ദധീചിര് ജാതസംഹര്ഷഃ സുരാന് പൂജ്യ പൃഥക് പൃഥക് ഗൃഹകൃത്യം തതശ് ചക്രേ സുരേഭ്യോ ഭാര്യയാ സഹ
ദധീചി സന്തോഷം നിറഞ്ഞ്, ദേവന്മാരെ ഓരോരുത്തരെയും ആദരിക്കുകയും, ഭാര്യയോടൊപ്പം ദേവന്മാർക്കായി ഗൃഹകാര്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കുകയും ചെയ്തു.
പൃഷ്ടാശ് ച കുശലം തേന കഥാശ് ചക്രുഃ സുരാ അപി ദധീചിമ് അബ്രുവന് ദേവാ ഭാര്യയാ സുഖിതം പുനഃ
അവൻ അവരുടെ സുഖം ചോദിച്ചു, ദേവന്മാർ അവനോടു സംസാരിച്ചു; ഭാര്യയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്ന ദധീചിയോട് ദേവന്മാർ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
ആസീനം ഹൃഷ്ടമനസ ഋഷിം നത്വാ പുനഃ പുനഃ
ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്ന മഹർഷിയെ ദേവന്മാർ വീണ്ടും വീണ്ടും വണങ്ങി.
കിമ് അദ്യ ദുര്ലഭം ലോകേ ഋഷേ ഽസ്മാകം ഭവിഷ്യതി ത്വാദൃശഃ സകൃപോ യേഷു മുനിര് ഭൂകല്പപാദപഃ
മഹർഷേ, ഭൂമിയിൽ നിങ്ങളുടെ പോലുള്ള കാരുണ്യവാന്മാർ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾക്ക് ഇന്ന് ലഭിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളത് എന്താണ്?
ഏതദ് ഏവ ഫലം പുംസാം ജീവതാം മുനിസത്തമ തീര്ഥാപ്ലുതിര് ഭൂതദയാ ദര്ശനം ച ഭവാദൃശാമ്
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ജീവന്മാർക്കുള്ള ഫലം ഇതാണ്: തീർത്ഥങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്യുക, എല്ലാ ജീവികളോടും ദയ കാണിക്കുക, നിങ്ങളുടെ പോലുള്ളവരെ കാണുക.
യത് സ്നേഹാദ് ഉച്യതേ ഽസ്മാഭിര് അവധാരയ തന് മുനേ ജിത്വാ ദൈത്യാന് ഇഹ പ്രാപ്താ ഹത്വാ രാക്ഷസപുംഗവാന്
മഹർഷേ, ഞങ്ങൾ പറയുന്നതെല്ലാം സ്നേഹത്താലാണ്. ദൈത്യന്മാരെയും പ്രധാനമായ റാക്ഷസന്മാരെയും ജയിച്ച് കൊല്ലുകയും ചെയ്തശേഷം ഞങ്ങൾ ഇവിടെ എത്തിയതാണ്.
വയം ച സുഖിനോ ബ്രഹ്മംസ് ത്വയി ദൃഷ്ടേ വിശേഷതഃ നായുധൈഃ ഫലമ് അസ്മാകം വോഢും നൈവ ക്ഷമാ വയമ്
ബ്രഹ്മൻ, പ്രത്യേകിച്ച് നിങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾ സന്തോഷവാന്മാരായി. ആയുധങ്ങളുടെ ഭാരമേറ്റുപോകാനും അതിൽ ഫലം കണ്ടെത്താനും ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയില്ല.
സ്ഥാപ്യദേശം ന പശ്യാമ ആയുധാനാം മുനീശ്വര സ്വര്ഗേ സുരദ്വിഷോ ജ്ഞാത്വാ സ്ഥാപിതാനി ഹരന്തി ച
മഹർഷികളിൽ അധിപനായവനേ, ആയുധങ്ങൾ വയ്ക്കാൻ ഒരു സ്ഥലവും ഞങ്ങൾ കാണുന്നില്ല; സ്വർഗത്തിൽ ദേവദ്വേഷികളുടെ ആയുധങ്ങൾ അറിയുമ്പോൾ അവ അവിടുത്തെവരും എടുത്തുപോകുന്നു.
