തസ്യ പുത്രഃ സൂര്യനിഭഃ സനാജ്ജാത ഇതി ശ്രുതഃ ധൃതവ്രതം തഥാകര്ഷന് മൃത്യുഃ കാലേരിതോ മുനേ
അവർക്കൊരു മകൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവൻ, സനാജ്ജാതൻ എന്നായിരുന്നു അവന്റെ പേര്. മുനീ, കാലത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ മൃത്യു ധൃതവ്രതനെ എടുത്തുപോയി.
തതഃ സാ ബാലവിധവാ ബാലപുത്രാ സുരൂപിണീ ത്രാതാരം നൈവ പശ്യന്തീ ഗാലവാശ്രമമ് അഭ്യഗാത്
അപ്പോൾ, ബാലവയസ്സിൽ തന്നെ വിധവയായ അവൾ, കുഞ്ഞുമകനെക്കൊണ്ട്, ആരും രക്ഷിക്കാനില്ലാതെ, ഗാലവമുനിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
തസ്മൈ പുത്രം നിവേദ്യാഥ സ്വൈരിണീ പാപമോഹിതാ സാ ബഭ്രാമ ബഹൂന് ദേശാന് പുംസ്കാമാ കാമചാരിണീ
അവൾ തന്റെ മകനെ അവിടെയിട്ട്, പാപത്തിലും മോഹത്തിലും ആകൃഷ്ടയായി, പുരുഷന്മാരെ തേടി, ആഗ്രഹങ്ങൾ പിന്തുടർന്ന് പല ദേശങ്ങളിലും അലയിച്ചു.
തത്പുത്രോ ഗാലവഗൃഹേ വേദവേദാങ്ഗപാരഗഃ ജാതോ ഽപി മാതൃദോഷേണ വേശ്യേരിതമതിസ് ത്വ് അഭൂത്
അവളുടെ മകൻ ഗാലവന്റെ വീട്ടിൽ ജനിച്ച്, വേദവും അതിന്റെ ഉപവിഭാഗങ്ങളും പഠിച്ചിട്ടും, അമ്മയുടെ ദോഷം കൊണ്ടു വേശ്യയുടെ മനസ്സാക്ഷി അവനിൽ വളർന്നു.
ജനസ്ഥാനമ് ഇതി ഖ്യാതം നാനാജാതിസമാവൃതമ് തത്രാസൌ പണ്യവേഷേണ അധ്യാസ്തേ ച മഹീ തഥാ
ജനസ്ഥാനം എന്ന പേരിൽ പല ജാതിക്കാരും താമസിക്കുന്ന ഒരു സ്ഥലത്ത് അവൻ വ്യാപാരിയുടെ വേഷത്തിൽ താമസിച്ചു. അവിടെ മഹിയും അതുപോലെ ജീവിച്ചു.
തത്സുതോ ഽപി ബഹൂന് ദേശാന് പരിബഭ്രാമ കാമുകഃ സോ ഽപി കാലവശാത് തത്ര ജനസ്ഥാനേ ഽവസത് തദാ
അവളുടെ മകനും ആസ്വാദനത്തിനായി പല ദേശങ്ങളിൽ അലയിച്ചു. വിധിയുടെ അനുസരണത്തിൽ, അപ്പോഴവൻ ജനസ്ഥാനത്താണ് താമസിച്ചത്.
സ്ത്രിയമ് ആകാങ്ക്ഷതേ വേശ്യാം ധൃതവ്രതസുതോ ദ്വിജഃ മഹീ ചാപി ധനം ദാതൄന് പുരുഷാന് സമപേക്ഷതേ
ധൃതവ്രതന്റെ മകൻ, ഒരു ദ്വിജൻ, ഒരു വേശ്യയെ ആഗ്രഹിച്ചു. മഹി ധനം ലഭിക്കാൻ പുരുഷന്മാരെ അന്വേഷിച്ചു.
മേനേ ന പുത്രമ് ആത്മീയം സ ചാപി ന തു മാതരമ് തയോഃ സമാഗമശ് ചാസീദ് വിധിനാ മാതൃപുത്രയോഃ
അവൻ അവളെ തന്റെ അമ്മയെന്നു കരുതിയില്ല, അവളും അവനെ മകനെന്നു കാണുന്നില്ലായിരുന്നു. വിധിയുടെ ഇച്ഛയാൽ അമ്മയും മകനും തമ്മിൽ ബന്ധം ഉണ്ടായി.
