പ്രതിഷ്ഠാ ധര്മരാജസ്യ സുദ്യുമ്നസ്യ ദ്വിജോത്തമാഃ തത് പുരൂരവസേ പ്രാദാദ് രാജ്യം പ്രാപ്യ മഹായശാഃ
മഹാന്മാരായ ദ്വിജന്മാരേ, പ്രതിഷ്ഠാ എന്ന നഗരം ധർമ്മനിഷ്ഠനായ രാജാവായ സുദ്യുമ്നന്റേതായിരുന്നു; മഹാപ്രശസ്തനായവൻ രാജ്യം ലഭിച്ച ശേഷം അതു പുരൂരവനു നൽകി.
മാനവേയോ മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ സ്ത്രീപുംസോര് ലക്ഷണൈര് യുതഃ ധൃതവാംസ് താമ് ഇലേത്യ് ഏവം സുദ്യുമ്നേതി ച വിശ്രുതഃ
മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, മനുവിന്റെ സന്തതിയായവൻ സ്ത്രീപുരുഷസ്വഭാവങ്ങളോടെ ഇലയായി ജനിച്ചു; സുദ്യുമ്നൻ എന്ന പേരിലും പ്രശസ്തനാണ്.
നാരിഷ്യന്താഃ ശകാഃ പുത്രാ നാഭാഗസ്യ തു ഭോ ദ്വിജാഃ അമ്ബരീഷോ ഽഭവത് പുത്രഃ പാര്ഥിവര്ഷഭസത്തമഃ
മഹാന്മാരായ ദ്വിജന്മാരേ, നാരിഷ്യന്തയുടെ പുത്രന്മാരായ ശകന്മാർ ക്ഷത്രിയരായില്ല; നാഭാഗന്റെ പുത്രൻ അംബരീഷൻ, രാജവംശത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു.
ധൃഷ്ടസ്യ ധാര്ഷ്ടകം ക്ഷത്രം രണദൃപ്തം ബഭൂവ ഹ കരൂഷസ്യ ച കാരൂഷാഃ ക്ഷത്രിയാ യുദ്ധദുര്മദാഃ
ധൃഷ്ടനിൽ നിന്ന് ധാർഷ്ടകക്ഷത്രിയർ, യുദ്ധത്തിൽ അഭിമാനമുള്ളവർ, ജനിച്ചു; കരൂഷനിൽ നിന്ന് കാരൂഷക്ഷത്രിയർ, യുദ്ധത്തിൽ ധൈര്യശാലികൾ, ഉണ്ടായി.
നാഭാഗധൃഷ്ടപുത്രാശ് ച ക്ഷത്രിയാ വൈശ്യതാം ഗതാഃ പ്രാംശോര് ഏകോ ഽഭവത് പുത്രഃ പ്രജാപതിര് ഇതി സ്മൃതഃ
നാഭാഗനും ധൃഷ്ടനും ഉള്ള മക്കൾ ആദ്യം ക്ഷത്രിയരായിരുന്നു, പിന്നീടവർ വൈശ്യരായി മാറി. അവരുടെ ഇടയിൽ പ്രാംശുവിന്റെ ഒരു മകൻ പ്രശസ്തനായ പ്രജാപതി എന്നായി അറിയപ്പെട്ടു.
നരിഷ്യന്തസ്യ ദായാദോ രാജാ ദണ്ഡധരോ യമഃ ശര്യാതേര് മിഥുനം ത്വ് ആസീദ് ആനര്തോ നാമ വിശ്രുതഃ
നരിഷ്യന്തന്റെ വംശാവളിയായ രാജാവായിരുന്നു ദണ്ഡധരൻ, അതായത് യമൻ. ശര്യാതിക്ക് ഇരട്ട മക്കളുണ്ടായിരുന്നു, അതിൽ പ്രശസ്തനായ ആനർത്തൻ ഒരാളാണ്.
പുത്രഃ കന്യാ സുകന്യാ ച യാ പത്നീ ച്യവനസ്യ ഹ ആനര്തസ്യ തു ദായാദോ രൈവോ നാമ മഹാദ്യുതിഃ
ആനർത്തന് ഒരു മകനും ഒരു മകളുമുണ്ടായിരുന്നു. ആ മകളാണ് സുകന്യ, അവൾ ച്യവനന്റെ ഭാര്യയായി. ആനർത്തന്റെ വംശാവളിയായ മഹാതേജസ്വിയായ രൈവൻ എന്നായിരുന്നു.