നയേയുര് ആയുധാനീതി തഥൈവ ച രസാതലേ തസ്മാത് തവാശ്രമേ പുണ്യേ സ്ഥാപ്യന്തേ ഽസ്ത്രാണി മാനദ
അയുധങ്ങൾ താഴെ പാതാളത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, മഹാനായവനേ, ഈ വിശുദ്ധമായ ആശ്രമത്തിൽ ആയുധങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കപ്പെടട്ടെ.
നൈവാത്ര കിംചിദ് ഭയമ് അസ്തി വിപ്ര ന ദാനവേഭ്യോ രാക്ഷസേഭ്യശ് ച ഘോരമ് ത്വദാജ്ഞയാ രക്ഷിതപുണ്യദേശോ ന വിദ്യതേ തപസാ തേ സമാനഃ
ഇവിടെ ഒരു ഭയവും ഇല്ല, ബ്രാഹ്മണനേ; ദാനവന്മാരിൽ നിന്നോ ഭയങ്കരരായ രാക്ഷസന്മാരിൽ നിന്നോ ഭയം ഇല്ല. നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ ഈ പുണ്യഭൂമി സംരക്ഷിതമാണ്. നിന്റെ തപസ്സിന് സമം ആരും ഇല്ല.
ജിതാരയോ ബ്രഹ്മവിദാം വരിഷ്ഠം വയം ച പൂര്വം നിഹതാ ദൈത്യസംഘാഃ അസ്ത്രൈര് അലം ഭാരഭൂതൈഃ കൃതാര്ഥൈഃ സ്ഥാപ്യം സ്ഥാനം തേ സമീപേ മുനീശ
ശത്രുക്കൾ ജയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ പ്രഗത്ഭനായവനേ. മുമ്പ് ഞങ്ങൾ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദൈത്യസംഘങ്ങളെ സംഹരിച്ചു. ഇപ്പോൾ, ഈ ഭാരമായ ആയുധങ്ങൾ അവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റിയതുകൊണ്ട്, മഹർഷിനേ, അവയെ നിന്റെ അടുത്ത് വെക്കേണ്ടതാണ്.
ദിവ്യാന് ഭോഗാന് കാമിനീഭിഃ സമേതാന് ദേവോദ്യാനേ നന്ദനേ സംഭജാമഃ തതോ യാമഃ കൃതകാര്യാഃ സഹേന്ദ്രാഃ സ്വം സ്വം സ്ഥാനം ചായുധാനാം ച രക്ഷാ
ദേവതകളുടെ നന്ദനവനത്തിൽ ഇഷ്ടസ്ത്രികളോടൊപ്പം ദിവ്യസുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്നു; ആയുധങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
തദ്വാക്യമ് ആകര്ണ്യ ദധീചിര് ഏവം വാക്യം ജഗൌ വിബുധാന് ഏവമ് അസ്തു നിവാര്യമാണഃ പ്രിയശീലയാ സ്ത്രിയാ കിം ദേവകാര്യേണ വിരുദ്ധകാരിണാ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദധീചി ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെയാകട്ടെ.' പ്രിയപത്നി തടഞ്ഞിട്ടും, 'ദേവതകളുടെ കാര്യത്തിന് എതിർചെയ്യേണ്ടതെന്ത്?' എന്നു പറഞ്ഞു.
യേ ജ്ഞാതശാസ്ത്രാഃ പരമാര്ഥനിഷ്ഠാഃ സംസാരചേഷ്ടാസു ഗതാനുരാഗാഃ തേഷാം പരാര്ഥവ്യസനേന കിം മുനേ യേനാത്ര വാമുത്ര സുഖം ന കിംചിത്
ശാസ്ത്രങ്ങൾ അറിഞ്ഞ് പരമാർത്ഥത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവർ, ലോകകാര്യങ്ങളിൽ ആസ്വാദനമില്ലാത്തവർ, അവരുടെ ദു:ഖത്തിൽ എന്ത് കാര്യമുണ്ട്, മഹർഷിയേ? ഇവിടെയും പരലോകത്തും സുഖം ആഗ്രഹിക്കാത്തവർക്ക്.
