വാരാഹം ച തഥാഗ്നേയേ നരസിംഹം ച നൈരൃതേ വായവ്യേ മാധവം ചൈവ തഥൈശാനേ ത്രിവിക്രമമ്
അഗ്നേയ ദിശയിൽ വാർാഹനെ, നൈർൃത്യത്തിൽ നരസിംഹനെ, വായവ്യത്തിൽ മാധവനെ, ഈശാന്യത്തിൽ ത്രിവിക്രമനെ സ്ഥാപിക്കണം.
തഥാഷ്ടാക്ഷരദേവസ്യ ഗരുഡം പുരതോ ന്യസേത് വാമപാര്ശ്വേ തഥാ ചക്രം ശങ്ഖം ദക്ഷിണതോ ന്യസേത്
അഷ്ടാക്ഷര ദേവന്റെ മുമ്പിൽ ഗരുഡനെ, ഇടതുവശത്ത് ചക്രവും വലതുവശത്ത് ശംഖവും സ്ഥാപിക്കണം.
തഥാ മഹാഗദാം ചൈവ ന്യസേദ് ദേവസ്യ ദക്ഷിണേ തതഃ ശാര്ങ്ഗം ധനുര് വിദ്വാന് ന്യസേദ് ദേവസ്യ വാമതഃ
ദേവന്റെ വലതുവശത്ത് മഹാഗദയും, ഇടതുവശത്ത് ശാർംഗധനുസും സ്ഥാപിക്കണം.
ദക്ഷിണേനേഷുധീ ദിവ്യേ ഖഡ്ഗം വാമേ ച വിന്യസേത് ശ്രിയം ദക്ഷിണതഃ സ്ഥാപ്യ പുഷ്ടിമ് ഉത്തരതോ ന്യസേത്
വലതുവശത്ത് ദിവ്യമായ ഇഷുദിയും, ഇടതുവശത്ത് വാളും സ്ഥാപിക്കണം; വലതുവശത്ത് ശ്രീയും വടക്കോട്ട് പുഷ്ടിയും സ്ഥാപിക്കണം.
വനമാലാം ച പുരതസ് തതഃ ശ്രീവത്സകൌസ്തുഭൌ വിന്യസേദ് ധൃദയാദീനി പൂര്വാദിഷു ചതുര്ദിശമ്
മുൻവശത്ത് വനമാലയും, അതിനുശേഷം ശ്രീവത്സവും കൗസ്തുഭവും സ്ഥാപിക്കണം; ഹൃദയം തുടങ്ങിയ ചിഹ്നങ്ങൾ നാലു ദിശകളിലും ക്രമീകരിക്കണം.
തതോ ഽസ്ത്രം ദേവദേവസ്യ കോണേ ചൈവ തു വിന്യസേത് ഇന്ദ്രമ് അഗ്നിം യമം ചൈവ നൈരൃതം വരുണം തഥാ
തുടർന്ന് ദേവദേവന്റെ ആയുധം കോണുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം; ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും യമനും നൈരൃതിയും വരുണനും കൂടി സ്ഥാപിക്കണം.
വായും ധനദമ് ഈശാനമ് അനന്തം ബ്രഹ്മണാ സഹ പൂജയേത് താന്ത്രികൈര് മന്ത്രൈര് അധശ് ചോര്ധ്വം തഥൈവ ച
വായുവും കുബേരനും ഈശാനനും അനന്തനും ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം, താന്ത്രിക മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് താഴെയും മുകളിലെയും ഭാഗങ്ങളിൽ ആരാധിക്കണം.
ഏവം സംപൂജ്യ ദേവേശം മണ്ഡലസ്ഥം ജനാര്ദനമ് ലഭേദ് അഭിമതാന് കാമാന് നരോ നാസ്ത്യ് അത്ര സംശയഃ
ഇങ്ങനെ മണ്ഡലത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്ന ജനാർദ്ദനനെ സമ്പൂർണ്ണമായി ആരാധിച്ചാൽ, ആൾക്ക് ഇഷ്ടമായ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
അനേനൈവ വിധാനേന മണ്ഡലസ്ഥം ജനാര്ദനമ് പൂജിതം യഃ സംപശ്യേത സ വിശേദ് വിഷ്ണുമ് അവ്യയമ്
ഈ വിധത്തിൽ മണ്ഡലത്തിൽ ജനാർദ്ദനനെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ച് ദർശിക്കുന്നവൻ, അവിനാശിയായ വിഷ്ണുവിൽ ലയിക്കുന്നു.
സകൃദ് അപ്യ് അര്ചിതോ യേന വിധിനാനേന കേശവഃ ജന്മമൃത്യുജരാം തീര്ത്വാ സ വിഷ്ണോഃ പദമ് ആപ്നുയാത്
ഈ വിധം ഉപയോഗിച്ച് ഒരിക്കൽ പോലും കേശവനെ പൂജിക്കുന്നവൻ, ജനനം, മരണം, വയസ്സു എന്നിവ കടന്ന് വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം നേടുന്നു.
യഃ സ്മരേത് സതതം ഭക്ത്യാ നാരായണമ് അതന്ദ്രിതഃ അന്വഹം തസ്യ വാസായ ശ്വേതദ്വീപഃ പ്രകല്പിതഃ
അവിചലമായ ഭക്തിയോടെ നാരായണനെ എപ്പോഴും ഓർക്കുന്നവർക്കായി, ദിവസേന ശ്വേതദ്വീപം വാസസ്ഥലമായി ഒരുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഓംകാരാദിസമായുക്തം നമഃകാരാന്തദീപിതമ് തന്നാമ സര്വതത്ത്വാനാം മന്ത്ര ഇത്യ് അഭിധീയതേ
ഓം എന്നതിൽ ആരംഭിച്ച് നമസ്കാരംകൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്ന ആ നാമം, എല്ലാ തത്ത്വങ്ങൾക്കും മന്ത്രമായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
അനേനൈവ വിധാനേന ഗന്ധപുഷ്പം നിവേദയേത് ഏകൈകസ്യ പ്രകുര്വീത യഥോദ്ദിഷ്ടം ക്രമേണ തു
ഇതേ വിധം അനുസരിച്ച് സുഗന്ധവും പുഷ്പവും അർപ്പിക്കണം; ഓരോന്നിനും നിർദ്ദേശിച്ച ക്രമത്തിൽ അർപ്പണം നടത്തണം.
മുദ്രാസ് തതോ നിബധ്നീയാദ് യഥോക്തക്രമചോദിതാഃ ജപം ചൈവ പ്രകുര്വീത മൂലമന്ത്രേണ മന്ത്രവിത്
ശേഷം, നിർദ്ദേശിച്ച ക്രമത്തിൽ മുദ്രകൾ കെട്ടണം; മന്ത്രജ്ഞൻ മൂലമന്ത്രം ജപിക്കണം.
അഷ്ടാവിംശതിമ് അഷ്ടൌ വാ ശതമ് അഷ്ടോത്തരം തഥാ കാമേഷു ച യഥാപ്രോക്തം യഥാശക്തി സമാഹിതഃ
ശ്രദ്ധയോടെ, നിർദ്ദേശിച്ചപോലെയും കഴിവനുസരിച്ചും, ഇരുപത്തിയെട്ട്, എട്ട്, അല്ലെങ്കിൽ നൂറ് എട്ടു പ്രാവശ്യം, അല്ലെങ്കിൽ ഇഷ്ടം പോലെ ജപിക്കണം.
പദ്മം ശങ്ഖശ് ച ശ്രീവത്സോ ഗദാ ഗരുഡ ഏവ ച ചക്രം ഖഡ്ഗശ് ച ശാര്ങ്ഗം ച അഷ്ടൌ മുദ്രാഃ പ്രകീര്തിതാഃ
താമര, ശംഖ്, ശ്രീവത്സം, ഗദ, ഗരുഡൻ, ചക്രം, വാൾ, ശാരംഗം — ഈ എട്ട് മുദ്രകളാണ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഗച്ഛ ഗച്ഛ പരം സ്ഥാനം പുരാണപുരുഷോത്തമ യത്ര ബ്രഹ്മാദയോ ദേവാ വിന്ദന്തി പരമം പദമ്
പുരാതനപുരുഷോത്തമാ, ബ്രഹ്മാദികൾ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്ന അത്യുത്തമസ്ഥലത്തേക്ക് നീ പോകൂ, പോകൂ.
അര്ചനം യേ ന ജാനന്തി ഹരേര് മന്ത്രൈര് യഥോദിതമ് തേ തത്ര മൂലമന്ത്രേണ പൂജയന്ത്വ് അച്യുതം സദാ
ഹരിയെ മന്ത്രങ്ങൾ പ്രകാരം പൂജിക്കാനുള്ള വിധി അറിയാത്തവർ, അവിടെ എപ്പോഴും മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അച്യുതനെ പൂജിക്കണം.
ഏവം സംപൂജ്യ വിധിവദ് ഭക്ത്യാ തം പുരുഷോത്തമമ് പ്രണമ്യ ശിരസാ പശ്ചാത് സാഗരം ച പ്രസാദയേത്
അങ്ങനെ ആ പുരുഷോത്തമനെ നിർവ്വികാരമായ ഭക്തിയോടെ യഥാവിധി പൂജിച്ച്, ശേഷം തലകുനിച്ച് സാഗരത്തെയും പ്രീതിപ്പെടുത്തണം.
പ്രാണസ് ത്വം സര്വഭൂതാനാം യോനിശ് ച സരിതാം പതേ തീര്ഥരാജ നമസ് തേ ഽസ്തു ത്രാഹി മാമ് അച്യുതപ്രിയ
നീ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും പ്രാണനും, എല്ലാ നദികൾക്കും ഉത്ഭവവും ആണു, സരിത്പതേ, തീർത്ഥരാജാ, നിനക്കു വന്ദനം; അച്യുതപ്രിയനായവനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ.
സ്നാത്വൈവം സാഗരേ സമ്യക് തസ്മിന് ക്ഷേത്രവരേ ദ്വിജാഃ തീരേ ചാഭ്യര്ച്യ വിധിവന് നാരായണമ് അനാമയമ്
അത്ര സാഗരത്തിൽ യഥാവിധി സ്നാനം ചെയ്ത്, തീരത്ത് നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ അനാമയനായ നാരായണനെ പൂജിക്കണം, ദ്വിജന്മാരേ.
രാമം കൃഷ്ണം സുഭദ്രാം ച പ്രണിപത്യ ച സാഗരമ് ശതാനാമ് അശ്വമേധാനാം ഫലം പ്രാപ്നോതി മാനവഃ
രാമനെയും കൃഷ്ണനെയും സുഭദ്രയെയും സാഗരത്തെയും വന്ദിച്ചാൽ, മനുഷ്യൻ നൂറുകണക്കിന് അശ്വമേധയാഗഫലം നേടുന്നു.
സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ സര്വദുഃഖവിവര്ജിതഃ വൃന്ദാരക ഇവ ശ്രീമാന് രൂപയൌവനഗര്വിതഃ
എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള മോചനവും എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള മോചനവും ലഭിച്ച്, വൃന്ദാരകനെപ്പോലെ ഭംഗിയിലും യൗവനത്തിലും അഭിമാനത്തോടെ പ്രകാശിക്കുന്നവനാവുന്നു.
വിമാനേനാര്കവര്ണേന ദിവ്യഗന്ധര്വനാദിനാ കുലൈകവിംശമ് ഉദ്ധൃത്യ വിഷ്ണുലോകം സ ഗച്ഛതി
സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ദിവ്യവിമാനത്തിൽ, ഗന്ധർവാദികളോടൊപ്പം, തന്റെ ഇരുപത്തൊന്ന് തലമുറകളെയും ഉയർത്തി, വിഷ്ണുലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
ഭുക്ത്വാ തത്ര വരാന് ഭോഗാന് ക്രീഡിത്വാ ചാപ്സരൈഃ സഹ മന്വന്തരശതം സാഗ്രം ജരാമൃത്യുവിവര്ജിതഃ
അവിടെ ഉത്തമമായ അനുഭവങ്ങൾ ആസ്വദിച്ച്, അപ്സരസുമാരോടൊപ്പം നൂറുകണക്കിന് മന്വന്തരങ്ങൾ കളിച്ചു, അവൻ ജരയും മരണവും ഇല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നു.
പുണ്യക്ഷയാദ് ഇഹായാതഃ കുലേ സര്വഗുണാന്വിതേ രൂപവാന് സുഭഗഃ ശ്രീമാന് സത്യവാദീ ജിതേന്ദ്രിയഃ
പുണ്യം ക്ഷയിച്ചാൽ, എല്ലാ ഗുണങ്ങളോടും കൂടിയ ഒരു കുടുംബത്തിൽ, സുന്ദരനും ഭാഗ്യവാനുമായും, ശ്രേഷ്ഠനും സത്യവാനുമായും ഇന്ദ്രിയജയിയുമായും ജനിക്കുന്നു.
വേദശാസ്ത്രാര്ഥവിദ് വിപ്രോ ഭവേദ് യജ്വാ തു വൈഷ്ണവഃ യോഗം ച വൈഷ്ണവം പ്രാപ്യ തതോ മോക്ഷമ് അവാപ്നുയാത്
വേദങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും അർത്ഥം അറിയുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുകയും, വിഷ്ണുവിന്റെ ഭക്തനാകുകയും ചെയ്യുന്നു. വൈഷ്ണവയോഗം പ്രാപിച്ചാൽ, പിന്നീട് മോക്ഷം ലഭിക്കും.
ഗ്രഹോപരാഗേ സംക്രാന്ത്യാമ് അയനേ വിഷുവേ തഥാ യുഗാദിഷു ഷഡശീത്യാം വ്യതീപാതേ ദിനക്ഷയേ
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഗ്രഹണമാകുമ്പോഴും, സംക്രാന്തി, അയനം, വിഷുവു, യುಗാദി, ആറാം ദിവസം, ഗ്രഹങ്ങളുടെ സംയോജനം, ദിവസത്തിന്റെ അവസാനം—ഇവയൊക്കെയായിരിക്കും,
ആഷാഢ്യാം ചൈവ കാര്ത്തിക്യാം മാഘ്യാം വാന്യേ ശുഭേ തിഥൌ യേ തത്ര ദാനം വിപ്രേഭ്യഃ പ്രയച്ഛന്തി സുമേധസഃ
ആഷാഢം, കാർത്തികം, മാഘം, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും ശുഭദിനത്തിൽ, അവിടെ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്യുന്ന ജ്ഞാനികൾ,
ഫലം സഹസ്രഗുണിതമ് അന്യതീര്ഥാല് ലഭന്തി തേ പിതൄണാം യേ പ്രയച്ഛന്തി പിണ്ഡം തത്ര വിധാനതഃ
അവിടെ വിധിപ്രകാരം പിതാക്കൾക്ക് പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്നവർക്ക്, മറ്റു തീർത്ഥങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്നതിനെക്കാൾ ആയിരംപട്ടും കൂടുതൽ ഫലം ലഭിക്കും.