ഉദകേ നോദകം കുര്യാത് പിതൃഭ്യശ് ച കദാചന ഉത്തീര്യ തു ശുചൌ ദേശേ കുര്യാദ് ഉദകതര്പണമ്
വെള്ളത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഒരിക്കലും പിതാക്കന്മാർക്ക് വെള്ളം അർപ്പിക്കരുത്; കരയിൽ എത്തി ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് തർപ്പണം നടത്തണം.
നോദകേഷു ന പാത്രേഷു ന ക്രുദ്ധോ നൈകപാണിനാ നോപതിഷ്ഠതി തത് തോയം യദ് ഭൂമ്യാം ന പ്രദീയതേ
വെള്ളത്തിൽ, പാത്രത്തിൽ, കോപത്തോടെ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരുകൈ കൊണ്ട് നൽകിയ വെള്ളം ഫലപ്രദമല്ല; ഭൂമിയിൽ നൽകാത്ത വെള്ളം ഫലമില്ല.
പിതൄണാമ് അക്ഷയം സ്ഥാനം മഹീ ദത്താ മയാ ദ്വിജാഃ തസ്മാത് തത്രൈവ ദാതവ്യം പിതൄണാം പ്രീതിമ് ഇച്ഛതാ
പിതാക്കന്മാരുടെ ശാശ്വതമായ വാസസ്ഥലം ഭൂമി തന്നെയാണ്, ഞാൻ തന്നത്, ദ്വിജന്മാരേ; അതുകൊണ്ട് പിതാക്കന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അവിടെയേ വെള്ളം നൽകേണ്ടത്.
ഭൂമിപൃഷ്ഠേ സമുത്പന്നാ ഭൂമ്യാം ചൈവ ച സംസ്ഥിതാഃ ഭൂമ്യാം ചൈവ ലയം യാതാ ഭൂമൌ ദദ്യാത് തതോ ജലമ്
ഭൂമിയിൽ ജനിച്ച്, ഭൂമിയിൽ നിലകൊണ്ട്, ഭൂമിയിലേക്കാണ് ലയിക്കുന്നത്; അതിനാൽ ഭൂമിയിൽ തന്നെയാണ് വെള്ളം നൽകേണ്ടത്.
ആസ്തീര്യ ച കുശാന് സാഗ്രാംസ് താന് ആവാഹ്യ സ്വമന്ത്രതഃ പ്രാചീനാഗ്രേഷു വൈ ദേവാന് യാമ്യാഗ്രേഷു തഥാ പിതൄന്
അഗ്രങ്ങൾ അകത്തുള്ള കുശകൾ വിരിച്ച്, സ്വമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അവയെ ആഹ്വാനിച്ച്, ദേവന്മാരെ കിഴക്കേ അഗ്രത്തും പിതാക്കന്മാരെ തെക്കേ അഗ്രത്തും സ്ഥാപിക്കണം.
ദേവാന് പിതൄംസ് തഥാ ചാന്യാന് സംതര്പ്യാചമ്യ വാഗ്യതഃ ഹസ്തമാത്രം ചതുഷ്കോണം ചതുര്ദ്വാരം സുശോഭനമ്
ദേവന്മാരെയും പിതാക്കന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തി, ആചമനം ചെയ്ത്, ഉച്ചരിച്ച്, കൈയുടെ വലുപ്പത്തിൽ നാലു വശവും ദ്വാരവും ഉള്ള മനോഹരമായ ചതുരശ്രം ഒരുക്കണം.
പുരം വിലിഖ്യ ഭോ വിപ്രാസ് തീരേ തസ്യ മഹോദധേഃ മധ്യേ തത്ര ലിഖേത് പദ്മമ് അഷ്ടപത്ത്രം സകര്ണികമ്
മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ തീരത്ത് നഗരം രേഖപ്പെടുത്തി, അതിന്റെ നടുവിൽ എട്ട് ദളങ്ങളുള്ള, മധ്യത്തിൽ വൃത്തമുള്ള ഒരു താമര വരയ്ക്കണം, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
ഏവം മണ്ഡലമ് ആലിഖ്യ പൂജയേത് തത്ര ഭോ ദ്വിജാഃ അഷ്ടാക്ഷരവിധാനേന നാരായണമ് അജം വിഭുമ്
അങ്ങനെ മണ്ഡലം വരച്ച്, ദ്വിജന്മാരേ, അജനായ, സർവ്വശക്തനായ നാരായണനെ അഷ്ടാക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അവിടെ ആരാധിക്കണം.
അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി കായശോധനമ് ഉത്തമമ് അകാരം ഹൃദയേ ധ്യാത്വാ ചക്രരേഖാസമന്വിതമ്
ഇതിനുശേഷം ഞാൻ ഉത്തമമായ ശരീരശുദ്ധി വിശദീകരിക്കാം: ഹൃദയത്തിൽ 'അ' എന്ന അക്ഷരം ചക്രരേഖകളോടുകൂടി ധ്യാനിക്കണം.
ജ്വലന്തം ത്രിശിഖം ചൈവ ദഹന്തം പാപനാശനമ് ചന്ദ്രമണ്ഡലമധ്യസ്ഥം രാകാരം മൂര്ധ്നി ചിന്തയേത്
മൂന്നു ജ്വാലകളോടെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതും പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതുമായ രൂപത്തിൽ, കിരീടത്തിലെ ചന്ദ്രമണ്ഡലത്തിനുള്ളിൽ 'രാ' എന്ന അക്ഷരം ധ്യാനിക്കണം.
ശുക്ലവര്ണം പ്രവര്ഷന്തമ് അമൃതം പ്ലാവയന് മഹീമ് ഏവം നിര്ധൂതപാപസ് തു ദിവ്യദേഹസ് തതോ ഭവേത്
വെളുത്ത നിറത്തിൽ അമൃതം ഒഴിച്ചു ഭൂമിയെ നിറയ്ക്കുന്നതായി ധ്യാനിച്ചാൽ, അങ്ങനെ പാപങ്ങൾ അകറ്റി ദിവ്യശരീരം ലഭിക്കും.
അഷ്ടാക്ഷരം തതോ മന്ത്രം ന്യസേദ് ഏവാത്മനോ ബുധഃ വാമപാദം സമാരഭ്യ ക്രമശശ് ചൈവ വിന്യസേത്
ശേഷം, ജ്ഞാനികൾ അഷ്ടാക്ഷരമന്ത്രം സ്വശരീരത്തിൽ ഇടതുകാൽ മുതൽ ക്രമമായി സ്ഥാപിക്കണം.
പഞ്ചാങ്ഗം വൈഷ്ണവം ചൈവ ചതുര്വ്യൂഹം തഥൈവ ച കരശുദ്ധിം പ്രകുര്വീത മൂലമന്ത്രേണ സാധകഃ
സാധകൻ, വൈഷ്ണവരീതിയിലുള്ള അഞ്ചു വിധ ശുദ്ധിയും, നാലു രൂപങ്ങളുടെ ക്രമീകരണവും, കൈകളുടെ ശുദ്ധിയും, എല്ലാം മൂലമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് നിർവഹിക്കണം.
ഏകൈകം ചൈവ വര്ണം തു അങ്ഗുലീഷു പൃഥക് പൃഥക് ഓംകാരം പൃഥിവീം ശുക്ലാം വാമപാദേ തു വിന്യസേത്
ഓരോ അക്ഷരവും വേർതിരിച്ച് വിരലുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ഭൂതത്ത്വമായ വെള്ള നിറമുള്ള ഓം എന്ന അക്ഷരം ഇടതുകാലിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
നകാരഃ ശാംഭവഃ ശ്യാമോ ദക്ഷിണേ തു വ്യവസ്ഥിതഃ മോകാരം കാലമ് ഏവാഹുര് വാമകട്യാം നിധാപയേത്
ശിവനോടു ബന്ധപ്പെട്ട കറുത്ത നിറമുള്ള 'ന' എന്ന അക്ഷരം വലതുകാലിൽ സ്ഥാപിക്കണം. 'മോ' എന്ന അക്ഷരം, കാലം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്, ഇടതുകൊക്കിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
നാകാരഃ സര്വബീജം തു ദക്ഷിണസ്യാം വ്യവസ്ഥിതഃ രാകാരസ് തേജ ഇത്യ് ആഹുര് നാഭിദേശേ വ്യവസ്ഥിതഃ
സർവ്വബീജമായ 'ന' എന്ന അക്ഷരം വലതുഭാഗത്ത് സ്ഥാപിക്കണം. 'ര' എന്ന അക്ഷരം, അഗ്നി എന്നറിയപ്പെടുന്നത്, നാഭിയിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
വായവ്യോ ഽയം യകാരസ് തു വാമസ്കന്ധേ സമാശ്രിതഃ ണാകാരഃ സര്വഗോ ജ്ഞേയോ ദക്ഷിണാംസേ വ്യവസ്ഥിതഃ യകാരോ ഽയം ശിരസ്ഥശ് ച യത്ര ലോകാഃ പ്രതിഷ്ഠിതാഃ
വായുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട 'യ' എന്ന അക്ഷരം ഇടതുചെവിയിൽ സ്ഥാപിക്കണം. സർവ്വവ്യാപിയായ 'ണ' എന്ന അക്ഷരം വലതുചെവിയിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ലോകങ്ങൾ എല്ലാം നിലകൊള്ളുന്ന തലയിൽ ഈ 'യ' എന്ന അക്ഷരം സ്ഥാപിക്കണം.
മമാഗ്രേ ഽവസ്ഥിതോ വിഷ്ണുഃ പൃഷ്ഠതശ് ചാപി കേശവഃ ഗോവിന്ദോ ദക്ഷിണേ പാര്ശ്വേ വാമേ തു മധുസൂദനഃ
എന്റെ മുന്നിൽ വിഷ്ണു നിലകൊള്ളുന്നു, പിന്നിൽ കേശവൻ. വലതുവശത്ത് ഗോവിന്ദൻ, ഇടതുവശത്ത് മധുസൂദനൻ.
ഉപരിഷ്ടാത് തു വൈകുണ്ഠോ വാരാഹഃ പൃഥിവീതലേ അവാന്തരദിശോ യാസ് തു താസു സര്വാസു മാധവഃ
മുകളിൽ വൈകുണ്ഠം, താഴെ ഭൂമിയിൽ വാരാഹം. ഇടത്തിരിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിശകളിലും മാധവൻ നിലകൊള്ളുന്നു.
ഗച്ഛതസ് തിഷ്ഠതോ വാപി ജാഗ്രതഃ സ്വപതോ ഽപി വാ നരസിംഹകൃതാ ഗുപ്തിര് വാസുദേവമയോ ഹ്യ് അഹമ്
നടക്കുമ്പോഴും, നിൽക്കുമ്പോഴും, ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോഴും, ഉറങ്ങുമ്പോഴും, നരസിംഹൻ എന്നെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു. ഞാൻ മുഴുവൻ വാസുദേവനാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഏവം വിഷ്ണുമയോ ഭൂത്വാ തതഃ കര്മ സമാരഭേത് യഥാ ദേഹേ തഥാ ദേവേ സര്വതത്ത്വാനി യോജയേത്
ഇങ്ങനെ വിഷ്ണുവാൽ മുഴുവനും ആകൃതിയായി, ശേഷം കര്മ്മം ആരംഭിക്കണം. ശരീരത്തിൽ പോലെ ദേവനിലും എല്ലാ തത്ത്വങ്ങളും ഏകീകരിക്കണം.
തതശ് ചൈവ പ്രകുര്വീത പ്രോക്ഷണം പ്രണവേന തു ഫട്കാരാന്തം സമുദ്ദിഷ്ടം സര്വവിഘ്നഹരം ശുഭമ്
ശേഷം, പ്രണവം ഉച്ചരിച്ച്, 'ഫട്' അക്ഷരത്തിൽ അവസാനിപ്പിച്ച്, നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം പ്രോക്ഷണം നടത്തണം. ഇത് എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീക്കി, മംഗളകരമാണ്.
തത്രാര്കചന്ദ്രവഹ്നീനാം മണ്ഡലാനി വിചിന്തയേത് പദ്മമധ്യേ ന്യസേദ് വിഷ്ണും പവനസ്യാമ്ബരസ്യ ച
അവിടെ സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, അഗ്നി എന്നിവയുടെ വൃത്തങ്ങൾ മനസ്സിൽ ആലോചിക്കണം. താമരയുടെ നടുവിൽ വായുവും ആകാശവുമൊപ്പം വിഷ്ണുവിനെ സ്ഥാപിക്കണം.
തതോ വിചിന്ത്യ ഹൃദയ ഓംകാരം ജ്യോതീരൂപിണമ് കര്ണികായാം സമാസീനം ജ്യോതീരൂപം സനാതനമ്
ശേഷം, ഹൃദയം ഓം എന്ന അക്ഷരമായി, പ്രകാശമുള്ള രൂപത്തിൽ, കർണികയിൽ ഇരിക്കുന്ന, ശാശ്വതവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ രൂപമായി ധ്യാനിക്കണം.
അഷ്ടാക്ഷരം തതോ മന്ത്രം വിന്യസേച് ച യഥാക്രമമ് തേന വ്യസ്തസമസ്തേന പൂജനം പരമം സ്മൃതമ്
ശേഷം, എട്ടക്ഷരമന്ത്രം ക്രമമായി സ്ഥാപിക്കണം. വേർതിരിച്ചും ചേർത്തും അതിന്റെ രൂപത്തിൽ, പരമമായ പൂജ നടത്തപ്പെടുന്നു.
ദ്വാദശാക്ഷരമന്ത്രേണ യജേദ് ദേവം സനാതനമ് തതോ ഽവധാര്യ ഹൃദയേ കര്ണികായാം ബഹിര് ന്യസേത്
പന്ത്രണ്ടക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ശാശ്വതനായ ദേവനെ ആരാധിക്കണം. പിന്നെ അതിനെ ഹൃദയത്തിലെ കർണികയിൽ ഉറപ്പിച്ച് പുറത്തു സ്ഥാപിക്കണം.
ചതുര്ഭുജം മഹാസത്ത്വം സൂര്യകോടിസമപ്രഭമ് ചിന്തയിത്വാ മഹായോഗം ജ്യോതീരൂപം സനാതനമ് തതശ് ചാവാഹയേന് മന്ത്രം ക്രമേണാചിന്ത്യ മാനസേ
നാലു കൈകളും വലിയ ശക്തിയും സൂര്യന്റെ കോടിഗുണം പ്രകാശവും ഉള്ളവനെ, മഹായോഗിയായ ശാശ്വതപ്രകാശസ്വരൂപമായവനെ ധ്യാനിച്ച്, പിന്നീട് അചിന്ത്യമായ മനസ്സിൽ ക്രമമായി മന്ത്രം ആഹ്വാനിക്കണം.
കര്ണികായാം സുപീഠേ ഽത്ര പദ്മകല്പിതമ് ആസനമ് സര്വസത്ത്വഹിതാര്ഥായ തിഷ്ഠ ത്വം മധുസൂദന
കർണികയിൽ ഉത്തമമായ പീഠത്തിൽ, താമര രൂപത്തിലുള്ള ആസനത്തിൽ, എല്ലാ ജീവികളുടെ ഭലത്തിനായി, മധുസൂദനാ, നീ ഇവിടെ നിലകൊള്ളണം.
ഓം പാദ്യം പാദയോര് ദേവ പദ്മനാഭ സനാതന വിഷ്ണോ കമലപത്ത്രാക്ഷ ഗൃഹാണ മധുസൂദന
ഓം, പാദ്യജലം, പാദങ്ങൾക്കായി, ദേവാ, പദ്മനാഭാ, ശാശ്വതവിഷ്ണോ, താമരപ്പത്രംപോലെയുള്ള കണ്ണുള്ള മധുസൂദനാ, ദയവായി സ്വീകരിക്കണമേ.
മധുപര്കം മഹാദേവ ബ്രഹ്മാദ്യൈഃ കല്പിതം തവ മയാ നിവേദിതം ഭക്ത്യാ ഗൃഹാണ പുരുഷോത്തമ
മഹാദേവാ, ബ്രഹ്മാദികൾ ഒരുക്കിയ മധുപർക്കം ഞാൻ ഭക്തിയോടെ സമർപ്പിക്കുന്നു. പുരുഷോത്തമാ, ദയവായി അത് സ്വീകരിക്കണമേ.