സരസ്തീരേ ഽപി ഹത്യാസീദ് ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്രകമ് ഏതസ്മിന്ന് അന്തരേ ദേവാ നിരിന്ദ്രാ ഹ്യ് അഭവന് മുനേ
തടാകത്തിന്റെ കരയിലും ആ പാപം ദൈവീയമായ ആയിരം വർഷം തുടർന്നു. അതിനിടയിൽ, മുനിയേ, ദേവന്മാർക്ക് ഇന്ദ്രൻ ഇല്ലാതായി.
മന്ത്രയാമ് ആസുര് അവ്യഗ്രാഃ കഥമ് ഇന്ദ്രോ ഭവേദ് ഇതി തത്രാഹമ് അവദം ദേവാന് ഹത്യാസ്ഥാനം പ്രകല്പ്യ ച
ദേവന്മാർ ആശങ്കയില്ലാതെ ചർച്ച ചെയ്തു: എങ്ങനെ ഇന്ദ്രനെ തിരികെ കിട്ടാം എന്ന്. അപ്പോൾ ഞാൻ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു, പാപം ഒഴിക്കാൻ ഒരു സ്ഥലം നിർദ്ദേശിച്ചു.
ഇന്ദ്രസ്യ പാവനാര്ഥായ ഗൌതമ്യാമ് അഭിഷിച്യതാമ് യത്രാഭിഷിക്തഃ പൂതാത്മാ പുനര് ഇന്ദ്രോ ഭവിഷ്യതി
ഇന്ദ്രന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിനായി അവനെ ഗൗതമിയിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യണം. അവിടെ അഭിഷേകം ചെയ്താൽ അവന്റെ മനസ്സ് ശുദ്ധിയാകും, വീണ്ടും ഇന്ദ്രനാകും.
തഥാ തേ നിശ്ചയം കൃത്വാ ഗൌതമീം ശീഘ്രമ് ആഗമന് തത്ര സ്നാതം സുരപതിം ദേവാശ് ച ഋഷയസ് തഥാ
അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച ശേഷം അവർ വേഗം ഗൗതമിയിലേക്കു പോയി. അവിടെ ദേവന്മാരും ഋഷികളും ചേർന്ന് ദേവേന്ദ്രൻ കുളിച്ചു.
അഭിഷേക്തുകാമാസ് തേ സര്വേ ശചീകാന്തം ച തസ്ഥിരേ അഭിഷിച്യമാനമ് ഇന്ദ്രം തം പ്രകോപാദ് ഗൌതമോ ഽബ്രവീത്
അവർക്കെല്ലാവർക്കും ശചിയുടെ പ്രിയനായവനെ അഭിഷേകം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോൾ ഇന്ദ്രനെ അഭിഷേകം ചെയ്യാൻ പോകുമ്പോൾ, ഗൗതമൻ കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അഭിഷേക്ഷ്യന്തി പാപിഷ്ഠം മഹേന്ദ്രം ഗുരുതല്പഗമ് താന് സര്വാന് ഭസ്മസാത് കുര്യാം ശീഘ്രം യാന്ത്വ് അസുരാരയഃ
പാപിയായ ഗുരുപത്നിയോടുകൂടിയ മഹേന്ദ്രനെ അഭിഷേകം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. ഞാൻ നിങ്ങളെല്ലാവരെയും ഉടൻ ചിതലാക്കും. അസുരശത്രുക്കളെ, നിങ്ങൾ വേഗം ഇവിടെ നിന്ന് പോകൂ.
തദ് ഋഷേര് വചനം ശ്രുത്വാ പരിഹൃത്യ ച ഗൌതമീമ് നര്മദാമ് അഗമന് സര്വ ഇന്ദ്രമ് ആദായ സത്വരാഃ
ഋഷിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവർ ഗൗതമിയെ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഇന്ദ്രനെ എടുത്ത് എല്ലാവരും വേഗത്തിൽ നർമദയിലേക്കു പോയി.
ഉത്തരേ നര്മദാതീരേ അഭിഷേകായ തസ്ഥിരേ അഭിഷേക്ഷ്യമാണമ് ഇന്ദ്രം തം മാണ്ഡവ്യോ ഭഗവാന് ഋഷിഃ
നർമദയുടെ വടക്കേ കരയിൽ അവർ അഭിഷേകത്തിനായി നിന്നു. അവിടെ ഇന്ദ്രനെ അഭിഷേകം ചെയ്യാൻ പോകുമ്പോൾ, മഹാനായ ഋഷി മാണ്ഡവ്യൻ—
അബ്രവീദ് ഭസ്മസാത് കുര്യാം യദി സ്യാദ് അഭിഷേചനമ് പൂജയാമ് ആസുര് അമരാ മാണ്ഡവ്യം യുക്തിഭിഃ സ്തവൈഃ
—പറഞ്ഞു: 'ഇവിടെ അഭിഷേകം നടന്നാൽ ഞാൻ അവനെ ചിതലാക്കും.' അമരന്മാർ മാണ്ഡവ്യനെ വിവേകത്തോടെയും സ്തുതികളോടെയും ആദരിച്ചു.
അയമ് ഇന്ദ്രഃ സഹസ്രാക്ഷോ യസ്മിന് ദേശേ ഽഭിഷിച്യതേ തത്രാതിദാരുണം വിഘ്നം മുനേ സമുപജായതേ
മുനിയേ, ഈ ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രനെ എവിടെയെങ്കിലും അഭിഷേകം ചെയ്താൽ അവിടെ വലിയ ഒരു പ്രതിബന്ധം ഉണ്ടാകും.
തച്ഛാന്തിം കുരു കല്യാണ പ്രസീദ വരദോ ഭവ മലനിര്യാതനം യസ്മിന് കുര്മസ് തസ്മിന് വരാന് ബഹൂന്
അത് ശമിപ്പിക്കണം, ഭദ്രനായവനേ, ദയവായി അനുഗ്രഹം നൽകണം. ഞങ്ങൾ മലിനത അകറ്റുന്ന സ്ഥലത്ത് നീ അനേകം അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകണം.
ദേശേ ദാസ്യാമഹേ സര്വേ തദ് അനുജ്ഞാതുമ് അര്ഹസി യസ്മിന് ദേശേ സുരേന്ദ്രസ്യ അഭിഷേകോ ഭവിഷ്യതി
ആ ദേശത്ത് ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ദാനം നൽകും; ദേവേന്ദ്രന്റെ അഭിഷേകം നടക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് അതിന് നീ അനുമതി നൽകണം.
സ സര്വകാമദഃ പുംസാം ധാന്യവൃക്ഷഫലൈര് യുതഃ നാനാവൃഷ്ടിര് ന ദുര്ഭിക്ഷം ഭവേദ് അത്ര കദാചന
ആ സ്ഥലം എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നതായിരിക്കും; ധാന്യവും വൃക്ഷഫലങ്ങളും സമൃദ്ധിയായി ഉണ്ടാകും; അവിടെ ഒരിക്കലും വരൾച്ചയോ ക്ഷാമമോ ഉണ്ടാകില്ല.
മേനേ തതോ മുനിശ്രേഷ്ഠോ മാണ്ഡവ്യോ ലോകപൂജിതഃ അഭിഷേകഃ കൃതസ് തത്ര മലനിര്യാതനം തഥാ
അപ്പോൾ ലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന മഹാ ഋഷി മാണ്ഡവ്യൻ സമ്മതിച്ചു. അവിടെ അഭിഷേകം നടന്നു, മലിനതയും അകറ്റപ്പെട്ടു.
ദേവൈസ് തദോക്തോ മുനിഭിഃ സ ദേശോ മാലവസ് തതഃ അഭിഷിക്തേ സുരപതൌ ജാതേ ച വിമലേ തദാ
ദേവന്മാരും മുനിമാരും അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ പ്രദേശം മാലവം എന്നായി അറിയപ്പെട്ടു. ദേവരാജാവിനെ അഭിഷേകം ചെയ്തു, വിശുദ്ധനായവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു.
ആനീയ ഗൌതമീം ഗങ്ഗാം തം പുണ്യായാഭിഷേചിരേ സുരാശ് ച ഋഷയശ് ചൈവ അഹം വിഷ്ണുസ് തഥൈവ ച
ഗൗതമീ ഗംഗയെ കൊണ്ടുവന്ന്, ദേവന്മാരും മുനിമാരും ഞാനും വിഷ്ണുവും ചേർന്ന് അവനെ പുണ്യത്തിനായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
വസിഷ്ഠോ ഗൌതമശ് ചാപി അഗസ്ത്യോ ഽത്രിശ് ച കശ്യപഃ ഏതേ ചാന്യേ ച ഋഷയോ ദേവാ യക്ഷാഃ സപന്നഗാഃ
വസിഷ്ഠൻ, ഗൗതമൻ, അഗസ്ത്യൻ, അത്രി, കശ്യപൻ എന്നിവരും മറ്റു മുനിമാരും ദേവന്മാരും യക്ഷന്മാരും പാമ്പുകളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സ്നാനം തത്പുണ്യതോയേന അകുര്വന്ന് അഭിഷേചനമ് മയാ പുനഃ ശചീഭര്താ കമണ്ഡലുഭവേന ച
അവർ ആ പുണ്യജലത്തിൽ സ്നാനം നടത്തി അഭിഷേകം ചെയ്തു. പിന്നെയും ഞാനും ശചീഭർത്താവും കമണ്ഡലുവിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം ഉപയോഗിച്ചു.
വാരിണാപ്യ് അഭിഷിക്തശ് ച തത്ര പുണ്യാഭവന് നദീ സിക്താ ചേതി ച തത്രാസീത് തേ ഗങ്ഗായാം ച സംഗതേ
അവിടെ വെള്ളംകൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്തപ്പോൾ ആ നദി വിശുദ്ധമായിത്തീർന്നു. അവളെ ചൊരിഞ്ഞപ്പോൾ ഗംഗയും അവിടെ ചേർന്നു.
സംഗമൌ തത്ര വിഖ്യാതൌ സര്വദാ മുനിസേവിതൌ തതഃ പ്രഭൃതി തത് തീര്ഥം പുണ്യാസംഗമമ് ഉച്യതേ
അവിടെ സങ്കമം പ്രസിദ്ധമായി, എല്ലായ്പ്പോഴും മുനിമാർ സന്ദർശിക്കുന്നതായി. അന്ന് മുതൽ ആ തിര്ഥം പുണ്യസങ്കമം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
സിക്തായാഃ സംഗമേ പുണ്യമ് ഐന്ദ്രം തദ് അഭിധീയതേ തത്ര സപ്ത സഹസ്രാണി തീര്ഥാന്യ് ആസഞ് ശുഭാനി ച
ചൊരിഞ്ഞ നദിയുടെ സങ്കമത്തിൽ ആ പുണ്യസ്ഥലം ഐന്ദ്രം എന്നാണു അറിയപ്പെടുന്നത്. അവിടെ ഏഴായിരം ശുഭമായ തിര്ഥങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തേഷു സ്നാനം ച ദാനം ച വിശേഷേണ തു സംഗമേ സര്വം തദ് അക്ഷയം വിദ്യാന് നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ
ആ സ്ഥലങ്ങളിൽ സ്നാനവും ദാനവും, പ്രത്യേകിച്ച് സങ്കമത്തിൽ, എല്ലാം അക്ഷയമാണ്. ഇതിൽ സംശയിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല.
യദ് ഏതത് പുണ്യമ് ആഖ്യാനം യഃ പഠേച് ച ശൃണോതി വാ സര്വപാപൈഃ സ മുച്യേത മനോവാക്കായകര്മജൈഃ
ഈ പുണ്യകഥ ആരെങ്കിലും വായിച്ചാലോ കേട്ടാലോ, മനസിൽ, വാക്കിൽ, ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം ലഭിക്കുന്നത്.
പൌലസ്ത്യം തീര്ഥമ് ആഖ്യാതം സര്വസിദ്ധിപ്രദം നൃണാമ് പ്രഭാവം തസ്യ വക്ഷ്യാമി ഭ്രഷ്ടരാജ്യപ്രദായകമ്
പൗലസ്ത്യ തിര്ഥം എല്ലാസിദ്ധികളും നൽകുന്നതാണെന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. രാജ്യം നഷ്ടമായവർക്ക് അതിന്റെ മഹത്വം തിരിച്ചു ലഭിക്കാൻ കഴിയുമെന്നതിനെ കുറിച്ച് ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം.
ഉത്തരാശാപതിഃ പൂര്വമ് ഋദ്ധിസിദ്ധിസമന്വിതഃ പുരാ ലങ്കാപതിശ് ചാസീജ് ജ്യേഷ്ഠോ വിശ്രവസഃ സുതഃ
ഉത്തരദിശയുടെ അധിപൻ, സമ്പത്തും സിദ്ധിയും ഉള്ളവൻ, മുമ്പ് ലങ്കയുടെ രാജാവായിരുന്ന വിശ്രവസിന്റെ മൂത്തമകനായിരുന്നു.
തസ്യൈതേ ഭ്രാതരശ് ചാസന് ബലവന്തോ ഽമിതപ്രഭാഃ സാപത്നാ രാവണശ് ചൈവ കുമ്ഭകര്ണോ വിഭീഷണഃ
അവന്റെ സഹോദരന്മാർ ശക്തിയും അതിരില്ലാത്ത തേജസ്സും ഉള്ളവരായിരുന്നു: രാവണൻ, കുംഭകര്ണൻ, വിഭീഷണൻ. അവർ തമ്മിൽ എപ്പോഴും എതിരാളികളായിരുന്നു.
തേ ഽപി വിശ്രവസഃ പുത്രാ രാക്ഷസ്യാം രാക്ഷസാസ് തു തേ മദ്ദത്തേന വിമാനേന ധനദോ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ
അവരും വിശ്രവസിന്റെ മക്കളാണ്, രാക്ഷസിയായ അമ്മയിൽ നിന്നുള്ള രാക്ഷസന്മാർ. എന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ലഭിച്ച വിമാനം ഉപയോഗിച്ച് ധനദൻ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം പോയി.
മമാന്തികം ഭക്തിയുക്തോ നിത്യമ് ഏതി തു യാതി ച രാവണസ്യ തു യാ മാതാ കുപിതാ സാബ്രവീത് സുതാന്
അവൻ എപ്പോഴും ഭക്തിയോടെ എന്നെ സന്ദർശിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ രാവണന്റെ അമ്മ കോപത്തോടെ മക്കളോടു പറഞ്ഞു.
മരിഷ്യേ ന ച ജീവിഷ്യേ പുത്രാ വൈരൂപ്യകാരണാത് ദേവാശ് ച ദാനവാശ് ചാസന് സാപത്നാ ഭ്രാതരോ മിഥഃ
കുട്ടികളേ, രൂപഭംഗം നഷ്ടമായതുകൊണ്ട് ഞാൻ ജീവിക്കില്ല, മരിക്കുമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും തമ്മിൽ എപ്പോഴും എതിരാളികളായിരുന്നു.
അന്യോന്യവധമ് ഈപ്സന്തേ ജയൈശ്വര്യവശാനുഗാഃ തദ്ഭവന്തോ ന പുരുഷാ ന ശക്താ ന ജയൈഷിണഃ സാപത്ന്യം യോ ഽനുമന്യതേ തസ്യ ജീവോ നിരര്ഥകഃ
വിജയവും അധികാരവും നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച് പരസ്പരം നാശം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, അവർ യഥാർത്ഥ പുരുഷന്മാരല്ല, ശക്തരല്ല, വിജയത്തിനായി ശ്രമിക്കുന്നവരും അല്ല. എതിരാളിത്തം അംഗീകരിക്കുന്നവരുടെ ജീവിതം വ്യർത്ഥമാണ്.