ഹയമൂര്ധാ ച ലവണോ നമുചിഃ ശൃങ്ഗകസ് തഥാ യമഃ പാതാലകേതുശ് ച മയഃ പുഷ്കര ഏവ ച
ഹയമൂർദ്ധാ, ലവണൻ, നമുചി, ശ്രിംഗകൻ, യമൻ, പാതാലകേതു, മയൻ, പുഷ്കരൻ ഇവരാണ്.
ഏതൈര് ആവൃതതീര്ഥാനി ആസുരാണി ശുഭാനി ച പ്രഭാസോ ഭാര്ഗവോ ഽഗസ്തിര് നരനാരായണൌ തഥാ
ഇവരുടെ പേരിൽ അസുരന്മാരുടെ തീർത്ഥങ്ങൾ, നല്ലതും മറ്റുള്ളതും, ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രഭാസം, ഭാർഗവൻ, അഗസ്ത്യൻ, നരനാരായണൻ ഇവരും ഉണ്ട്.
വസിഷ്ഠശ് ച ഭരദ്വാജോ ഗോതമഃ കശ്യപോ മനുഃ ഇത്യാദിമുനിജുഷ്ടാനി ഋഷിതീര്ഥാനി നാരദ
വസിഷ്ഠൻ, ഭരദ്വാജൻ, ഗോതമൻ, കശ്യപൻ, മനു ഇവരും മറ്റു മഹർഷിമാരും, നാരദാ, ഈ മഹർഷിതീർത്ഥങ്ങൾ വിശുദ്ധമാക്കി.
അമ്ബരീഷോ ഹരിശ്ചന്ദ്രോ മാന്ധാതാ മനുര് ഏവ ച കുരുഃ കനഖലശ് ചൈവ ഭദ്രാശ്വഃ സഗരസ് തഥാ
അംബരീഷൻ, ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ, മാന്ധാതാവ്, മനു, കുറു, കനഖലൻ, ഭദ്രാശ്വൻ, സഗരൻ ഇവരും ഉണ്ട്.
അശ്വയൂപോ നാചികേതാ വൃഷാകപിര് അരിംദമഃ ഇത്യാദിമാനുഷൈര് വിപ്ര നിര്മിതാനി ശുഭാനി ച
അശ്വയൂപൻ, നചികേതാസ്, വൃഷാകപി, അരിന്ദമൻ ഇവരും മറ്റു മനുഷ്യരും, മഹർഷേ, നല്ല തീർത്ഥങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.
യശസഃ ഫലഭൂത്യര്ഥം നിര്മിതാനീഹ നാരദ സ്വതോഉദ്ഭൂതാനി ദൈവാനി യത്ര ക്വാപി ജഗത്ത്രയേ പുണ്യതീര്ഥാനി താന്യ് ആഹുസ് തീര്ഥഭേദോ മയോദിതഃ
കീർത്തിയും ഫലവും ഐശ്വര്യവും നേടാനായി ഇവിടെയൊക്കെയും ഈ തീർത്ഥങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു, നാരദാ. മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ സ്വയം ഉദിച്ച ദൈവിക തീർത്ഥങ്ങൾക്കാണ് പുണ്യതീർത്ഥങ്ങൾ എന്ന് പറയുന്നത്. ഈ തീർത്ഥങ്ങളുടെ വ്യത്യാസമാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.
ത്രിദൈവത്യം തു യത് തീര്ഥം സര്വേഭ്യോ ഹ്യ് ഉക്തമ് ഉത്തമമ് തസ്യ സ്വരൂപഭേദം ച വിസ്തരേണ ബ്രവീതു മേ
മൂന്നു ദേവന്മാർക്കായി സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന തീർത്ഥം എല്ലാറ്റിലും ഉത്തമമാണെന്ന് പറയുന്നു. അതിന്റെ വിവിധ രൂപങ്ങൾ ദയവായി വിശദമായി പറയൂ.
