തിസ്രഃ കോട്യോ ഽര്ധകോടീ ച യാനി രോമാണി മാനുഷേ താവത്കാലം വസേത് സ്വര്ഗേ ഭര്താരം യാനുഗച്ഛതി
മനുഷ്യശരീരത്തിൽ മൂന്ന് കോടിയും അരകോടിയും രോമങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഭർത്താവിനെ അനുഗമിക്കുന്ന ഭാര്യ അത്ര വർഷം സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും.
നമസ്കൃത്വാ ഭുവം ദേവാന് ഗങ്ഗാം ചാപി വനസ്പതീന് ആശ്വാസ്യ താന്യ് അപത്യാനി ലുബ്ധകം വാക്യമ് അബ്രവീത്
ഭൂമിയെയും ദേവതകളെയും ഗംഗയെയും മരങ്ങളെയും നമസ്കരിച്ച്, മക്കളെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് അവൾ വേട്ടക്കാരനോട് പറഞ്ഞു.
ത്വത്പ്രസാദാന് മഹാഭാഗ ഉപപന്നം മമേദൃശമ് അപത്യാനാം ക്ഷമസ്വേഹ ഭര്ത്രാ യാമി ത്രിവിഷ്ടപമ്
നിന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് മഹാഭാഗാ, ഞാൻ ഇതെല്ലാം നേടിയത്; എന്റെ മക്കളെ സംബന്ധിച്ച് ക്ഷമിക്കണം, ഞാൻ ഭർത്താവിനൊപ്പം സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ പക്ഷിണീ സാധ്വീ പ്രവിവേശ ഹുതാശനമ് പ്രവിഷ്ടായാം ഹുതവഹേ ജയശബ്ദോ ന്യവര്തത
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ സദ്വ്രതയായ പക്ഷി ഹോമാഗ്നിയിൽ കയറി; അവൾ അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ ജയധ്വനി മുഴങ്ങി.
ഗഗനേ സൂര്യസംകാശം വിമാനമ് അതിശോഭനമ് തദാരൂഢൌ സുരനിഭൌ ദംപതീ ദദൃശേ തതഃ
ആകാശത്ത് സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള ഒരു മനോഹരമായ വിമാനം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതിൽ ദൈവങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ദമ്പതികൾ ഇരുന്നുകൊണ്ടിരുന്നത് അവിടെ കണ്ടു.
ഹര്ഷേണ പ്രോചതുര് ഉഭൌ ലുബ്ധകം വിസ്മയാന്വിതമ്
ആനന്ദത്തോടെ ഇരുവരും അത്ഭുതത്തോടെ നിന്ന വേട്ടക്കാരനോട് സംസാരിച്ചു.
ഗച്ഛാവസ് ത്രിദശസ്ഥാനമ് ആപൃഷ്ടോ ഽസി മഹാമതേ ആവയോഃ സ്വര്ഗസോപാനമ് അതിഥിസ് ത്വം നമോ ഽസ്തു തേ
നമുക്ക് ദേവലോകത്തേക്ക് പോകാം, മഹാമനസ്സുള്ളവനേ, നിന്നെ ക്ഷണിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ സ്വർഗത്തിലേക്കുള്ള പടവായി നീ അതിഥിയാണ്; നമസ്കാരം.
വിമാനവരമ് ആരൂഢൌ തൌ ദൃഷ്ട്വാ ലുബ്ധകോ ഽപി സഃ സധനുഃ പഞ്ജരം ത്യക്ത്വാ കൃതാഞ്ജലിര് അഭാഷത
അവർ ആ മനോഹരമായ വിമാനം കയറിയത് കണ്ട വേട്ടക്കാരനും വില്ല് വച്ചിട്ട് കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു.
ന ത്യക്തവ്യോ മഹാഭാഗൌ ദേയം കിംചിദ് അജാനതേ അഹമ് അത്രാതിഥിര് മാന്യോ നിഷ്കൃതിം വക്തുമ് അര്ഹഥഃ
മഹാഭാഗ്യശാലികളേ, എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്; എന്തെങ്കിലും അതിജ്ഞാനിയ്ക്ക് കൊടുക്കേണ്ടതില്ല. ഞാൻ ഇവിടെ നിങ്ങളുടെ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന അതിഥിയാണ്; പ്രായശ്ചിത്തം എങ്ങനെ ചെയ്യാമെന്ന് പറയണം.
ഗൌതമീം ഗച്ഛ ഭദ്രം തേ തസ്യാഃ പാപം നിവേദയ തത്രൈവാപ്ലവനാത് പക്ഷം സര്വപാപൈര് വിമോക്ഷ്യസേ
നിനക്ക് സുഖം ഉണ്ടാകട്ടെ, ഗൗതമീ നദിയിലേക്കു പോവൂ; അവിടെയെത്തി പാപം തുറന്നു പറയൂ. അവിടെ കുളിച്ചാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.
