പുനഃ പുനസ് തദ് ഏവോചുഃ സുരസംഘാ ദ്വിജോത്തമമ് കൃതാഞ്ജലിപുടഃ പൂര്വം നത്വാ ശംഭുസുരാന് ഇദമ് ഉവാച പിപ്പലാദശ് ച ഉമാം നത്വാ ച പിപ്പലാന്
പുനഃപുനഃ ദേവസംഘങ്ങൾ ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനോട് പറഞ്ഞു. അവൻ കയ്യുകൂപ്പി ആദ്യം ശംഭുവിനെയും ദേവന്മാരെയും നമസ്കരിച്ചു. പിന്നെ ഉമയെയും പിപ്പലന്മാരെയും നമസ്കരിച്ചു പിപ്പലാദൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
പിതരൌ ദ്രഷ്ടുകാമോ ഽസ്മി സദാ മേ ശബ്ദഗോചരൌ തേ ധന്യാഃ പ്രാണിനോ ലോകേ മാതാപിത്രോര് വശേ സ്ഥിതാഃ
എനിക്ക് എപ്പോഴും മാതാപിതാക്കളെ കാണാനും അവരുടെ ശബ്ദം കേൾക്കാനും ആഗ്രഹമുണ്ട്. ലോകത്തിൽ മാതാപിതാക്കളുടെ കീഴിൽ കഴിയുന്ന ജീവികൾ ഭാഗ്യശാലികളാണ്.
ശുശ്രൂഷണപരാ നിത്യം തത്പാദാജ്ഞാപ്രതീക്ഷകാഃ ഇന്ദ്രിയാണി ശരീരം ച കുലം ശക്തിം ധിയം വപുഃ
എപ്പോഴും സേവനത്തിൽ മനസ്സോടെയും, അവരുടെ പാദങ്ങളിലേക്കുള്ള ആജ്ഞ കാത്ത്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ശരീരം, കുടുംബം, ശക്തി, ബുദ്ധി, സൗന്ദര്യം — എല്ലാം സമർപ്പിക്കണം.
പരിലഭ്യ തയോഃ കൃത്യേ കൃതകൃത്യോ ഭവേത് സ്വയമ് പശൂനാം പക്ഷിണാം ചാപി സുലഭം മാതൃദര്ശനമ്
അവർക്കു വേണ്ടിയുള്ള കര്ത്തവ്യം നിറവേറ്റിയാൽ, മനുഷ്യൻ തൃപ്തനാകും; മൃഗങ്ങൾക്കും പക്ഷികൾക്കും അമ്മയെ കാണുന്നത് എളുപ്പമാണ്.
ദുര്ലഭം മമ തച് ചാപി പൃച്ഛേ പാപഫലം നു കിമ് ദുര്ലഭം ച തഥാ ചേത് സ്യാത് സര്വേഷാം യസ്യ കസ്യചിത്
എനിക്ക് മാത്രം അത് ദുർലഭമാണ് — ഇതെന്താണ് പാപഫലമോ? ഇത്രയും ദുർലഭമാണെങ്കിൽ, എല്ലാവർക്കും അങ്ങനെ തന്നെയല്ലേ?
നോപപദ്യേത സുലഭം മത്തോ നാന്യോ ഽസ്തി പാപകൃത് തയോര് ദര്ശനമാത്രം ച യദി പ്രാപ്സ്യേ സുരോത്തമാഃ
എനിക്ക് അതു എളുപ്പത്തിൽ ലഭിക്കില്ല; എന്നേക്കാൾ പാപം ചെയ്തവൻ ഇല്ല. ഞാൻ അവരെ ഒറ്റനോട്ടം കാണാൻ പോലും കഴിയുമെങ്കിൽ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ—
മനോവാക്കായകര്മഭ്യഃ ഫലം പ്രാപ്തം ഭവിഷ്യതി പിതരൌ യേ ന പശ്യന്തി സമുത്പന്നാ ന സംസൃതൌ തേഷാം മഹാപാതകാനാം കഃ സംഖ്യാം കര്തുമ് ഈശ്വരഃ
മനസ്സിലൂടെ, വാക്കിലൂടെ, ശരീരത്തിലൂടെ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം ലഭിക്കും. ജനിച്ചിട്ടും മാതാപിതാക്കളെ ഈ ലോകത്ത് കാണാത്തവർ — അത്തരം വലിയ പാപികളുടെ എണ്ണം ആരാണ് എണ്ണാൻ കഴിയുക?
തദ് ഋഷേര് വചനം ശ്രുത്വാ മിഥഃ സംമന്ത്ര്യ തേ സുരാഃ വിമാനവരമ് ആരൂഢൌ പിതരൌ ദംപതീ ശുഭൌ
മഹർഷിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദേവന്മാർ തമ്മിൽ ആലോചിച്ചു; പിന്നെ, മനോഹരമായ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറി, പിതാവും മാതാവും — ആ ദമ്പതികൾ —
തവ സംദര്ശനാകാങ്ക്ഷൌ ദ്രക്ഷ്യസേ വാദ്യ നിശ്ചിതമ് വിഷാദം ലോഭമോഹൌ ച ത്യക്ത്വാ ചിത്തം ശമം നയ
നിന്നെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചവരാണ് അവർ; നീ ഇന്ന് തന്നെ അവരെ കാണും എന്നത് ഉറപ്പാണ്. ദു:ഖവും, ലോഭവും, മോഹവും വിട്ട് മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കണം.
പശ്യ പശ്യേതി തം പ്രാഹുര് ദാധീചം സുരസത്തമാഃ വിമാനവരമ് ആരൂഢൌ സ്വര്ഗിണൌ സ്വര്ണഭൂഷണൌ
'നോക്കു, നോക്കു' എന്ന് ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠർ ദധീചിക്ക് പറഞ്ഞു; സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളണിഞ്ഞ്, ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറിയവരായിരുന്നു അവർ.
തവ സംദര്ശനാകാങ്ക്ഷൌ പിതരൌ ദംപതീ ശുഭൌ വീജ്യമാനൌ സുരസ്ത്രീഭിഃ സ്തൂയമാനൌ ച കിംനരൈഃ
നിന്നെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച നിന്റെ പുണ്യവാനായ മാതാപിതാക്കൾ, ദിവ്യസ്ത്രീകൾ കാറ്റുവീശി, കിന്നരന്മാർ സ്തുതിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നതായിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ സ മാതാപിതരൌ നനാമ ശിവസംനിധൌ ഹര്ഷബാഷ്പാശ്രുനയനൌ സ കഥംചിദ് ഉവാച തൌ
മാതാപിതാക്കളെ കണ്ടപ്പോൾ, ശിവന്റെ സന്നിധിയിൽ തലവാഴ്ത്തി, സന്തോഷത്തിന്റെ കണ്ണുനീരോടെ, എങ്ങിനെയോ അവരോട് സംസാരിച്ചു.
താരയന്ത്യ് ഏവ പിതരാവ് അന്യേ പുത്രാഃ കുലോദ്വഹാഃ അഹം തു മാതുര് ഉദരേ കേവലം ഭേദകാരണമ് ഏവംഭൂതോ ഽപി തൌ മോഹാത് പശ്യേയമ് അതിദുര്മതിഃ
മറ്റു മക്കൾ കുടുംബത്തെ ഉയർത്തി മാതാപിതാക്കളെ രക്ഷിക്കുന്നു; പക്ഷേ ഞാൻ അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ വേദനയ്ക്ക് മാത്രം കാരണമായിരുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ മോഹത്തിൽ ആകുന്നു, ഈ അജ്ഞാനത്തോടെയും അവരെ കാണുന്നു.
താവ് ആലോക്യ തതോ ദുഃഖാദ് വക്തും നൈവ ശശാക സഃ ദേവാശ് ച മാതാപിതരൌ പിപ്പലാദമ് അഥാബ്രുവന്
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ, ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങി, സംസാരിക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ നിന്നു; ദേവന്മാർ പിപ്പലാദന്റെ മാതാപിതാക്കളോട് പറഞ്ഞു.
ധന്യസ് ത്വം പുത്ര ലോകേഷു യസ്യ കീര്തിര് ഗതാ ദിവമ് സാക്ഷാത്കൃതസ് ത്വയാ ത്ര്യക്ഷോ ദേവാശ് ചാശ്വാസിതാസ് ത്വയാ ത്വയാ പുത്രേണ സല്ലോകാ ന ക്ഷീയന്തേ കദാചന
ലോകങ്ങളിൽ നീ ഭാഗ്യവാനാണ്, നിന്റെ കീർത്തി സ്വർഗ്ഗത്തേയും എത്തി. ശിവനെ നേരിട്ട് അനുഭവിച്ചവനാണ് നീ, ദേവന്മാർക്കും ആശ്വാസം നൽകിയവനാണ്. അങ്ങനെയുള്ള മകനാൽ കുടുംബം ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കില്ല.
