സ്നാത്വാ സമ്യഗ് വിധാനേന ധൌതവാസാ ജിതേന്ദ്രിയഃ സ്നാപയേത് പൂര്വവത് തത്ര പൂജയേത് പുരുഷോത്തമമ്
ശുദ്ധമായി വിധിപ്രകാരം സ്നാനം ചെയ്ത്, വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച്, മുമ്പുപോലെ അവിടെ സ്നാപനം നടത്തി, പുരുഷോത്തമനെ പൂജിക്കണം.
ഗന്ധൈഃ പുഷ്പൈര് ഉപഹാരൈര് നൈവേദ്യൈര് ദീപകൈസ് തഥാ ഉപചാരൈര് ബഹുവിധൈഃ പ്രണിപാതൈഃ പ്രദക്ഷിണൈഃ
സുഗന്ധങ്ങൾ, പൂക്കൾ, ഭോജനങ്ങൾ, വിളക്കുകൾ, വിവിധ ഉപചാരങ്ങൾ, പ്രണാമം, പ്രദക്ഷിണം എന്നിവയാൽ ദൈവത്തെ ആദരിക്കണം.
ജാപ്യൈഃ സ്തുതിനമസ്കാരൈര് ഗീതവാദ്യൈര് മനോഹരൈഃ സംപൂജ്യൈവം ജഗന്നാഥം ബ്രാഹ്മണാന് പൂജയേത് തതഃ
ജപങ്ങളാലും സ്തുതികളാലും നമസ്കാരങ്ങളാലും മനോഹരമായ പാട്ടുകളും വാദ്യങ്ങളുമുപയോഗിച്ച് ജഗന്നാഥനെ ആരാധിച്ചശേഷം, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിക്കണം.
ദ്വാദശൈവ തു ഗാസ് തേഭ്യോ ദത്ത്വാ കനകമ് ഏവ ച ഛത്ത്രോപാനദ്യുഗം ചൈവ ശ്രദ്ധാഭക്തിസമന്വിതഃ
വിശ്വാസത്തോടും ഭക്തിയോടും കൂടി അവർക്കു പന്ത്രണ്ട് പശുക്കളും പൊന്നും കൂടാതെ ഒരു കുടയും ഒരു ചെരിപ്പ് ജോഡിയുമാണ് നൽകേണ്ടത്.
ഭക്ത്യാ തു സധനം തേഭ്യോ ദദ്യാദ് വസ്ത്രാദികം ദ്വിജാഃ സദ്ഭാവേന തു ഗോവിന്ദസ് തോഷ്യതേ പൂജിതോ യതഃ
ഭക്തിയോടെ അവർക്കു സമ്പത്തും വസ്ത്രങ്ങളും മറ്റു സാധനങ്ങളും നൽകണം; സത്യസന്ധതയോടെ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിക്കുമ്പോൾ ഗോവിന്ദൻ സന്തോഷപ്പെടുന്നു.
ആചാര്യായ തതോ ദദ്യാദ് ഗോവസ്ത്രം കനകം തഥാ ഛത്ത്രോപാനദ്യുഗം ചാന്യത് കാംസ്യപാത്രം ച ഭക്തിതഃ
ശേഷം, ആചാര്യന് ഭക്തിയോടെ ഒരു പശുവും വസ്ത്രവും പൊന്നും മറ്റൊരു കുടയും ചെരിപ്പ് ജോഡിയുമും കഞ്ചു പാത്രവും നൽകണം.
തതസ് താന് ഭോജയേദ് വിപ്രാന് ഭോജ്യം പായസപൂര്വകമ് പക്വാന്നം ഭക്ഷ്യഭോജ്യം ച ഗുഡസര്പിഃസമന്വിതമ്
ശേഷം, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ പായസം തുടങ്ങിയ വിഭവങ്ങളാൽ, വേറിട്ട വിഭവങ്ങൾ, പാകംചെയ്ത അന്നം, ശർക്കരയും നെയ്യും ചേർത്ത വിഭവങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് ഭക്ഷിപ്പിക്കണം.
തതസ് താന് അന്നതൃപ്താംശ് ച ബ്രാഹ്മണാന് സ്വസ്ഥമാനസാന് ദ്വാദശൈവോദകുമ്ഭാംശ് ച ദദ്യാത് തേഭ്യഃ സമോദകാന്
അന്നം കഴിച്ച് മനസ്സിൽ സംതൃപ്തരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ പന്ത്രണ്ട് വെള്ളക്കലശങ്ങൾ നിറച്ച് അവർക്കു നൽകണം.
ദക്ഷിണാം ച യഥാശക്ത്യാ ദദ്യാത് തേഭ്യോ വിമത്സരഃ കുമ്ഭം ച ദക്ഷിണാം ചൈവ ആചാര്യായ നിവേദയേത്
സ്വന്തം ശേഷിയനുസരിച്ച് ദക്ഷിണയും അസൂയയില്ലാതെ അവർക്കു നൽകണം; ആചാര്യന് ഒരു കലശവും ദക്ഷിണയും സമർപ്പിക്കണം.
ഏവം സംപൂജ്യ താന് വിപ്രാന് ഗുരും ജ്ഞാനപ്രദായകമ് പൂജയേത് പരയാ ഭക്ത്യാ വിഷ്ണുതുല്യം ദ്വിജോത്തമാഃ
ഇങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആരാധിച്ചശേഷം, ജ്ഞാനം നൽകുന്ന ഗുരുവിനെ പരമഭക്തിയോടെ വിഷ്ണുവിനെപ്പോലെ ആദരിക്കണം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
സുവര്ണവസ്ത്രഗോധാന്യൈര് ദ്രവ്യൈശ് ചാന്യൈര് വരൈര് ബുധഃ സംപൂജ്യ തം നമസ്കൃത്യ ഇമം മന്ത്രമ് ഉദീരയേത്
പൊന്നും വസ്ത്രവും പശുക്കളും ധാന്യവും മറ്റു ഉത്തമമായ സമ്മാനങ്ങളും നൽകി, വന്ദനം ചെയ്ത്, ജ്ഞാനികൾ ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം:
സര്വവ്യാപീ ജഗന്നാഥഃ ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ അനാദിനിധനോ ദേവഃ പ്രീയതാം പുരുഷോത്തമഃ
"സർവ്വവ്യാപിയായ ജഗന്നാഥൻ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ളവൻ, ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത ദേവൻ, പുരുഷോത്തമൻ, സന്തോഷം പ്രാപിക്കട്ടെ."
ഇത്യ് ഉച്ചാര്യ തതോ വിപ്രാംസ് ത്രിഃ കൃത്വാ ച പ്രദക്ഷിണാമ് പ്രണമ്യ ശിരസാ ഭക്ത്യാ ആചാര്യം തു വിസര്ജയേത്
ഇത് ഉച്ചരിച്ചശേഷം, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു, ഭക്തിയോടെ തലകുനിച്ച് നമസ്കരിച്ച്, ആചാര്യനെ ആദരപൂർവ്വം വിടവാങ്ങിക്കണം.
തതസ് താന് ബ്രാഹ്മണാന് ഭക്ത്യാ ചാസീമാന്തമ് അനുവ്രജേത് അനുവ്രജ്യ തു താന് സര്വാന് നമസ്കൃത്യ നിവര്തയേത്
ശേഷം, ഭക്തിയോടെ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അതിരുവരെ കൂട്ടി, എല്ലാവരെയും അനുഗമിച്ച് നമസ്കരിച്ച്, അവരെ യാത്രയയക്കണം.
ബാന്ധവൈഃ സ്വജനൈര് യുക്തസ് തതോ ഭുഞ്ജീത വാഗ്യതഃ അന്യൈശ് ചോപാസകൈര് ദീനൈര് ഭിക്ഷുകൈശ് ചാന്നകാങ്ക്ഷിഭിഃ
ശേഷം, ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും കൂടെ ചേർന്ന്, വാക്കിൽ നിയന്ത്രണം പാലിച്ച്, മറ്റു ഉപാസകരോടും ദരിദ്രരോടും ഭിക്ഷക്കാരോടും അന്നം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരോടും കൂടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.
