യത്ര വിഷ്ണുഃ സ്വയം സ്ഥിത്വാ ചക്രാര്ഥം ശംകരം വിഭുമ് പൂജയാമ് ആസ തത് തീര്ഥം ചക്രതീര്ഥമ് ഉദാഹൃതമ്
വിഷ്ണു സ്വയം നില്ക്കയും, തന്റെ ചക്രം ലഭിക്കാനായി മഹാശക്തനായ ശംകരനെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്ത സ്ഥലമാണ് ചക്രതീർത്ഥം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.
യത്ര പ്രീതോ ഽഭവദ് വിഷ്ണോഃ ശംഭുസ് തത് പിപ്പലം വിദുഃ മഹിമാനം യസ്യ വക്തും ന ക്ഷമോ ഽപ്യ് അഹിനായകഃ
വിഷ്ണുവിനെ ശംഭു സന്തോഷത്തോടെ അനുഗ്രഹിച്ച സ്ഥലം പിപ്പലം എന്നറിയപ്പെടുന്നു; അതിന്റെ മഹത്വം പാമ്പുകളുടെ അദ്ധിപതിക്കും വിശദമായി പറയാൻ കഴിയില്ല.
ചക്രേശ്വരോ പിപ്പലേശോ നാമധേയസ്യ കാരണമ് ശൃണു നാരദ തദ് ഭക്ത്യാ സാക്ഷാദ് വേദോദിതം മയാ
ചക്രത്തിന്റെ നാഥനും പിപ്പലത്തിന്റെ നാഥനും എന്നിങ്ങനെയാണ് അവർക്കുള്ള പേരുകളുടെ കാരണം. നാരദാ, ഭക്തിയോടെ കേൾക്കൂ, വേദത്തിൽ നേരിട്ട് പറഞ്ഞതുപോലെയാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.
ദധീചിര് ഇതി വിഖ്യാതോ മുനിര് ആസീദ് ഗുണാന്വിതഃ തസ്യ ഭാര്യാ മഹാപ്രാജ്ഞാ കുലീനാ ച പതിവ്രതാ
ദധീചി എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ, ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു മഹർഷി ഉണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ വലിയ ജ്ഞാനവും ഉന്നത വംശവും ഉള്ള, ഭർത്താവിനോടു വിശുദ്ധമായ ഭക്തിയുള്ളവളായിരുന്നു.
ലോപാമുദ്രേതി യാ ഖ്യാതാ സ്വസാ തസ്യാ ഗഭസ്തിനീ ഇതി നാമ്നാ ച വിഖ്യാതാ വഡവേതി പ്രകീര്തിതാ
ലോപാമുദ്രാ എന്നറിയപ്പെട്ടവളാണ് അവൾ. അവളുടെ സഹോദരിയാണ് ഗഭസ്തിനി; അവളും ആ പേരിൽ പ്രസിദ്ധയും വഡവ എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നവളുമാണ്.
ദധീചേഃ സാ പ്രിയാ നിത്യം തപസ് തേപേ തയാ മഹത് ദധീചിര് അഗ്നിമാന് നിത്യം ഗൃഹധര്മപരായണഃ
ദധീചിക്കു അവൾ എപ്പോഴും പ്രിയങ്കരിയായിരുന്നു, വലിയ തപസ്സുകൾ ചെയ്തവളായിരുന്നു. ദധീചി എന്നും അഗ്നിയുപമനായവനും, ഗൃഹധർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവനും ആയിരുന്നു.
ഭാഗീരഥീം സമാശ്രിത്യ ദേവാതിഥിപരായണഃ സ്വകലത്രരതഃ ശാന്തഃ കുമ്ഭയോനിര് ഇവാപരഃ
ഭാഗീരഥിയുടെ തീരത്ത് താമസിച്ചുകൊണ്ട്, ദേവന്മാരെയും അതിഥികളെയും ആദരിക്കുകയും, സ്വന്തം ഭാര്യയിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുകയും, സമാധാനത്തോടെ, മറ്റൊരു കുംബയോഗിയെന്നപോലെ ജീവിച്ചു.
തസ്യ പ്രഭാവാത് തം ദേശം നാരയോ ദൈത്യദാനവാഃ ആജഗ്മുര് മുനിശാര്ദൂല യത്രാഗസ്ത്യസ്യ ചാശ്രമഃ
അവന്റെ ശക്തിയാൽ, അഗസ്ത്യന്റെ ആശ്രമം ഉണ്ടായിരുന്ന ആ പ്രദേശത്ത്, നാരന്മാരോ ദൈത്യന്മാരോ ദാനവന്മാരോ വരാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.