ആനര്തവിഷയശ് ചൈവ പുരീ ചാസ്യ കുശസ്ഥലീ രൈവസ്യ രൈവതഃ പുത്രഃ കകുദ്മീ നാമ ധാര്മികഃ
ആനർത്തന്റെ രാജ്യവും അവന്റെ നഗരം കുശസ്ഥലിയും ആയിരുന്നു. രൈവന്റെ മകനാണ് ധാർമ്മികനായ കകുദ്മി.
ജ്യേഷ്ഠഃ പുത്രഃ സ തസ്യാസീദ് രാജ്യം പ്രാപ്യ കുശസ്ഥലീമ് സ കന്യാസഹിതഃ ശ്രുത്വാ ഗാന്ധര്വം ബ്രഹ്മണോ ഽന്തികേ
കകുദ്മി അവന്റെ മൂത്ത മകനായിരുന്നു. കുശസ്ഥലി രാജ്യം സ്വന്തമാക്കി, തന്റെ മകളോടൊപ്പം ബ്രഹ്മാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഗന്ധർവ സംഗീതം കേട്ടു.
മുഹൂര്തഭൂതം ദേവസ്യ തസ്ഥൌ ബഹുയുഗം ദ്വിജാഃ ആജഗാമ സ ചൈവാഥ സ്വാം പുരീം യാദവൈര് വൃതാമ്
ദേവനായി ഒരു നിമിഷം മാത്രമായിരുന്നെങ്കിലും, കകുദ്മി അനേകം യുഗങ്ങൾ അവിടെ കാത്തുനിന്നു. പിന്നെ അവൻ തന്റെ നഗരമായ കുശസ്ഥലിയിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ, യാദവന്മാർ അവിടെ പാർക്കുകയായിരുന്നു.
കൃതാം ദ്വാരവതീം നാമ ബഹുദ്വാരാം മനോരമാമ് ഭോജവൃഷ്ണ്യന്ധകൈര് ഗുപ്താം വസുദേവപുരോഗമൈഃ
അവിടെ തന്നെ ദ്വാരവതി എന്ന മനോഹരവും അനേകം വാതിലുകളുള്ള നഗരവും നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. ഭോജന്മാർ, വൃഷ്ണികൾ, അന്ധകർ, ഇവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ വസുദേവൻ അവിടം സംരക്ഷിച്ചു.
തത്രൈവ രൈവതോ ജ്ഞാത്വാ യഥാതത്ത്വം ദ്വിജോത്തമാഃ കന്യാം താം ബലദേവായ സുഭദ്രാം നാമ രേവതീമ്
അവിടെ തന്നെ യഥാർത്ഥം മനസ്സിലാക്കി, മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, രൈവൻ തന്റെ മകൾ രേവതിയെ, സുഭദ്ര എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നവളെ, ബാലരാമനു നൽകി.
ദത്ത്വാ ജഗാമ ശിഖരം മേരോസ് തപസി സംസ്ഥിതഃ രേമേ രാമോ ഽപി ധര്മാത്മാ രേവത്യാ സഹിതഃ സുഖീ
മകളെ കല്യാണം കഴിപ്പിച്ച ശേഷം രൈവൻ മെരുപർവതത്തിന്റെ ശിഖരത്തിലേക്ക് പോയി തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു. ധാർമ്മികനായ രാമൻ രേവതിയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
കഥം ബഹുയുഗേ കാലേ സമതീതേ മഹാമതേ ന ജരാ രേവതീം പ്രാപ്താ രൈവതം ച കകുദ്മിനമ്
മഹാമനസ്സുള്ളവനേ, ഇത്രയും യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും രേവതിയെയും കകുദ്മിനെയും വൃദ്ധാവസ്ഥ എങ്ങനെ ബാധിച്ചില്ല?
മേരും ഗതസ്യ വാ തസ്യ ശര്യാതേഃ സംതതിഃ കഥമ് സ്ഥിതാ പൃഥിവ്യാമ് അദ്യാപി ശ്രോതുമ് ഇച്ഛാമ തത്ത്വതഃ
ശര്യാതി മെരുപർവതത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, അവന്റെ വംശം ഭൂമിയിൽ എങ്ങനെ തുടരാൻ കഴിഞ്ഞു? അതിന്റെ യഥാർത്ഥം ഞങ്ങൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ന ജരാ ക്ഷുത്പിപാസാ വാ ന മൃത്യുര് മുനിസത്തമാഃ ഋതുചക്രം പ്രഭവതി ബ്രഹ്മലോകേ സദാനഘാഃ കകുദ്മിനഃ സ്വര്ലോകം തു രൈവതസ്യ ഗതസ്യ ഹ
മഹർഷിമാരേ, അവിടെയില്ല വൃദ്ധാവസ്ഥയോ വിശപ്പോ ദാഹമോ മരണവും ഇല്ല. ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ പാപരഹിതനായ കകുദ്മി വസിക്കുന്നു, അവിടെ ঋതുക്കളുടെ ചക്രവും ബാധിക്കില്ല. രൈവൻ സ്വർഗലോകത്തിലേക്കാണ് പോയത്.
ഹൃതാ പുണ്യജനൈര് വിപ്രാ രാക്ഷസൈഃ സാ കുശസ്ഥലീ തസ്യ ഭ്രാതൃശതം ത്വ് ആസീദ് ധാര്മികസ്യ മഹാത്മനഃ
കുശസ്ഥലി പുണ്യശീലന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും കൈവശമാക്കി. ആ ധാർമ്മികനും മഹാത്മാവായവനും നൂറ് സഹോദരന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തദ് വധ്യമാനം രക്ഷോഭിര് ദിശഃ പ്രാക്രാമദ് അച്യുതാഃ വിദ്രുതസ്യ ച വിപ്രേന്ദ്രാസ് തസ്യ ഭ്രാതൃശതസ്യ വൈ
രാക്ഷസന്മാർ അവരെ കൊല്ലുമ്പോൾ, ജയിക്കാനാവാത്തവർ എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ഓടി. മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ആ നൂറ് സഹോദരന്മാരും പിരിഞ്ഞുപോയി.
അന്വവായസ് തു സുമഹാംസ് തത്ര തത്ര ദ്വിജോത്തമാഃ തേഷാം ഹ്യ് ഏതേ മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ ശര്യാതാ ഇതി വിശ്രുതാഃ
അവരുടെ മഹത്തായ വംശം വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ തുടർന്നു. മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഇവരാണ് ശര്യാതന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നവർ.
ക്ഷത്രിയാ ഗുണസംപന്നാ ദിക്ഷു സര്വാസു വിശ്രുതാഃ ശര്വശഃ സര്വഗഹനം പ്രവിഷ്ടാസ് തേ മഹൌജസഃ
ഗുണസമ്പന്നരായ ആ ക്ഷത്രിയർ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും പ്രശസ്തരായി. മഹാശക്തിയുള്ള അവർ എല്ലാവരും എല്ലാ പ്രദേശങ്ങളിലും പ്രവേശിച്ചു.
നാഭാഗരിഷ്ടപുത്രൌ ദ്വൌ വൈശ്യൌ ബ്രാഹ്മണതാം ഗതൌ കരൂഷസ്യ തു കാരൂഷാഃ ക്ഷത്രിയാ യുദ്ധദുര്മദാഃ
നാഭാഗനും അരിഷ്ടനും ഉള്ള രണ്ട് മക്കൾ വൈശ്യരായിരുന്നെങ്കിലും ബ്രാഹ്മണപദവി നേടി. കരൂഷന്റെ സന്തതിയായ കാരൂഷന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കരമായ ക്ഷത്രിയർ ആയിരുന്നു.
പൃഷധ്രോ ഹിംസയിത്വാ തു ഗുരോര് ഗാം ദ്വിജസത്തമാഃ ശാപാച് ഛൂദ്രത്വമ് ആപന്നോ നവൈതേ പരികീര്തിതാഃ
പൃഷധ്രൻ തന്റെ ഗുരുവിന്റെ പശുവിനെ കൊല്ലുകയും, അതിനാൽ ശാപം ലഭിച്ച് ശൂദ്രനായി മാറുകയും ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ ഈ ഒൻപത് പേരാണ് വിവരിക്കപ്പെട്ടത്.
വൈവസ്വതസ്യ തനയാ മുനേര് വൈ മുനിസത്തമാഃ ക്ഷുവതസ് തു മനോര് വിപ്രാ ഇക്ഷ്വാകുര് അഭവത് സുതഃ
മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, വൈവസ്വതമനുവിന്റെ മകളാണ് ഈ കഥയിലെ നായിക. മനു തുമ്മിയപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഇക്ഷ്വാകുവെന്ന പുത്രൻ അവനു ജനിച്ചു.
തസ്യ പുത്രശതം ത്വ് ആസീദ് ഇക്ഷ്വാകോര് ഭൂരിദക്ഷിണമ് തേഷാം വികുക്ഷിര് ജ്യേഷ്ഠസ് തു വികുക്ഷിത്വാദ് അയോധതാമ്
ഇക്ഷ്വാകുവിന് നൂറ് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ വളരെ ദാനശീലികൾ ആയിരുന്നു. അവരിൽ വിക്കുക്ഷി മൂത്തവനായിരുന്നു. അവൻ ഭക്ഷണത്തിൽ അകപ്പെട്ടതിനാൽ വിക്കുക്ഷി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
പ്രാപ്തഃ പരമധര്മജ്ഞ സോ ഽയോധ്യാധിപതിഃ പ്രഭുഃ ശകുനിപ്രമുഖാസ് തസ്യ പുത്രാഃ പഞ്ചശതം സ്മൃതാഃ
അവൻ പരമധർമ്മത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവനായി അയോധ്യയുടെ രാജാവായി. ശകുനിയെ മുഖ്യനാക്കി അവന്റെ അഞ്ചുനൂറ് പുത്രന്മാരാണ് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.
ഉത്തരാപഥദേശസ്യ രക്ഷിതാരോ മഹാബലാഃ ചത്വാരിംശദ് ദശാഷ്ടൌ ച ദക്ഷിണസ്യാം തഥാ ദിശി
വടക്കേ പ്രദേശം കാവൽ ചെയ്ത ശക്തശാലികൾ നാല്പത്തിയെട്ടുപേർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ തെക്കൻ ദിക്കിലും അത്തരം സംരക്ഷകർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
വശാതിപ്രമുഖാശ് ചാന്യേ രക്ഷിതാരോ ദ്വിജോത്തമാഃ ഇക്ഷ്വാകുസ് തു വികുക്ഷിം വാഐ അഷ്ടകായാമ് അഥാദിശത്
വശാതി മുതലായ മറ്റുള്ളവരും സംരക്ഷകരായിരുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ. എന്നാൽ ഇക്ഷ്വാകു വിക്കുക്ഷിയെ അഷ്ടകയാഗത്തിന് പോകാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.
മാംസമ് ആനയ ശ്രാദ്ധാര്ഥം മൃഗാന് ഹത്വാ മഹാബല ശ്രാദ്ധകര്മണി ചോദ്ദിഷ്ടോ അകൃതേ ശ്രാദ്ധകര്മണി
ശ്രാദ്ധത്തിനായി മാംസം കൊണ്ടുവരിക, മൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടികൊണ്ട്, മഹാബലശാലിയേ. ശ്രാദ്ധകർമ്മം നടത്താൻ അവനെ നിയോഗിച്ചു, പക്ഷേ ആ ചടങ്ങ് ഇനിയും നടന്നിരുന്നില്ല.
ഭക്ഷയിത്വാ ശശം വിപ്രാഃ ശശാദോ മൃഗയാം ഗതഃ ഇക്ഷ്വാകുണാ പരിത്യക്തോ വസിഷ്ഠവചനാത് പ്രഭുഃ
അവൻ മുയലിനെ ഭക്ഷിച്ചതിനുശേഷം, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ശശാദൻ വേട്ടയ്ക്കു പോയി. വസിഷ്ഠന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് ഇക്ഷ്വാകു അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
ഇക്ഷ്വാകൌ സംസ്ഥിതേ വിപ്രാഃ ശശാദസ് തു നൃപോ ഽഭവത് ശശാദസ്യ തു ദായാദഃ കകുത്സ്ഥോ നാമ വീര്യവാന്
ഇക്ഷ്വാകു അന്തരിച്ചപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ശശാദൻ രാജാവായി. ശശാദന്റെ വംശാവലി കാക്കുത്ഥനാണ്; അവൻ മഹാബലശാലിയായിരുന്നു.