ഏവം കൃത്വാ നരഃ സമ്യങ് നാരീ വാ ലഭതേ ഫലമ് അശ്വമേധസഹസ്രാണാം രാജസൂയശതസ്യ ച
ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ ആയാലും, ആയിരം അശ്വമേധയാഗത്തിന്റെയും നൂറ് രാജസൂയയാഗത്തിന്റെയും ഫലം ലഭിക്കും.
അതീതം ശതമ് ആദായ പുരുഷാണാം നരോത്തമാഃ ഭവിഷ്യം ച ശതം വിപ്രാഃ സ്വര്ഗത്യാ ദിവ്യരൂപധൃക്
മനുഷ്യരിൽ ഉത്തമന്മാരേ, കഴിഞ്ഞ നൂറും വരാനിരിക്കുന്ന നൂറും വർഷങ്ങൾക്കുള്ള ഫലങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് സ്വർഗ്ഗലോകം ലഭിക്കും, ദിവ്യരൂപം ധരിച്ച്.
സര്വലക്ഷണസംപന്നഃ സര്വാലംകാരഭൂഷിതഃ സര്വകാമസമൃദ്ധാത്മാ ദേവവദ് വിഗതജ്വരഃ
എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും നിറഞ്ഞവൻ, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ചവൻ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റിയവൻ, ദേവന്മാരെപ്പോലെ ദുഃഖരഹിതൻ.
രൂപയൌവനസംപന്നോ ഗുണൈഃ സര്വൈര് അലംകൃതഃ സ്തൂയമാനോ ഽപ്സരോഭിശ് ച ഗന്ധര്വൈഃ സമലംകൃതഃ
സൗന്ദര്യവും യൗവനവും നിറഞ്ഞവൻ, എല്ലാ ഗുണങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ, അപ്സരസുകളും ഗന്ധർവന്മാരും വന്ദിക്കുന്നവൻ.
വിമാനേനാര്കവര്ണേന കാമഗേന സ്ഥിരേണ ച പതാകാധ്വജയുക്തേന സര്വരത്നൈര് അലംകൃതഃ
സൂര്യനുപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള, ഇഷ്ടം പോലെ സഞ്ചരിക്കുന്ന, സ്ഥിരമായ, പതാകകളും കൊടികളും അലങ്കരിച്ച, എല്ലാ രത്നങ്ങളും ചാർത്തിയ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ.
ഉദ്യോതയന് ദിശഃ സര്വാ ആകാശേ വിഗതക്ലമഃ യുവാ മഹാബലോ ധീമാന് വിഷ്ണുലോകം സ ഗച്ഛതി
എല്ലാ ദിക്കുകളിലും പ്രകാശം പകരുന്നവനും, ആകാശത്ത് ക്ഷീണം ഇല്ലാതെ, യൗവനവും വലിയ ശക്തിയും ബുദ്ധിയും ഉള്ളവനും ആയവൻ, വിഷ്ണുലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
തത്ര കല്പശതം യാവദ് ഭുങ്ക്തേ ഭോഗാന് യഥേപ്സിതാന് സിദ്ധാപ്സരോഭിര് ഗന്ധര്വൈഃ സുരവിദ്യാധരോരഗൈഃ
അവിടെ, നൂറ് കല്പകാലം, സിദ്ധിയുള്ള അപ്സരസുകളോടും ഗന്ധർവന്മാരോടും ദേവന്മാരോടും വിദ്യാധരന്മാരോടും പാമ്പുകളോടും ചേർന്ന് ഇഷ്ടമുള്ള സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
സ്തൂയമാനോ മുനിവരൈസ് തിഷ്ഠതേ വിഗതജ്വരഃ യഥാ ദേവോ ജഗന്നാഥഃ ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ
പ്രശസ്തരായ മുനിമാർ സ്തുതിക്കുന്നവനായി, രോഗമോ ദുഃഖമോ ഇല്ലാതെ, ശംഖവും ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ള ലോകനാഥനായ ദേവനെപ്പോലെ അവൻ അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
തഥാസൌ മുദിതോ വിപ്രാഃ കൃത്വാ രൂപം ചതുര്ഭുജമ് ഭുക്ത്വാ തത്ര വരാന് ഭോഗാന് ക്രീഡാം കൃത്വാ സുരൈഃ സഹ
അങ്ങനെ സന്തോഷത്തോടെ, ആ ബ്രാഹ്മണൻ നാലു കൈകളുള്ള രൂപം സ്വീകരിച്ച്, അവിടെ ഉത്തമമായ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, ദേവന്മാരോടൊപ്പം കളിക്കുന്നു.