മുക്തപാപഃ പുനസ് തത്ര ഗങ്ഗായാമ് അവഗാഹനേ അശ്വമേധഫലം പുണ്യം പ്രാപ്യ പുണ്യോ ഭവിഷ്യസി
പാപം വിട്ട് വീണ്ടും ഗംഗയിൽ കുളിച്ചാൽ അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിച്ച് പുണ്യവാനാവും.
സരിദ്വരായാം ഗൌതമ്യാം ബ്രഹ്മവിഷ്ണ്വീശസംഭുവി പുനര് ആപ്ലവനാദ് ഏവ ത്യക്ത്വാ ദേഹം മലീമസമ്
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും സംഭുവും വസിക്കുന്ന ഗൗതമീ നദിയിൽ വീണ്ടും കുളിച്ചാൽ ഈ അശുദ്ധമായ ശരീരം വിട്ട് വിടും.
വിമാനവരമ് ആരൂഢഃ സ്വര്ഗം ഗന്താസ്യ് അസംശയമ്
നീ ആ മനോഹരമായ വിമാനം കയറി നിർബന്ധമായി സ്വർഗത്തിലേക്കു പോകും.
തച് ഛ്രുത്വാ വചനം താഭ്യാം തഥാ ചക്രേ സ ലുബ്ധകഃ വിമാനവരമ് ആരൂഢോ ദിവ്യരൂപധരോ ഽഭവത്
അവർ പറഞ്ഞത് കേട്ട വേട്ടക്കാരൻ അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു; വിമാനം കയറി ദൈവികരൂപം നേടി.
ദിവ്യമാല്യാമ്ബരധരഃ പൂജ്യമാനോ ഽപ്സരോഗണൈഃ കപോതശ് ച കപോതീ ച തൃതീയോ ലുബ്ധകസ് തഥാ ഗങ്ഗായാശ് ച പ്രഭാവേണ സര്വേ വൈ ദിവമ് ആക്രമന്
ദൈവികമായ മാലകളും വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ച്, അപ്സരസുകളുടെ ആദരവോടെ, കപോതനും കപോതിയും വേട്ടക്കാരനും ഗംഗയുടെ ശക്തിയാൽ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു.
തതഃ പ്രഭൃതി തത് തീര്ഥം കാപോതമ് ഇതി വിശ്രുതമ് തത്ര സ്നാനം ച ദാനം ച പിതൃപൂജനമ് ഏവ ച
അതിനുശേഷം ആ തീർത്ഥം കപോതം എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായി. അവിടെ സ്നാനവും ദാനവും പിതൃപൂജയും നടത്തപ്പെടുന്നു.
ജപയജ്ഞാദികം കര്മ തദ് ആനന്ത്യായ കല്പതേ
അവിടെ ജപവും യാഗാദികളും ചെയ്താൽ അനന്തമായ പുണ്യം ലഭിക്കും.
കാര്ത്തികേയം പരം തീര്ഥം കൌമാരമ് ഇതി വിശ്രുതമ് യന്നാമശ്രവണാദ് ഏവ കുലവാന് രൂപവാന് ഭവേത്
കാർത്തികേയൻ എന്നത് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ തീർത്ഥമാണ്, കൗമാരം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ പേര് കേൾക്കുന്നതു കൊണ്ടു തന്നെ കുടുംബസമൃദ്ധിയും സൗന്ദര്യവും ലഭിക്കും.
നിഹതേ താരകേ ദൈത്യേ സ്വസ്ഥേ ജാതേ ത്രിവിഷ്ടപേ കാര്ത്തികേയം സുതം ജ്യേഷ്ഠം പ്രീത്യാ പ്രോവാച പാര്വതീ
താരകാസുരൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു സ്വർഗത്തിൽ സമാധാനം വന്നപ്പോൾ, പാർവതി സ്നേഹത്തോടെ തന്റെ മൂത്തമകനായ കാർത്തികേയനോട് പറഞ്ഞു.
യഥാസുഖം ഭുങ്ക്ഷ്വ ഭോഗാംസ് ത്രൈലോക്യേ മനസഃ പ്രിയാന് മമാജ്ഞയാ പ്രീതമനാഃ പിതുശ് ചൈവ പ്രസാദതഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായ ഭോഗങ്ങൾ എന്റെ അനുമതിയോടെയും അച്ഛന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെ അനുഭവിക്കൂ.
ഏവമ് ഉക്തഃ സ വൈ മാത്രാ വിശാഖോ ദേവതാസ്ത്രിയഃ യഥാസുഖം ബലാദ് രേമേ ദേവപത്ന്യോ ഽപി രേമിരേ
അമ്മ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ വിഷാഖൻ ദേവതകളുടെ ഭാര്യമാരുടെ കൂടെ സന്തോഷത്തോടെ സമയം കഴിച്ചു; ദേവീമാരും സന്തോഷിച്ചു.
തതഃ സംഭുജ്യമാനാസു ദേവപത്നീഷു നാരദ നാശക്നുവന് വാരയിതും കാര്ത്തികേയം ദിവൌകസഃ
നാരദാ, ദേവതകളുടെ ഭാര്യമാർ കാർത്തികേയനോടൊപ്പം സുഖിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, സ്വർഗത്തിൽ താമസിക്കുന്ന ദേവന്മാർക്ക് അവനെ തടയാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
തതോ നിവേദയാമ് ആസുഃ പാര്വത്യൈ പുത്രകര്മ തത് അസകൃദ് വാര്യമാണോ ഽപി മാത്രാ ദേവൈഃ സ ശക്തിധൃക്
അതിനുശേഷം അവർ പാർവതിയോട് അവളുടെ മകന്റെ കർമ്മങ്ങൾക്കുറിച്ച് അറിയിച്ചു. അമ്മയും ദേവതകളും പലതവണ തടഞ്ഞിട്ടും, ശക്തിയുള്ള അവൻ പിന്മാറാൻ തയ്യാറായില്ല.
നൈവാസാവ് അകരോദ് വാക്യം സ്ത്രീഷ്വ് ആസക്തസ് തു ഷണ്മുഖഃ അഭിശാപഭയാദ് ഭീതാ പാര്വതീ പര്യചിന്തയത്
ആറ് മുഖങ്ങളുള്ള അവൻ സ്ത്രീകളോടു ആസക്തനായതിനാൽ, ആരുടെയും വാക്ക് കേൾക്കാതിരുന്നതു. ശാപഭയത്തിൽ ഭയപ്പെട്ട പാർവതി ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി.
പുത്രസ്നേഹാത് തഥൈവേശാ ദേവാനാം കാര്യസിദ്ധയേ ദേവപത്ന്യശ് ചിരം രക്ഷ്യാ ഇതി മത്വാ പുനഃ പുനഃ
മകനെപ്പറ്റിയുള്ള സ്നേഹത്താലും, ദേവതകളുടെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാവാൻ ദേവീഭാര്യമാർ ദീർഘകാലം സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം എന്നതും മനസ്സിൽ വച്ചാണ് പാർവതി വീണ്ടും വീണ്ടും ആലോചിച്ചത്.
യസ്യാം തു രമതേ സ്കന്ദഃ പാര്വതീ ത്വ് അപി താദൃശീ തദ്രൂപമ് ആത്മനഃ കൃത്വാ വര്തയാമ് ആസ പാര്വതീ
സ്കന്ദൻ എവിടെയാണു സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നത്, അവിടെയൊക്കെ പാർവതിയും അതേ രൂപം ധരിച്ച് അതനുസരിച്ച് പെരുമാറി.
ഇന്ദ്രസ്യ വരുണസ്യാപി ഭാര്യാമ് ആഹൂയ ഷണ്മുഖഃ യാവത് പശ്യതി തസ്യാം തു മാതൃരൂപമ് അപശ്യത
ഇന്ദ്രന്റെയും വരുണന്റെയും ഭാര്യമാരെ ആഹ്വാനിച്ച്, ഷൺമുഖൻ അവരെ നോക്കുമ്പോൾ, അവരിൽ അമ്മയുടെ രൂപം കണ്ടു.
താമ് അപാസ്യ നമസ്യാഥ പുനര് അന്യാമ് അഥാഹ്വയത് തസ്യാം തു മാതൃരൂപം സ പ്രേക്ഷ്യ ലജ്ജാമ് ഉപേയിവാന്
അവളെ ആദരവോടെ വിട്ട്, പിന്നെ മറ്റൊരുത്തിയെ വിളിച്ചു. അവളിൽ പോലും അമ്മയുടെ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ, വലിയ ലജ്ജ അനുഭവിച്ചു.
ഏവം ബഹ്വീഷു തദ് രൂപം ദൃഷ്ട്വാ മാതൃമയം ജഗത് ഇതി സംചിന്ത്യ ഗാങ്ഗേയോ വൈരാഗ്യമ് അഗമത് തദാ
അങ്ങനെ പല സ്ത്രീകളിൽ അമ്മയുടെ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ, ഈ ലോകം മുഴുവൻ അമ്മയാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ഗംഗയുടെ മകൻ വൈരാഗ്യം കൈവരിച്ചു.
സ തു മാതൃകൃതം ജ്ഞാത്വാ പ്രവൃത്തസ്യ നിവര്തനമ് നിവാര്യശ് ചേദ് അഹം ഭോഗാത് കിംതു പൂര്വം പ്രവര്തിതഃ
താൻ അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയത് അമ്മയുടെ കാരണമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, 'ഇപ്പോൾ എന്നെ തടഞ്ഞാലും, ഞാൻ ഇതിനകം തുടങ്ങിയിരുന്നു' എന്ന് ആലോചിച്ചു.