സ്മൃത്വാ സുവിസ്മിതോ ഭൂത്വാ മമൈവമ് അഭവത് സുധീഃ ദേയേയം ഗൌതമായൈവ നാന്യയോഗ്യാ ശുഭാനനാ
ഇത് ഓർത്ത് ഞാൻ അതിശയിച്ചുപോയി. അപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ തോന്നി: 'ഈ മംഗളമുഖിയായവളെ ഗൗതമനു മാത്രമേ നൽകാവൂ, മറ്റാര്ക്കും യോജ്യമല്ല.'
തസ്മാഐ ഏവ തു താം ദാസ്യേ തഥാപ്യ് ഏവമ് അചിന്തയമ് സര്വേഷാം ച മതിര് ധൈര്യം മഥിതം ബാലയാനയാ
അതിനാൽ ഞാൻ അവളെ ഗൗതമനു തന്നേ നൽകും. എന്നിരുന്നാലും ഞാൻ ചിന്തിച്ചു: ഈ ബാലികയുടെ കാരണത്താൽ എല്ലാവരുടെയും മനസ്സും ധൈര്യവും动ിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു.
അഹല്യേതി സുരൈഃ പ്രോക്തം മയാ ച ഋഷിഭിസ് തദാ ദേവാന് ഋഷീംസ് തദാ വീക്ഷ്യ മയാ തത്രോക്തമ് ഉച്ചകൈഃ
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും, ഞാനും, മഹർഷിമാരും അവളെ അഹല്യ എന്നു വിളിച്ചു. ദേവന്മാരെയും മഹർഷിമാരെയും കണ്ടു ഞാൻ അവിടെ ഉയർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
തസ്മൈ സാ ദീയതേ സുഭ്രൂര് യഃ പൃഥിവ്യാഃ പ്രദക്ഷിണാമ് കൃത്വോപതിഷ്ഠതേ പൂര്വം ന ചാന്യസ്മൈ പുനഃ പുനഃ
നീലനയനയുള്ളവളേ, ഭൂമിയെ ആദ്യം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നവനാണ് അവളെ ലഭിക്കുക. മറ്റാരും എത്ര ശ്രമിച്ചാലും അവളെ നേടാൻ കഴിയില്ല.
തതഃ സര്വേ സുരഗണാഃ ശ്രുത്വാ വാക്യം മയേരിതമ് അഹല്യാര്ഥം സുരാ ജഗ്മുഃ പൃഥിവ്യാശ് ച പ്രദക്ഷിണേ
എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, എല്ലാ ദേവസംഘങ്ങളും അഹല്യയെ നേടാനായി ഭൂമിയെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യാൻ പുറപ്പെട്ടു.
ഗതേഷു സുരസംഘേഷു ഗൌതമോ ഽപി മുനീശ്വര പ്രയത്നമ് അകരോത് കിംചിദ് അഹല്യാര്ഥമ് ഇമം തഥാ
ദേവന്മാരുടെ സംഘം പുറപ്പെട്ടതിനു ശേഷം, മഹർഷികളിലെ പ്രഭുവായ ഗൗതമനും അഹല്യയെ നേടാൻ തക്കവിധം ശ്രമം നടത്തി.
ഏതസ്മിന്ന് അന്തരേ ബ്രഹ്മന് സുരഭിഃ സര്വകാമധുക് അര്ധപ്രസൂതാ ഹ്യ് അഭവത് താം ദദര്ശ സ ഗൌതമഃ
അവിടെ, ബ്രഹ്മനേ, ആ ഇടയിൽ സർവ്വകാമദായിനിയായ സുരഭി പകുതിയായി പ്രസവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അതു ഗൗതമൻ കണ്ടു.
തസ്യാഃ പ്രദക്ഷിണം ചക്രേ ഇയമ് ഉര്വീതി സംസ്മരന് ലിങ്ഗസ്യ ച സുരേശസ്യ പ്രദക്ഷിണമ് അഥാകരോത്
ഈ ഭൂമി സുരഭിയാണെന്ന് ഓർത്ത്, ഗൗതമൻ അവളെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു. പിന്നെ ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവിന്റെ ചിഹ്നത്തെയും പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു.
തയോഃ പ്രദക്ഷിണം കൃത്വാ ഗൌതമോ മുനിസത്തമഃ സര്വേഷാം ചൈവ ദേവാനാമ് ഏകം ചാപി പ്രദക്ഷിണമ്
അവ രണ്ടിനെയും പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത ശേഷം, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഗൗതമൻ എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും വേണ്ടി ഒരിക്കൽ കൂടി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു.
നൈവാഭവദ് ഭുവോ ഗന്തുഃ സംജാതം ദ്വിതയം മമ ഏവം നിശ്ചിത്യ സ മുനിര് മമാന്തികമ് അഥാഭ്യഗാത്
ഭൂമിയെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യാൻ മറ്റാരും കഴിയാതെ പോയി. അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച് ആ മഹർഷി എന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
നമസ്കൃത്വാബ്രവീദ് വാക്യം ഗൌതമോ മാം മഹാമതിഃ കമലാസന വിശ്വാത്മന് നമസ് തേ ഽസ്തു പുനഃ പുനഃ
വന്ദനം ചെയ്ത്, മഹാമതിയായ ഗൗതമൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'കമലാസനനായവനേ, വിശ്വാത്മാവേ, വീണ്ടും വീണ്ടും ഞാൻ നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു.'
പ്രദക്ഷിണീകൃതാ ബ്രഹ്മന് മയേയം വസുധാഖിലാ യദ് അത്ര യുക്തം ദേവേശ ജാനീതേ തദ് ഭവാന് സ്വയമ്
ബ്രഹ്മനേ, ഞാൻ ഈ മുഴുവൻ ഭൂമിയും പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു. ഇതിൽ യോജ്യമായത് എന്താണെന്നു ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവായ നിങ്ങൾക്കുതന്നെ അറിയാം.
മയാ തു ധ്യാനയോഗേന ജ്ഞാത്വാ ഗൌതമമ് അബ്രവമ് തവൈവ ദീയതേ സുഭ്രൂഃ പ്രദക്ഷിണമ് ഇദം കൃതമ്
എനിക്ക് ധ്യാനയോഗത്തിലൂടെ എല്ലാം മനസ്സിലായി, ഗൗതമാ, പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞു: 'ഈ മനോഹരഭാമിനിയെ നിനക്കാണ് ഞാൻ നൽകുന്നത്; ഈ പ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയായി.'
ധര്മം ജാനീഹി വിപ്രര്ഷേ ദുര്ജ്ഞേയം നിഗമൈര് അപി അര്ധപ്രസൂതാ സുരഭിഃ സപ്തദ്വീപവതീ മഹീ
ധർമ്മം മനസ്സിലാക്കാൻ അത്ര എളുപ്പമല്ല, മഹർഷേ, വേദങ്ങൾകൊണ്ടുപോലും അതിന് പൂർണ്ണമായ അറിവ് കിട്ടില്ല. അരക്കാലിൽ ജനിച്ച സുരഭി എന്നത് ഏഴു ദ്വീപുകളുള്ള ഭൂമിയാണ്.
കൃതാ പ്രദക്ഷിണാ തസ്യാഃ പൃഥിവ്യാഃ സാ കൃതാ ഭവേത് ലിങ്ഗം പ്രദക്ഷിണീകൃത്യ തദ് ഏവ ഫലമ് ആപ്നുയാത്
അവളെ, അതായത് ഭൂമിയെ, പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തതിന്റെ ഫലമാണ് ലഭിച്ചത്; അതുപോലെ ലിംഗത്തെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്താൽ അതേ ഫലം ലഭിക്കും.
തസ്മാത് സര്വപ്രയത്നേന മുനേ ഗൌതമ സുവ്രത തുഷ്ടോ ഽഹം തവ ധൈര്യേണ ജ്ഞാനേന തപസാ തഥാ
അതിനാൽ, ഗൗതമാ, നീ എല്ലാ ശ്രമത്തോടും ഭക്തിയോടും കൂടി നിന്നു. നിന്റെ ക്ഷമയിലും ജ്ഞാനത്തിലും തപസ്സിലും ഞാൻ അതീവ സന്തുഷ്ടനാണ്.
ദത്തേയമ് ഋഷിശാര്ദൂല കന്യാ ലോകവരാ മയാ ഇത്യ് ഉക്ത്വാഹം ഗൌതമായ അഹല്യാമ് അദദാം മുനേ
മഹർഷികളിൽ സിംഹമായവനേ, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ഉത്തമയായ ഈ കന്യകയെ ഞാൻ നിനക്കു നൽകുന്നു എന്നു പറഞ്ഞ്, അഹല്യയെ ഞാൻ ഗൗതമനു സമർപ്പിച്ചു.
ജാതേ വിവാഹേ തേ ദേവാഃ കൃത്വേലായാഃ പ്രദക്ഷിണമ് ശനൈഃ ശനൈര് അഥാഗത്യ ദദൃശുഃ സര്വ ഏവ തേ
നിന്റെ വിവാഹം നടന്നപ്പോൾ ദേവന്മാർ ശരിയായ സമയത്ത് പതിയെ വന്ന് ആ പ്രദക്ഷിണം എല്ലാവരും കണ്ടു.
തം ഗൌതമമ് അഹല്യാം ച ദാംപത്യം പ്രീതിവര്ധനമ് തേ ചാഗത്യാഥ പശ്യന്തോ വിസ്മിതാശ് ചാഭവന് സുരാഃ
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ ഗൗതമനെയും അഹല്യയെയും കണ്ടു; അവരുടെ ഐക്യം സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. അത് കണ്ട ദേവന്മാർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
അതിക്രാന്തേ വിവാഹേ തു സുരാഃ സര്വേ ദിവം യയുഃ സമത്സരഃ ശചീഭര്താ താമ് ഈക്ഷ്യ ച ദിവം യയൌ
വിവാഹം കഴിഞ്ഞതോടെ എല്ലാ ദേവന്മാരും സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. ശചീഭർത്താവായ ഇന്ദ്രനും അവളെ കണ്ട ശേഷം സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
തതഃ പ്രീതമനാസ് തസ്മൈ ഗൌതമായ മഹാത്മനേ പ്രാദാം ബ്രഹ്മഗിരിം പുണ്യം സര്വകാമപ്രദം ശുഭമ്
അതിനുശേഷം ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ മഹാത്മാവായ ഗൗതമനു എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന, പുണ്യമുള്ള ബ്രഹ്മഗിരി സമ്മാനിച്ചു.
അഹല്യായാം മുനിശ്രേഷ്ഠോ രേമേ തത്ര സ ഗൌതമഃ ഗൌതമസ്യ കഥാം പുണ്യാം ശ്രുത്വാ ശക്രസ് ത്രിവിഷ്ടപേ
അവിടെ മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഗൗതമൻ അഹല്യയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു. ഗൗതമന്റെ പുണ്യകഥ കേട്ടു സ്വർഗത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ ആകുലനായി.
തമ് ആശ്രമം തം ച മുനിം തസ്യ ഭാര്യാമ് അനിന്ദിതാമ് ഭൂത്വാ ബ്രാഹ്മണവേഷേണ ദ്രഷ്ടുമ് ആഗാച് ഛതക്രതുഃ
ആ ആശ്രമത്തിലും ആ മഹർഷിയെയും അവന്റെ കുറ്റമില്ലാത്ത ഭാര്യയെയും കാണാൻ ബ്രാഹ്മണവേഷം ധരിച്ച് ഇന്ദ്രൻ അവിടെ എത്തി.
സ ദൃഷ്ട്വാ ഭവനം തസ്യ ഭാര്യാം ച വിഭവം തഥാ പാപീയസീം മതിം കൃത്വാ അഹല്യാം സമുദൈക്ഷത
അവന്റെ വീടും ഭാര്യയും സമ്പത്തും കണ്ടു, മനസ്സിൽ ദുഷ്ടചിന്തയോടെ ഇന്ദ്രൻ അഹല്യയെ നോക്കി.
നാത്മാനം ന പരം ദേശം കാലം ശാപാദ് ഋഷേര് ഭയമ് ന ബുബോധ തദാ വത്സ കാമാകൃഷ്ടഃ ശതക്രതുഃ
ആ സമയത്ത്, വാത്സ, കാമത്തിൽ ആകർഷിതനായ ഇന്ദ്രന് സ്വയം, മറ്റുള്ളവർ, സ്ഥലം, സമയം, മഹർഷിയുടെ ശാപം എന്നിവ ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.
തദ്ധ്യാനപരമോ നിത്യം സുരരാജ്യേന ഗര്വിതഃ സംതപ്താങ്ഗഃ കഥം കുര്യാം പ്രവേശോ മേ കഥം ഭവേത്
എപ്പോഴും ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായി, ദേവേന്ദ്രത്വത്തിൽ അഭിമാനത്തോടെ, ദേഹത്തിൽ ചൂടോടെ, 'എങ്ങനെ ഞാൻ അകത്തു കയറാം? എങ്ങനെ സാധിക്കും?' എന്ന് ഇന്ദ്രൻ ചിന്തിച്ചു.
ഏവം വസന് വിപ്രരൂപോ നാന്തരം ത്വ് അധ്യഗച്ഛത സ കദാചിന് മഹാപ്രാജ്ഞഃ കൃത്വാ പൌര്വാഹ്ണികീം ക്രിയാമ്
ബ്രാഹ്മണവേഷത്തിൽ അവിടെ താമസിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, ഇന്ദ്രന് അവസരം കിട്ടിയില്ല. ഒരു ദിവസം മഹാപണ്ഡിതനായ ഗൗതമൻ രാവിലെ കർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി—
സഹിതോ ഗൌതമഃ ശിഷ്യൈര് നിര്ഗതശ് ചാശ്രമാദ് ബഹിഃ ആശ്രമം ഗൌതമീം വിപ്രാന് ധാന്യാനി വിവിധാനി ച
ഗൗതമൻ ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം ആശ്രമത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയി; ആശ്രമവും ഗൗതമിയും ബ്രാഹ്മണന്മാരും വിവിധ ധാന്യങ്ങളും കാണാനായിരുന്നു.
ദ്രഷ്ടും ഗതോ മുനിവര ഇന്ദ്രസ് തം സമുദൈക്ഷത ഇദമ് അന്തരമ് ഇത്യ് ഉക്ത്വാ ചക്രേ കാര്യം മനഃപ്രിയമ്
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഇന്ദ്രൻ അവരെ കാണാൻ വന്നു, അവരെ ശ്രദ്ധിച്ചു; 'ഇതാ അവസരം' എന്ന് മനസ്സിൽ കരുതി, ഇഷ്ടംപോലെ പ്രവർത്തിച്ചു.
രൂപം കൃത്വാ ഗൌതമസ്യ പ്രിയേപ്സുഃ സ ശതക്രതുഃ താം ദൃഷ്ട്വാ ചാരുസര്വാങ്ഗീമ് അഹല്യാം വാക്യമ് അബ്രവീത്
ഗൗതമന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, ആനന്ദം നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഇന്ദ്രൻ ആ മനോഹരമായ അഹല്യയെ കണ്ടു, അവളോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.