ദേവദ്വിഷോ ദ്വേഷമ് അനുപ്രയാന്തി ദത്തേ സ്ഥാനേ വിപ്രവര്യ ശൃണുഷ്വ നഷ്ടേ ഹൃതേ ചായുധാനാം മുനീശ കുപ്യന്തി ദേവാ രിപവസ് തേ ഭവന്തി
ദേവന്മാരെ വെറുക്കുന്നവർ ശത്രുതയോടെയാണ് നടക്കുന്നത്. മഹാബ്രാഹ്മണനേ, കേൾക്കൂ: ആയുധങ്ങൾ നഷ്ടമാകുകയോ മാറ്റപ്പെടുകയോ ചെയ്താൽ ദേവന്മാർ കോപിക്കും; അങ്ങനെ ചെയ്തവർ ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളാകും.
തസ്മാന് നേദം വേദവിദാം വരിഷ്ഠ യുക്തം ദ്രവ്യേ പരകീയേ മമത്വമ് താവച് ച മൈത്രീ ദ്രവ്യഭാവശ് ച താവന് നഷ്ടേ ഹൃതേ രിപവസ് തേ ഭവന്തി
അതിനാൽ, വേദം അറിയുന്നവനേ, മറ്റൊരാളുടെ വസ്തുവിൽ അവകാശം കാണിക്കൽ ശരിയല്ല. സൗഹൃദവും വസ്തുവും നിലനിൽക്കുമ്പോൾ പ്രശ്നമില്ല, പക്ഷേ അത് നഷ്ടമാകുമ്പോൾ അവർ ശത്രുക്കളാകും.
ചേദ് അസ്തി ശക്തിര് ദ്രവ്യദാനേ തതസ് തേ ദാതവ്യമ് ഏവാര്ഥിനേ കിം വിചാര്യമ് നോ ചേത് സന്തഃ പരകാര്യാണി കുര്യുര് വാഗ്ഭിര് മനോഭിഃ കൃതിഭിസ് തഥൈവ
നിനക്ക് വസ്തു നൽകാനുള്ള ശേഷിയുണ്ടെങ്കിൽ, ചോദിക്കുന്നവർക്കു നൽകണം; അതിൽ എന്ത് ആലോചന? അല്ലെങ്കിൽ, സദാചാരികൾ മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യങ്ങൾ വാക്കിലും മനസ്സിലും പ്രവർത്തിയിലും ചെയ്യുന്നു.
ശ്രുത്വേരിതം പത്യുര് ഇതി പ്രിയായാം ദൈവം വിനാന്യന് ന നൃണാം സമര്ഥമ് തൂഷ്ണീം സ്ഥിതായാം സുരസത്തമാസ് തേ സംസ്ഥാപ്യ ചാസ്ത്രാണ്യ് അതിദീപ്തിമന്തി
ഭർത്താവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട പ്രിയഭാര്യ, ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛയില്ലാതെ മനുഷ്യർക്കു മറ്റൊന്നും സാധ്യമല്ലെന്നു അറിഞ്ഞു, മിണ്ടാതെ നിന്നു. പിന്നെ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ അതീവ പ്രകാശമുള്ള ആയുധങ്ങൾ വച്ചു വിട്ടു പോയി.
നത്വാ മുനീന്ദ്രം യയുര് ഏവ ലോകാന് ദൈത്യദ്വിഷോ ന്യസ്തശസ്ത്രാഃ കൃതാര്ഥാഃ ഗതേഷു ദേവേഷു മുനിപ്രവര്യോ ഹൃഷ്ടോ ഽവസദ് ഭാര്യയാ ധര്മയുക്തഃ
മഹർഷിയെ നമസ്കരിച്ചു, ദൈത്യശത്രുക്കൾ ആയുധങ്ങൾ വെച്ച് ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കി തങ്ങളുടെ ലോകങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി. ദേവന്മാർ പോയശേഷം, മഹർഷി സന്തോഷത്തോടും ധർമ്മപത്നിയോടും കൂടെ താമസിച്ചു.
