ഭര്തൃവാക്യമ് അശേഷേണ സ്മരന്തീ പ്രാഹ ഭൂമിപമ്
ഭർത്താവിന്റെ വാക്കുകൾ മുഴുവനായി ഓർത്തു, അവൾ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ഹയാരൂഢാബലാ തന്വി ക്വ ഏകൈവ തു ഗച്ഛസി പുരുഷസ്യ ച വേഷേണ ഇലേ കമ് അനുയാസ്യസി
നിസ്സാരമായവളേ, കുതിരപ്പുറത്ത് കയറി നീ ഒരുത്തിയായി എവിടേക്ക് പോകുന്നു? പുരുഷവേഷത്തിൽ നീ ആരെയാണ് പിന്തുടരുന്നത്, ഇലേ?
ഇലേതി വചനം ശ്രുത്വാ രാജാസൌ ക്രോധമൂര്ഛിതഃ യക്ഷിണീം ഭര്ത്സയിത്വാസൌ താമ് അപൃച്ഛന് മൃഗീം പുനഃ
ഇലയെ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ള ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് കോപത്തോടെ യക്ഷിണിയെ ശാസിച്ചു, പിന്നെയും മാനിനോട് ചോദിച്ചു.
തഥാപി യക്ഷിണീ പ്രാഹ ഇലേ കിമ് അനുവീക്ഷസേ ഇലേതി വചനം ശ്രുത്വാ ധൃതചാപോ ഹയസ്ഥിതഃ
എന്നാൽ യക്ഷിണി വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'ഇലേ, നീ എനിക്ക് ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നതെന്തിന്?' ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, വില്ല് പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ കുതിരപ്പുറത്ത് തന്നെ നിന്നു.
കുപിതോ ദര്ശയാമ് ആസ ത്രൈലോക്യവിജയീ ധനുഃ പുനഃ സാ പ്രാഹ നൃപതിം മഹാത്മാനമ് ഇലേ സ്വയമ്
കോപത്തോടെ, മൂന്നു ലോകത്തെയും ജയിച്ചവൻ തന്റെ വില്ല് കാണിച്ചു; വീണ്ടും അവൾ മഹാത്മാവായ രാജാവിനോട്, ഇലയോട് നേരിട്ട് പറഞ്ഞു.
പ്രേക്ഷസ്വ പശ്ചാന് മാം ബ്രൂഹി അസത്യാം സത്യവാദിനീമ് തദാ ചാലോകയദ് രാജാ സ്തനൌ തുങ്ഗൌ ഭുജാന്തരേ
'നീ പിന്നിൽ നോക്കൂ, പിന്നെ സത്യവാദിയായ എന്നോട് പറയൂ.' അപ്പോൾ രാജാവ് അവളുടെ കയ്യിനടിയിൽ ഉയർന്നിരിക്കുന്ന വക്ഷസ്സ് കണ്ടു.
കിമ് ഇദം മമ സംജാതമ് ഇത്യ് ഏവം ചകിതോ ഽഭവത്
'എന്താണ് എനിക്കിതു സംഭവിച്ചത്?' എന്ന ചിന്തയോടെ അവൻ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.
കിമ് ഇദം മമ സംജാതം ജാനീതേ ഭവതീ സ്ഫുടമ് വദ സര്വം യഥാതഥ്യം ത്വം കാ വാ വദ സുവ്രതേ
'എന്താണ് എനിക്കിതു സംഭവിച്ചത്? നീക്ക് വ്യക്തമറിയാമോ? സത്യമായിട്ട് എല്ലാം പറയൂ. നീ ആരാണ്? ദയയുള്ളവളേ, പറയൂ.'
ഹിമവത്കന്ദരശ്രേഷ്ഠേ സമന്യുര് വസതേ പതിഃ യക്ഷാണാമ് അധിപഃ ശ്രീമാംസ് തദ്ഭാര്യാഹം തു യക്ഷിണീ
ഹിമവതിന്റെ ഉത്തമഗുഹയിൽ എന്റെ ഭർത്താവ്, യക്ഷന്മാരുടെ മഹത്വമുള്ള അധിപൻ, വസിക്കുന്നു. ഞാൻ അവന്റെ ഭാര്യയായ യക്ഷിണിയാണ്.