താവദ് അന്യാനി തീര്ഥാനി താവത് താഃ പുണ്യഭൂമയഃ താവദ് യജ്ഞാദയോ യാവത് ത്രിദൈവത്യം ന ദൃശ്യതേ
മൂന്നു ദൈവത്വം കാണുന്നതുവരെ, മറ്റു എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും, ആ പുണ്യഭൂമികളും, യജ്ഞാദികൾ എല്ലാം അങ്ങനെ തന്നെ തുടരുന്നു.
ഗങ്ഗേയം സരിതാം ശ്രേഷ്ഠാ സര്വകാമപ്രദായിനീ ത്രിദൈവത്യാ മുനിശ്രേഷ്ഠ തദുത്പത്തിമ് അതഃ ശൃണു
ഗംഗയാണ് നദികളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമം, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നവളാണ്. മൂന്നു ദൈവത്വത്തോടുകൂടിയവളാണ്, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അതിന്റെ ഉത്ഭവം കേൾക്കൂ.
വര്ഷാണാമ് അയുതാത് പൂര്വം ദേവകാര്യ ഉപസ്ഥിതേ താരകോ ബലവാന് ആസീന് മദ്വരാദ് അതിഗര്വിതഃ
പതിനായിരം വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപേ, ദേവന്മാരുടെ കാര്യം സംഭവിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു ശക്തനായ താരകൻ അത്യന്തം അഹങ്കാരിയായിത്തീർന്നു.
ദേവാനാം പരമൈശ്വര്യം ഹൃതം തേന ബലീയസാ തതസ് തേ ശരണം ജഗ്മുര് ദേവാഃ സേന്ദ്രപുരോഗമാഃ
ആ ശക്തിയുള്ളവൻ ദേവന്മാരുടെ പരമാധികാരം എടുത്തെടുത്തു. അതിനുശേഷം ഇന്ദ്രൻമുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ദേവന്മാർ അഭയം തേടി പോയി.
ക്ഷീരോദശായിനം ദേവം ജഗതാം പ്രപിതാമഹമ് കൃതാഞ്ജലിപുടാ ദേവാ വിഷ്ണുമ് ഊചുര് അനന്യഗാഃ
ക്ഷീരസമുദ്രത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന ദേവനായ വിശ്ണുവിനോടാണ് ദേവന്മാർ കയ്യുകൂപ്പി, ലോകങ്ങളുടെ പ്രപിതാമഹനോടു, ഏകാഗ്രതയോടെ പ്രാർത്ഥിച്ചത്.
ത്വം ത്രാതാ ജഗതാം നാഥ ദേവാനാം കീര്തിവര്ധന സര്വേശ്വര ജഗദ്യോനേ ത്രയീമൂര്തേ നമോ ഽസ്തു തേ
ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകനും, ദേവന്മാരുടെ മഹത്വം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനും, സർവ്വേശ്വരനും, സകലത്തിന്റെ ഉത്ഭവകാരണവുമായവനേ, മൂന്ന് വേദങ്ങളുടെയും രൂപമായവനേ, ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ലോകസ്രഷ്ടാസുരാന് ഹന്താ ത്വമ് ഏവ ജഗതാം പതിഃ സ്ഥിത്യുത്പത്തിവിനാശാനാം കാരണം ത്വം ജഗന്മയ
ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും, അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനും, ജഗതിന്റെ നാഥനും, സൃഷ്ടി, നില, സംഹാരം എന്നിവയുടെ കാരണം നീയാണു, എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനേ.
ത്രാതാ ന കോപ്യ് അസ്തി ജഗത്ത്രയേ ഽപി ശരീരിണാം സര്വവിപദ്ഗതാനാമ് ത്വയാ വിനാ വാരിജപത്ത്രനേത്ര താപത്രയാണാം ശരണം ന ചാന്യത്
മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ശരീരമുള്ളവർക്കും, എല്ലാ കഷ്ടതകളിലും അകപ്പെട്ടവർക്കും, കമലനയനനേ, നിന്നെ കൂടാതെ മറ്റൊരാളും രക്ഷകനില്ല. താപത്രയത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ നിന്നെ കൂടാതെ മറ്റൊരാശ്രയവുമില്ല.
പിതാ ച മാതാ ജഗതോ ഽഖിലസ്യ ത്വമ് ഏവ സേവാസുലഭോ ഽസി വിഷ്ണോ പ്രസീദ പാഹീശ മഹാഭയേഭ്യോ ശ്മദാര്തിഹന്താ വദ കസ് ത്വദന്യഃ
ലോകത്തിലെ എല്ലാവർക്കും പിതാവും മാതാവും നീയാണു, വിശ്ണുവേ, സേവനത്തിലൂടെ എളുപ്പത്തിൽ ലഭിക്കാവുന്നവനേ, ദയചെയ്യണം, മഹാഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം. ഞങ്ങളുടെ ദുഃഖങ്ങൾ നീക്കാൻ നിന്നെ കൂടാതെ മറ്റാരുണ്ട്?
ആദികര്താ വരാഹസ് ത്വം മത്സ്യഃ കൂര്മസ് തഥൈവ ച ഇത്യാദിരൂപഭേദൈര് നോ രക്ഷസേ ഭയ ആഗതേ
ആദിസ്രഷ്ടാവും, വരാഹാവതാരവും, മത്സ്യവും, കൂർമ്മവും, ഇങ്ങനെ വിവിധ രൂപങ്ങളാൽ നീ ഞങ്ങളെ ഭയത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു.
ഹൃതസ്വാമ്യാന് സുരഗണാന് ഹൃതദാരാന് ഗതാപദഃ കസ്മാന് ന രക്ഷസേ ദേവ അനന്യശരണാന് ഹരേ
ദേവന്മാർ അവരുടെ അധികാരവും ഭാര്യമാരെയും സ്ഥാനംകൂടി നഷ്ടപ്പെട്ടു. മറ്റൊരാശ്രയവുമില്ലാത്തവരെ, ഹരേ, നീ എന്തുകൊണ്ട് രക്ഷിക്കുന്നില്ല?
തതഃ പ്രോവാച ഭഗവാഞ് ശേഷശായീ ജഗത്പതിഃ കസ്മാച് ച ഭയമ് ആപന്നം തദ് ബ്രുവന്തു ഗതജ്വരാഃ തതഃ ശ്രിയഃ പതിം പ്രാഹുസ് തം താരകവധം പ്രതി
അപ്പോൾ അനന്തശയനനായ ലോകനാഥൻ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങളുടെ ഭയത്തിന് കാരണമെന്തെന്ന് ഭയമില്ലാതെ പറയൂ.' പിന്നെ അവർ ശ്രീപതിയെ താറകാസുരന്റെ വധത്തെക്കുറിച്ച് അറിയിച്ചു.
താരകാദ് ഭയമ് ആപന്നം ഭീഷണം രോമഹര്ഷണമ് ന യുദ്ധൈസ് തപസാ ശാപൈര് ഹന്തും നൈവ ക്ഷമാ വയമ്
താറകാസുരനിൽ നിന്നുള്ള ഭയമാണ് ഞങ്ങളെ പിടികൂടിയിരിക്കുന്നത്; അത്ര ഭയാനകവും രോമാഞ്ചം വരുത്തുന്നതുമാണ്. യുദ്ധത്താലോ, തപസ്സിനാലോ, ശാപങ്ങളാലോ ഞങ്ങൾക്ക് അവനെ കൊല്ലാൻ കഴിയുന്നില്ല.
അര്വാഗ്ദശാഹാദ് യോ ബാലസ് തസ്മാന് മൃത്യുമ് അവാപ്സ്യതി തസ്മാദ് ദേവ ന ചാന്യേഭ്യസ് തത്ര നീതിര് വിധീയതാമ്
ഇനി പത്ത് ദിവസത്തിനുശേഷം ജനിക്കുന്ന ഒരു ബാലൻ അവന്റെ മരണത്തിന് കാരണമാകും. അതിനാൽ, ദേവനേ, ഇതിൽ വേറേതെങ്കിലും വഴി ആലോചിക്കേണ്ടതില്ല.
പുനര് നാരായണഃ പ്രാഹ നാഹം ബലോത്കടഃ സുരാഃ ന മത്തോ മദപത്യാച് ച ന ദേവേഭ്യോ വധോ ഭവേത്
പിന്നീട് നാരായണൻ പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരേ, ഞാൻ അത്ര ശക്തനായവൻ അല്ല; എന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നോ, എന്റെ ഇഷ്ടദേവനിൽ നിന്നോ, ദേവന്മാരിൽ നിന്നോ അവന്റെ വധം സംഭവിക്കില്ല.'
ഈശ്വരാദ് യദി ജായേത അപത്യം ബഹുശക്തികമ് തസ്മാദ് വധമ് അവാപ്നോതി താരകോ ലോകദാരുണഃ
ഈശ്വരനിൽ നിന്നു വലിയ ശക്തിയുള്ള ഒരു കുട്ടി ജനിച്ചാൽ, ആ ഭയങ്കരനായ താറകാസുരൻ അപ്പോൾ കൊല്ലപ്പെടും.
തദ് ഗച്ഛാമഃ സുരാഃ സര്വേ യതിതുമ് ഋഷിഭിഃ സഹ ഭാര്യാര്ഥം പ്രഥമോ യത്നഃ കര്തവ്യഃ പ്രഭവിഷ്ണുഭിഃ
അതുകൊണ്ട്, ദേവന്മാരെല്ലാവരും ഋഷിമാരോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഭാര്യയെ നേടാൻ ശ്രമിക്കാം; ഏറ്റവും പ്രധാനമായ ശ്രമം ശക്തന്മാർ നടത്തണം.
തഥേത്യ് ഉക്ത്വാ സുരഗണാ ജഗ്മുസ് തേ ച നഗോത്തമമ് ഹിമവന്തം രത്നമയം മേനാം ച ഹിമവത്പ്രിയാമ്
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ് ദേവഗണങ്ങൾ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഉത്തമമായ പർവ്വതമായ ഹിമവാന്റെയും, ഹിമവാന്റെ പ്രിയയായ മേനയുടെയും അടുക്കൽ പോയി.
ഇദമ് ഊചുഃ സര്വ ഏവ സഭാര്യം തുഹിനം ഗിരിമ്
അവർ എല്ലാവരും ചേർന്ന് ഹിമപർവ്വതത്തെയും അവന്റെ ഭാര്യയെയും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ദാക്ഷായണീ ലോകമാതാ യാ ശക്തിഃ സംസ്ഥിതാ ഗിരൌ ബുദ്ധിഃ പ്രജ്ഞാ ധൃതിര് മേധാ ലജ്ജാ പുഷ്ടിഃ സരസ്വതീ
ദക്ഷന്റെ മകളായ ലോകമാതാവും, പർവ്വതത്തിൽ വസിക്കുന്ന ആ ശക്തിയും, ബുദ്ധി, ജ്ഞാനം, ധൈര്യം, വിവേകം, ലജ്ജ, പോഷണം, സരസ്വതി എന്നിവയും—all അവളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഏവം ത്വ് അനേകധാ ലോകേ യാ സ്ഥിതാ ലോകപാവനീ ദേവാനാം കാര്യസിദ്ധ്യര്ഥം യുവയോര് ഗര്ഭമ് ആവിശത്
ഇങ്ങനെ ലോകത്തിൽ പല രൂപങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ലോകശുദ്ധികരിയായ അവൾ, ദേവന്മാരുടെ കാര്യസിദ്ധിക്കായി നിങ്ങളിരുവരുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിക്കും.
സമുത്പന്നാ ജഗന്മാതാ ശംഭോഃ പത്നീ ഭവിഷ്യതി അസ്മാകം ഭവതാം ചാപി പാലനീ ച ഭവിഷ്യതി
ജനിക്കുന്നവൾ ലോകമാതാവായും, ശംഭുവിന്റെ ഭാവി ഭാര്യയായും, ഞങ്ങളുടെയും നിങ്ങളുടെ സംരക്ഷകയായും മാറും.
ഹിമവാന് അപി തദ് വാക്യം സുരാണാമ് അഭിനന്ദ്യ ച മേനാ ചാപി മഹോത്സാഹാ അസ്ത്വ് ഇത്യ് ഏവം വചോ ഽബ്രവീത്
ഹിമവാനും ദേവന്മാരുടെ വാക്ക് സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു; മഹോത്സാഹത്തോടെ മേനയും 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു.