ഏവം വിഷ്ണുമയോ ഭൂത്വാ തതഃ കര്മ സമാരഭേത് യഥാ ദേഹേ തഥാ ദേവേ സര്വതത്ത്വാനി യോജയേത്
ഇങ്ങനെ വിഷ്ണുവാൽ മുഴുവനും ആകൃതിയായി, ശേഷം കര്മ്മം ആരംഭിക്കണം. ശരീരത്തിൽ പോലെ ദേവനിലും എല്ലാ തത്ത്വങ്ങളും ഏകീകരിക്കണം.
തതശ് ചൈവ പ്രകുര്വീത പ്രോക്ഷണം പ്രണവേന തു ഫട്കാരാന്തം സമുദ്ദിഷ്ടം സര്വവിഘ്നഹരം ശുഭമ്
ശേഷം, പ്രണവം ഉച്ചരിച്ച്, 'ഫട്' അക്ഷരത്തിൽ അവസാനിപ്പിച്ച്, നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം പ്രോക്ഷണം നടത്തണം. ഇത് എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീക്കി, മംഗളകരമാണ്.
തത്രാര്കചന്ദ്രവഹ്നീനാം മണ്ഡലാനി വിചിന്തയേത് പദ്മമധ്യേ ന്യസേദ് വിഷ്ണും പവനസ്യാമ്ബരസ്യ ച
അവിടെ സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, അഗ്നി എന്നിവയുടെ വൃത്തങ്ങൾ മനസ്സിൽ ആലോചിക്കണം. താമരയുടെ നടുവിൽ വായുവും ആകാശവുമൊപ്പം വിഷ്ണുവിനെ സ്ഥാപിക്കണം.
തതോ വിചിന്ത്യ ഹൃദയ ഓംകാരം ജ്യോതീരൂപിണമ് കര്ണികായാം സമാസീനം ജ്യോതീരൂപം സനാതനമ്
ശേഷം, ഹൃദയം ഓം എന്ന അക്ഷരമായി, പ്രകാശമുള്ള രൂപത്തിൽ, കർണികയിൽ ഇരിക്കുന്ന, ശാശ്വതവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ രൂപമായി ധ്യാനിക്കണം.
അഷ്ടാക്ഷരം തതോ മന്ത്രം വിന്യസേച് ച യഥാക്രമമ് തേന വ്യസ്തസമസ്തേന പൂജനം പരമം സ്മൃതമ്
ശേഷം, എട്ടക്ഷരമന്ത്രം ക്രമമായി സ്ഥാപിക്കണം. വേർതിരിച്ചും ചേർത്തും അതിന്റെ രൂപത്തിൽ, പരമമായ പൂജ നടത്തപ്പെടുന്നു.
ദ്വാദശാക്ഷരമന്ത്രേണ യജേദ് ദേവം സനാതനമ് തതോ ഽവധാര്യ ഹൃദയേ കര്ണികായാം ബഹിര് ന്യസേത്
പന്ത്രണ്ടക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ശാശ്വതനായ ദേവനെ ആരാധിക്കണം. പിന്നെ അതിനെ ഹൃദയത്തിലെ കർണികയിൽ ഉറപ്പിച്ച് പുറത്തു സ്ഥാപിക്കണം.
ചതുര്ഭുജം മഹാസത്ത്വം സൂര്യകോടിസമപ്രഭമ് ചിന്തയിത്വാ മഹായോഗം ജ്യോതീരൂപം സനാതനമ് തതശ് ചാവാഹയേന് മന്ത്രം ക്രമേണാചിന്ത്യ മാനസേ
നാലു കൈകളും വലിയ ശക്തിയും സൂര്യന്റെ കോടിഗുണം പ്രകാശവും ഉള്ളവനെ, മഹായോഗിയായ ശാശ്വതപ്രകാശസ്വരൂപമായവനെ ധ്യാനിച്ച്, പിന്നീട് അചിന്ത്യമായ മനസ്സിൽ ക്രമമായി മന്ത്രം ആഹ്വാനിക്കണം.
കര്ണികായാം സുപീഠേ ഽത്ര പദ്മകല്പിതമ് ആസനമ് സര്വസത്ത്വഹിതാര്ഥായ തിഷ്ഠ ത്വം മധുസൂദന
കർണികയിൽ ഉത്തമമായ പീഠത്തിൽ, താമര രൂപത്തിലുള്ള ആസനത്തിൽ, എല്ലാ ജീവികളുടെ ഭലത്തിനായി, മധുസൂദനാ, നീ ഇവിടെ നിലകൊള്ളണം.
ഓം പാദ്യം പാദയോര് ദേവ പദ്മനാഭ സനാതന വിഷ്ണോ കമലപത്ത്രാക്ഷ ഗൃഹാണ മധുസൂദന
ഓം, പാദ്യജലം, പാദങ്ങൾക്കായി, ദേവാ, പദ്മനാഭാ, ശാശ്വതവിഷ്ണോ, താമരപ്പത്രംപോലെയുള്ള കണ്ണുള്ള മധുസൂദനാ, ദയവായി സ്വീകരിക്കണമേ.
മധുപര്കം മഹാദേവ ബ്രഹ്മാദ്യൈഃ കല്പിതം തവ മയാ നിവേദിതം ഭക്ത്യാ ഗൃഹാണ പുരുഷോത്തമ
മഹാദേവാ, ബ്രഹ്മാദികൾ ഒരുക്കിയ മധുപർക്കം ഞാൻ ഭക്തിയോടെ സമർപ്പിക്കുന്നു. പുരുഷോത്തമാ, ദയവായി അത് സ്വീകരിക്കണമേ.
മന്ദാകിന്യാഃ സിതം വാരി സര്വപാപഹരം ശിവമ് ഗൃഹാണാചമനീയം ത്വം മയാ ഭക്ത്യാ നിവേദിതമ്
മന്ദാകിനി നദിയിൽ നിന്നുള്ള ഈ ശുദ്ധമായ വെള്ളം, എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്നതും ശുഭകരവും ആയതും, ഞാൻ ഭക്തിയോടെ അർപ്പിക്കുന്നു. ദയവായി ഈ ആചമനജലം സ്വീകരിക്കണമേ.
ത്വമ് ആപഃ പൃഥിവീ ചൈവ ജ്യോതിസ് ത്വം വായുര് ഏവ ച ലോകേശ വൃത്തിമാത്രേണ വാരിണാ സ്നാപയാമ്യ് അഹമ്
നീ വെള്ളവും ഭൂമിയും പ്രകാശവും വായുവും തന്നെയാണ്, ലോകനാഥാ. ഞാൻ ഈ വെള്ളം കൊണ്ട് നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു, അതാണ് യുക്തം.
ദേവതത്ത്വസമായുക്ത യജ്ഞവര്ണസമന്വിത സ്വര്ണവര്ണപ്രഭേ ദേവ വാസസീ തവ കേശവ
ദൈവത്വത്തിന്റെ സാരവും യജ്ഞചിഹ്നങ്ങളുമുള്ള, പൊന്നുപോലെയുള്ള പ്രകാശം നിറഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ നിന്നുടേതാണ്, കേശവാ.
ശരീരം തേ ന ജാനാമി ചേഷ്ടാം ചൈവ ച കേശവ മയാ നിവേദിതോ ഗന്ധഃ പ്രതിഗൃഹ്യ വിലിപ്യതാമ്
കേശവാ, നിന്റെ ശരീരവും പ്രവർത്തനങ്ങളും എനിക്കറിയില്ല. ഞാൻ സുഗന്ധം അർപ്പിക്കുന്നു, അത് ദയവായി സ്വീകരിച്ച് പുരട്ടണമേ.
ഋഗ്യജുഃസാമമന്ത്രേണ ത്രിവൃതം പദ്മയോനിനാ സാവിത്രീഗ്രന്ഥിസംയുക്തമ് ഉപവീതം തവാര്പയേ
ഋക്, യജുര്, സാമ മന്ത്രങ്ങളാൽ, കമലത്തിൽ ജനിച്ചവനിൽ നിന്നുള്ള, സാവിത്രി ഗ്രന്ഥിയോടെ കെട്ടിയിരിക്കുന്ന ഈ ഉപവീതം ഞാൻ നിന്നെ അർപ്പിക്കുന്നു.
ദിവ്യരത്നസമായുക്ത വഹ്നിഭാനുസമപ്രഭ ഗാത്രാണി തവ ശോഭന്തു സാലംകാരാണി മാധവ
ദിവ്യരത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടും, അഗ്നിയും സൂര്യനും പോലെ പ്രകാശമുള്ള ആഭരണങ്ങളാൽ, മാധവാ, നിന്റെ അവയവങ്ങൾ ദീപ്തിയോടെ തിളങ്ങട്ടെ.
വനസ്പതിരസോ ദിവ്യോ ഗന്ധാഢ്യഃ സുരഭിശ് ച തേ മയാ നിവേദിതോ ഭക്ത്യാ ധൂപോ ഽയം പ്രതിഗൃഹ്യതാമ്
വനസ്പതികളുടെ സാരവും സമൃദ്ധമായ സുഗന്ധവും ഉള്ള ഈ ദിവ്യധൂപം ഞാൻ ഭക്തിയോടെ അർപ്പിക്കുന്നു; ദയവായി സ്വീകരിക്കണമേ.
സൂര്യചന്ദ്രസമോ ജ്യോതിര് വിദ്യുദഗ്ന്യോസ് തഥൈവ ച ത്വമ് ഏവ ജ്യോതിഷാം ദേവ ദീപോ ഽയം പ്രതിഗൃഹ്യതാമ്
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും പോലെ പ്രകാശമുള്ളവനും, മിന്നലും അഗ്നിയും പോലെ തിളങ്ങുന്നവനും, എല്ലാ പ്രകാശങ്ങളുടെ പ്രകാശം തന്നെയും, ദൈവമേ, ഈ ദീപം ദയവായി സ്വീകരിക്കണമേ.
അന്നം ചതുര്വിധം ചൈവ രസൈഃ ഷഡ്ഭിഃ സമന്വിതമ് മയാ നിവേദിതം ഭക്ത്യാ നൈവേദ്യം തവ കേശവ
നാലു വിധത്തിലുള്ള, ആറു രുചികൾ ചേർത്ത വിഭവങ്ങൾ ഞാൻ ഭക്തിയോടെ അർപ്പിക്കുന്നു, കേശവാ, ഈ നൈവേദ്യം ദയവായി സ്വീകരിക്കണമേ.
പൂര്വേ ദലേ വാസുദേവം യാമ്യേ സംകര്ഷണം ന്യസേത് പ്രദ്യുമ്നം പശ്ചിമേ കുര്യാദ് അനിരുദ്ധം തഥോത്തരേ
കിഴക്കൻ ദളത്തിൽ വാസുദേവനെ, തെക്കോട്ട് സംകർഷണനെ, പടിഞ്ഞാറോട്ട് പ്രദ്യുമ്നനെ, വടക്കോട്ട് അനിരുദ്ധനെ സ്ഥാപിക്കണം.
വാരാഹം ച തഥാഗ്നേയേ നരസിംഹം ച നൈരൃതേ വായവ്യേ മാധവം ചൈവ തഥൈശാനേ ത്രിവിക്രമമ്
അഗ്നേയ ദിശയിൽ വാർാഹനെ, നൈർൃത്യത്തിൽ നരസിംഹനെ, വായവ്യത്തിൽ മാധവനെ, ഈശാന്യത്തിൽ ത്രിവിക്രമനെ സ്ഥാപിക്കണം.
തഥാഷ്ടാക്ഷരദേവസ്യ ഗരുഡം പുരതോ ന്യസേത് വാമപാര്ശ്വേ തഥാ ചക്രം ശങ്ഖം ദക്ഷിണതോ ന്യസേത്
അഷ്ടാക്ഷര ദേവന്റെ മുമ്പിൽ ഗരുഡനെ, ഇടതുവശത്ത് ചക്രവും വലതുവശത്ത് ശംഖവും സ്ഥാപിക്കണം.
തഥാ മഹാഗദാം ചൈവ ന്യസേദ് ദേവസ്യ ദക്ഷിണേ തതഃ ശാര്ങ്ഗം ധനുര് വിദ്വാന് ന്യസേദ് ദേവസ്യ വാമതഃ
ദേവന്റെ വലതുവശത്ത് മഹാഗദയും, ഇടതുവശത്ത് ശാർംഗധനുസും സ്ഥാപിക്കണം.
ദക്ഷിണേനേഷുധീ ദിവ്യേ ഖഡ്ഗം വാമേ ച വിന്യസേത് ശ്രിയം ദക്ഷിണതഃ സ്ഥാപ്യ പുഷ്ടിമ് ഉത്തരതോ ന്യസേത്
വലതുവശത്ത് ദിവ്യമായ ഇഷുദിയും, ഇടതുവശത്ത് വാളും സ്ഥാപിക്കണം; വലതുവശത്ത് ശ്രീയും വടക്കോട്ട് പുഷ്ടിയും സ്ഥാപിക്കണം.
വനമാലാം ച പുരതസ് തതഃ ശ്രീവത്സകൌസ്തുഭൌ വിന്യസേദ് ധൃദയാദീനി പൂര്വാദിഷു ചതുര്ദിശമ്
മുൻവശത്ത് വനമാലയും, അതിനുശേഷം ശ്രീവത്സവും കൗസ്തുഭവും സ്ഥാപിക്കണം; ഹൃദയം തുടങ്ങിയ ചിഹ്നങ്ങൾ നാലു ദിശകളിലും ക്രമീകരിക്കണം.
തതോ ഽസ്ത്രം ദേവദേവസ്യ കോണേ ചൈവ തു വിന്യസേത് ഇന്ദ്രമ് അഗ്നിം യമം ചൈവ നൈരൃതം വരുണം തഥാ
തുടർന്ന് ദേവദേവന്റെ ആയുധം കോണുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം; ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും യമനും നൈരൃതിയും വരുണനും കൂടി സ്ഥാപിക്കണം.
വായും ധനദമ് ഈശാനമ് അനന്തം ബ്രഹ്മണാ സഹ പൂജയേത് താന്ത്രികൈര് മന്ത്രൈര് അധശ് ചോര്ധ്വം തഥൈവ ച
വായുവും കുബേരനും ഈശാനനും അനന്തനും ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം, താന്ത്രിക മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് താഴെയും മുകളിലെയും ഭാഗങ്ങളിൽ ആരാധിക്കണം.
ഏവം സംപൂജ്യ ദേവേശം മണ്ഡലസ്ഥം ജനാര്ദനമ് ലഭേദ് അഭിമതാന് കാമാന് നരോ നാസ്ത്യ് അത്ര സംശയഃ
ഇങ്ങനെ മണ്ഡലത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്ന ജനാർദ്ദനനെ സമ്പൂർണ്ണമായി ആരാധിച്ചാൽ, ആൾക്ക് ഇഷ്ടമായ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
അനേനൈവ വിധാനേന മണ്ഡലസ്ഥം ജനാര്ദനമ് പൂജിതം യഃ സംപശ്യേത സ വിശേദ് വിഷ്ണുമ് അവ്യയമ്
ഈ വിധത്തിൽ മണ്ഡലത്തിൽ ജനാർദ്ദനനെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ച് ദർശിക്കുന്നവൻ, അവിനാശിയായ വിഷ്ണുവിൽ ലയിക്കുന്നു.
സകൃദ് അപ്യ് അര്ചിതോ യേന വിധിനാനേന കേശവഃ ജന്മമൃത്യുജരാം തീര്ത്വാ സ വിഷ്ണോഃ പദമ് ആപ്നുയാത്
ഈ വിധം ഉപയോഗിച്ച് ഒരിക്കൽ പോലും കേശവനെ പൂജിക്കുന്നവൻ, ജനനം, മരണം, വയസ്സു എന്നിവ കടന്ന് വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം നേടുന്നു.