തത്ര ദേവാഃ സമാജഗ്മൂ രുദ്രാദിത്യാസ് തഥാശ്വിനൌ ഇന്ദ്രോ വിഷ്ണുര് യമോ ഽഗ്നിശ് ച ജിത്വാ ദൈത്യാന് ഉപാഗതാന്
അവിടെ ദേവന്മാർ ഒത്തുചേർന്നു; രുദ്രന്മാർ, ആദിത്യന്മാർ, അശ്വിനികൾ, ഇന്ദ്രൻ, വിഷ്ണു, യമൻ, അഗ്നി—ദൈത്യന്മാരെ ജയിച്ചശേഷം അവിടെ എത്തിയവർ.
ജയേന ജാതസംഹര്ഷാഃ സ്തുതാശ് ചൈവ മരുദ്ഗണൈഃ ദധീചിം മുനിശാര്ദൂലം ദൃഷ്ട്വാ നേമുഃ സുരേശ്വരാഃ
ജയത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ, മരുത്ഗണങ്ങളുടെ സ്തുതികൾക്കിടയിൽ, ദേവന്മാരുടെ അധിപന്മാർ ദധീചിയെ കണ്ടു വണങ്ങി.
ദധീചിര് ജാതസംഹര്ഷഃ സുരാന് പൂജ്യ പൃഥക് പൃഥക് ഗൃഹകൃത്യം തതശ് ചക്രേ സുരേഭ്യോ ഭാര്യയാ സഹ
ദധീചി സന്തോഷം നിറഞ്ഞ്, ദേവന്മാരെ ഓരോരുത്തരെയും ആദരിക്കുകയും, ഭാര്യയോടൊപ്പം ദേവന്മാർക്കായി ഗൃഹകാര്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കുകയും ചെയ്തു.
പൃഷ്ടാശ് ച കുശലം തേന കഥാശ് ചക്രുഃ സുരാ അപി ദധീചിമ് അബ്രുവന് ദേവാ ഭാര്യയാ സുഖിതം പുനഃ
അവൻ അവരുടെ സുഖം ചോദിച്ചു, ദേവന്മാർ അവനോടു സംസാരിച്ചു; ഭാര്യയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്ന ദധീചിയോട് ദേവന്മാർ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
ആസീനം ഹൃഷ്ടമനസ ഋഷിം നത്വാ പുനഃ പുനഃ
ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്ന മഹർഷിയെ ദേവന്മാർ വീണ്ടും വീണ്ടും വണങ്ങി.
കിമ് അദ്യ ദുര്ലഭം ലോകേ ഋഷേ ഽസ്മാകം ഭവിഷ്യതി ത്വാദൃശഃ സകൃപോ യേഷു മുനിര് ഭൂകല്പപാദപഃ
മഹർഷേ, ഭൂമിയിൽ നിങ്ങളുടെ പോലുള്ള കാരുണ്യവാന്മാർ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾക്ക് ഇന്ന് ലഭിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളത് എന്താണ്?
ഏതദ് ഏവ ഫലം പുംസാം ജീവതാം മുനിസത്തമ തീര്ഥാപ്ലുതിര് ഭൂതദയാ ദര്ശനം ച ഭവാദൃശാമ്
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ജീവന്മാർക്കുള്ള ഫലം ഇതാണ്: തീർത്ഥങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്യുക, എല്ലാ ജീവികളോടും ദയ കാണിക്കുക, നിങ്ങളുടെ പോലുള്ളവരെ കാണുക.
യത് സ്നേഹാദ് ഉച്യതേ ഽസ്മാഭിര് അവധാരയ തന് മുനേ ജിത്വാ ദൈത്യാന് ഇഹ പ്രാപ്താ ഹത്വാ രാക്ഷസപുംഗവാന്
മഹർഷേ, ഞങ്ങൾ പറയുന്നതെല്ലാം സ്നേഹത്താലാണ്. ദൈത്യന്മാരെയും പ്രധാനമായ റാക്ഷസന്മാരെയും ജയിച്ച് കൊല്ലുകയും ചെയ്തശേഷം ഞങ്ങൾ ഇവിടെ എത്തിയതാണ്.
വയം ച സുഖിനോ ബ്രഹ്മംസ് ത്വയി ദൃഷ്ടേ വിശേഷതഃ നായുധൈഃ ഫലമ് അസ്മാകം വോഢും നൈവ ക്ഷമാ വയമ്
ബ്രഹ്മൻ, പ്രത്യേകിച്ച് നിങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾ സന്തോഷവാന്മാരായി. ആയുധങ്ങളുടെ ഭാരമേറ്റുപോകാനും അതിൽ ഫലം കണ്ടെത്താനും ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയില്ല.
