മയി തിഷ്ഠതി നൈവായം തവ ധര്മോ വിധീയതേ ഇഷ്ടാതിഥിര് ഭവാമീഹ അനുജാനീഹി മാം ശുഭേ
ഞാൻ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് നിന്റെ കര്ത്തവ്യം പൂര്ത്തിയാകുന്നില്ല; ഇവിടെ ഞാൻ അതിഥിയാകുന്നു, എന്നെ അനുമതിയ്ക്കണം, ശുഭേ.
ഇത്യ് ഉക്ത്വാഗ്നിം ത്രിര് ആവര്ത്യ സ്മരന് ദേവം ചതുര്ഭുജമ് വിശ്വാത്മകം മഹാവിഷ്ണും ശരണ്യം ഭക്തവത്സലമ്
അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അഗ്നിയെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചുറ്റി, സർവ്വാത്മാവായ മഹാവിഷ്ണുവിനെ, ഭക്തവത്സലനായ രക്ഷകനെ ഓർത്തു.
യഥാസുഖം ജുഷസ്വേതി വദന്ന് അഗ്നിം തഥാവിശത് തം ദൃഷ്ട്വാഗ്നൌ ക്ഷിപ്തജീവം ലുബ്ധകോ വാക്യമ് അബ്രവീത്
'നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപോലെ ആസ്വദിക്കൂ' എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ അഗ്നിയിൽ കയറി; അവളെ അഗ്നിയിൽ ജീവൻ അർപ്പിക്കുന്നതു കണ്ട വേട്ടക്കാരൻ പറഞ്ഞു.
അഹോ മാനുഷദേഹസ്യ ധിഗ് ജീവിതമ് ഇദം മമ യദ് ഇദം പക്ഷിരാജേന മദര്ഥേ സാഹസം കൃതമ്
ഹാ, മനുഷ്യശരീരത്തിന് ഈ ജീവൻ എത്ര ലജ്ജാകരം! പക്ഷിരാജാവ് എന്റെ خاطرം ഇങ്ങനൊരു ധൈര്യപ്രവർത്തി ചെയ്തു.
ഏവം ബ്രുവന്തം തം ലുബ്ധം പക്ഷിണീ വാക്യമ് അബ്രവീത്
അങ്ങനെ പറയുന്ന വേട്ടക്കാരനോട് ആ കപോതകി വാക്ക് പറഞ്ഞു.
മാം ത്വം മുഞ്ച മഹാഭാഗ ദൂരം യാത്യ് ഏഷ മേ പതിഃ
മഹാഭാഗാ, എന്നെ വിട്ടയക്കൂ; എന്റെ ഭർത്താവ് ദൂരെയ്ക്ക് പോകുന്നു.
തസ്യാസ് തദ് വചനം ശ്രുത്വാ പഞ്ജരസ്ഥാം കപോതകീമ് ലുബ്ധകോ മോചയാമ് ആസ തരസാ ഭീതവത് തദാ
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട വേട്ടക്കാരൻ ഭയത്താൽ നിറഞ്ഞ്, പഞ്ചരത്തിൽ നിന്നുള്ള കപോതകിയെ ഉടൻ വിട്ടയച്ചു.
സാപി പ്രദക്ഷിണം കൃത്വാ പതിമ് അഗ്നിം തദാ ജഗൌ
അവൾ ഭർത്താവിനെയും അഗ്നിയെയും ചുറ്റി, അവിടെയെത്തി പാട്ടുപാടിച്ചു.
സ്ത്രീണാമ് അയം പരോ ധര്മോ യദ് ഭര്തുര് അനുവേശനമ് വേദേ ച വിഹിതോ മാര്ഗഃ സര്വലോകേഷു പൂജിതഃ
ഭർത്താവിനെ അനുഗമിക്കുക എന്നതാണ് സ്ത്രീകളുടെ പരമധർമ്മം; ഈ മാർഗം വേദങ്ങളിൽ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു, എല്ലായിടത്തും ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
വ്യാലഗ്രാഹീ യഥാ വ്യാലം ബിലാദ് ഉദ്ധരതേ ബലാത് ഏവം ത്വ് അനുഗതാ നാരീ സഹ ഭര്ത്രാ ദിവം വ്രജേത്
പാമ്പിനെ പിടിച്ചവൻ അതിനെ ബലമായി കുഴിയിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുക്കുന്നതുപോലെ, ഭർത്താവിനെ അനുഗമിക്കുന്ന ഭാര്യയും അവനോടൊപ്പം സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
തിസ്രഃ കോട്യോ ഽര്ധകോടീ ച യാനി രോമാണി മാനുഷേ താവത്കാലം വസേത് സ്വര്ഗേ ഭര്താരം യാനുഗച്ഛതി
മനുഷ്യശരീരത്തിൽ മൂന്ന് കോടിയും അരകോടിയും രോമങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഭർത്താവിനെ അനുഗമിക്കുന്ന ഭാര്യ അത്ര വർഷം സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും.
നമസ്കൃത്വാ ഭുവം ദേവാന് ഗങ്ഗാം ചാപി വനസ്പതീന് ആശ്വാസ്യ താന്യ് അപത്യാനി ലുബ്ധകം വാക്യമ് അബ്രവീത്
ഭൂമിയെയും ദേവതകളെയും ഗംഗയെയും മരങ്ങളെയും നമസ്കരിച്ച്, മക്കളെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് അവൾ വേട്ടക്കാരനോട് പറഞ്ഞു.
ത്വത്പ്രസാദാന് മഹാഭാഗ ഉപപന്നം മമേദൃശമ് അപത്യാനാം ക്ഷമസ്വേഹ ഭര്ത്രാ യാമി ത്രിവിഷ്ടപമ്
നിന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് മഹാഭാഗാ, ഞാൻ ഇതെല്ലാം നേടിയത്; എന്റെ മക്കളെ സംബന്ധിച്ച് ക്ഷമിക്കണം, ഞാൻ ഭർത്താവിനൊപ്പം സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ പക്ഷിണീ സാധ്വീ പ്രവിവേശ ഹുതാശനമ് പ്രവിഷ്ടായാം ഹുതവഹേ ജയശബ്ദോ ന്യവര്തത
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ സദ്വ്രതയായ പക്ഷി ഹോമാഗ്നിയിൽ കയറി; അവൾ അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ ജയധ്വനി മുഴങ്ങി.
ഗഗനേ സൂര്യസംകാശം വിമാനമ് അതിശോഭനമ് തദാരൂഢൌ സുരനിഭൌ ദംപതീ ദദൃശേ തതഃ
ആകാശത്ത് സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള ഒരു മനോഹരമായ വിമാനം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതിൽ ദൈവങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ദമ്പതികൾ ഇരുന്നുകൊണ്ടിരുന്നത് അവിടെ കണ്ടു.
ഹര്ഷേണ പ്രോചതുര് ഉഭൌ ലുബ്ധകം വിസ്മയാന്വിതമ്
ആനന്ദത്തോടെ ഇരുവരും അത്ഭുതത്തോടെ നിന്ന വേട്ടക്കാരനോട് സംസാരിച്ചു.
ഗച്ഛാവസ് ത്രിദശസ്ഥാനമ് ആപൃഷ്ടോ ഽസി മഹാമതേ ആവയോഃ സ്വര്ഗസോപാനമ് അതിഥിസ് ത്വം നമോ ഽസ്തു തേ
നമുക്ക് ദേവലോകത്തേക്ക് പോകാം, മഹാമനസ്സുള്ളവനേ, നിന്നെ ക്ഷണിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ സ്വർഗത്തിലേക്കുള്ള പടവായി നീ അതിഥിയാണ്; നമസ്കാരം.
വിമാനവരമ് ആരൂഢൌ തൌ ദൃഷ്ട്വാ ലുബ്ധകോ ഽപി സഃ സധനുഃ പഞ്ജരം ത്യക്ത്വാ കൃതാഞ്ജലിര് അഭാഷത
അവർ ആ മനോഹരമായ വിമാനം കയറിയത് കണ്ട വേട്ടക്കാരനും വില്ല് വച്ചിട്ട് കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു.
ന ത്യക്തവ്യോ മഹാഭാഗൌ ദേയം കിംചിദ് അജാനതേ അഹമ് അത്രാതിഥിര് മാന്യോ നിഷ്കൃതിം വക്തുമ് അര്ഹഥഃ
മഹാഭാഗ്യശാലികളേ, എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്; എന്തെങ്കിലും അതിജ്ഞാനിയ്ക്ക് കൊടുക്കേണ്ടതില്ല. ഞാൻ ഇവിടെ നിങ്ങളുടെ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന അതിഥിയാണ്; പ്രായശ്ചിത്തം എങ്ങനെ ചെയ്യാമെന്ന് പറയണം.
ഗൌതമീം ഗച്ഛ ഭദ്രം തേ തസ്യാഃ പാപം നിവേദയ തത്രൈവാപ്ലവനാത് പക്ഷം സര്വപാപൈര് വിമോക്ഷ്യസേ
നിനക്ക് സുഖം ഉണ്ടാകട്ടെ, ഗൗതമീ നദിയിലേക്കു പോവൂ; അവിടെയെത്തി പാപം തുറന്നു പറയൂ. അവിടെ കുളിച്ചാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.
