോമി
പുരാതന ശത്രുക്കളെ യുദ്ധത്തിൽ നേരിട്ടു, സന്തോഷത്തോടെ പിതാവിനാൽ ആരാധിക്കപ്പെട്ടവൻ, വീണ്ടും എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീക്കിയവൻ—ആ ഗണേശനെ ഞാൻ വണങ്ങുന്നു.
ഇതി സ്തുതഃ സുരഗണൈര് വിഘ്നേശഃ പ്രാഹ താന് പുനഃ
ഇങ്ങനെ ദേവഗണങ്ങൾ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ വിഘ്നേശ്വരൻ അവരോട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
ഇതോ നിര്വിഘ്നതാ സത്ത്രേ മത്തഃ സ്യാദ് അസുരാരിണഃ
അസുരാരിയുടെ ഈ യാഗത്തിൽ നിന്നു വിഘ്നങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുന്നത് എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഉണ്ടാകും.
ദേവസത്ത്രേ നിവൃത്തേ തു ഗണേശഃ പ്രാഹ താന് സുരാന്
ദേവന്മാരുടെ യാഗം അവസാനിച്ചപ്പോൾ ഗണേശൻ അവരോട് സംസാരിച്ചു.
സ്തോത്രേണാനേന യേ ഭക്ത്യാ മാം സ്തോഷ്യന്തി യതവ്രതാഃ തേഷാം ദാരിദ്ര്യദുഃഖാനി ന ഭവേയുഃ കദാചന
ഈ സ്തോത്രം ഭക്തിയോടെ വ്രതശുദ്ധിയോടെ ആരെങ്കിലും എന്നെ സ്തുതിച്ചാൽ, അവർക്കു ദാരിദ്ര്യവും ദുഃഖവും ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകില്ല.
അത്ര യേ ഭക്തിതഃ സ്നാനം ദാനം കുര്യുര് അതന്ദ്രിതാഃ തേഷാം സര്വാണി കാര്യാണി ഭവേയുര് ഇതി മന്യതാമ്
ഇവിടെ ഭക്തിയോടെ ഉത്സാഹത്തോടെ സ്നാനവും ദാനവും ചെയ്യുന്നവർക്ക് അവരുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും വിജയിക്കും എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
തദ്വാക്യസമകാലം തു തഥേത്യ് ഊചുഃ സുരാ അപി നിവൃത്തേ തു മഖേ തസ്മിന് സുരാ ജഗ്മുഃ സ്വമ് ആലയമ്
അന്നേ സമയം ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെയാകട്ടെ.' യജ്ഞം അവസാനിച്ചപ്പോൾ ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ സ്വസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി.
തതഃ പ്രഭൃതി തത് തീര്ഥമ് അവിഘ്നമ് ഇതി ഗദ്യതേ സര്വകാമപ്രദം പുംസാം സര്വവിഘ്നവിനാശനമ്
അത് മുതൽ ആ തീർത്ഥം എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും ഇല്ലാത്തതെന്നു പറയപ്പെടുന്നു; അതു മനുഷ്യർക്കു എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുകയും എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ശേഷതീര്ഥമ് ഇതി ഖ്യാതം സര്വകാമപ്രദായകമ് തസ്യ രൂപം പ്രവക്ഷ്യാമി യന് മയാ പരിഭാഷിതമ്
അത് ശേഷതീർത്ഥം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്ന സ്ഥലമാണ്. അതിന്റെ രൂപം ഞാൻ വിശദമാക്കാം, ഞാൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ.
ശേഷോ നാമ മഹാനാഗോ രസാതലപതിഃ പ്രഭുഃ സര്വനാഗൈഃ പരിവൃതോ രസാതലമ് അഥാഭ്യഗാത്
ശേഷൻ എന്ന മഹാസർപ്പം, രസാതലത്തിലെ അധിപൻ, എല്ലാ സർപ്പങ്ങളോടൊപ്പം ചേർന്ന് രസാതലത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
രാക്ഷസാ ദൈത്യദനുജാഃ പ്രവിഷ്ടാ യേ രസാതലമ് തൈര് നിരസ്തോ ഭോഗിപതിര് മാമ് ഉവാചാഥ വിഹ്വലഃ
രസാതലത്തിൽ പ്രവേശിച്ച ദൈത്യരുടെയും ദാനവരുടെയും സന്തതികളായ റാക്ഷസന്മാർ ശേഷനെയും പുറത്താക്കി; അതിനുശേഷം വിഷമത്തോടെ അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞു.
രസാതലം ത്വയാ ദത്തം രാക്ഷസാനാം മമാപി ച തേ മേ സ്ഥാനം ന ദാസ്യന്തി തസ്മാത് ത്വാം ശരണം ഗതഃ
'നീ രസാതലം റാക്ഷസന്മാർക്കും എനിക്കും കൊടുത്തു. പക്ഷേ, അവർ എനിക്ക് താമസിക്കാൻ സ്ഥലം നൽകുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.'
തതോ ഽഹമ് അബ്രവം നാഗം ഗൌതമീം യാഹി പന്നഗ തത്ര സ്തുത്വാ മഹാദേവം ലപ്സ്യസേ ത്വം മനോരഥമ്
അതിനുശേഷം ഞാൻ ആ സർപ്പനോട് പറഞ്ഞു: 'നീ ഗൗതമിയിലേക്കു പോവുക. അവിടെ മഹാദേവനെ സ്തുതിച്ചാൽ, നീ ആഗ്രഹിച്ചതു നേടും.'
നാന്യോ ഽസ്തി ലോകത്രിതയേ മനോരഥസമര്പകഃ മദ്വാക്യപ്രേരിതോ നാഗോ ഗങ്ഗാമ് ആപ്ലുത്യ യത്നതഃ കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഭൂത്വാ തുഷ്ടാവ ത്രിദശേശ്വരമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ആഗ്രഹങ്ങൾ നല്കുന്നവൻ വേറൊരുവനില്ല. എന്റെ വാക്ക് കേട്ട്, ആ സർപ്പൻ ശ്രദ്ധയോടെ ഗംഗയിൽ കുളിച്ച്, കൈകൾ കൂട്ടി ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയെ സ്തുതിച്ചു.
നമസ് ത്രൈലോക്യനാഥായ ദക്ഷയജ്ഞവിഭേദിനേ ആദികര്ത്രേ നമസ് തുഭ്യം നമസ് ത്രൈലോക്യരൂപിണേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ നാഥനേ, ദക്ഷന്റെ യജ്ഞം നശിപ്പിച്ചവനേ, ആദികർത്താവേ, നിനക്കു വന്ദനം. മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കു രൂപമായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
നമഃ സഹസ്രശിരസേ നമഃ സംഹാരകാരിണേ സോമസൂര്യാഗ്നിരൂപായ ജലരൂപായ തേ നമഃ
ആയിരം തലകളുള്ളവനേ, സംഹാരത്തിനുള്ള കാരണവനേ, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, അഗ്നി, ജലം എന്നിങ്ങനെ വിവിധ രൂപങ്ങൾ ഉള്ളവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
സര്വദാ സര്വരൂപായ കാലരൂപായ തേ നമഃ പാഹി ശംകര സര്വേശ പാഹി സോമേശ സര്വഗ ജഗന്നാഥ നമസ് തുഭ്യം ദേഹി മേ മനസേപ്സിതമ്
എപ്പോഴും എല്ലാ രൂപങ്ങളുമുള്ളവനേ, കാലരൂപനേ, നിനക്കു വന്ദനം. ശങ്കരാ, സർവ്വേശ്വരാ, സംരക്ഷിക്കണേ; സോമേശ്വരാ, എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞവനേ, ലോകനാഥാ, നിനക്കു വന്ദനം. എന്റെ മനസ്സിലെ ആഗ്രഹം ദയവായി നൽകണേ.
തതോ മഹേശ്വരഃ പ്രീതഃ പ്രാദാന് നാഗേപ്സിതാന് വരാന് വിനാശായ സുരാരീണാം ദൈത്യദാനവരക്ഷസാമ്
അതിനുശേഷം മഹേശ്വരൻ സന്തോഷത്തോടെ സർപ്പനു ആഗ്രഹിച്ച വരങ്ങൾ നൽകി; ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളായ ദൈത്യന്മാരെയും ദാനവരെയും റാക്ഷസന്മാരെയും നശിപ്പിക്കാൻ.