ഗാരുഡം നാമ യത് തീര്ഥം സര്വവിഘ്നപ്രശാന്തിദമ് തസ്യ പ്രഭാവം വക്ഷ്യാമി ശൃണു നാരദ യത്നതഃ
ഗാരുഡം എന്ന പേരിലുള്ള ആ തീർത്ഥം എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും അകറ്റുന്നു. അതിന്റെ മഹത്വം ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം നാരദാ.
മണിനാഗ ഇതി ത്വ് ആസീച് ഛേഷപുത്രോ മഹാബലഃ ഗരുഡസ്യ ഭയാദ് ഭക്ത്യാ തോഷയാമ് ആസ ശംകരമ്
മണിനാഗൻ എന്ന മഹാബലശാലിയായ ശേഷപുത്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഗരുഡനോട് ഭയത്താൽ, ഭക്തിയോടെ ശംകരനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു.
തതഃ പ്രസന്നോ ഭഗവാന് പരമേഷ്ഠീ മഹേശ്വരഃ തമ് ഉവാച മഹാനാഗം വരം വരയ പന്നഗ
അപ്പോൾ പരമേശ്വരനായ മഹേശ്വരൻ സന്തോഷത്തോടെ ആ മഹാനാഗനോട് പറഞ്ഞു: 'നീ എന്ത് വരം വേണമെന്നു ചോദിക്കൂ, പന്നഗാ.'
നാഗഃ പ്രാഹ പ്രഭോ മഹ്യം ദേഹി മേ ഗരുഡാഭയമ് തഥേത്യ് ആഹ ച തം ശംഭുര് ഗരുഡാദ് അഭയം ഭവേത്
നാഗൻ പറഞ്ഞു: 'പ്രഭോ, എനിക്ക് ഗരുഡനിൽ നിന്ന് ഭയം ഇല്ലാതാക്കണമേ.' ശംഭു പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെയാകട്ടെ, ഇനി നിന്നെ ഗരുഡനിൽ നിന്ന് ഭയമില്ല.'
നിര്ഗതോ നിര്ഭയോ നാഗോ ഗരുഡാദ് അരുണാനുജാത് ക്ഷീരോദശായീ യത്രാസ്തേ ക്ഷീരാര്ണവസമീപതഃ
ഇനി ഗരുഡനിൽ നിന്ന് ഭയമില്ലാതെ ആ നാഗൻ പുറപ്പെട്ടു. അരുണന്റെ ഇളയച്ഛൻ പാലാഴിയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നിടത്താണ് അവൻ താമസിച്ചത്.
ഇതശ് ചേതശ് ച ചരതി നാഗോ ഽസൌ സുഖശീതലേ ഗരുഡോ ഽപി ച യത്രാസ്തേ തം ദേശമ് അപി യാത്യ് അസൌ
അവിടെ ആ നാഗൻ എവിടെയും സന്തോഷത്തോടും തണുപ്പോടെയും സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഗരുഡനും അവിടെ താമസിക്കുന്നു, ആ നാഗൻ ആ സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്നു.
ഗരുഡഃ പന്നഗം ദൃഷ്ട്വാ ചരന്തം നിര്ഭയേന തു തം ഗൃഹീത്വാ മഹാനാഗം പ്രാക്ഷിപത് സ്വസ്യ വേശ്മനി
ഗരുഡൻ ആ നാഗത്തെ ഭയമില്ലാതെ സഞ്ചരിക്കുന്നതും കണ്ടു, അവനെ പിടിച്ചു തന്റെ വീട്ടിലേക്കു എറിഞ്ഞു.
തം ബദ്ധ്വാ ഗാരുഡൈഃ പാശൈര് ഗരുഡോ നാഗസത്തമമ് ഏതസ്മിന്ന് അന്തരേ നന്ദീ പ്രോവാചേശം ജഗത്പ്രഭുമ്
ഗരുഡൻ തന്റെ പാശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ആ മഹാനാഗനെ കെട്ടി പിടിച്ചു. അപ്പോൾ തന്നെ, നന്ദി ലോകനാഥനോട് പറഞ്ഞു.
നൂനം നാഗോ ന ചായാതി ഭക്ഷിതോ ബദ്ധ ഏവ വാ ഗരുഡേന സുരേശാന ജീവന് നാഗോ ന സംവ്രജേത്
നാഗം വരുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്; അവൻ കരുണയുടെ ആഹാരമായോ അല്ലെങ്കിൽ ബന്ധനത്തിലായോ ഇരിക്കും, ദേവാദിദേവനേ. നാഗൻ ജീവനോടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഒരിക്കലും വൈകിയേനെ.
നന്ദിനോ വചനം ശ്രുത്വാ ജ്ഞാത്വാ ശംഭുര് അഥാബ്രവീത്
നന്ദിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മനസ്സിലാക്കിയശേഷം ശംഭു അപ്പോൾ പറഞ്ഞു.
ഗരുഡസ്യ ഗൃഹേ നാഗോ ബദ്ധസ് തിഷ്ഠതി സത്വരമ് ഗത്വാ തം ജഗതാമ് ഈശം വിഷ്ണും സ്തുഹി ജനാര്ദനമ്
നാഗൻ ഗരുഡന്റെ വീട്ടിൽ ബന്ധനത്തിലാണ്. നീ വേഗം പോയി ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ വിഷ്ണുവിനെ, ജനാർദ്ദനനെ, സ്തുതിച്ചാൽ മതി.
ബദ്ധം നാഗം കാശ്യപേന മദ്വാക്യാദ് ആനയ സ്വയമ് തത് പ്രഭോര് വചനം ശ്രുത്വാ നന്ദീ ഗത്വാ ശ്രിയഃ പതിമ്
കശ്യപപുത്രനായ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്ന നാഗനെ എന്റെ കല്പനപ്രകാരം നീ തന്നെയെത്തിച്ച് കൊണ്ടുവരിക. അതു കേട്ട നന്ദി ശ്രീയുടെ ഭർത്താവിന്റെ അടുക്കൽ പോയി.
വ്യജ്ഞാപയത് സ്വയം വാക്യം വിഷ്ണും ലോകപരായണമ് നാരായണഃ പ്രീതമനാ ഗരുഡം വാക്യമ് അബ്രവീത്
അവൻ തന്നെ വിഷ്ണുവിനോടു സന്ദേശം അറിയിച്ചു, ലോകങ്ങളുടെ ആശ്രയമായവനോടു. നാരായണൻ സന്തോഷത്തോടെ ഗരുഡനോട് പറഞ്ഞു.
വിനതാത്മജ മേ വാക്യാന് നന്ദിനേ ദേഹി പന്നഗമ് കമ്പമാനസ് തദ് ആകര്ണ്യ നേത്യ് ഉവാച വിഹംഗമഃ വിഷ്ണുമ് അപ്യ് അബ്രവീത് കോപാത് സുപര്ണോ നന്ദിനോ ഽന്തികേ
വിനതയുടെ മകനേ, എന്റെ കല്പനപ്രകാരം നന്ദിക്കു നാഗത്തെ കൊടുക്കു. ഈ വാക്ക് കേട്ട് വിഹംഗം വിറയച്ചു; 'ഇല്ല' എന്നു പറഞ്ഞു, വിഷ്ണുവിനോടും നന്ദിയുടെ സമീപത്ത് കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു.
യദ് യത് പ്രിയതമം കിംചിദ് ഭൃത്യേഭ്യഃ പ്രഭവിഷ്ണവഃ ദാസ്യന്ത്യ് അന്യേ ഭവാന് നൈവ മയാനീതം ഹരിഷ്യതി
പ്രഭുവേ, മറ്റുള്ളവർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടത് ഭൃത്യന്മാർക്ക് കൊടുക്കാമെങ്കിലും, ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നത് നിങ്ങൾക്കല്ലാതെ ആരും എടുക്കില്ല.
പശ്യ ദേവം ത്രിനയനം നാഗം മോക്ഷ്യതി നന്ദിനാ മയോപപാദിതം നാഗം ത്വം തു ദാസ്യസി നന്ദിനേ
നോക്കൂ, മൂന്നുകണ്ണുള്ള ദേവൻ നന്ദിക്കായി നാഗനെ മോചിപ്പിക്കും. ഞാൻ കൊണ്ടുവന്ന നാഗനെ നീ നന്ദിക്കു നൽകണം.
ത്വാം വഹാമി സദാ സ്വാമിന് മമ ദേയം സദാ ത്വയാ മയോപപാദിതം നാഗം വക്തും ദേഹീതി നോചിതമ്
സ്വാമിനേ, ഞാൻ എന്നും നിങ്ങളെ ചുമക്കുന്നു; എന്റെത് എന്നും നിങ്ങളുടെതായിരിക്കണം. ഞാൻ കൊണ്ടുവന്ന നാഗനെ നന്ദിക്കു കൊടുക്കാൻ എനിക്ക് യോഗ്യമല്ല.
സതാം പ്രഭൂണാം നേയം സ്യാദ് വൃത്തിഃ സദ്വൃത്തികാരിണാമ് സന്തോ ദാസ്യന്തി ഭൃത്യേഭ്യോ മദുപാത്തഹരോ ഭവാന്
സദാചാരമുള്ള ഭൃത്യന്മാരോടുള്ള നല്ല പ്രഭുക്കളുടെ പെരുമാറ്റം ഇതല്ല. നല്ലവർ ഭൃത്യന്മാർക്ക് നൽകും; എന്നാൽ ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നതെല്ലാം നിങ്ങൾ തന്നെ എടുക്കുന്നു.
ദൈത്യാഞ് ജയസി സംഗ്രാമേ മദ്ബലേനൈവ കേശവ അഹം മഹാബലീത്യ് ഏവം മുധൈവ ശ്ലാഘതേ ഭവാന്
കേശവാ, യുദ്ധത്തിൽ ദാനവന്മാരെ നിങ്ങൾ ജയിക്കുന്നത് എന്റെ ശക്തിയാൽ മാത്രമാണ്. ഞാൻ മഹാശക്തനാണെങ്കിലും, നിങ്ങൾ വെറുതെ തന്നെ പുകഴ്ച പറയുന്നു.
ഗരുഡസ്യേതി തദ് വാക്യം ശ്രുത്വാ ചക്രഗദാധരഃ വിഹസ്യ നന്ദിനഃ പാര്ശ്വേ പശ്യദ്ഭിര് ലോകപാലകൈഃ
ഗരുഡന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ചക്രഗദാധാരിയായവൻ ചിരിച്ചു, നന്ദിയുടെ അരികിൽ ലോകപാലകർ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ.
ഇദമ് ആഹ മഹാബുദ്ധിര് മാം സമുഹ്യ കൃശോ ഭവാന് ത്വദ്ബലാദ് അസുരാന് സര്വാഞ് ജേഷ്യേ ഽഹം ഖഗസത്തമ
ഈ മഹാബുദ്ധിമാൻ എന്നോട് പറയുന്നു, 'നീ ദുർബലനാണ്.' പക്ഷേ, വിഹംഗശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ ശക്തിയാൽ ഞാൻ എല്ലാ ദാനവന്മാരെയും ജയിക്കും.
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ ശ്രീപതിര് ബ്രഹ്മഞ് ശാന്തകോപോ ഽബ്രവീദ് ഇദമ് വഹാങ്ഗുലിം കരസ്യാശു കനിഷ്ഠാം നന്ദിനോ ഽന്തികേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ശ്രീപതി ശാന്തമായ കോപത്തോടെ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ കുഞ്ചികൈ വേഗത്തിൽ നന്ദിയുടെ സമീപത്ത് വയ്ക്കു.'
ഗരുഡസ്യ തതോ മൂര്ധ്നി ന്യസ്യേദം പുനര് അബ്രവീത് സത്യം മാം വഹസേ നിത്യം പശ്യ ധര്മം വിഹംഗമ
ശേഷം, ഗരുഡന്റെ തലയിൽ വിരൽ വച്ച്, വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'നീ എന്നെ എന്നും ചുമക്കുന്നു എന്നത് സത്യമാണ്. ധർമ്മം കാണു, വിഹംഗമേ.'
ന്യസ്തായാം ച തതോ ഽങ്ഗുല്യാം ശിരഃ കുക്ഷൌ സമാവിശത് കുക്ഷിശ് ച ചരണസ്യാന്തഃ പ്രാവിശച് ചൂര്ണിതോ ഽഭവത് തതഃ കൃതാഞ്ജലിര് ദീനോ വ്യഥിതോ ലജ്ജയാന്വിതഃ
വിരൽ വച്ചപ്പോൾ തല വയറ്റിലേക്ക് കടന്നു, വയറ് കാലിന്റെ അകത്തേക്ക് കടന്നു, അവൻ ചൂര്ണിതനായി. അതിനുശേഷം, കൈകൂപ്പി, ദു:ഖത്തോടെ, ലജ്ജയോടെ, വിഷണ്ണനായി നിന്നു.
ത്രാഹി ത്രാഹി ജഗന്നാഥ ഭൃത്യം മാമ് അപരാധിനമ് ത്വം പ്രഭുഃ സര്വലോകാനാം ധര്താ ധാര്യസ് ത്വമ് ഏവ ച
രക്ഷിക്കൂ, രക്ഷിക്കൂ, ജഗന്നാഥാ! ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഭൃത്യനും പാപിയുമാണ്. നിങ്ങൾ എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും പ്രഭുവും, ധാരകനും, ധാര്യനും തന്നെയാണ്.
അപരാധസഹസ്രാണി ക്ഷമന്തേ പ്രഭവിഷ്ണവഃ കൃതാപരാധേ ഽപി ജനേ മഹതീ യസ്യ വൈ കൃപാ
പ്രഭാവശാലിയായവനേ, നിങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന് പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നു. ആരെങ്കിലും പാപം ചെയ്താലും, നിങ്ങളുടെ കരുണ അതിപ്രമേഹമാണ്.
വദന്തി മുനയഃ സര്വേ ത്വാമ് ഏവ കരുണാകരമ് രക്ഷസ്വാര്തം ജഗന്മാതര് മാമ് അമ്ബുജനിവാസിനി കമലേ ബാലകം ദീനമ് ആര്തം തനയവത്സലേ
മഹർഷിമാർ എല്ലാവരും നിന്നെയാണ് കരുണയുടെ സാക്ഷാത്കാരമെന്ന് പറയുന്നത്, ലോകത്തിന്റെ മാതാവായ കമലേ, അമ്പുജത്തിൽ വസിക്കുന്നവളേ, ദയയോടെ എന്നെ — ഒരു ബാലനെ, ദുർബലനെയും നിർാശനെയും — സംരക്ഷിക്കണമേ, മക്കളെ സ്നേഹിക്കുന്ന അമ്മേ.
തതഃ കൃപാന്വിതാ ദേവീ ശ്രീര് അപ്യ് ആഹ ജനാര്ദനമ്
അതിനുശേഷം, കരുണയാൽ നിറഞ്ഞ ശ്രീദേവി ജനാർദ്ദനനോടു പറഞ്ഞു.
രക്ഷ നാഥ സ്വകം ഭൃത്യം ഗരുഡം വിപദം ഗതമ് ജനാര്ദന ഉവാചേദം നന്ദിനം ശംഭുവാഹനമ്
സ്വാമിയേ, ദുരിതത്തിൽപ്പെട്ട നിന്റെ ഭൃത്യനായ ഗരുഡനെ സംരക്ഷിക്കണമേ. ജനാർദ്ദനൻ ശംഭുവിന്റെ വാഹനനായ നന്ദിയോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
നയ നാഗം സഗരുഡം ശംഭോര് അന്തികമ് ഏവ ച തത്പ്രസാദാച് ച ഗരുഡോ മഹേശ്വരനിരീക്ഷിതഃ ആത്മീയം ച പുനാ രൂപം ഗരുഡഃ സമവാപ്സ്യതി
നീ ആ പാമ്പിനെയും ഗരുഡനെയും കൂട്ടി ശംഭുവിന്റെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുപോവണം. മഹേശ്വരൻ അനുഗ്രഹിച്ചാൽ, ഗരുഡൻ തന്റെ പഴയ രൂപം വീണ്ടും ലഭിക്കും.