അസ്ഥ്നാം ച പാവനം ബ്രൂഹി അസ്മാകം ച ഗവാം തഥാ
എന്താണ് അസ്ഥികൾക്കും ഞങ്ങളുടെ പശുക്കൾക്കും ശുദ്ധീകരണം എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.
ശിവഃ പ്രാഹ തദാ സര്വാന് ഗങ്ഗാമ് ആപ്ലുത്യ യത്നതഃ ദേവാശ് ച ഗാവസ് തത്പാപാന് മുച്യന്തേ നാത്ര സംശയഃ
അപ്പോൾ ശിവൻ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു: ഗംഗയിൽ ശ്രദ്ധയോടെ കുളിച്ചാൽ ദേവന്മാരും പശുക്കളും ആ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
പ്രക്ഷാലിതാനി ചാസ്ഥീനി ഋഷിദേഹഭവാന്യ് അഥ താനി പ്രക്ഷാലനാദ് ഏവ തത്ര പ്രാപ്താനി പൂതതാമ്
അപ്പോൾ ഋഷിമാരുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള അസ്ഥികൾ അവിടെ കഴുകിയപ്പോൾ, അതു കൊണ്ടു തന്നെ ശുദ്ധിയായി.
യത്ര ദേവാ മുക്തപാപാസ് തത് തീര്ഥം പാപനാശനമ് തത്ര സ്നാനം ച ദാനം ച ബ്രഹ്മഹത്യാവിനാശനമ്
ദേവന്മാർ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരായ ആ തീർത്ഥം പാപനാശിനിയാണ്. അവിടെ കുളിക്കുകയും ദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്താൽ ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം പോലും നശിക്കും.
ഗവാം ച പാവനം യത്ര ഗോതീര്ഥം തദ് ഉദാഹൃതമ് തത്ര സ്നാനാന് മഹാബുദ്ധിര് ഗോമേധഫലമ് ആപ്നുയാത്
പശുക്കളുടെ ശുദ്ധീകരണം നടക്കുന്ന സ്ഥലമാണ് ഗോതീർഥം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. അവിടെ കുളിച്ചാൽ, വലിയ ബുദ്ധിയുള്ളവൻ ഗോമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും.
യത്ര തദ്ബ്രാഹ്മണാസ്ഥീനി ആസന് പുണ്യാനി നാരദ പിതൃതീര്ഥം തു വൈ ജ്ഞേയം പിതൄണാം പ്രീതിവര്ധനമ്
നാരദാ, ആ ഭാഗ്യശാലി ബ്രാഹ്മണരുടെ അസ്ഥികൾ ഉണ്ടായിരുന്നിടം പിതൃതീർഥം എന്നാണ് അറിയേണ്ടത്. അത് പിതാക്കന്മാരുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
ഭസ്മാസ്ഥിനഖരോമാണി പ്രാണിനോ യസ്യ കസ്യചിത് തത്ര തീര്ഥേ സംക്രമേരന് യാവച് ചന്ദ്രാര്കതാരകമ്
ഏത് ജീവിയുടെ ചാരം, അസ്ഥി, രോമം, നഖം എന്നിവ ആ തീർത്ഥത്തിൽ കൊണ്ടുവന്നാൽ, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്ന വരെ അവിടെ നിലനിൽക്കും.
സ്വര്ഗേ വാസോ ഭവേത് തസ്യ അപി ദുഷ്കൃതകര്മണഃ തഥാ ചക്രേശ്വരാത് തീര്ഥാത് ത്രീണി തീര്ഥാനി നാരദ തതഃ പൂതാഃ സുരഗണാ ഗാവഃ ശംഭുമ് അഥാബ്രുവന്
പാപം ചെയ്തവനും സ്വർഗത്തിൽ വാസം നേടും. അങ്ങനെ ചക്രേശ്വര തീർത്ഥത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് തീർത്ഥങ്ങൾ ഉദിച്ചു. അതിനുശേഷം, നാരദാ, ദേവതകളും പശുക്കളും ശുദ്ധരായി ശംഭുവിനോട് പറഞ്ഞു.