സ്ഥാപ്യദേശം ന പശ്യാമ ആയുധാനാം മുനീശ്വര സ്വര്ഗേ സുരദ്വിഷോ ജ്ഞാത്വാ സ്ഥാപിതാനി ഹരന്തി ച
മഹർഷികളിൽ അധിപനായവനേ, ആയുധങ്ങൾ വയ്ക്കാൻ ഒരു സ്ഥലവും ഞങ്ങൾ കാണുന്നില്ല; സ്വർഗത്തിൽ ദേവദ്വേഷികളുടെ ആയുധങ്ങൾ അറിയുമ്പോൾ അവ അവിടുത്തെവരും എടുത്തുപോകുന്നു.
നയേയുര് ആയുധാനീതി തഥൈവ ച രസാതലേ തസ്മാത് തവാശ്രമേ പുണ്യേ സ്ഥാപ്യന്തേ ഽസ്ത്രാണി മാനദ
അയുധങ്ങൾ താഴെ പാതാളത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, മഹാനായവനേ, ഈ വിശുദ്ധമായ ആശ്രമത്തിൽ ആയുധങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കപ്പെടട്ടെ.
നൈവാത്ര കിംചിദ് ഭയമ് അസ്തി വിപ്ര ന ദാനവേഭ്യോ രാക്ഷസേഭ്യശ് ച ഘോരമ് ത്വദാജ്ഞയാ രക്ഷിതപുണ്യദേശോ ന വിദ്യതേ തപസാ തേ സമാനഃ
ഇവിടെ ഒരു ഭയവും ഇല്ല, ബ്രാഹ്മണനേ; ദാനവന്മാരിൽ നിന്നോ ഭയങ്കരരായ രാക്ഷസന്മാരിൽ നിന്നോ ഭയം ഇല്ല. നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ ഈ പുണ്യഭൂമി സംരക്ഷിതമാണ്. നിന്റെ തപസ്സിന് സമം ആരും ഇല്ല.
ജിതാരയോ ബ്രഹ്മവിദാം വരിഷ്ഠം വയം ച പൂര്വം നിഹതാ ദൈത്യസംഘാഃ അസ്ത്രൈര് അലം ഭാരഭൂതൈഃ കൃതാര്ഥൈഃ സ്ഥാപ്യം സ്ഥാനം തേ സമീപേ മുനീശ
ശത്രുക്കൾ ജയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ പ്രഗത്ഭനായവനേ. മുമ്പ് ഞങ്ങൾ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദൈത്യസംഘങ്ങളെ സംഹരിച്ചു. ഇപ്പോൾ, ഈ ഭാരമായ ആയുധങ്ങൾ അവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റിയതുകൊണ്ട്, മഹർഷിനേ, അവയെ നിന്റെ അടുത്ത് വെക്കേണ്ടതാണ്.
ദിവ്യാന് ഭോഗാന് കാമിനീഭിഃ സമേതാന് ദേവോദ്യാനേ നന്ദനേ സംഭജാമഃ തതോ യാമഃ കൃതകാര്യാഃ സഹേന്ദ്രാഃ സ്വം സ്വം സ്ഥാനം ചായുധാനാം ച രക്ഷാ
ദേവതകളുടെ നന്ദനവനത്തിൽ ഇഷ്ടസ്ത്രികളോടൊപ്പം ദിവ്യസുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്നു; ആയുധങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
തദ്വാക്യമ് ആകര്ണ്യ ദധീചിര് ഏവം വാക്യം ജഗൌ വിബുധാന് ഏവമ് അസ്തു നിവാര്യമാണഃ പ്രിയശീലയാ സ്ത്രിയാ കിം ദേവകാര്യേണ വിരുദ്ധകാരിണാ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദധീചി ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെയാകട്ടെ.' പ്രിയപത്നി തടഞ്ഞിട്ടും, 'ദേവതകളുടെ കാര്യത്തിന് എതിർചെയ്യേണ്ടതെന്ത്?' എന്നു പറഞ്ഞു.
യേ ജ്ഞാതശാസ്ത്രാഃ പരമാര്ഥനിഷ്ഠാഃ സംസാരചേഷ്ടാസു ഗതാനുരാഗാഃ തേഷാം പരാര്ഥവ്യസനേന കിം മുനേ യേനാത്ര വാമുത്ര സുഖം ന കിംചിത്
ശാസ്ത്രങ്ങൾ അറിഞ്ഞ് പരമാർത്ഥത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവർ, ലോകകാര്യങ്ങളിൽ ആസ്വാദനമില്ലാത്തവർ, അവരുടെ ദു:ഖത്തിൽ എന്ത് കാര്യമുണ്ട്, മഹർഷിയേ? ഇവിടെയും പരലോകത്തും സുഖം ആഗ്രഹിക്കാത്തവർക്ക്.