യത്കന്ദരേ ഭവാന് രാജാ തൂപവിഷ്ടഃ സുശീതലേ യസ്യ യക്ഷാ ഹതാ മോഹാത് ത്വയാ ഹി സംഗരം വിനാ
രാജാവേ, നീ സുഖമായി ഇരിക്കുന്ന ആ ഗുഹയിൽ, അവിടെ യക്ഷനെ നീ അറിവില്ലാതെ യുദ്ധമില്ലാതെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
തതോ ഽഹം നിര്ഗമാര്ഥം തേ മൃഗീ ഭൂത്വാ ഉമാവനമ് പ്രവിഷ്ടാ ത്വം പ്രവിഷ്ടോ ഽസി പുരാ പ്രാഹ മഹേശ്വരഃ
അതിനാൽ, ഞാൻ മാൻ രൂപം എടുത്ത് ഉമാവനത്തിൽ കയറി. നീയും ഇവിടെ കയറിയിരിക്കുന്നു. മുമ്പ് മഹേശ്വരൻ ഇങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു:
യസ് ത്വ് അത്ര പ്രവിശേന് മന്ദഃ പുമാന് സ്ത്രീത്വമ് അവാപ്സ്യതി തസ്മാത് സ്ത്രീത്വമ് അവാപ്തോ ഽസി ന ത്വം ദുഃഖിതുമ് അര്ഹസി പ്രൌഢോ ഽപി കോ ഽത്ര ജാനാതി വിചിത്രഭവിതവ്യതാമ്
'ഇവിടെ ആരെങ്കിലും അജ്ഞാനത്തിൽ കയറിയാൽ, ആ പുരുഷൻ സ്ത്രീഭാവം പ്രാപിക്കും. അതുകൊണ്ട്, നീ സ്ത്രീഭാവം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു; ദുഃഖിക്കേണ്ട. വലിയവർക്കും വിധിയുടെ അത്ഭുതങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയില്ല.'
യക്ഷിണീവചനം ശ്രുത്വാ ഹയാരൂഢസ് തദാപതത് തമ് ആശ്വാസ്യ പുനഃ സൈവ യക്ഷിണീ വാക്യമ് അബ്രവീത്
യക്ഷിണിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, കുതിരപ്പുറത്ത് ഇരുന്ന അവൻ വിഷമിച്ചു. അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് യക്ഷിണി വീണ്ടും പറഞ്ഞു:
സ്ത്രീത്വം ജാതം ജാതമ് ഏവ ന പുംസ്ത്വം കര്തുമ് അര്ഹസി ഗൃഹാണ വിദ്യാം സ്ത്രീയോഗ്യാം നൃത്യം ഗീതമ് അലംകൃതിമ് സ്ത്രീലാലിത്യം സ്ത്രീവിലാസം സ്ത്രീകൃത്യം സര്വമ് ഏവ തത്
സ്ത്രീഭാവം വന്നതുകൊണ്ട് ഇനി പുരുഷഭാവം തിരികെ നേടാൻ ശ്രമിക്കേണ്ട. സ്ത്രീകൾക്ക് അനുയോജ്യമായ കലകൾ പഠിക്കണം: നൃത്തം, പാട്ട്, അലങ്കാരം, സ്ത്രീസൗന്ദര്യം, സ്ത്രീകളുടെ വിനോദങ്ങൾ, സ്ത്രീകളുടെ എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും.
ഇലാ സര്വമ് അഥാവാപ്യ യക്ഷിണീം വാക്യമ് അബ്രവീത്
ഇലാ എല്ലാം നേടിക്കഴിഞ്ഞ് യക്ഷിണിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കോ വാ ഭര്താ കിം തു കൃത്യം പുനഃ പുംസ്ത്വം കഥം ഭവേത് ഏതദ് വദസ്വ കല്യാണീ ദുഃഖാര്തായാ വിശേഷതഃ ആര്താനാമ് ആര്തിശമനാച് ഛ്രേയോ നാഭ്യധികം ക്വചിത്
ആരാണ് ഭർത്താവ്? എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? വീണ്ടും എങ്ങനെ പുരുഷഭാവം ലഭിക്കും? ദുഃഖിതയായ എന്നോട് ഇതൊക്കെ പറയണം, ഭദ്രേ. ദുഃഖിതരുടെ ദു:ഖം മാറ്റുന്നതിന് മേലുള്ളത് മറ്റൊന്നുമില്ല.
ബുധഃ സോമസുതോ നാമ വനാദ് അസ്മാച് ച പൂര്വതഃ ആശ്രമസ് തസ്യ സുഭഗേ പിതരം നിത്യമ് ഏഷ്യതി
സോമന്റെ മകനായ ബുധന് ഈ കാടിന്റെ കിഴക്കോട്ട് ഒരു ആശ്രമം ഉണ്ട്, ഭാഗ്യവതിയായേ, അവൻ എപ്പോഴും തന്റെ അച്ഛനെ കാണാൻ വരാറുണ്ട്.
അനേനൈവ പഥാ സോമം പിതരം സ ബുധോ ഗ്രഹഃ ദ്രഷ്ടും യാതി തതോ നിത്യം നമസ്കര്തും തഥൈവ ച
ഈ വഴിയിലൂടെ തന്നെയാണ് ബുധൻ തന്റെ അച്ഛനായ സോമനെ കാണാൻ പോകുന്നത്, അവൻ എപ്പോഴും അച്ഛനെ വന്ദിക്കാനാണ് വരുന്നത്.
യദാ യാതി ബുധഃ ശാന്തസ് തദാത്മാനം ച ദര്ശയ തം ദൃഷ്ട്വാ ത്വം തു സുഭഗേ സര്വകാമാന് അവാപ്സ്യസി
ശാന്തനായ ബുധൻ വരുമ്പോൾ നീ നിന്നെ കാണിക്കണം; അവനെ കണ്ടാൽ, ഭാഗ്യവതിയായേ, നീ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടും.
താമ് ആശ്വാസ്യ തതഃ സുഭ്രൂര് യക്ഷിണ്യ് അന്തരധീയത യക്ഷിണീ സാ തമ് ആചഷ്ട യക്ഷോ ഽപി സുഖമ് ആപ്തവാന്
അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ച ശേഷം, യക്ഷിണി അപ്രത്യക്ഷയായി; യക്ഷിണി ഇതെല്ലാം യക്ഷനോട് പറഞ്ഞു, യക്ഷനും സന്തോഷം നേടി.
ഇലസൈന്യം ച തത്രാസീത് തദ് ഗതം ച യഥാസുഖമ് ഉമാവനസ്ഥിതാ ചേലാ ഗായന്തീ നൃത്യതീ പുനഃ
ഇലായുടെ സൈന്യം അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു; ഇലാ ഉമാവനത്തിൽ വസിച്ച് വീണ്ടും പാടിയും നൃത്തം ചെയ്തും സന്തോഷിച്ചു.
സ്ത്രീഭാവമ് അനുചേഷ്ടന്തീ സ്മരന്തീ കര്മണോ ഗതിമ് കദാചിത് ക്രിയമാണേ തു ഇലയാ നൃത്യകര്മണി
സ്ത്രീവേഷത്തിൽ പെരുമാറി, തന്റെ പ്രവൃത്തികളുടെ ഗതി ഓർത്ത്, ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഇലാ നൃത്തം ചെയ്യുമ്പോൾ.
താമ് അപശ്യദ് ബുധോ ധീമാന് പിതരം ഗന്തുമ് ഉദ്യതഃ ഇലാം ദൃഷ്ട്വാ ഗതിം ത്യക്ത്വാ താമ് ആഗത്യാബ്രവീദ് ബുധഃ
ബുധൻ, തന്റെ അച്ഛനെ കാണാൻ പോകുമ്പോൾ, ഇലയെ കണ്ടു; അവളെ കണ്ടപ്പോൾ വഴിമാറി അവളരികിൽ എത്തി, ബുധൻ സംസാരിച്ചു.
ഭാര്യാ ഭവ മമ സ്വസ്ഥാ സര്വാഭ്യസ് ത്വം പ്രിയാ ഭവ
നീ എന്റെ ഭാര്യയാകണം, മനസ്സു നിശ്ചലമാക്കണം, എല്ലാവർക്കും പ്രിയങ്കരയാകണം.
ബുധവാക്യമ് ഇലാ ഭക്ത്യാ ത്വ് അഭിനന്ദ്യ തഥാകരോത് സ്മൃത്വാ ച യക്ഷിണീവാക്യം തതസ് തുഷ്ടാഭവന് മുനേ
ബുധന്റെ വാക്കുകൾ ഇലാ ഭക്തിയോടെ സ്വീകരിച്ചു, അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു; യക്ഷിണിയുടെ വാക്കുകൾ ഓർത്ത് അവൾ സന്തോഷിച്ചു, മുനിവരേ.
ബുധോ രേമേ തയാ പ്രീത്യാ നീത്വാ സ്വസ്ഥാനമ് ഉത്തമമ് സാ ചാപി സര്വഭാവേന തോഷയാമ് ആസ തം പതിമ് തതോ ബഹുതിഥേ കാലേ ബുധസ് തുഷ്ടോ ഽവദത് പ്രിയാമ്
ബുധൻ അവളുടെ സ്നേഹത്തിൽ ആനന്ദിച്ചു, അവളെ തന്റെ ഉത്തമമായ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി; അവളും എല്ലാ മനസ്സോടും ഭർത്താവിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, സന്തോഷത്തോടെ ബുധൻ പ്രിയങ്കരിയായ അവളോട് പറഞ്ഞു.
കിം തേ ദേയം മയാ ഭദ്രേ പ്രിയം യന് മനസി സ്ഥിതമ്
എന്ത് വേണം ഞാൻ നിന്നെ നൽകാൻ, ഭദ്രേ? നിന്റെ മനസ്സിൽ പ്രിയപ്പെട്ടത് പറയൂ.
തദ്വാക്യസമകാലം തു പുത്രം ദേഹീത്യ് അഭാഷത ഇലാ ബുധം സോമസുതം പ്രീതിമന്തം പ്രിയം തഥാ
അപ്പോൾ തന്നെ ഇലാ പറഞ്ഞു: 'ഒരു മകൻ തരിക' എന്ന് സ്നേഹപൂർവ്വം ബുധനോട്, സോമന്റെ മകനോട്.
അമോഘമ് ഏതന് മദ്വീര്യം തഥാ പ്രീതിസമുദ്ഭവമ് പുത്രസ് തേ ഭവിതാ തസ്മാത് ക്ഷത്രിയോ ലോകവിശ്രുതഃ
ഇത് എപ്പോഴും ഫലപ്രദമാണ്, എന്റെ ശക്തിയും സ്നേഹവും കൊണ്ടാണ്; അതുകൊണ്ട്, നിനക്ക് ഒരു മകൻ ജനിക്കും, ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തനായ ഒരു ക്ഷത്രിയൻ.
സോമവംശകരഃ ശ്രീമാന് ആദിത്യ ഇവ തേജസാ ബുദ്ധ്യാ ബൃഹസ്പതിസമഃ ക്ഷമയാ പൃഥിവീസമഃ
അവൻ സോമവംശം സ്ഥാപിക്കുന്നവൻ, മഹത്വം നിറഞ്ഞവൻ, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവൻ, ബൃഹസ്പതിയെപ്പോലെ ബുദ്ധിയുള്ളവൻ, ഭൂമിയെപ്പോലെ ക്ഷമയുള്ളവൻ.