തദന്തേ ബ്രഹ്മസദനമ് ആയാതി സര്വകാമദമ് സിദ്ധവിദ്യാധരൈശ് ചാപി ശോഭിതം സുരകിംനരൈഃ
അതിനുശേഷം, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന ബ്രഹ്മയുടെ ആലയം, സിദ്ധവിദ്യാധരന്മാരും ദേവന്മാരും കിന്നരന്മാരും അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നതിലേക്ക്, അവൻ പോകുന്നു.
കാലം നവതികല്പം തു തത്ര ഭുക്ത്വാ സുഖം നരഃ തസ്മാദ് ആയാതി വിപ്രേന്ദ്രാഃ സര്വകാമഫലപ്രദമ്
അവിടെ, തൊണ്ണൂറ് കല്പകാലം സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുമ്പോൾ, അതിനുശേഷം, മഹാബ്രാഹ്മണന്മാരേ, എല്ലാ ആഗ്രഹഫലങ്ങളും നൽകുന്ന ലോകത്തിലേക്ക് അവൻ എത്തുന്നു.
രുദ്രലോകം സുരഗണൈഃ സേവിതം സുഖമോക്ഷദമ് അനേകശതസാഹസ്രൈര് വിമാനൈഃ സമലംകൃതമ്
അവൻ ദേവഗണങ്ങൾ സേവിക്കുന്ന, സന്തോഷവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന, അനേകം ആയിരക്കണക്കിന് ദിവ്യവിമാനങ്ങൾ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്ന രുദ്രലോകത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു.
സിദ്ധവിദ്യാധരൈര് യക്ഷൈര് ഭൂഷിതം ദൈത്യദാനവൈഃ അശീതികല്പകാലം തു തത്ര ഭുക്ത്വാ സുഖം നരഃ
സിദ്ധവിദ്യാധരന്മാരും യക്ഷന്മാരും ദൈത്യന്മാരും ദാനവന്മാരും അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ, എൺപത് കല്പകാലം അവൻ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നു.
തദന്തേ യാതി ഗോലോകം സര്വഭോഗസമന്വിതമ് സുരസിദ്ധാപ്സരോഭിശ് ച ശോഭിതം സുമനോഹരമ്
അതിനുശേഷം, എല്ലാ സുഖങ്ങളും നിറഞ്ഞ, ദേവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും അപ്സരസുകളും അലങ്കരിച്ച മനോഹരമായ ഗോലോകത്തിലേക്ക് അവൻ പോകുന്നു.
തത്ര സപ്തതികല്പാംസ് തു ഭുക്ത്വാ ഭോഗമ് അനുത്തമമ് ദുര്ലഭം ത്രിഷു ലോകേഷു സ്വസ്ഥചിത്തോ യഥാമരഃ
അവിടെ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അപൂർവമായ ഉത്തമസുഖങ്ങൾ എഴുപത് കല്പകാലം അനുഭവിച്ച്, ദേവനെപ്പോലെ മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ അവൻ നിലകൊള്ളുന്നു.