മന്ദാകിന്യാഃ സിതം വാരി സര്വപാപഹരം ശിവമ് ഗൃഹാണാചമനീയം ത്വം മയാ ഭക്ത്യാ നിവേദിതമ്
മന്ദാകിനി നദിയിൽ നിന്നുള്ള ഈ ശുദ്ധമായ വെള്ളം, എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്നതും ശുഭകരവും ആയതും, ഞാൻ ഭക്തിയോടെ അർപ്പിക്കുന്നു. ദയവായി ഈ ആചമനജലം സ്വീകരിക്കണമേ.
ത്വമ് ആപഃ പൃഥിവീ ചൈവ ജ്യോതിസ് ത്വം വായുര് ഏവ ച ലോകേശ വൃത്തിമാത്രേണ വാരിണാ സ്നാപയാമ്യ് അഹമ്
നീ വെള്ളവും ഭൂമിയും പ്രകാശവും വായുവും തന്നെയാണ്, ലോകനാഥാ. ഞാൻ ഈ വെള്ളം കൊണ്ട് നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു, അതാണ് യുക്തം.
ദേവതത്ത്വസമായുക്ത യജ്ഞവര്ണസമന്വിത സ്വര്ണവര്ണപ്രഭേ ദേവ വാസസീ തവ കേശവ
ദൈവത്വത്തിന്റെ സാരവും യജ്ഞചിഹ്നങ്ങളുമുള്ള, പൊന്നുപോലെയുള്ള പ്രകാശം നിറഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ നിന്നുടേതാണ്, കേശവാ.
ശരീരം തേ ന ജാനാമി ചേഷ്ടാം ചൈവ ച കേശവ മയാ നിവേദിതോ ഗന്ധഃ പ്രതിഗൃഹ്യ വിലിപ്യതാമ്
കേശവാ, നിന്റെ ശരീരവും പ്രവർത്തനങ്ങളും എനിക്കറിയില്ല. ഞാൻ സുഗന്ധം അർപ്പിക്കുന്നു, അത് ദയവായി സ്വീകരിച്ച് പുരട്ടണമേ.
ഋഗ്യജുഃസാമമന്ത്രേണ ത്രിവൃതം പദ്മയോനിനാ സാവിത്രീഗ്രന്ഥിസംയുക്തമ് ഉപവീതം തവാര്പയേ
ഋക്, യജുര്, സാമ മന്ത്രങ്ങളാൽ, കമലത്തിൽ ജനിച്ചവനിൽ നിന്നുള്ള, സാവിത്രി ഗ്രന്ഥിയോടെ കെട്ടിയിരിക്കുന്ന ഈ ഉപവീതം ഞാൻ നിന്നെ അർപ്പിക്കുന്നു.
ദിവ്യരത്നസമായുക്ത വഹ്നിഭാനുസമപ്രഭ ഗാത്രാണി തവ ശോഭന്തു സാലംകാരാണി മാധവ
ദിവ്യരത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടും, അഗ്നിയും സൂര്യനും പോലെ പ്രകാശമുള്ള ആഭരണങ്ങളാൽ, മാധവാ, നിന്റെ അവയവങ്ങൾ ദീപ്തിയോടെ തിളങ്ങട്ടെ.
വനസ്പതിരസോ ദിവ്യോ ഗന്ധാഢ്യഃ സുരഭിശ് ച തേ മയാ നിവേദിതോ ഭക്ത്യാ ധൂപോ ഽയം പ്രതിഗൃഹ്യതാമ്
വനസ്പതികളുടെ സാരവും സമൃദ്ധമായ സുഗന്ധവും ഉള്ള ഈ ദിവ്യധൂപം ഞാൻ ഭക്തിയോടെ അർപ്പിക്കുന്നു; ദയവായി സ്വീകരിക്കണമേ.