പുഷ്പവൃഷ്ടിസ് തദാ സ്വര്ഗാത് പപാത തസ്യ മൂര്ധനി ജയശബ്ദഃ സുരൈര് ഉക്തഃ പ്രാദുര്ഭൂതോ മഹാമുനേ
അപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് പൂക്കൾ അവന്റെ തലയിൽ വീണു; ദേവന്മാർ ജയഘോഷം നടത്തി, മഹർഷി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ആശിഷം തു സുതേ ദത്ത്വാ ദധീചിഃ സഹ ഭാര്യയാ ശംഭും ഗങ്ഗാം സുരാന് നത്വാ പുത്രം വാക്യമ് അഥാബ്രവീത്
മകനോട് അനുഗ്രഹം നൽകി, ദധീചിയും ഭാര്യയും ചേർന്ന് ശംഭുവിനും ഗംഗയ്ക്കും ദേവന്മാർക്കും വന്ദനം ചെയ്ത്, മകനോട് പറഞ്ഞു.
പ്രാപ്യ ഭാര്യാം ശിവേ ഭക്തിം കുരു ഗങ്ഗാം ച സേവയ പുത്രാന് ഉത്പാദ്യ വിധിവദ് യജ്ഞാന് ഇഷ്ട്വാ സദക്ഷിണാന് കൃതകൃത്യസ് തതോ വത്സ ആക്രമസ്വ ചിരം ദിവമ്
ഭാര്യയെ പ്രാപിച്ചാൽ, ശിവഭക്തി പുലർത്തണം, ഗംഗയെ സേവിക്കണം. മക്കളെ വിധിപ്രകാരം ജനിപ്പിച്ച്, യജ്ഞങ്ങൾ ദാനസഹിതം നടത്തണം; അങ്ങനെ കര്ത്തവ്യം നിറവേറ്റിയ ശേഷം, കുഞ്ഞേ, നീ ദീർഘകാലം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കണം.
കരോമ്യ് ഏവമ് ഇതി പ്രാഹ ദധീചിം പിപ്പലാശനഃ ദധീചിഃ പുത്രമ് ആശ്വാസ്യ ഭാര്യയാ ച പുനഃ പുനഃ
'അങ്ങനെ ചെയ്യും' എന്ന് പിപ്പലാദൻ ദധീചിയെ അറിയിച്ചു. ദധീചി, മകനെയും ഭാര്യയെയും വീണ്ടും വീണ്ടും ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
അനുജ്ഞാതഃ സുരഗണൈഃ പുനഃ സ ദിവമ് ആക്രമത് ദേവാ അപ്യ് ഊചിരേ സര്വേ പിപ്പലാദം സസംഭ്രമാഃ
ദേവസംഘം അനുമതി നൽകിയതോടെ, അവൻ വീണ്ടും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കയറി; എല്ലാ ദേവന്മാരും ഭക്തിപൂർവ്വം പിപ്പലാദനോട് പറഞ്ഞു.
കൃത്യാം ശമയ ഭദ്രം തേ തദ് ഉത്പന്നം മഹാനലമ്
നിന്റെ ഭാഗ്യത്തിന് നല്ലത് സംഭവിക്കട്ടെ; ഉയർന്ന ആ മഹാനലമായ കൃത്യയെ ശമിപ്പിക്കണം.
പിപ്പലാദസ് തു താന് ആഹ ന ശക്തോ ഽഹം നിവാരണേ അസത്യം നൈവ വക്താഹം യൂയം കൃത്യാം തു ബ്രൂത താമ്
പിപ്പലാദൻ അവരോട് പറഞ്ഞു: അതിനെ ഞാൻ തടയാൻ കഴിയില്ല; ഞാൻ അസത്യമായത് പറയാറില്ല. നിങ്ങൾ തന്നെയാണ് ആ കൃത്യയോട് സംസാരിക്കേണ്ടത്.