ഏവം ബഹുതിഥേ കാലേ പുത്രേ മാതരി ഗച്ഛതി തയോഃ പരസ്പരം ജ്ഞാനം നൈവാസീന് മാതൃപുത്രയോഃ
അങ്ങനെ, മകൻ അമ്മയോടൊപ്പം കഴിയുമ്പോൾ, ഇരുവരും തമ്മിൽ അമ്മയും മകനും ആണെന്ന തിരിച്ചറിവ് ഉണ്ടായില്ല.
ഏവം പ്രവര്തമാനസ്യ പിതൃധര്മേണ സന്മതിഃ ആസീത് തസ്യാപ്യ് അസദ്വൃത്തേഃ ശൃണു നാരദ ചിത്രവത്
ഇങ്ങനെ അവൻ തെറ്റായ വഴിയിൽ തുടരുമ്പോൾ, നല്ലൊരു ചിന്ത അവനിൽ ഉദിച്ചു. നാരദാ, ഈ അത്ഭുതമായ കഥ നീ കേൾക്കൂ.
സ്വൈരസ്ഥിത്യാ വര്തമാനോ നേദം സ പരിഹാതവാന് ബ്രാഹ്മീം സംധ്യാമ് അനുഷ്ഠായ തദ് ഊര്ധ്വം തു ധനാര്ജനമ്
സ്വേച്ഛയാൽ ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, ബ്രാഹ്മണന്റെ സന്ധ്യാവന്ദനം അവൻ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിച്ചില്ല. സന്ധ്യാവന്ദനം കഴിഞ്ഞ് അവൻ ധനം സമ്പാദിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.
വിദ്യാബലേന വിത്താനി ബഹൂന്യ് ആര്ജ്യ ദദാത്യ് അസൌ തഥാ സ പ്രാതര് ഉത്ഥായ ഗങ്ഗാം ഗത്വാ യഥാവിധി
പഠനശക്തിയാൽ അവൻ ധനസമ്പാദനം ചെയ്തു, അതിൽ പലതും ദാനം ചെയ്തു. അങ്ങനെ, രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു, നിയമപ്രകാരം ഗംഗയിൽ പോയി.
ശൌചാദി സ്നാനസംധ്യാദി സര്വം കാര്യം യഥാക്രമമ് കൃത്വാ തു ബ്രാഹ്മണാന് നത്വാ തതോ ഽഭ്യേതി സ്വകര്മസു
ശുദ്ധിയും സ്നാനവും സന്ധ്യാവന്ദനവും എല്ലാം ക്രമമായി ചെയ്യണം. അതിനുശേഷം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വന്ദിച്ച്, പിന്നെ സ്വന്തം കര്ത്തവ്യങ്ങളില് പ്രവേശിക്കാം.
പ്രാതഃകാലേ ഗൌതമീം തു യദാ യാതി വിരൂപവാന് കുഷ്ഠസര്വാങ്ഗശിഥിലഃ പൂയശോണിതനിഃസ്രവഃ
പ്രഭാതത്തില് അവന് രൂപഭംഗിയില്ലാതെ, കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ച്, ശരീരം ദുർബലമായും പുഴു-രക്തം ഒഴുകിയുമുള്ളവനായി ഗൗതമീ നദിയിലേക്ക് പോകുന്നു.
സ്നാത്വാ തു ഗൌതമീം ഗങ്ഗാം യദാ യാതി സുരൂപധൃക് ശാന്തഃ സൂര്യാഗ്നിസദൃശോ മൂര്തിമാന് ഇവ ഭാസ്കരഃ
പിന്നീട് ഗൗതമീ ഗംഗയില് സ്നാനം കഴിച്ചശേഷം, അവന് മനോഹരമായ രൂപം, ശാന്തത, സൂര്യനോ അഗ്നിയോ പോലെയുള്ള പ്രകാശം, ഭാസ്കരന്റെ പ്രതിരൂപംപോലെ കാണപ്പെടുന്നു.