യാമഃ സ്വം സ്വമ് അധിഷ്ഠാനമ് അത്ര സൂര്യഃ പ്രതിഷ്ഠിതഃ അസ്മിന് സ്ഥിതേ ദിനകരേ സുരാഃ സര്വേ പ്രതിഷ്ഠിതാഃ
നാം നമ്മുടെ സ്വന്തം വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പോകാം; ഇവിടെ സൂര്യൻ നിലനിൽക്കുന്നു. സൂര്യൻ ഇവിടെ നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം ദേവതകൾ എല്ലാവരും ഇവിടെ നിലനിൽക്കും.
ഭവേയുര് ജഗതാമ് ഈശ തദ് അനുജ്ഞാതുമ് അര്ഹസി സൂര്യോ ഹ്യ് ആത്മാസ്യ ജഗതസ് തസ്ഥുഷശ് ച സനാതനഃ
ലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരനേ, ഞങ്ങൾക്ക് അനുമതി നൽകണമേ; ഈ ലോകത്തിന്റെയും ചലനസ്ഥിരങ്ങളുടെയും ശാശ്വതാത്മാവാണ് സൂര്യൻ.
ദിവാകരോ ദേവമയസ് തത്രാസ്മാഭിഃ പ്രതിഷ്ഠിതഃ യത്ര ഗങ്ഗാ ജഗദ്ധാത്രീ യത്ര വൈ ത്ര്യമ്ബകഃ സ്വയമ് സുരവാസം പ്രതിഷ്ഠാനം ഭവേദ് യത്ര ച ത്ര്യമ്ബകമ്
ദൈവസ്വഭാവമുള്ള സൂര്യൻ ഇവിടെ ഞങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. ഇവിടെ ഗംഗയും ലോകത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവളും, ത്ര്യമ്പകനും സാക്ഷാൽ അവിടെയുണ്ട്. ത്ര്യമ്പകൻ ഉള്ളിടത്ത് ദേവതകളുടെ വാസവും സ്ഥാപിതവുമാണ്.
ആപൃച്ഛ്യ പിപ്പലാദം തം സുരാഃ സ്വം സദനം യയുഃ പിപ്പലാഃ കാലപര്യായേ സ്വര്ഗം ജഗ്മുര് അഥാക്ഷയമ്
പിപ്പലാദനോട് വിടപറഞ്ഞ് ദേവതകൾ തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി. സമയക്രമത്തിൽ പിപ്പല വൃക്ഷങ്ങൾ അക്ഷയമായ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
പാദപാനാം പദം വിപ്രഃ പിപ്പലാദഃ പ്രതാപവാന് ക്ഷേത്രാധിപത്യേ സംസ്ഥാപ്യ പൂജയാമ് ആസ ശംകരമ്
പ്രശസ്തനായ പിപ്പലാദമുനി, ആ സ്ഥലത്തിന്റെ അധിപതിയായ്, പിപ്പല വൃക്ഷങ്ങളുടെ അടുക്കൽ ശങ്കരനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് പൂജിച്ചു.
ദധീചിസൂനുര് മുനിര് ഉഗ്രതേജാ അവാപ്യ ഭാര്യാം ഗൌതമസ്യാത്മജാം ച പുത്രാന് അഥാവാപ്യ ശ്രിയം യശശ് ച സുഹൃജ്ജനൈഃ സ്വര്ഗമ് അവാപ ധീരഃ
ദധീചിയുടെ പുത്രനായ ഉഗ്രതേജസ്വിയായ മുനി, ഗൗതമന്റെ മകളെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു. പുത്രന്മാരെയും സമ്പത്തും കീർത്തിയും സുഹൃത്തുക്കളെയും നേടി, ആ ധീരൻ സ്വർഗം പ്രാപിച്ചു.
തതഃ പ്രഭൃതി തത് തീര്ഥം പിപ്പലേശ്വരമ് ഉച്യതേ സര്വക്രതുഫലം പുണ്യം സ്മരണാദ് അഘനാശനമ്
അത് മുതൽ ആ തീർത്ഥം പിപ്പലേശ്വരം എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്. എല്ലാ യാഗഫലവും ലഭിക്കുന്ന, പുണ്യമുള്ള, സ്മരണയാൽ പാപങ്ങൾ നശിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ് അത്.
