സ ചാപി വ്യഥിതോ ഭൂത്വാ ശംഭവേ തന് ന്യവേദയത് ശംഭുശ് ച വൃഷഭം പ്രാഹ സര്വം സിധ്യതു തേ വചഃ
അവനും വിഷമത്തോടെ ശംഭുവിനോട് അതെല്ലാം അറിയിച്ചു. ശംഭു വൃഷഭനോടു പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ വാക്കുകൾ എല്ലാം സഫലമാകട്ടെ.'
ശിവാജ്ഞാസഹിതോ നന്ദീ ഗോജാതം സര്വമ് ആഹരത് നഷ്ടേഷു ഗോഷു സര്വേഷു സ്വര്ഗേ മര്ത്യേ തതസ് ത്വരാ
ശിവന്റെ ആജ്ഞയോടെ നന്ദി പശുക്കളിൽ ജനിച്ചതെല്ലാം കൊണ്ടുവന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും പശുക്കൾ എല്ലാം ഇല്ലാതായപ്പോൾ, അതിവേഗം പ്രവർത്തനം തുടങ്ങി.
മാമ് അവോചന് സുരഗണാ വിനാ ഗോഭിര് ന ജീവ്യതേ താന് അവോചം സുരാന് സര്വാഞ് ശംകരം യാത യാചത
ദേവതകൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'പശുക്കൾ ഇല്ലാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല.' ഞാൻ അവരോട് പറഞ്ഞു: 'എല്ലാവരും ശംകരന്റെ അടുക്കൽ പോയി അപേക്ഷിക്കൂ.'
തഥൈവേശം തു തേ സര്വേ സ്തുത്വാ കാര്യം ന്യവേദയന് ഈശോ ഽപി വിബുധാന് ആഹ ജാനാതി വൃഷഭോ മമ
അങ്ങനെ എല്ലാവരും ഈശ്വരനെ സ്തുതിച്ച് തങ്ങളുടെ കാര്യം അറിയിച്ചു. ഈശ്വരൻ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് നന്ദി അറിയുന്നു.'
തേ വൃഷം പ്രോചുര് അമരാ ദേഹി ഗാ ഉപകാരിണഃ വൃഷോ ഽപി വിബുധാന് ആഹ ഗോസവഃ ക്രിയതാം ക്രതുഃ
ദേവന്മാർ ആ കാളയോട് പറഞ്ഞു: 'നമുക്ക് ആ പശുക്കളെ തരിക.' കാളയോ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'ഗോസവം എന്ന യജ്ഞം നടത്തണം.'
തതഃ പ്രാപ്സ്യഥ ഗാഃ സര്വാ യാ ദിവ്യാ യാശ് ച മാനുഷാഃ തതഃ പ്രവര്തതേ യജ്ഞോ ഗോസവോ ദേവനിര്മിതഃ
അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് സ്വർഗീയവും ഭൂമിയിലെയും എല്ലാ പശുക്കളും ലഭിക്കും. അപ്പോൾ ദേവന്മാർ സ്ഥാപിച്ച ഗോസവയജ്ഞം ആരംഭിക്കും.
ഗൌതമ്യാശ് ച ശുഭേ പാര്ശ്വേ ഗാവോ വവൃധിരേ തതഃ ഗോവര്ധനം തു തത് തീര്ഥം ദേവാനാം പ്രീതിവര്ധനമ്
ഗൗതമി നദിയുടെ പുണ്യമായ കരയിൽ പശുക്കൾ വളർന്നു繁ച്ചു. അങ്ങനെ ദേവന്മാരുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഗോവർദ്ധനം ആ തിര്ഥമായി.
തത്ര സ്നാനം മുനിശ്രേഷ്ഠ ഗോസഹസ്രഫലപ്രദമ് കിംചിദ് ദാനാദിനാ യത് സ്യാത് ഫലം തത് തു ന വിദ്മഹേ
മുനിശ്രേഷ്ഠാ, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ ആയിരം പശുക്കൾ ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും. ദാനം മുതലായവയാൽ കിട്ടുന്ന ഫലം എത്രയാണെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല.
പാപപ്രണാശനം നാമ തീര്ഥം പാപഭയാപഹമ് നാമധേയം പ്രവക്ഷ്യാമി ശൃണു നാരദ യത്നതഃ
പാപവും ഭയവും നീക്കുന്ന പാപപ്രണാശനം എന്ന തിര്ഥം ഉണ്ട്. അതിന്റെ പേര് ഞാൻ പറയാം, നാരദാ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
ധൃതവ്രത ഇതി ഖ്യാതോ ബ്രാഹ്മണോ ലോകവിശ്രുതഃ തസ്യ ഭാര്യാ മഹീ നാമ തരുണീ ലോകസുന്ദരീ
ധൃതവ്രതൻ എന്ന പേരിൽ ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ഭാര്യ മഹി എന്ന യുവതിയും ലോകസുന്ദരിയുമായിരുന്നു.
തസ്യ പുത്രഃ സൂര്യനിഭഃ സനാജ്ജാത ഇതി ശ്രുതഃ ധൃതവ്രതം തഥാകര്ഷന് മൃത്യുഃ കാലേരിതോ മുനേ
അവർക്കൊരു മകൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവൻ, സനാജ്ജാതൻ എന്നായിരുന്നു അവന്റെ പേര്. മുനീ, കാലത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ മൃത്യു ധൃതവ്രതനെ എടുത്തുപോയി.
തതഃ സാ ബാലവിധവാ ബാലപുത്രാ സുരൂപിണീ ത്രാതാരം നൈവ പശ്യന്തീ ഗാലവാശ്രമമ് അഭ്യഗാത്
അപ്പോൾ, ബാലവയസ്സിൽ തന്നെ വിധവയായ അവൾ, കുഞ്ഞുമകനെക്കൊണ്ട്, ആരും രക്ഷിക്കാനില്ലാതെ, ഗാലവമുനിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
തസ്മൈ പുത്രം നിവേദ്യാഥ സ്വൈരിണീ പാപമോഹിതാ സാ ബഭ്രാമ ബഹൂന് ദേശാന് പുംസ്കാമാ കാമചാരിണീ
അവൾ തന്റെ മകനെ അവിടെയിട്ട്, പാപത്തിലും മോഹത്തിലും ആകൃഷ്ടയായി, പുരുഷന്മാരെ തേടി, ആഗ്രഹങ്ങൾ പിന്തുടർന്ന് പല ദേശങ്ങളിലും അലയിച്ചു.
തത്പുത്രോ ഗാലവഗൃഹേ വേദവേദാങ്ഗപാരഗഃ ജാതോ ഽപി മാതൃദോഷേണ വേശ്യേരിതമതിസ് ത്വ് അഭൂത്
അവളുടെ മകൻ ഗാലവന്റെ വീട്ടിൽ ജനിച്ച്, വേദവും അതിന്റെ ഉപവിഭാഗങ്ങളും പഠിച്ചിട്ടും, അമ്മയുടെ ദോഷം കൊണ്ടു വേശ്യയുടെ മനസ്സാക്ഷി അവനിൽ വളർന്നു.
ജനസ്ഥാനമ് ഇതി ഖ്യാതം നാനാജാതിസമാവൃതമ് തത്രാസൌ പണ്യവേഷേണ അധ്യാസ്തേ ച മഹീ തഥാ
ജനസ്ഥാനം എന്ന പേരിൽ പല ജാതിക്കാരും താമസിക്കുന്ന ഒരു സ്ഥലത്ത് അവൻ വ്യാപാരിയുടെ വേഷത്തിൽ താമസിച്ചു. അവിടെ മഹിയും അതുപോലെ ജീവിച്ചു.
തത്സുതോ ഽപി ബഹൂന് ദേശാന് പരിബഭ്രാമ കാമുകഃ സോ ഽപി കാലവശാത് തത്ര ജനസ്ഥാനേ ഽവസത് തദാ
അവളുടെ മകനും ആസ്വാദനത്തിനായി പല ദേശങ്ങളിൽ അലയിച്ചു. വിധിയുടെ അനുസരണത്തിൽ, അപ്പോഴവൻ ജനസ്ഥാനത്താണ് താമസിച്ചത്.
സ്ത്രിയമ് ആകാങ്ക്ഷതേ വേശ്യാം ധൃതവ്രതസുതോ ദ്വിജഃ മഹീ ചാപി ധനം ദാതൄന് പുരുഷാന് സമപേക്ഷതേ
ധൃതവ്രതന്റെ മകൻ, ഒരു ദ്വിജൻ, ഒരു വേശ്യയെ ആഗ്രഹിച്ചു. മഹി ധനം ലഭിക്കാൻ പുരുഷന്മാരെ അന്വേഷിച്ചു.
മേനേ ന പുത്രമ് ആത്മീയം സ ചാപി ന തു മാതരമ് തയോഃ സമാഗമശ് ചാസീദ് വിധിനാ മാതൃപുത്രയോഃ
അവൻ അവളെ തന്റെ അമ്മയെന്നു കരുതിയില്ല, അവളും അവനെ മകനെന്നു കാണുന്നില്ലായിരുന്നു. വിധിയുടെ ഇച്ഛയാൽ അമ്മയും മകനും തമ്മിൽ ബന്ധം ഉണ്ടായി.
ഏവം ബഹുതിഥേ കാലേ പുത്രേ മാതരി ഗച്ഛതി തയോഃ പരസ്പരം ജ്ഞാനം നൈവാസീന് മാതൃപുത്രയോഃ
അങ്ങനെ, മകൻ അമ്മയോടൊപ്പം കഴിയുമ്പോൾ, ഇരുവരും തമ്മിൽ അമ്മയും മകനും ആണെന്ന തിരിച്ചറിവ് ഉണ്ടായില്ല.
ഏവം പ്രവര്തമാനസ്യ പിതൃധര്മേണ സന്മതിഃ ആസീത് തസ്യാപ്യ് അസദ്വൃത്തേഃ ശൃണു നാരദ ചിത്രവത്
ഇങ്ങനെ അവൻ തെറ്റായ വഴിയിൽ തുടരുമ്പോൾ, നല്ലൊരു ചിന്ത അവനിൽ ഉദിച്ചു. നാരദാ, ഈ അത്ഭുതമായ കഥ നീ കേൾക്കൂ.
സ്വൈരസ്ഥിത്യാ വര്തമാനോ നേദം സ പരിഹാതവാന് ബ്രാഹ്മീം സംധ്യാമ് അനുഷ്ഠായ തദ് ഊര്ധ്വം തു ധനാര്ജനമ്
സ്വേച്ഛയാൽ ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, ബ്രാഹ്മണന്റെ സന്ധ്യാവന്ദനം അവൻ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിച്ചില്ല. സന്ധ്യാവന്ദനം കഴിഞ്ഞ് അവൻ ധനം സമ്പാദിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.
വിദ്യാബലേന വിത്താനി ബഹൂന്യ് ആര്ജ്യ ദദാത്യ് അസൌ തഥാ സ പ്രാതര് ഉത്ഥായ ഗങ്ഗാം ഗത്വാ യഥാവിധി
പഠനശക്തിയാൽ അവൻ ധനസമ്പാദനം ചെയ്തു, അതിൽ പലതും ദാനം ചെയ്തു. അങ്ങനെ, രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു, നിയമപ്രകാരം ഗംഗയിൽ പോയി.
ശൌചാദി സ്നാനസംധ്യാദി സര്വം കാര്യം യഥാക്രമമ് കൃത്വാ തു ബ്രാഹ്മണാന് നത്വാ തതോ ഽഭ്യേതി സ്വകര്മസു
ശുദ്ധിയും സ്നാനവും സന്ധ്യാവന്ദനവും എല്ലാം ക്രമമായി ചെയ്യണം. അതിനുശേഷം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വന്ദിച്ച്, പിന്നെ സ്വന്തം കര്ത്തവ്യങ്ങളില് പ്രവേശിക്കാം.
പ്രാതഃകാലേ ഗൌതമീം തു യദാ യാതി വിരൂപവാന് കുഷ്ഠസര്വാങ്ഗശിഥിലഃ പൂയശോണിതനിഃസ്രവഃ
പ്രഭാതത്തില് അവന് രൂപഭംഗിയില്ലാതെ, കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ച്, ശരീരം ദുർബലമായും പുഴു-രക്തം ഒഴുകിയുമുള്ളവനായി ഗൗതമീ നദിയിലേക്ക് പോകുന്നു.
സ്നാത്വാ തു ഗൌതമീം ഗങ്ഗാം യദാ യാതി സുരൂപധൃക് ശാന്തഃ സൂര്യാഗ്നിസദൃശോ മൂര്തിമാന് ഇവ ഭാസ്കരഃ
പിന്നീട് ഗൗതമീ ഗംഗയില് സ്നാനം കഴിച്ചശേഷം, അവന് മനോഹരമായ രൂപം, ശാന്തത, സൂര്യനോ അഗ്നിയോ പോലെയുള്ള പ്രകാശം, ഭാസ്കരന്റെ പ്രതിരൂപംപോലെ കാണപ്പെടുന്നു.
ഏതദ് രൂപദ്വയം സ്വസ്യ നൈവ പശ്യതി സ ദ്വിജഃ ഗാലവോ യത്ര ഭഗവാംസ് തപോജ്ഞാനപരായണഃ
എന്നാല് ഈ ഇരുവിധ രൂപങ്ങളും അവന് തന്റെതെന്നു കാണുന്നില്ല, അഹങ്കാരമില്ലാതെ, തപസ്സിലും ജ്ഞാനത്തിലും ലയിച്ചിരിക്കുന്ന ഗാലവന് താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്താണ് ഇത്.
ആശ്രിത്യ ഗൌതമീം ദേവീം ആസ്തേ ച മുനിഭിര് വൃതഃ ബ്രാഹ്മണോ ഽപി ച തത്രൈവ നിത്യം തീര്ഥം സമേത്യ ച
അവിടെ ദൈവസ്വരൂപമായ ഗൗതമിയെ ആശ്രയിച്ച്, മുനിമാരുടെ ഇടയില് വസിച്ച്, ബ്രാഹ്മണനും ആ തിരുത്തലത്തില് പ്രതിദിനവും എത്തി താമസിക്കുന്നു.
ഗാലവം ച നമസ്യാഥ തതോ യാതി സ്വമന്ദിരമ് ഗങ്ഗായാഃ സേവനാത് പൂര്വം സനാജ്ജാതസ്യ യദ് വപുഃ
ഗാലവനെ വന്ദിച്ചശേഷം അവന് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു; ഗംഗയെ സേവിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ജന്മത്തിൽ ലഭിച്ച ശരീരം അവനിൽ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.
സ്നാനസംധ്യോത്തരേ കാലേ പുനര് യദ് അപി തദ് ദ്വിജേ ഉഭയം തസ്യ തദ് രൂപം ഗാലവോ നിത്യമ് ഏവ ച
സ്നാനവും സന്ധ്യാവന്ദനവും കഴിഞ്ഞ സമയത്ത്, ആ ബ്രാഹ്മണന് വീണ്ടും ആ രണ്ടു രൂപങ്ങളും പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു; ഗാലവന് ഇത് എല്ലായ്പ്പോഴും കാണുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ സവിസ്മയോ മേനേ കിംചിദ് അസ്ത്യ് അത്ര കാരണമ് ഏവം സവിസ്മയോ ഭൂത്വാ ഗാലവഃ പ്രാഹ തം ദ്വിജമ്
ഇത് കണ്ടു ഗാലവന് അത്ഭുതത്തോടെ, 'ഇതിന് എന്തെങ്കിലും കാരണമുണ്ടാവണം' എന്നു വിചാരിച്ചു. അങ്ങനെ അത്ഭുതംകൊണ്ടു, ഗാലവന് ആ ബ്രാഹ്മണനോട് ചോദിച്ചു.