ഗരുഡസ്യ ഗൃഹേ നാഗോ ബദ്ധസ് തിഷ്ഠതി സത്വരമ് ഗത്വാ തം ജഗതാമ് ഈശം വിഷ്ണും സ്തുഹി ജനാര്ദനമ്
നാഗൻ ഗരുഡന്റെ വീട്ടിൽ ബന്ധനത്തിലാണ്. നീ വേഗം പോയി ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ വിഷ്ണുവിനെ, ജനാർദ്ദനനെ, സ്തുതിച്ചാൽ മതി.
ബദ്ധം നാഗം കാശ്യപേന മദ്വാക്യാദ് ആനയ സ്വയമ് തത് പ്രഭോര് വചനം ശ്രുത്വാ നന്ദീ ഗത്വാ ശ്രിയഃ പതിമ്
കശ്യപപുത്രനായ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്ന നാഗനെ എന്റെ കല്പനപ്രകാരം നീ തന്നെയെത്തിച്ച് കൊണ്ടുവരിക. അതു കേട്ട നന്ദി ശ്രീയുടെ ഭർത്താവിന്റെ അടുക്കൽ പോയി.
വ്യജ്ഞാപയത് സ്വയം വാക്യം വിഷ്ണും ലോകപരായണമ് നാരായണഃ പ്രീതമനാ ഗരുഡം വാക്യമ് അബ്രവീത്
അവൻ തന്നെ വിഷ്ണുവിനോടു സന്ദേശം അറിയിച്ചു, ലോകങ്ങളുടെ ആശ്രയമായവനോടു. നാരായണൻ സന്തോഷത്തോടെ ഗരുഡനോട് പറഞ്ഞു.
വിനതാത്മജ മേ വാക്യാന് നന്ദിനേ ദേഹി പന്നഗമ് കമ്പമാനസ് തദ് ആകര്ണ്യ നേത്യ് ഉവാച വിഹംഗമഃ വിഷ്ണുമ് അപ്യ് അബ്രവീത് കോപാത് സുപര്ണോ നന്ദിനോ ഽന്തികേ
വിനതയുടെ മകനേ, എന്റെ കല്പനപ്രകാരം നന്ദിക്കു നാഗത്തെ കൊടുക്കു. ഈ വാക്ക് കേട്ട് വിഹംഗം വിറയച്ചു; 'ഇല്ല' എന്നു പറഞ്ഞു, വിഷ്ണുവിനോടും നന്ദിയുടെ സമീപത്ത് കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു.
യദ് യത് പ്രിയതമം കിംചിദ് ഭൃത്യേഭ്യഃ പ്രഭവിഷ്ണവഃ ദാസ്യന്ത്യ് അന്യേ ഭവാന് നൈവ മയാനീതം ഹരിഷ്യതി
പ്രഭുവേ, മറ്റുള്ളവർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടത് ഭൃത്യന്മാർക്ക് കൊടുക്കാമെങ്കിലും, ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നത് നിങ്ങൾക്കല്ലാതെ ആരും എടുക്കില്ല.
പശ്യ ദേവം ത്രിനയനം നാഗം മോക്ഷ്യതി നന്ദിനാ മയോപപാദിതം നാഗം ത്വം തു ദാസ്യസി നന്ദിനേ
നോക്കൂ, മൂന്നുകണ്ണുള്ള ദേവൻ നന്ദിക്കായി നാഗനെ മോചിപ്പിക്കും. ഞാൻ കൊണ്ടുവന്ന നാഗനെ നീ നന്ദിക്കു നൽകണം.
ത്വാം വഹാമി സദാ സ്വാമിന് മമ ദേയം സദാ ത്വയാ മയോപപാദിതം നാഗം വക്തും ദേഹീതി നോചിതമ്
സ്വാമിനേ, ഞാൻ എന്നും നിങ്ങളെ ചുമക്കുന്നു; എന്റെത് എന്നും നിങ്ങളുടെതായിരിക്കണം. ഞാൻ കൊണ്ടുവന്ന നാഗനെ നന്ദിക്കു കൊടുക്കാൻ എനിക്ക് യോഗ്യമല്ല.
സതാം പ്രഭൂണാം നേയം സ്യാദ് വൃത്തിഃ സദ്വൃത്തികാരിണാമ് സന്തോ ദാസ്യന്തി ഭൃത്യേഭ്യോ മദുപാത്തഹരോ ഭവാന്
സദാചാരമുള്ള ഭൃത്യന്മാരോടുള്ള നല്ല പ്രഭുക്കളുടെ പെരുമാറ്റം ഇതല്ല. നല്ലവർ ഭൃത്യന്മാർക്ക് നൽകും; എന്നാൽ ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നതെല്ലാം നിങ്ങൾ തന്നെ എടുക്കുന്നു.