ദേവദ്വിഷോ ദ്വേഷമ് അനുപ്രയാന്തി ദത്തേ സ്ഥാനേ വിപ്രവര്യ ശൃണുഷ്വ നഷ്ടേ ഹൃതേ ചായുധാനാം മുനീശ കുപ്യന്തി ദേവാ രിപവസ് തേ ഭവന്തി
ദേവന്മാരെ വെറുക്കുന്നവർ ശത്രുതയോടെയാണ് നടക്കുന്നത്. മഹാബ്രാഹ്മണനേ, കേൾക്കൂ: ആയുധങ്ങൾ നഷ്ടമാകുകയോ മാറ്റപ്പെടുകയോ ചെയ്താൽ ദേവന്മാർ കോപിക്കും; അങ്ങനെ ചെയ്തവർ ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളാകും.
തസ്മാന് നേദം വേദവിദാം വരിഷ്ഠ യുക്തം ദ്രവ്യേ പരകീയേ മമത്വമ് താവച് ച മൈത്രീ ദ്രവ്യഭാവശ് ച താവന് നഷ്ടേ ഹൃതേ രിപവസ് തേ ഭവന്തി
അതിനാൽ, വേദം അറിയുന്നവനേ, മറ്റൊരാളുടെ വസ്തുവിൽ അവകാശം കാണിക്കൽ ശരിയല്ല. സൗഹൃദവും വസ്തുവും നിലനിൽക്കുമ്പോൾ പ്രശ്നമില്ല, പക്ഷേ അത് നഷ്ടമാകുമ്പോൾ അവർ ശത്രുക്കളാകും.
ചേദ് അസ്തി ശക്തിര് ദ്രവ്യദാനേ തതസ് തേ ദാതവ്യമ് ഏവാര്ഥിനേ കിം വിചാര്യമ് നോ ചേത് സന്തഃ പരകാര്യാണി കുര്യുര് വാഗ്ഭിര് മനോഭിഃ കൃതിഭിസ് തഥൈവ
നിനക്ക് വസ്തു നൽകാനുള്ള ശേഷിയുണ്ടെങ്കിൽ, ചോദിക്കുന്നവർക്കു നൽകണം; അതിൽ എന്ത് ആലോചന? അല്ലെങ്കിൽ, സദാചാരികൾ മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യങ്ങൾ വാക്കിലും മനസ്സിലും പ്രവർത്തിയിലും ചെയ്യുന്നു.
ശ്രുത്വേരിതം പത്യുര് ഇതി പ്രിയായാം ദൈവം വിനാന്യന് ന നൃണാം സമര്ഥമ് തൂഷ്ണീം സ്ഥിതായാം സുരസത്തമാസ് തേ സംസ്ഥാപ്യ ചാസ്ത്രാണ്യ് അതിദീപ്തിമന്തി
ഭർത്താവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട പ്രിയഭാര്യ, ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛയില്ലാതെ മനുഷ്യർക്കു മറ്റൊന്നും സാധ്യമല്ലെന്നു അറിഞ്ഞു, മിണ്ടാതെ നിന്നു. പിന്നെ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ അതീവ പ്രകാശമുള്ള ആയുധങ്ങൾ വച്ചു വിട്ടു പോയി.
നത്വാ മുനീന്ദ്രം യയുര് ഏവ ലോകാന് ദൈത്യദ്വിഷോ ന്യസ്തശസ്ത്രാഃ കൃതാര്ഥാഃ ഗതേഷു ദേവേഷു മുനിപ്രവര്യോ ഹൃഷ്ടോ ഽവസദ് ഭാര്യയാ ധര്മയുക്തഃ
മഹർഷിയെ നമസ്കരിച്ചു, ദൈത്യശത്രുക്കൾ ആയുധങ്ങൾ വെച്ച് ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കി തങ്ങളുടെ ലോകങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി. ദേവന്മാർ പോയശേഷം, മഹർഷി സന്തോഷത്തോടും ധർമ്മപത്നിയോടും കൂടെ താമസിച്ചു.
ഗതേ ച കാലേ ഹ്യ് അതിവിപ്രയുക്തേ ദൈവേ വര്ഷേ സംഖ്യയാ വൈ സഹസ്രേ ന തേ സുരാ ആയുധാനാം മുനീശ വാചം മനശ് ചാപി തഥൈവ ചക്രുഃ
ദൈവവർഷത്തിൽ ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, ദേവന്മാർ ആയുധങ്ങളെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചില്ല, ചിന്തിച്ചില്ല, ഒന്നും ചെയ്തുമില്ല, മഹർഷിയേ.