കിം പുനഃ സ്നാനദാനാഭ്യാമ് ആദിത്യസ്യ തു ദര്ശനാത് ചക്രേശ്വരഃ പിപ്പലേശോ ദേവദേവസ്യ നാമനീ
പിന്നെ അവിടെ കുളിക്കുകയും ദാനം ചെയ്യുകയും, ആദിത്യനെ കണ്ട്, എത്ര അധികം ഫലമുണ്ടാകും! ചക്രേശ്വരനും പിപ്പലേശനും ദേവദേവന്റെ പേരുകളാണ്.
സരഹസ്യം വിദിത്വാ തു സര്വകാമാന് അവാപ്നുയാത് സൂര്യസ്യ ച പ്രതിഷ്ഠാനാത് സുരവാസേ പ്രതിഷ്ഠിതേ പ്രതിഷ്ഠാനം തു തത് ക്ഷേത്രം സുരാണാമ് അപി വല്ലഭമ്
ഈ പരമരഹസ്യം മനസ്സിലാക്കിയാൽ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും. സൂര്യന്റെ സ്ഥാനം ദേവതകളുടെ വാസസ്ഥലത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ സ്ഥലം ദേവന്മാർക്കുപോലും പ്രിയമാണ്.
ഇതീദമ് ആഖ്യാനമ് അതീവ പുണ്യം പഠേത വാ യഃ ശൃണുയാത് സ്മരേദ് വാ സ ദീര്ഘജീവീ ധനവാന് ധര്മയുക്തശ് ചാന്തേ സ്മരഞ് ശംഭുമ് ഉപൈതി നിത്യമ്
ഈ അതിപുണ്യമായ കഥ ആരെങ്കിലും വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ, ഓർത്താലോ, അവൻ ദീർഘായുസ്സും സമ്പത്തും ധർമ്മപാലനവും നേടും. അവസാനം, ശംഭുവിനെ ഓർത്തുകൊണ്ട്, അവൻ എപ്പോഴും അവനിൽ ലയിക്കും.
നാഗതീര്ഥമ് ഇതി ഖ്യാതം സര്വകാമപ്രദം ശുഭമ് യത്ര നാഗേശ്വരോ ദേവഃ ശൃണു തസ്യാപി വിസ്തരമ്
നാഗതീർഥം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നതാണ്. അവിടെയാണ് നാഗേശ്വരൻ എന്ന ദൈവം വസിക്കുന്നത്. അതിന്റെ മുഴുവൻ കഥയും ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കൂ.
പ്രതിഷ്ഠാനപുരേ രാജാ ശൂരസേന ഇതി ശ്രുതഃ സോമവംശഭവഃ ശ്രീമാന് മതിമാന് ഗുണസാഗരഃ
പ്രതിഷ്ഠാനപുരിയിൽ ശൂരസേനൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായ ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ചന്ദ്രവംശത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, മഹത്വവും ജ്ഞാനവും ഗുണസമുദ്രവുമായിരുന്നു.
പുത്രാര്ഥം സ മഹായത്നമ് അകരോത് പ്രിയയാ സഹ തസ്യ പുത്രശ് ചിരാദ് ആസീത് സര്പോ വൈ ഭീഷണാകൃതിഃ
ഒരു മകനുണ്ടാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച് രാജാവ് ഭാര്യയോടൊപ്പം വലിയ ശ്രമങ്ങൾ നടത്തി. വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞ്, അവർക്കൊരു മകൻ ജനിച്ചു—ഭയാനകമായ രൂപമുള്ള ഒരു പാമ്പ്.
പുത്രം തം ഗോപയാമ് ആസ ശൂരസേനോ മഹീപതിഃ രാജ്ഞഃ പുത്രഃ സര്പ ഇതി ന കശ്ചിദ് വിന്ദതേ ജനഃ
ആ മകനെ രാജാവ് ശൂരസേനൻ ഒളിപ്പിച്ചു സൂക്ഷിച്ചു. രാജാവിന്റെ മകൻ ഒരു പാമ്പാണെന്ന് ആരും അറിഞ്ഞില്ല.
അന്തര്വര്തീ പരോ വാപി മാതരം പിതരം വിനാ ധാത്രേയ്യ് അപി ന ജാനാതി നാമാത്യോ ന പുരോഹിതഃ
അകത്തുള്ളവനോ പുറത്തുള്ളവനോ, അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ഒഴികെ, ദായയും മന്ത്രിമാരും പുരോഹിതനും ആരും അതറിയില്ല.
തം ദൃഷ്ട്വാ ഭീഷണം സര്പം സഭാര്യോ നൃപസത്തമഃ സംതാപം നിത്യമ് ആപ്നോതി സര്പാദ് വരമ് അപുത്രതാ
ഭയങ്കരമായ ആ പാമ്പുമകനെ കണ്ട രാജാവും ഭാര്യയും എപ്പോഴും ദുഃഖിതരായി. ഒരു മകനില്ലായ്മ പാമ്പ് മകനാകുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലതാണെന്ന് അവർ വിചാരിച്ചു.
ഏതദ് അസ്തി മഹാസര്പോ വക്തി നിത്യം മനുഷ്യവത് സ സര്പഃ പിതരം പ്രാഹ കുരു ചൂഡാമ് അപി ക്രിയാമ്
എന്നാൽ ആ മഹാപാമ്പ് എപ്പോഴും മനുഷ്യനെപ്പോലെ സംസാരിച്ചു. അവൻ അച്ഛനോടു പറഞ്ഞു: 'എനിക്കായി ചൂഡാകർമ്മവും നടത്തണം.'
തഥോപനയനം ചാപി വേദാധ്യയനമ് ഏവ ച യാവദ് വേദം ന ചാധീതേ താവച് ഛൂദ്രസമോ ദ്വിജഃ
അതുപോലെ തന്നെ ഉപനയനവും വേദപാഠവും നടത്തണം. വേദം പഠിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നവൻ, ദ്വിജൻ ആയാലും, ശൂദ്രനോടു തുല്യനാണ്.
ഏതച് ഛ്രുത്വാ പുത്രവചഃ ശൂരസേനോ ഽതിദുഃഖിതഃ ബ്രാഹ്മണം കംചനാനീയ സംസ്കാരാദി തദാകരോത് അധീതവേദഃ സര്പോ ഽപി പിതരം ചാബ്രവീദ് ഇദമ്
മകന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് ശൂരസേനൻ അതീവ ദുഃഖിതനായി. ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ വിളിച്ചു കൊണ്ടുവന്ന് ആ ചടങ്ങുകൾ നടത്തി. പാമ്പ് വേദം പഠിച്ചശേഷം അച്ഛനോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
വിവാഹം കുരു മേ രാജന് സ്ത്രീകാമോ ഽഹം നൃപോത്തമ അന്യഥാപി ച കൃത്യം തേ ന സിധ്യേദ് ഇതി മേ മതിഃ
'രാജാവേ, എനിക്കു വിവാഹം നടത്തിക്കൊടുക്കണം. എനിക്ക് ഭാര്യ വേണം. അല്ലെങ്കിൽ, നിന്റെ കര്ത്തവ്യം പൂർത്തിയാകില്ല—ഇതാണ് എന്റെ ഉറച്ച വിശ്വാസം.'
ജനയിത്വാത്മജാന് വേദവിധിനാഖിലസംസ്കൃതീഃ ന കുര്യാദ് യഃ പിതാ തസ്യ നരകാന് നാസ്തി നിഷ്കൃതിഃ
വേദാനുസൃതമായി എല്ലാ സംസ്കാരങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കി മക്കളെ ജനിപ്പിച്ചിട്ടും, അവർക്കു വിവാഹം നടത്തിക്കൊടുക്കാത്ത അച്ഛന് നരകത്തിൽ വീഴുന്നതിന് മോചനമില്ല.
വിസ്മിതഃ സ പിതാ പ്രാഹ സുതം തമ് ഉരഗാകൃതിമ്
ആശ്ചര്യത്തോടെ അച്ഛൻ ആ പാമ്പുരൂപമുള്ള മകനോടു പറഞ്ഞു.