സൂര്യചന്ദ്രസമോ ജ്യോതിര് വിദ്യുദഗ്ന്യോസ് തഥൈവ ച ത്വമ് ഏവ ജ്യോതിഷാം ദേവ ദീപോ ഽയം പ്രതിഗൃഹ്യതാമ്
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും പോലെ പ്രകാശമുള്ളവനും, മിന്നലും അഗ്നിയും പോലെ തിളങ്ങുന്നവനും, എല്ലാ പ്രകാശങ്ങളുടെ പ്രകാശം തന്നെയും, ദൈവമേ, ഈ ദീപം ദയവായി സ്വീകരിക്കണമേ.
അന്നം ചതുര്വിധം ചൈവ രസൈഃ ഷഡ്ഭിഃ സമന്വിതമ് മയാ നിവേദിതം ഭക്ത്യാ നൈവേദ്യം തവ കേശവ
നാലു വിധത്തിലുള്ള, ആറു രുചികൾ ചേർത്ത വിഭവങ്ങൾ ഞാൻ ഭക്തിയോടെ അർപ്പിക്കുന്നു, കേശവാ, ഈ നൈവേദ്യം ദയവായി സ്വീകരിക്കണമേ.
പൂര്വേ ദലേ വാസുദേവം യാമ്യേ സംകര്ഷണം ന്യസേത് പ്രദ്യുമ്നം പശ്ചിമേ കുര്യാദ് അനിരുദ്ധം തഥോത്തരേ
കിഴക്കൻ ദളത്തിൽ വാസുദേവനെ, തെക്കോട്ട് സംകർഷണനെ, പടിഞ്ഞാറോട്ട് പ്രദ്യുമ്നനെ, വടക്കോട്ട് അനിരുദ്ധനെ സ്ഥാപിക്കണം.
വാരാഹം ച തഥാഗ്നേയേ നരസിംഹം ച നൈരൃതേ വായവ്യേ മാധവം ചൈവ തഥൈശാനേ ത്രിവിക്രമമ്
അഗ്നേയ ദിശയിൽ വാർാഹനെ, നൈർൃത്യത്തിൽ നരസിംഹനെ, വായവ്യത്തിൽ മാധവനെ, ഈശാന്യത്തിൽ ത്രിവിക്രമനെ സ്ഥാപിക്കണം.
തഥാഷ്ടാക്ഷരദേവസ്യ ഗരുഡം പുരതോ ന്യസേത് വാമപാര്ശ്വേ തഥാ ചക്രം ശങ്ഖം ദക്ഷിണതോ ന്യസേത്
അഷ്ടാക്ഷര ദേവന്റെ മുമ്പിൽ ഗരുഡനെ, ഇടതുവശത്ത് ചക്രവും വലതുവശത്ത് ശംഖവും സ്ഥാപിക്കണം.
തഥാ മഹാഗദാം ചൈവ ന്യസേദ് ദേവസ്യ ദക്ഷിണേ തതഃ ശാര്ങ്ഗം ധനുര് വിദ്വാന് ന്യസേദ് ദേവസ്യ വാമതഃ
ദേവന്റെ വലതുവശത്ത് മഹാഗദയും, ഇടതുവശത്ത് ശാർംഗധനുസും സ്ഥാപിക്കണം.
ദക്ഷിണേനേഷുധീ ദിവ്യേ ഖഡ്ഗം വാമേ ച വിന്യസേത് ശ്രിയം ദക്ഷിണതഃ സ്ഥാപ്യ പുഷ്ടിമ് ഉത്തരതോ ന്യസേത്
വലതുവശത്ത് ദിവ്യമായ ഇഷുദിയും, ഇടതുവശത്ത് വാളും സ്ഥാപിക്കണം; വലതുവശത്ത് ശ്രീയും വടക്കോട്ട് പുഷ്ടിയും സ്ഥാപിക്കണം.