മാം ദൃഷ്ട്വാ സാ മഹാരൌദ്രാ വിപരീതം കരിഷ്യതി താമ് ഏവ ഗത്വാ വിബുധാഃ പ്രോചുസ് തേ ശാന്തികാരണമ്
എന്നെ കണ്ടാൽ ആ അത്യന്തം ഭയങ്കരിയായവൾ വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കും; അതിനാൽ ദേവന്മാർ അവളോടു പോയി ശാന്തി വരുത്താൻ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
അനലം ച യഥാപ്രീതി തേ ഉഭേ നേത്യ് അവോചതാമ് സര്വേഷാം ഭക്ഷണായൈവ സൃഷ്ടാ ചാഹം ദ്വിജന്മനാ
നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ആ അഗ്നിയും മറ്റേയും കൊണ്ടുവരിക; ഞാൻ എല്ലാവരെയും ഭക്ഷിക്കാൻ മാത്രമാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്, ദ്വിജന്മാരേ.
തഥാ ച മത്പ്രസൂതോ ഽഗ്നിര് അന്യഥാ തത് കഥം ഭവേത് മഹാഭൂതാനി പഞ്ചാപി സ്ഥാവരം ജങ്ഗമം തഥാ
അങ്ങനെ അഗ്നി എന്നിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്; അല്ലെങ്കിൽ അതെങ്ങനെ സംഭവിക്കും? അഞ്ചു മഹാഭൂതങ്ങളും, ചലനമില്ലാത്തവയും ചലിക്കുന്നവയും എല്ലാം അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
സര്വമ് അസ്മന്മുഖേ വിദ്യാദ് വക്തവ്യം നാവശിഷ്യതേ മയാ സംമന്ത്ര്യ തേ ദേവാഃ പുനര് ഊചുര് ഉഭാവ് അപി
എല്ലാം എന്റെ വായിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതായാണ് അറിയേണ്ടത്; പറയാനുള്ളത് ഒന്നും ശേഷിക്കില്ല. ദേവന്മാർ ആലോചിച്ച ശേഷം വീണ്ടും ഇരുവരോടും പറഞ്ഞു.
ഭക്ഷയേതാമ് ഉഭൌ സര്വം യഥാനുക്രമതസ് തഥാ വഡവാപി സുരാന് ഏവമ് ഉവാച ശൃണു നാരദ
ഇരുവരും ക്രമമായി എല്ലാം ഭക്ഷിക്കട്ടെ; അങ്ങനെ തന്നെ, നാരദാ, ആ വടവാഗ്നിയും ദേവന്മാരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഭവതാമ് ഇച്ഛയാ സര്വം ഭക്ഷ്യം മേ സുരസത്തമാഃ
നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം, ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, എല്ലാം എനിക്ക് ആഹാരമാണ്.
വഡവാ സാ നദീ ജാതാ ഗങ്ഗയാ സംഗതാ മുനേ തദ്ഭവസ് തു മഹാന് അഗ്നിര് യ ആസീദ് അതിഭീഷണഃ തമ് ആഹുര് അമരാ വഹ്നിം ഭൂതാനാമ് ആദിതോ വിദുഃ
മഹർഷേ, ആ വടവാഗ്നി ഒരു നദിയായി, ഗംഗയുമായി ചേർന്നു. ആ അതി ഭയങ്കരമായ മഹാനലത്തെ അമരന്മാർ 'വഹ്നി' എന്നു വിളിച്ചു, ജീവികളുടെ ആദി അഗ്നിയെന്നു അറിഞ്ഞു.
ആപോ ജ്യേഷ്ഠതമാ ജ്ഞേയാസ് തഥൈവ പ്രഥമം ഭവാന് തത്രാപ്യ് അപാംപതിം ജ്യേഷ്ഠം സമുദ്രമ് അശനം കുരു യഥൈവ തു വയം ബ്രൂമോ ഗച്ഛ ഭുങ്ക്ഷ്വ യഥാസുഖമ്
ജലങ്ങൾ ഏറ്റവും പ്രാചീനമായവയാണെന്ന് അറിയണം; അതുപോലെ, നീയും ആദിയാണു. അവിടെ ജലങ്ങളുടെ അധിപനായ സമുദ്രത്തെ പ്രധാനം ആഹാരമാക്കുക. ഞങ്ങൾ പറയുന്നതുപോലെ, നീ പോകുകയും ഇഷ്ടം പോലെ അനുഭവിക്കയും ചെയ്യുക.