ഏതദ് രൂപദ്വയം സ്വസ്യ നൈവ പശ്യതി സ ദ്വിജഃ ഗാലവോ യത്ര ഭഗവാംസ് തപോജ്ഞാനപരായണഃ
എന്നാല് ഈ ഇരുവിധ രൂപങ്ങളും അവന് തന്റെതെന്നു കാണുന്നില്ല, അഹങ്കാരമില്ലാതെ, തപസ്സിലും ജ്ഞാനത്തിലും ലയിച്ചിരിക്കുന്ന ഗാലവന് താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്താണ് ഇത്.
ആശ്രിത്യ ഗൌതമീം ദേവീം ആസ്തേ ച മുനിഭിര് വൃതഃ ബ്രാഹ്മണോ ഽപി ച തത്രൈവ നിത്യം തീര്ഥം സമേത്യ ച
അവിടെ ദൈവസ്വരൂപമായ ഗൗതമിയെ ആശ്രയിച്ച്, മുനിമാരുടെ ഇടയില് വസിച്ച്, ബ്രാഹ്മണനും ആ തിരുത്തലത്തില് പ്രതിദിനവും എത്തി താമസിക്കുന്നു.
ഗാലവം ച നമസ്യാഥ തതോ യാതി സ്വമന്ദിരമ് ഗങ്ഗായാഃ സേവനാത് പൂര്വം സനാജ്ജാതസ്യ യദ് വപുഃ
ഗാലവനെ വന്ദിച്ചശേഷം അവന് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു; ഗംഗയെ സേവിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ജന്മത്തിൽ ലഭിച്ച ശരീരം അവനിൽ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.
സ്നാനസംധ്യോത്തരേ കാലേ പുനര് യദ് അപി തദ് ദ്വിജേ ഉഭയം തസ്യ തദ് രൂപം ഗാലവോ നിത്യമ് ഏവ ച
സ്നാനവും സന്ധ്യാവന്ദനവും കഴിഞ്ഞ സമയത്ത്, ആ ബ്രാഹ്മണന് വീണ്ടും ആ രണ്ടു രൂപങ്ങളും പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു; ഗാലവന് ഇത് എല്ലായ്പ്പോഴും കാണുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ സവിസ്മയോ മേനേ കിംചിദ് അസ്ത്യ് അത്ര കാരണമ് ഏവം സവിസ്മയോ ഭൂത്വാ ഗാലവഃ പ്രാഹ തം ദ്വിജമ്
ഇത് കണ്ടു ഗാലവന് അത്ഭുതത്തോടെ, 'ഇതിന് എന്തെങ്കിലും കാരണമുണ്ടാവണം' എന്നു വിചാരിച്ചു. അങ്ങനെ അത്ഭുതംകൊണ്ടു, ഗാലവന് ആ ബ്രാഹ്മണനോട് ചോദിച്ചു.
ഗച്ഛന്തം തു നമസ്യാഥ സനാജ്ജാതം ഗുരുര് ഗൃഹമ് ആഹൂയ യത്നതോ ധീമാന് കൃപയാ വിസ്മയേന ച
അവന് പോകുമ്പോള് ഗാലവന് അവനെ വന്ദിച്ചു, യജ്ഞശുദ്ധിയോടെ ജനിച്ചവനെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു, കരുണയോടും അത്ഭുതത്തോടും കൂടി, ജ്ഞാനിയാകയാല് പറഞ്ഞു.
കോ ഭവാന് ക്വ ച ഗന്താസി കിം കരോഷി ക്വ ഭോക്ഷ്യസി കിംനാമാ ത്വം ക്വ ശയ്യാ തേ കാ തേ ഭാര്യാ വദസ്വ മേ
നിങ്ങള് ആര്? എവിടേക്ക് പോകുന്നു? എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്? എവിടെയാണ് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത്? പേര് എന്താണ്? എവിടെയാണ് കിടക്ക? ഭാര്യ ആര്? എല്ലാം എനിക്ക് പറയൂ.
ഗാലവസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ബ്രാഹ്മണോ ഽപ്യ് ആഹ തം മുനിമ്
ഗാലവന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടു, ബ്രാഹ്മണനും ആ മുനിയോട് പറഞ്ഞു.
ശ്വഃ കഥ്യതേ മയാ സര്വം ജ്ഞാത്വാ കാര്യവിനിര്ണയമ്
എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി, എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചശേഷം, നാളെ ഞാന് നിങ്ങളോട് എല്ലാം പറയും.
ഏവമ് ഉക്ത്വാ ഗാലവം തം സനാജ്ജാതോ ഗൃഹം യയൌ ഭുക്ത്വാ രാത്രൌ തയാ സമ്യക് ശയ്യാമ് ആസാദ്യ ബന്ധകീമ് ഉവാച ചകിതഃ സ്മൃത്വാ ഗാലവസ്യ തു യദ് വചഃ
അങ്ങനെ ഗാലവനോട് പറഞ്ഞശേഷം, യജ്ഞശുദ്ധിയോടെ ജനിച്ചവന് വീട്ടിലേക്ക് പോയി; രാത്രിയില് അവളോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, കാമിനിയോടൊപ്പം കിടന്നശേഷം, ഗാലവന്റെ വാക്കുകള് ഓര്മ്മിച്ച് ഭയത്തോടെ അവളോട് പറഞ്ഞു.
ത്വം തു സര്വഗുണോപേതാ ബന്ധക്യ് അപി പതിവ്രതാ ആവയോഃ സദൃശീ പ്രീതിര് യാവജ്ജീവം പ്രവര്തതാമ്
നിനക്കു എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഉണ്ട്; നീ കാമിനിയായിരുന്നാലും ഭര്ത്താവിനോട് വിശ്വസ്തയാണ്. ഞങ്ങളുടെ പരസ്പര സ്നേഹം ജീവന് മുഴുവന് നിലനില്ക്കട്ടെ.
തഥാപി കിംചിത് പൃച്ഛാമി കിംനാമ്നീ ത്വം ക്വ വാ കുലമ് കിം നു സ്ഥാനം ക്വ വാ ബന്ധുര് മമ സര്വം നിവേദ്യതാമ്
എന്നാലും ഒരു കാര്യം ചോദിക്കണം: നിന്റെ പേര് എന്താണ്, കുടുംബം എവിടെയാണ്, വീടു എവിടെയാണ്, ബന്ധുക്കള് ആര്? എല്ലാം എനിക്ക് പറയൂ.
ധൃതവ്രത ഇതി ഖ്യാതോ ബ്രാഹ്മണോ ദീക്ഷിതഃ ശുചിഃ തസ്യ ഭാര്യാ മഹീ ചാഹം മത്പുത്രോ ഗാലവാശ്രമേ
എനിക്ക് ധൃതവ്രതന് എന്ന പേരാണ്, ഞാന് ശുദ്ധനും ദീക്ഷിതനും ആയ ബ്രാഹ്മണനാണ്; എന്റെ ഭാര്യ മഹിയാണ്, എന്റെ മകന് ഗാലവന്റെ ആശ്രമത്തിലാണ്.
ഉത്സൃഷ്ടോ മതിമാന് ബാലഃ സനാജ്ജാത ഇതി ശ്രുതഃ അഹം തു പൂര്വദോഷേണ ത്യക്ത്വാ ധര്മം കുലാഗതമ് സ്വൈരിണീ ത്വ് ഇഹ വര്തേ ഽഹം വിദ്ധി മാം ബ്രാഹ്മണീം ദ്വിജ
എന്റെ മിടുക്കനായ മകന് ബാല്യത്തില് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു, സനാജ്ജാതന് എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. എന്നാല് ഞാന് മുന്കാലത്തിലെ പാപം മൂലം കുടുംബധര്മ്മം ഉപേക്ഷിച്ച്, എന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഇവിടെ കാമിനിയായി ജീവിക്കുന്നു. എന്നെ ബ്രാഹ്മണിയായെന്ന് അറിയണം, ദ്വിജന്.
തസ്യാസ് തദ് വചനം ശ്രുത്വാ മര്മവിദ്ധ ഇവാഭവത് പപാത സഹസാ ഭൂമൌ വേശ്യാ തം വാക്യമ് അബ്രവീത്
അവളുടെ വാക്കുകള് കേട്ടു, അവന് ഹൃദയത്തില് വേദനയോടെ പെട്ടെന്നു നിലം വീണു; കാമിനി അവനോട് പറഞ്ഞു.