വനമാലാം ച പുരതസ് തതഃ ശ്രീവത്സകൌസ്തുഭൌ വിന്യസേദ് ധൃദയാദീനി പൂര്വാദിഷു ചതുര്ദിശമ്
മുൻവശത്ത് വനമാലയും, അതിനുശേഷം ശ്രീവത്സവും കൗസ്തുഭവും സ്ഥാപിക്കണം; ഹൃദയം തുടങ്ങിയ ചിഹ്നങ്ങൾ നാലു ദിശകളിലും ക്രമീകരിക്കണം.
തതോ ഽസ്ത്രം ദേവദേവസ്യ കോണേ ചൈവ തു വിന്യസേത് ഇന്ദ്രമ് അഗ്നിം യമം ചൈവ നൈരൃതം വരുണം തഥാ
തുടർന്ന് ദേവദേവന്റെ ആയുധം കോണുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം; ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും യമനും നൈരൃതിയും വരുണനും കൂടി സ്ഥാപിക്കണം.
വായും ധനദമ് ഈശാനമ് അനന്തം ബ്രഹ്മണാ സഹ പൂജയേത് താന്ത്രികൈര് മന്ത്രൈര് അധശ് ചോര്ധ്വം തഥൈവ ച
വായുവും കുബേരനും ഈശാനനും അനന്തനും ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം, താന്ത്രിക മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് താഴെയും മുകളിലെയും ഭാഗങ്ങളിൽ ആരാധിക്കണം.
ഏവം സംപൂജ്യ ദേവേശം മണ്ഡലസ്ഥം ജനാര്ദനമ് ലഭേദ് അഭിമതാന് കാമാന് നരോ നാസ്ത്യ് അത്ര സംശയഃ
ഇങ്ങനെ മണ്ഡലത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്ന ജനാർദ്ദനനെ സമ്പൂർണ്ണമായി ആരാധിച്ചാൽ, ആൾക്ക് ഇഷ്ടമായ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
അനേനൈവ വിധാനേന മണ്ഡലസ്ഥം ജനാര്ദനമ് പൂജിതം യഃ സംപശ്യേത സ വിശേദ് വിഷ്ണുമ് അവ്യയമ്
ഈ വിധത്തിൽ മണ്ഡലത്തിൽ ജനാർദ്ദനനെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ച് ദർശിക്കുന്നവൻ, അവിനാശിയായ വിഷ്ണുവിൽ ലയിക്കുന്നു.
സകൃദ് അപ്യ് അര്ചിതോ യേന വിധിനാനേന കേശവഃ ജന്മമൃത്യുജരാം തീര്ത്വാ സ വിഷ്ണോഃ പദമ് ആപ്നുയാത്
ഈ വിധം ഉപയോഗിച്ച് ഒരിക്കൽ പോലും കേശവനെ പൂജിക്കുന്നവൻ, ജനനം, മരണം, വയസ്സു എന്നിവ കടന്ന് വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം നേടുന്നു.
യഃ സ്മരേത് സതതം ഭക്ത്യാ നാരായണമ് അതന്ദ്രിതഃ അന്വഹം തസ്യ വാസായ ശ്വേതദ്വീപഃ പ്രകല്പിതഃ
അവിചലമായ ഭക്തിയോടെ നാരായണനെ എപ്പോഴും ഓർക്കുന്നവർക്കായി, ദിവസേന ശ്വേതദ്വീപം വാസസ്ഥലമായി ഒരുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഓംകാരാദിസമായുക്തം നമഃകാരാന്തദീപിതമ് തന്നാമ സര്വതത്ത്വാനാം മന്ത്ര ഇത്യ് അഭിധീയതേ
ഓം എന്നതിൽ ആരംഭിച്ച് നമസ്കാരംകൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്ന ആ നാമം, എല്ലാ തത്ത്വങ്ങൾക്കും മന്ത്രമായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
അനേനൈവ വിധാനേന ഗന്ധപുഷ്പം നിവേദയേത് ഏകൈകസ്യ പ്രകുര്വീത യഥോദ്ദിഷ്ടം ക്രമേണ തു
ഇതേ വിധം അനുസരിച്ച് സുഗന്ധവും പുഷ്പവും അർപ്പിക്കണം; ഓരോന്നിനും നിർദ്ദേശിച്ച ക്രമത്തിൽ അർപ്പണം നടത്തണം.
മുദ്രാസ് തതോ നിബധ്നീയാദ് യഥോക്തക്രമചോദിതാഃ ജപം ചൈവ പ്രകുര്വീത മൂലമന്ത്രേണ മന്ത്രവിത്
ശേഷം, നിർദ്ദേശിച്ച ക്രമത്തിൽ മുദ്രകൾ കെട്ടണം; മന്ത്രജ്ഞൻ മൂലമന്ത്രം ജപിക്കണം.
അഷ്ടാവിംശതിമ് അഷ്ടൌ വാ ശതമ് അഷ്ടോത്തരം തഥാ കാമേഷു ച യഥാപ്രോക്തം യഥാശക്തി സമാഹിതഃ
ശ്രദ്ധയോടെ, നിർദ്ദേശിച്ചപോലെയും കഴിവനുസരിച്ചും, ഇരുപത്തിയെട്ട്, എട്ട്, അല്ലെങ്കിൽ നൂറ് എട്ടു പ്രാവശ്യം, അല്ലെങ്കിൽ ഇഷ്ടം പോലെ ജപിക്കണം.
പദ്മം ശങ്ഖശ് ച ശ്രീവത്സോ ഗദാ ഗരുഡ ഏവ ച ചക്രം ഖഡ്ഗശ് ച ശാര്ങ്ഗം ച അഷ്ടൌ മുദ്രാഃ പ്രകീര്തിതാഃ
താമര, ശംഖ്, ശ്രീവത്സം, ഗദ, ഗരുഡൻ, ചക്രം, വാൾ, ശാരംഗം — ഈ എട്ട് മുദ്രകളാണ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഗച്ഛ ഗച്ഛ പരം സ്ഥാനം പുരാണപുരുഷോത്തമ യത്ര ബ്രഹ്മാദയോ ദേവാ വിന്ദന്തി പരമം പദമ്
പുരാതനപുരുഷോത്തമാ, ബ്രഹ്മാദികൾ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്ന അത്യുത്തമസ്ഥലത്തേക്ക് നീ പോകൂ, പോകൂ.
അര്ചനം യേ ന ജാനന്തി ഹരേര് മന്ത്രൈര് യഥോദിതമ് തേ തത്ര മൂലമന്ത്രേണ പൂജയന്ത്വ് അച്യുതം സദാ
ഹരിയെ മന്ത്രങ്ങൾ പ്രകാരം പൂജിക്കാനുള്ള വിധി അറിയാത്തവർ, അവിടെ എപ്പോഴും മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അച്യുതനെ പൂജിക്കണം.
ഏവം സംപൂജ്യ വിധിവദ് ഭക്ത്യാ തം പുരുഷോത്തമമ് പ്രണമ്യ ശിരസാ പശ്ചാത് സാഗരം ച പ്രസാദയേത്
അങ്ങനെ ആ പുരുഷോത്തമനെ നിർവ്വികാരമായ ഭക്തിയോടെ യഥാവിധി പൂജിച്ച്, ശേഷം തലകുനിച്ച് സാഗരത്തെയും പ്രീതിപ്പെടുത്തണം.
പ്രാണസ് ത്വം സര്വഭൂതാനാം യോനിശ് ച സരിതാം പതേ തീര്ഥരാജ നമസ് തേ ഽസ്തു ത്രാഹി മാമ് അച്യുതപ്രിയ
നീ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും പ്രാണനും, എല്ലാ നദികൾക്കും ഉത്ഭവവും ആണു, സരിത്പതേ, തീർത്ഥരാജാ, നിനക്കു വന്ദനം; അച്യുതപ്രിയനായവനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ.