ഏവമ് ഉക്തഃ സ വൈ മാത്രാ വിശാഖോ ദേവതാസ്ത്രിയഃ യഥാസുഖം ബലാദ് രേമേ ദേവപത്ന്യോ ഽപി രേമിരേ
അമ്മ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ വിഷാഖൻ ദേവതകളുടെ ഭാര്യമാരുടെ കൂടെ സന്തോഷത്തോടെ സമയം കഴിച്ചു; ദേവീമാരും സന്തോഷിച്ചു.
തതഃ സംഭുജ്യമാനാസു ദേവപത്നീഷു നാരദ നാശക്നുവന് വാരയിതും കാര്ത്തികേയം ദിവൌകസഃ
നാരദാ, ദേവതകളുടെ ഭാര്യമാർ കാർത്തികേയനോടൊപ്പം സുഖിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, സ്വർഗത്തിൽ താമസിക്കുന്ന ദേവന്മാർക്ക് അവനെ തടയാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
തതോ നിവേദയാമ് ആസുഃ പാര്വത്യൈ പുത്രകര്മ തത് അസകൃദ് വാര്യമാണോ ഽപി മാത്രാ ദേവൈഃ സ ശക്തിധൃക്
അതിനുശേഷം അവർ പാർവതിയോട് അവളുടെ മകന്റെ കർമ്മങ്ങൾക്കുറിച്ച് അറിയിച്ചു. അമ്മയും ദേവതകളും പലതവണ തടഞ്ഞിട്ടും, ശക്തിയുള്ള അവൻ പിന്മാറാൻ തയ്യാറായില്ല.
നൈവാസാവ് അകരോദ് വാക്യം സ്ത്രീഷ്വ് ആസക്തസ് തു ഷണ്മുഖഃ അഭിശാപഭയാദ് ഭീതാ പാര്വതീ പര്യചിന്തയത്
ആറ് മുഖങ്ങളുള്ള അവൻ സ്ത്രീകളോടു ആസക്തനായതിനാൽ, ആരുടെയും വാക്ക് കേൾക്കാതിരുന്നതു. ശാപഭയത്തിൽ ഭയപ്പെട്ട പാർവതി ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി.
പുത്രസ്നേഹാത് തഥൈവേശാ ദേവാനാം കാര്യസിദ്ധയേ ദേവപത്ന്യശ് ചിരം രക്ഷ്യാ ഇതി മത്വാ പുനഃ പുനഃ
മകനെപ്പറ്റിയുള്ള സ്നേഹത്താലും, ദേവതകളുടെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാവാൻ ദേവീഭാര്യമാർ ദീർഘകാലം സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം എന്നതും മനസ്സിൽ വച്ചാണ് പാർവതി വീണ്ടും വീണ്ടും ആലോചിച്ചത്.
യസ്യാം തു രമതേ സ്കന്ദഃ പാര്വതീ ത്വ് അപി താദൃശീ തദ്രൂപമ് ആത്മനഃ കൃത്വാ വര്തയാമ് ആസ പാര്വതീ
സ്കന്ദൻ എവിടെയാണു സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നത്, അവിടെയൊക്കെ പാർവതിയും അതേ രൂപം ധരിച്ച് അതനുസരിച്ച് പെരുമാറി.
ഇന്ദ്രസ്യ വരുണസ്യാപി ഭാര്യാമ് ആഹൂയ ഷണ്മുഖഃ യാവത് പശ്യതി തസ്യാം തു മാതൃരൂപമ് അപശ്യത
ഇന്ദ്രന്റെയും വരുണന്റെയും ഭാര്യമാരെ ആഹ്വാനിച്ച്, ഷൺമുഖൻ അവരെ നോക്കുമ്പോൾ, അവരിൽ അമ്മയുടെ രൂപം കണ്ടു.
താമ് അപാസ്യ നമസ്യാഥ പുനര് അന്യാമ് അഥാഹ്വയത് തസ്യാം തു മാതൃരൂപം സ പ്രേക്ഷ്യ ലജ്ജാമ് ഉപേയിവാന്
അവളെ ആദരവോടെ വിട്ട്, പിന്നെ മറ്റൊരുത്തിയെ വിളിച്ചു. അവളിൽ പോലും അമ്മയുടെ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ, വലിയ ലജ്ജ അനുഭവിച്ചു.
ഏവം ബഹ്വീഷു തദ് രൂപം ദൃഷ്ട്വാ മാതൃമയം ജഗത് ഇതി സംചിന്ത്യ ഗാങ്ഗേയോ വൈരാഗ്യമ് അഗമത് തദാ
അങ്ങനെ പല സ്ത്രീകളിൽ അമ്മയുടെ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ, ഈ ലോകം മുഴുവൻ അമ്മയാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ഗംഗയുടെ മകൻ വൈരാഗ്യം കൈവരിച്ചു.
സ തു മാതൃകൃതം ജ്ഞാത്വാ പ്രവൃത്തസ്യ നിവര്തനമ് നിവാര്യശ് ചേദ് അഹം ഭോഗാത് കിംതു പൂര്വം പ്രവര്തിതഃ
താൻ അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയത് അമ്മയുടെ കാരണമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, 'ഇപ്പോൾ എന്നെ തടഞ്ഞാലും, ഞാൻ ഇതിനകം തുടങ്ങിയിരുന്നു' എന്ന് ആലോചിച്ചു.
തസ്മാന് മാതൃകൃതം സര്വം മമ ഹാസ്യാസ്പദം ത്വ് ഇതി ലജ്ജയാ പരയാ യുക്തോ ഗൌതമീമ് അഗമത് തദാ
അതിനാൽ, ഇതൊക്കെയും അമ്മയുടെ കാരണത്താൽ തന്നെ, ഇപ്പോൾ എനിക്കു പരിഹാസം മാത്രമാണ്. അതിയായ ലജ്ജയോടെ അവൻ ഗൗതമിയിലേക്കു പോയി.
ഇയം ച മാതൃരൂപാ മേ ശൃണോതു മമ ഭാഷിതമ് ഇതഃ സ്ത്രീനാമധേയം യന് മമ മാതൃസമം മതമ്
ഇവളും അമ്മയുടെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ്. അവൾ എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കട്ടെ: ഇനി മുതൽ, എന്റെ അമ്മയുടെ പേരിൽ പേരുള്ള സ്ത്രീകൾ എല്ലാവരും എനിക്ക് അമ്മയേപ്പോലെ തന്നെയാണ്.
ഏവം ജ്ഞാത്വാ ലോകനാഥഃ പാര്വത്യാ സഹ ശംകരഃ പുത്രം നിവാരയാമ് ആസ വൃത്തമ് ഇത്യ് അബ്രവീദ് ഗുരുഃ
ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ് ലോകനാഥനായ ശംകരൻ പാർവതിയോടൊപ്പം മകനെ തടഞ്ഞു. 'ഇത്തരത്തിലുള്ള പെരുമാറ്റം അവസാനിക്കണം' എന്ന് ഗുരു പറഞ്ഞു.
തതഃ സുരപതിഃ പ്രീതഃ കിം ദദാമീതി ചിന്തയന് കൃതാഞ്ജലിപുടഃ സ്കന്ദഃ പിതരം പുനര് അബ്രവീത്
അതിനുശേഷം ദേവരാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ, 'എന്ത് നൽകാം?' എന്ന് ചിന്തിച്ചു. അഞ്ജലിചെയ്ത് സ്കന്ദൻ വീണ്ടും പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു.
സേനാപതിഃ സുരപതിസ് തവ പുത്രോ ഽഹമ് ഇത്യ് അപി അലമ് ഏതേന ദേവേശ കിം വരൈഃ സുരപൂജിത
ദേവരാജാവേ, ഞാൻ ദേവസേനാപതിയും നിങ്ങളുടെ മകനുമാണ്. ഇതിൽ മതിയാകുന്നു, ദേവന്മാർ ആരാധിക്കുന്നവനായി എനിക്ക് വേറെ വരങ്ങൾ വേണ്ട.
അഥവാ ദാതുകാമോ ഽസി ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ യാചേ ഽഹം നാത്മനാ ദേവ തദ് അനുജ്ഞാതുമ് അര്ഹസി
അല്ലെങ്കിൽ, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി നിങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ദേവാ, ഞാൻ എന്റെ വേണ്ടി ഒന്നും ചോദിക്കുന്നില്ല. ദയവായി ഇതു അനുവദിക്കണം.
മഹാപാതകിനഃ കേചിദ് ഗുരുദാരാഭിഗാമിനഃ അത്രാപ്ലവനമാത്രേണ ധൌതപാപാ ഭവന്തു തേ
വലിയ പാപങ്ങൾ ചെയ്തവരും, ഗുരുപത്നിയെ സമീപിച്ചവരും, ഇവിടെ കുളിച്ചാൽ മാത്രം അവരുടെ പാപങ്ങൾ കഴുകിപ്പോകട്ടെ.
ആപ്നുവന്തൂത്തമാം ജാതിം തിര്യഞ്ചോ ഽപി സുരേശ്വര കുരൂപോ രൂപസംപത്തിമ് അത്ര സ്നാനാദ് അവാപ്നുയാത്
ദേവരാജാവേ, മൃഗങ്ങൾക്കു പോലും ഇവിടെ കുളിച്ചാൽ ഉത്തമജന്മം ലഭിക്കട്ടെ. രൂപം ഇല്ലാത്തവർക്ക് ഇവിടെ കുളിച്ചാൽ സൗന്ദര്യം ലഭിക്കട്ടെ.
ഏവമ് അസ്ത്വ് ഇതി തം ശംഭുഃ പ്രത്യനന്ദത് സുതേരിതമ് തതഃ പ്രഭൃതി തത് തീര്ഥം കാര്ത്തികേയമ് ഇതി ശ്രുതമ് തത്ര സ്നാനം ച ദാനം ച സര്വക്രതുഫലപ്രദമ്
അങ്ങനെയാകട്ടെ എന്ന് ശംഭു സന്തോഷത്തോടെ മകന്റെ വാക്കുകൾ അംഗീകരിച്ചു. അന്ന് മുതൽ ആ തീർത്ഥം കാർത്തികേയനെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. അവിടെ കുളിക്കുകയും ദാനം ചെയ്യുകയുംすすれば എല്ലാ യാഗഫലവും ലഭിക്കും.
യത് ഖ്യാതം കൃത്തികാതീര്ഥം കാര്ത്തികേയാദ് അനന്തരമ് തസ്യ ശ്രവണമാത്രേണ സോമപാനഫലം ലഭേത്
കാർത്തികേയനു ശേഷം പ്രശസ്തമായ കൃതികാ തീർത്ഥം കേൾക്കുന്നതു കൊണ്ടു പോലും സോമപാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
പുരാ താരകനാശായ ഭവരേതോ ഽപിബത് കവിഃ രേതോഗര്ഭം കവിം ദൃഷ്ട്വാ ഋഷിപത്ന്യോ ഽസ്പൃഹന് മുനേ
പണ്ടെ, താരകനെ നശിപ്പിക്കാൻ ഭവന്റെ വിത്ത് കവി പാനമാക്കി. ആ വിത്തിൽ നിന്ന് ഭ്രൂണം രൂപപ്പെട്ടു എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ, ആ കവി ഭ്രൂണം കണ്ട ऋഷിപത്നിമാർക്കും ആ കവി മേൽ ആഗ്രഹം തോന്നി.
സപ്തര്ഷീണാമ് ഋതുസ്നാതാം വര്ജയിത്വാ ത്വ് അരുന്ധതീമ് താസു ഗര്ഭഃ സമഭവത് ഷട്സു സ്ത്രീഷു തദാഗ്നിതഃ
ഏഴു മഹർഷിമാരുടെ ഭാര്യമാരിൽ അരുന്ധതിയെ ഒഴികെ, മാസധർമ്മം പൂർത്തിയാക്കിയ ആ ആറു സ്ത്രീകളിൽ അഗ്നിയിൽ നിന്നുള്ള ഗർഭം ഉദയം ചെയ്തു.
തപ്യമാനാസ് തു ശോഭിഷ്ഠാ ഋതുസ്നാതാസ് തു താ മുനേ കിം കുര്മഃ ക്വ നു ഗച്ഛാമഃ കിം കൃത്വാ സുകൃതം ഭവേത്
ആ പ്രകാശമുള്ള സ്ത്രീകൾ, മാസധർമ്മം പൂർത്തിയാക്കിയവരായി, തമ്മിൽ പറഞ്ഞു: 'നമുക്ക് എന്ത് ചെയ്യാം? എവിടെ പോകണം? എന്ത് ചെയ്താൽ നന്മ ലഭിക്കും?'
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ താ മിഥോ ഗങ്ഗാം വ്യഗ്രാ ഗത്വാ വ്യപീഡയന് താഭ്യസ് തേ നിഃസൃതാ ഗര്ഭാഃ ഫേനരൂപാസ് തദാമ്ഭസി
ഇങ്ങനെ തമ്മിൽ പറഞ്ഞ്, അവർ ഉത്സുകരായി ഗംഗയിലേക്കു പോയി, വിഷമത്തോടെ അവരുടെ ഗർഭങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ അഴിച്ചു. ആ ഗർഭങ്ങൾ അപ്പോൾ വെള്ളത്തിൽ പുനലാകാരത്തിൽ മാറി.
അമ്ഭസാ ത്വ് ഏകതാം പ്രാപ്താ വായുനാ സര്വ ഏവ ഹി ഏകരൂപസ് തദാ താഭ്യഃ ഷണ്മുഖഃ സമജായത
ആ ഗർഭങ്ങൾ എല്ലാം വെള്ളത്തിൽ ചേർന്ന്, കാറ്റ് അവയെ ഒന്നാക്കി. അങ്ങനെ ആ ആറു സ്ത്രീകളിൽ നിന്ന് ഏകരൂപനായ ഷണ്മുഖൻ ജനിച്ചു.
സ്രാവയിത്വാ തു താന് ഗര്ഭാന് ഋഷിപത്ന്യോ ഗൃഹാന് യയുഃ താസാം വികൃതരൂപാണി ദൃഷ്ട്വാ തേ ഋഷയോ ഽബ്രുവന്
ആ ഗർഭങ്ങൾ പുറത്താക്കി, മഹർഷിമാരുടെ ഭാര്യമാർ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. അവരുടെ രൂപം മാറിയതായി കണ്ടു, മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞു:
ഗമ്യതാം ഗമ്യതാം ശീഘ്രം സ്വൈരീ വൃത്തിര് ന യുജ്യതേ സ്ത്രീണാമ് ഇതി തതോ വത്സ നിരസ്താഃ പതിഭിസ് തു താഃ
'പോകൂ, പോകൂ വേഗം! സ്ത്രീകൾക്ക് സ്വതന്ത്രമായ പെരുമാറ്റം യോജിക്കുന്നതല്ല.' അങ്ങനെ, കുഞ്ഞേ, അവരുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ ആ സ്ത്രീകളെ പുറത്താക്കി.
തതോ ദുഃഖം സമാവിഷ്ടാസ് ത്യക്താഃ സ്വപതിഭിശ് ച ഷട് താ ദൃഷ്ട്വാ നാരദഃ പ്രാഹ കാര്ത്തികേയോ ഹരോദ്ഭവഃ
ഭർത്താക്കന്മാർ ഉപേക്ഷിച്ചതിനാൽ ആ ആറു സ്ത്രീകൾ ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങി. അവരെ നാരദൻ കണ്ടു പറഞ്ഞു: 'ഹരനിൽ നിന്നാണ് കാർത്തികേയൻ ജനിച്ചത്.'
ഗാങ്ഗേയോ ഽഗ്നിഭവശ് ചേതി വിഖ്യാതസ് താരകാന്തകഃ തം യാന്തു ന ചിരാദ് ഏവ പ്രീതോ ഭോഗം പ്രദാസ്യതി
'അവൻ ഗംഗാപുത്രനും അഗ്നിജനനനുമാണ്, താരകനെ സംഹരിച്ചവൻ. നിങ്ങൾ വൈകാതെ അവനിടത്തേക്ക് പോവൂ; അവൻ സന്തോഷത്തോടെ നിങ്ങൾക്ക് അനുഭവം നൽകും.'
ദേവര്ഷേര് വചനാദ് ഏവ സമഭ്യേത്യ ച ഷണ്മുഖമ് കൃത്തികാഃ സ്വയമ് ഏവൈതദ് യഥാവൃത്തം ന്യവേദയത്
ദേവർഷിയുടെ വാക്ക് കേട്ടു, കാർത്തികകൾ ഷണ്മുഖനോടു സമീപിച്ചു. സംഭവിച്ചതെല്ലാം അവർ തന്നെ അവനോട് പറഞ്ഞു.