ഗതേ ച കാലേ ഹ്യ് അതിവിപ്രയുക്തേ ദൈവേ വര്ഷേ സംഖ്യയാ വൈ സഹസ്രേ ന തേ സുരാ ആയുധാനാം മുനീശ വാചം മനശ് ചാപി തഥൈവ ചക്രുഃ
ദൈവവർഷത്തിൽ ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, ദേവന്മാർ ആയുധങ്ങളെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചില്ല, ചിന്തിച്ചില്ല, ഒന്നും ചെയ്തുമില്ല, മഹർഷിയേ.
ദധീചിര് അപ്യ് ആഹ ഗഭസ്തിമ് ഓജസാ ദേവാരയോ മാം ദ്വിഷതീഹ ഭദ്രേ ന തേ സുരാ നേതുകാമാ ഭവന്തി സംസ്ഥാപിതാന്യ് അത്ര വദസ്വ യുക്തമ്
ദധീചിയും തന്റെ സദ്ഗുണമുള്ള ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു: 'സുന്ദരിയേ, ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കൾ ഇപ്പോൾ എന്നെ വെറുക്കുന്നു. ദേവന്മാർ ഇവിടെയിട്ട ആയുധങ്ങൾ തിരിച്ചു വാങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല—നീ എന്താണ് ഉചിതം എന്നു പറയൂ.'
സാ ചാഹ കാന്തം വിനയാദ് ഉക്തമ് ഏവ ത്വം ജാനീഷേ നാഥ യദ് അത്ര യുക്തമ് ദൈത്യാ ഹരിഷ്യന്തി മഹാപ്രവൃദ്ധാസ് തപോയുക്താ ബലിനഃ സ്വായുധാനി
അവൾ വിനയപൂർവ്വം പ്രിയഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു: 'നാഥാ, ഇവിടെ എന്താണ് ഉചിതം എന്നു നീ അറിയുന്നു. വലിയ ശക്തിയും തപസ്സും ഉള്ള ദൈത്യർ ഈ ആയുധങ്ങൾ പിടിച്ചെടുക്കും.'
തദസ്ത്രരക്ഷാര്ഥമ് ഇദം സ ചക്രേ മന്ത്രൈസ് തു സംക്ഷാല്യ ജലൈശ് ച പുണ്യൈഃ തദ് വാരി സര്വാസ്ത്രമയം സുപുണ്യം തേജോയുക്തം തച് ച പപൌ ദധീചിഃ
ആ ആയുധങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാനായി, ദധീചി മന്ത്രങ്ങളാൽ ശുദ്ധജലത്തിൽ അവയെ ശുദ്ധീകരിച്ചു. ആ ജലം എല്ലാ ആയുധങ്ങളുടെ ശക്തിയും മഹാപുണ്യവും ഉൾക്കൊണ്ടത് ആയിരുന്നു; ദധീചി അതു കുടിച്ചു.
നിര്വീര്യരൂപാണി തദായുധാനി ക്ഷയം ജഗ്മുഃ ക്രമശഃ കാലയോഗാത് സുരാഃ സമാഗത്യ ദധീചിമ് ഊചുര് മഹാഭയം ഹ്യ് ആഗതം ശാത്രവം നഃ
കാലത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ ആ ആയുധങ്ങൾ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു, ക്രമമായി നശിച്ചു. ദേവന്മാർ ഒന്നിച്ചു കൂടി ദധീചിയോട് പറഞ്ഞു: 'നമ്മുടെ ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് വലിയ ഭയം വന്നിരിക്കുന്നു.'
ദദസ്വ ചാസ്ത്രാണി മുനിപ്രവീര യാനി ത്വദന്തേ നിഹിതാനി ദേവൈഃ ദധീചിര് അപ്യ് ആഹ സുരാരിഭീത്യാ അനാഗത്യാ ഭവതാം ചാചിരേണ
'മഹർഷിയേ, ദേവന്മാർ നിനക്കു ഏൽപ്പിച്ച ആയുധങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ.' ദധീചി മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ദേവശത്രുക്കളുടെ ഭയത്താലും, നിങ്ങൾ ഉടൻ തിരിച്ചു വന്നില്ലാത്തതിനാലും—'
അസ്ത്രാണി പീതാനി ശരീരസംസ്ഥാന്യ് ഉക്താനി യുക്തം മമ തദ് വദന്തു ശ്രുത്വാ തദുക്തം വചനം തു ദേവാഃ പ്രോചുസ് തമ് ഇത്ഥം വിനയാവനമ്രാഃ
'ആ ആയുധങ്ങൾ ഞാൻ കുടിച്ചു, ഇപ്പോൾ എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, എന്നുപറഞ്ഞു. ഇനി എനിക്ക് എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് അവർ പറയട്ടെ.' ദേവന്മാർ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് വിനയത്തോടെ ദധീചിയോട് പറഞ്ഞു.
അസ്ത്രാണി ദേഹീതി ച വക്തുമ് ഏതച് ഛക്യം ന വാന്യത് പ്രതിവക്തും മുനീന്ദ്ര വിനാ ച തൈഃ പരിഭൂയേമ നിത്യം പുഷ്ടാരയഃ ക്വ പ്രയാമോ മുനീശ
മഹർഷികളിലെ ശ്രേഷ്ഠനായോ, 'നിങ്ങളുടെ ആയുധങ്ങളും ശരീരവും തരിക' എന്നത് പറയാൻ സാധിക്കും, പക്ഷേ മറ്റൊന്നും മറുപടി പറയാൻ കഴിയില്ല. ആ ആയുധങ്ങൾ ഇല്ലാതെ, നാം എപ്പോഴും ശക്തരായ ശത്രുക്കൾക്ക് കീഴടങ്ങേണ്ടിവരും. മഹർഷീശ്വരാ, അപ്പോൾ നാം എവിടേക്ക് പോകണം?
ന മര്ത്യലോകേ ന തലേ ന നാകേ വാസഃ സുരാണാം ഭവിതാദ്യ താത ത്വം വിപ്രവര്യസ് തപസാ ചൈവ യുക്തോ നാന്യദ് വക്തും യുജ്യതേ തേ പുരസ്താത്
പ്രിയനേ, ഇന്നുതന്നെ ദേവന്മാർക്ക് മനുഷ്യലോകത്തും, പാതാളത്തിലും, സ്വർഗ്ഗത്തിലും പാർപ്പില്ല. തപസ്സിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള മഹാബ്രാഹ്മണനായ നീ മാത്രമാണ് ഇനി എന്തെങ്കിലും പറയാൻ യോഗ്യൻ.
വിപ്രസ് തദോവാച മദസ്ഥിസംസ്ഥാന്യ് അസ്ത്രാണി ഗൃഹ്ണന്തു ന സംശയോ ഽത്ര ദേവാസ് തമ് അപ്യ് ആഹുര് അനേന കിം നോ ഹ്യ് അസ്ത്രൈര് ഹീനാഃ സ്ത്രീത്വമ് ആപ്താഃ സുരേന്ദ്രാഃ
അപ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ അസ്ഥികളിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ആയുധങ്ങൾ ദേവന്മാർ എടുക്കട്ടെ, ഇതിൽ സംശയമില്ല. ദേവന്മാർ മറുപടി പറഞ്ഞു: ഇതിൽ നമുക്ക് എന്ത് പ്രയോജനം? ആയുധങ്ങൾ ഇല്ലാതെ, ദേവേന്ദ്രാ, നാം സ്ത്രീഭാവം ഏറ്റെടുത്തു.
പുനസ് തദാ ചാഹ മുനിപ്രവീരസ് ത്യക്ഷ്യേ ജീവാന് ദൈഹികാന് യോഗയുക്തഃ അസ്ത്രാണി കുര്വന്തു മദസ്ഥിഭൂതാന്യ് അനുത്തമാന്യ് ഉത്തമരൂപവന്തി
പിന്നീട് ആ മഹർഷി വീണ്ടും പറഞ്ഞു: ഞാൻ യോഗശക്തിയോടെ ഈ ശരീരജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കും. എന്റെ അസ്ഥികളിൽ നിന്നു അത്യുത്തമമായ രൂപമുള്ള ആയുധങ്ങൾ ഉണ്ടാകട്ടെ.