മുക്തപാപഃ പുനസ് തത്ര ഗങ്ഗായാമ് അവഗാഹനേ അശ്വമേധഫലം പുണ്യം പ്രാപ്യ പുണ്യോ ഭവിഷ്യസി
പാപം വിട്ട് വീണ്ടും ഗംഗയിൽ കുളിച്ചാൽ അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിച്ച് പുണ്യവാനാവും.
സരിദ്വരായാം ഗൌതമ്യാം ബ്രഹ്മവിഷ്ണ്വീശസംഭുവി പുനര് ആപ്ലവനാദ് ഏവ ത്യക്ത്വാ ദേഹം മലീമസമ്
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും സംഭുവും വസിക്കുന്ന ഗൗതമീ നദിയിൽ വീണ്ടും കുളിച്ചാൽ ഈ അശുദ്ധമായ ശരീരം വിട്ട് വിടും.
വിമാനവരമ് ആരൂഢഃ സ്വര്ഗം ഗന്താസ്യ് അസംശയമ്
നീ ആ മനോഹരമായ വിമാനം കയറി നിർബന്ധമായി സ്വർഗത്തിലേക്കു പോകും.
തച് ഛ്രുത്വാ വചനം താഭ്യാം തഥാ ചക്രേ സ ലുബ്ധകഃ വിമാനവരമ് ആരൂഢോ ദിവ്യരൂപധരോ ഽഭവത്
അവർ പറഞ്ഞത് കേട്ട വേട്ടക്കാരൻ അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു; വിമാനം കയറി ദൈവികരൂപം നേടി.
ദിവ്യമാല്യാമ്ബരധരഃ പൂജ്യമാനോ ഽപ്സരോഗണൈഃ കപോതശ് ച കപോതീ ച തൃതീയോ ലുബ്ധകസ് തഥാ ഗങ്ഗായാശ് ച പ്രഭാവേണ സര്വേ വൈ ദിവമ് ആക്രമന്
ദൈവികമായ മാലകളും വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ച്, അപ്സരസുകളുടെ ആദരവോടെ, കപോതനും കപോതിയും വേട്ടക്കാരനും ഗംഗയുടെ ശക്തിയാൽ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു.
തതഃ പ്രഭൃതി തത് തീര്ഥം കാപോതമ് ഇതി വിശ്രുതമ് തത്ര സ്നാനം ച ദാനം ച പിതൃപൂജനമ് ഏവ ച
അതിനുശേഷം ആ തീർത്ഥം കപോതം എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായി. അവിടെ സ്നാനവും ദാനവും പിതൃപൂജയും നടത്തപ്പെടുന്നു.
ജപയജ്ഞാദികം കര്മ തദ് ആനന്ത്യായ കല്പതേ
അവിടെ ജപവും യാഗാദികളും ചെയ്താൽ അനന്തമായ പുണ്യം ലഭിക്കും.
കാര്ത്തികേയം പരം തീര്ഥം കൌമാരമ് ഇതി വിശ്രുതമ് യന്നാമശ്രവണാദ് ഏവ കുലവാന് രൂപവാന് ഭവേത്
കാർത്തികേയൻ എന്നത് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ തീർത്ഥമാണ്, കൗമാരം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ പേര് കേൾക്കുന്നതു കൊണ്ടു തന്നെ കുടുംബസമൃദ്ധിയും സൗന്ദര്യവും ലഭിക്കും.
നിഹതേ താരകേ ദൈത്യേ സ്വസ്ഥേ ജാതേ ത്രിവിഷ്ടപേ കാര്ത്തികേയം സുതം ജ്യേഷ്ഠം പ്രീത്യാ പ്രോവാച പാര്വതീ
താരകാസുരൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു സ്വർഗത്തിൽ സമാധാനം വന്നപ്പോൾ, പാർവതി സ്നേഹത്തോടെ തന്റെ മൂത്തമകനായ കാർത്തികേയനോട് പറഞ്ഞു.
യഥാസുഖം ഭുങ്ക്ഷ്വ ഭോഗാംസ് ത്രൈലോക്യേ മനസഃ പ്രിയാന് മമാജ്ഞയാ പ്രീതമനാഃ പിതുശ് ചൈവ പ്രസാദതഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായ ഭോഗങ്ങൾ എന്റെ അനുമതിയോടെയും അച്ഛന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെ അനുഭവിക്കൂ.