ദൈത്യാഞ് ജയസി സംഗ്രാമേ മദ്ബലേനൈവ കേശവ അഹം മഹാബലീത്യ് ഏവം മുധൈവ ശ്ലാഘതേ ഭവാന്
കേശവാ, യുദ്ധത്തിൽ ദാനവന്മാരെ നിങ്ങൾ ജയിക്കുന്നത് എന്റെ ശക്തിയാൽ മാത്രമാണ്. ഞാൻ മഹാശക്തനാണെങ്കിലും, നിങ്ങൾ വെറുതെ തന്നെ പുകഴ്ച പറയുന്നു.
ഗരുഡസ്യേതി തദ് വാക്യം ശ്രുത്വാ ചക്രഗദാധരഃ വിഹസ്യ നന്ദിനഃ പാര്ശ്വേ പശ്യദ്ഭിര് ലോകപാലകൈഃ
ഗരുഡന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ചക്രഗദാധാരിയായവൻ ചിരിച്ചു, നന്ദിയുടെ അരികിൽ ലോകപാലകർ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ.
ഇദമ് ആഹ മഹാബുദ്ധിര് മാം സമുഹ്യ കൃശോ ഭവാന് ത്വദ്ബലാദ് അസുരാന് സര്വാഞ് ജേഷ്യേ ഽഹം ഖഗസത്തമ
ഈ മഹാബുദ്ധിമാൻ എന്നോട് പറയുന്നു, 'നീ ദുർബലനാണ്.' പക്ഷേ, വിഹംഗശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ ശക്തിയാൽ ഞാൻ എല്ലാ ദാനവന്മാരെയും ജയിക്കും.
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ ശ്രീപതിര് ബ്രഹ്മഞ് ശാന്തകോപോ ഽബ്രവീദ് ഇദമ് വഹാങ്ഗുലിം കരസ്യാശു കനിഷ്ഠാം നന്ദിനോ ഽന്തികേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ശ്രീപതി ശാന്തമായ കോപത്തോടെ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ കുഞ്ചികൈ വേഗത്തിൽ നന്ദിയുടെ സമീപത്ത് വയ്ക്കു.'
ഗരുഡസ്യ തതോ മൂര്ധ്നി ന്യസ്യേദം പുനര് അബ്രവീത് സത്യം മാം വഹസേ നിത്യം പശ്യ ധര്മം വിഹംഗമ
ശേഷം, ഗരുഡന്റെ തലയിൽ വിരൽ വച്ച്, വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'നീ എന്നെ എന്നും ചുമക്കുന്നു എന്നത് സത്യമാണ്. ധർമ്മം കാണു, വിഹംഗമേ.'
ന്യസ്തായാം ച തതോ ഽങ്ഗുല്യാം ശിരഃ കുക്ഷൌ സമാവിശത് കുക്ഷിശ് ച ചരണസ്യാന്തഃ പ്രാവിശച് ചൂര്ണിതോ ഽഭവത് തതഃ കൃതാഞ്ജലിര് ദീനോ വ്യഥിതോ ലജ്ജയാന്വിതഃ
വിരൽ വച്ചപ്പോൾ തല വയറ്റിലേക്ക് കടന്നു, വയറ് കാലിന്റെ അകത്തേക്ക് കടന്നു, അവൻ ചൂര്ണിതനായി. അതിനുശേഷം, കൈകൂപ്പി, ദു:ഖത്തോടെ, ലജ്ജയോടെ, വിഷണ്ണനായി നിന്നു.
ത്രാഹി ത്രാഹി ജഗന്നാഥ ഭൃത്യം മാമ് അപരാധിനമ് ത്വം പ്രഭുഃ സര്വലോകാനാം ധര്താ ധാര്യസ് ത്വമ് ഏവ ച
രക്ഷിക്കൂ, രക്ഷിക്കൂ, ജഗന്നാഥാ! ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഭൃത്യനും പാപിയുമാണ്. നിങ്ങൾ എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും പ്രഭുവും, ധാരകനും, ധാര്യനും തന്നെയാണ്.
അപരാധസഹസ്രാണി ക്ഷമന്തേ പ്രഭവിഷ്ണവഃ കൃതാപരാധേ ഽപി ജനേ മഹതീ യസ്യ വൈ കൃപാ
പ്രഭാവശാലിയായവനേ, നിങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന് പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നു. ആരെങ്കിലും പാപം ചെയ്താലും, നിങ്ങളുടെ കരുണ അതിപ്രമേഹമാണ്.
വദന്തി മുനയഃ സര്വേ ത്വാമ് ഏവ കരുണാകരമ് രക്ഷസ്വാര്തം ജഗന്മാതര് മാമ് അമ്ബുജനിവാസിനി കമലേ ബാലകം ദീനമ് ആര്തം തനയവത്സലേ
മഹർഷിമാർ എല്ലാവരും നിന്നെയാണ് കരുണയുടെ സാക്ഷാത്കാരമെന്ന് പറയുന്നത്, ലോകത്തിന്റെ മാതാവായ കമലേ, അമ്പുജത്തിൽ വസിക്കുന്നവളേ, ദയയോടെ എന്നെ — ഒരു ബാലനെ, ദുർബലനെയും നിർാശനെയും — സംരക്ഷിക്കണമേ, മക്കളെ സ്നേഹിക്കുന്ന അമ്മേ.
തതഃ കൃപാന്വിതാ ദേവീ ശ്രീര് അപ്യ് ആഹ ജനാര്ദനമ്
അതിനുശേഷം, കരുണയാൽ നിറഞ്ഞ ശ്രീദേവി ജനാർദ്ദനനോടു പറഞ്ഞു.
രക്ഷ നാഥ സ്വകം ഭൃത്യം ഗരുഡം വിപദം ഗതമ് ജനാര്ദന ഉവാചേദം നന്ദിനം ശംഭുവാഹനമ്
സ്വാമിയേ, ദുരിതത്തിൽപ്പെട്ട നിന്റെ ഭൃത്യനായ ഗരുഡനെ സംരക്ഷിക്കണമേ. ജനാർദ്ദനൻ ശംഭുവിന്റെ വാഹനനായ നന്ദിയോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
നയ നാഗം സഗരുഡം ശംഭോര് അന്തികമ് ഏവ ച തത്പ്രസാദാച് ച ഗരുഡോ മഹേശ്വരനിരീക്ഷിതഃ ആത്മീയം ച പുനാ രൂപം ഗരുഡഃ സമവാപ്സ്യതി
നീ ആ പാമ്പിനെയും ഗരുഡനെയും കൂട്ടി ശംഭുവിന്റെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുപോവണം. മഹേശ്വരൻ അനുഗ്രഹിച്ചാൽ, ഗരുഡൻ തന്റെ പഴയ രൂപം വീണ്ടും ലഭിക്കും.
തഥേത്യ് ഉക്ത്വാ ച വൃഷഭോ നാഗേന ഗരുഡേന ച ശനൈഃ സ ശംകരം ഗത്വാ സര്വം തസ്മൈ ന്യവേദയത് ശംകരോ ഽപി ഗരുത്മന്തം പ്രോവാച ശശിശേഖരഃ
അതെ എന്ന് പറഞ്ഞ് വൃഷഭം, പാമ്പിനെയും ഗരുഡനെയും കൂട്ടി പതുക്കെ ശംകരന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു, എല്ലാം അവനോട് പറഞ്ഞു. ചന്ദ്രനെ കിരീടമാക്കി ധരിക്കുന്ന ശംകരൻ ഗരുത്മാനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
യാഹി ഗങ്ഗാം മഹാബാഹോ ഗൌതമീം ലോകപാവനീമ് സര്വകാമപ്രദാം ശാന്താം താമ് ആപ്ലുത്യ പുനര് വപുഃ
മഹാബാഹുവായവനേ, നീ ഗംഗയിലേക്കു പോകണം — ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ഗൗതമിയെ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കുന്ന, ശാന്തമായ അവളെ. അവിടെ കുളിച്ച് നിന്ന്റെ രൂപം വീണ്ടും പ്രാപിക്കും.
പ്രാപ്സ്യസേ സര്വകാമാംശ് ച ശതധാഥ സഹസ്രധാ സര്വപാപോപതപ്താ യേ ദുര്ദൈവോന്മൂലിതോദ്യമാഃ പ്രാണിനോ ഽഭീഷ്ടദാ തേഷാം ശരണം ഖഗ ഗൌതമീ
നീ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൂറിരട്ടി, ആയിരംപിരട്ടി നേടും. എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ കത്തിപ്പോകുന്ന, ദുർദൈവം കൊണ്ട് ശ്രമം നശിച്ച ജീവികൾക്കു, അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു ലഭിക്കും; അവർക്കു ഗൗതമി ആശ്രയമാണ്, പക്ഷിയേ.
തദ്വാക്യം പ്രണതോ ഭൂത്വാ ശ്രുത്വാ തു ഗരുഡോ ഽഭ്യഗാത് ഗങ്ഗാമ് ആപ്ലുത്യ ഗരുഡഃ ശിവം വിഷ്ണും നനാമ സഃ
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് വന്ദിച്ച്, ഗരുഡൻ ഗംഗയിലേക്കു പോയി കുളിച്ചു, പിന്നെ ശിവനെയും വിഷ്ണുവിനെയും പ്രണാമം ചെയ്തു.
തതഃ സ്വര്ണമയഃ പക്ഷീ വജ്രദേഹോ മഹാബലഃ വേഗീ ഭവന് മുനിശ്രേഷ്ഠ പുനര് വിഷ്ണുമ് ഇയാത് സുധീഃ
അതിനുശേഷം, പൊന്നുപക്ഷങ്ങളുള്ള, വജ്രംപോലുള്ള ശരീരവും മഹാബലവും വേഗവും ഉള്ള ആ പക്ഷി, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, വിവേകത്തോടെ വീണ്ടും വിഷ്ണുവിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു.
തതഃ പ്രഭൃതി തത് തീര്ഥം ഗാരുഡം സര്വകാമദമ് തത്ര സ്നാനാദി യത് കിംചിത് കരോതി പ്രയതോ നരഃ സര്വം തദ് അക്ഷയം വത്സ ശിവവിഷ്ണുപ്രിയാവഹമ്
അത് മുതൽ ആ തീർത്ഥം ഗാരുഡം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കുന്ന സ്ഥലമായി. അവിടെ ഭക്തിയോടെ കുളിക്കുകയോ, യാതൊരു കര്മ്മവും ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുന്നവരുടെ എല്ലാ ഫലങ്ങളും ശിവനും വിഷ്ണുവും പ്രിയപ്പെട്ടതായും, അക്ഷയമായതായും മാറും, കുഞ്ഞേ.
തതോ ഗോവര്ധനം തീര്ഥം സര്വപാപപ്രണാശനമ് പിതൄണാം പുണ്യജനനം സ്മരണാദ് അപി പാപനുത്
അതിനുശേഷം ഗോവർധന തീർത്ഥം, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതും, പിതൃകൾക്ക് പുണ്യം നൽകുന്നതും, ഓർത്താൽ പോലും പാപം നീക്കുന്നതുമായതായിരിക്കുന്നു.
തസ്യ പ്രഭാവ ഏഷ സ്യാന് മയാ ദൃഷ്ടസ് തു നാരദ ബ്രാഹ്മണഃ കര്ഷകഃ കശ്ചിജ് ജാബാലിര് ഇതി വിശ്രുതഃ
അവന്റെ ശക്തി ഇങ്ങനെയാണ്, നാരദാ, ഞാൻ നേരിട്ട് കണ്ടത്. ജാബാലി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണ കർഷകനുണ്ടായിരുന്നു.
ന വിമുഞ്ചത്യ് അനഡ്വാഹൌ മധ്യം യാതേ ഽപി ഭാസ്കരേ പ്രതോദേന പ്രതുദതി പൃഷ്ഠതോ ഽപി ച പാര്ശ്വയോഃ
സൂര്യൻ മധ്യാഹ്നത്തിൽ എത്തിയാലും, അവൻ കാളകളുടെ നൂൽ അഴിച്ചുകൊടുക്കുന്നില്ല; പിറകിലും വശങ്ങളിലും അവരെ ചവിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കും.
തൌ ഗാവാവ് അശ്രുപൂര്ണാക്ഷൌ ദൃഷ്ട്വാ ഗൌഃ കാമദോഹിനീ സുരഭിര് ജഗതാം മാതാ നന്ദിനേ സര്വമ് അബ്രവീത്
അവരെ കണ്ണുനിറയെ കണ്ണീരോടെ കാണുമ്പോൾ, ലോകത്തിന്റെ മാതാവും, ആഗ്രഹങ്ങൾ നല്കുന്ന സുരഭി എന്ന പശു, നന്ദിയോടു എല്ലാം പറഞ്ഞു.