പാതു വിഷ്ണുസ് തഥാഗ്നേയേ നൈരൃതേ മാധവോ ഽവ്യയഃ വായവ്യേ തു ഹൃഷീകേശസ് തഥേശാനേ ച വാമനഃ
തെക്ക്-കിഴക്കോട്ട് വിഷ്ണു എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറോട്ട് അക്ഷരനായ മാധവൻ, വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറോട്ട് ഹൃഷീകേശൻ, വടക്ക്-കിഴക്കോട്ട് വാമനൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ഭൂതലേ പാതു വാരാഹസ് തഥോര്ധ്വം ച ത്രിവിക്രമഃ കൃത്വൈവം കവചം പശ്ചാദ് ആത്മാനം ചിന്തയേത് തതഃ
ഭൂമിയിൽ വാരാഹൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, മുകളിൽ ത്രിവിക്രമൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ; ഇങ്ങനെ കവചം ചെയ്തശേഷം, ശേഷം ആത്മാവിനെ ധ്യാനിക്കണം.
അഹം നാരായണോ ദേവഃ ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ ഏവം ധ്യാത്വാ തദാത്മാനമ് ഇമം മന്ത്രമ് ഉദീരയേത്
ഞാൻ ശംഖം, ചക്രം, ഗദ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന നാരായണൻ ദേവൻ തന്നെ; ഇങ്ങനെ തന്നെ ധ്യാനിച്ച് ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.
ത്വമ് അഗ്നിര് ദ്വിപദാം നാഥ രേതോധാഃ കാമദീപനഃ പ്രധാനഃ സര്വഭൂതാനാം ജീവാനാം പ്രഭുര് അവ്യയഃ
നീ അഗ്നിയാണ്, ഇരുകാലികളുടെയും നാഥൻ, വിത്ത് ധാരകൻ, ആഗ്രഹം ഉണർത്തുന്നവൻ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും പ്രധാനൻ, അക്ഷരനായ പ്രഭു.
അമൃതസ്യാരണിസ് ത്വം ഹി ദേവയോനിര് അപാം പതേ വൃജിനം ഹര മേ സര്വം തീര്ഥരാജ നമോ ഽസ്തു തേ
നീ അമൃതത്തിന്റെ അരണി, ദൈവജന്മം, ജലങ്ങളുടെ അധിപൻ; തിര്ഥരാജാ, എന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യണമേ, നിനക്ക് വന്ദനം.
ഏവമ് ഉച്ചാര്യ വിധിവത് തതഃ സ്നാനം സമാചരേത് അന്യഥാ ഭോ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാഃ സ്നാനം തത്ര ന ശസ്യതേ
ഇങ്ങനെ വിധിപ്രകാരം ഉച്ചരിച്ചശേഷം, ശേഷം സ്നാനം ചെയ്യണം; അല്ലാത്തപക്ഷം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവിടെയുള്ള സ്നാനം ശ്ലാഘനീയമല്ല.
കൃത്വാ തു വൈദികൈര് മന്ത്രൈര് അഭിഷേകം ച മാര്ജനമ് അന്തര് ജലേ ജപേത് പശ്ചാത് ത്രിര് ആവൃത്ത്യാഘമര്ഷണമ്
വേദമന്ത്രങ്ങളാൽ അഭിഷേകം, ശുദ്ധീകരണം ചെയ്തശേഷം, ജലത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് ആഘമർഷണം മൂന്ന് പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.
ഹയമേധോ യഥാ വിപ്രാഃ സര്വപാപഹരഃ ക്രതുഃ തഥാഘമര്ഷണം ചാത്ര സൂക്തം സര്വാഘനാശനമ്
യഥാ ഹയമേധയാഗം എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്നതാണ്, അങ്ങനെ തന്നെ ഈ ആഘമർഷണ സൂക്തവും എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.
ഉത്തീര്യ വാസസീ ധൌതേ നിര്മലേ പരിധായ വൈ പ്രാണാന് ആയമ്യ ചാചമ്യ സംധ്യാം ചോപാസ്യ ഭാസ്കരമ്
കുളിച്ചിറങ്ങി, ശുദ്ധവും വൃത്തിയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ച്, ആചമനം ചെയ്ത്, സന്ധ്യാകാലത്ത് സൂര്യനെ ആരാധിക്കണം.
ഉപതിഷ്ഠേത് തതശ് ചോര്ധ്വം ക്ഷിപ്ത്വാ പുഷ്പജലാഞ്ജലിമ് ഉപസ്ഥായോര്ധ്വബാഹുശ് ച തല്ലിങ്ഗൈര് ഭാസ്കരം തതഃ
ശേഷം നേരെ നിൽക്കണം, പൂവും വെള്ളവും കൈയിൽ എടുത്ത്, കൈകൾ ഉയർത്തി, ആ ചിഹ്നങ്ങളാൽ സൂര്യനെ ആരാധിക്കണം.
ഗായത്രീം പാവനീം ദേവീം ജപേദ് അഷ്ടോത്തരം ശതമ് അന്യാംശ് ച സൌരമന്ത്രാംശ് ച ജപ്ത്വാ തിഷ്ഠന് സമാഹിതഃ
പാവനിയായ ദേവിയായ ഗായത്രീയെ നൂറ് എട്ടു പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം; മറ്റു സൗരമന്ത്രങ്ങളും ജപിച്ച്, ശ്രദ്ധയോടെ നിൽക്കണം.
കൃത്വാ പ്രദക്ഷിണം സൂര്യം നമസ്കൃത്യോപവിശ്യ ച സ്വാധ്യായം പ്രാങ്മുഖഃ കൃത്വാ തര്പയേദ് ദൈവതാന്യ് ഋഷീന്
സൂര്യനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു നമസ്കരിച്ച്, കിഴക്കോട്ട് ഇരുന്നു സ്വാധ്യായം നടത്തി, ദേവന്മാർക്കും ഋഷികൾക്കും തൃപ്തി അർപ്പിക്കണം.
മനുഷ്യാംശ് ച പിതൄംശ് ചാന്യാന് നാമഗോത്രേണ മന്ത്രവിത് തോയേന തിലമിശ്രേണ വിധിവത് സുസമാഹിതഃ
മനുഷ്യന്മാർക്കും മറ്റു പിതാക്കന്മാർക്കും പേരും ഗോത്രവും പറഞ്ഞ്, മന്ത്രം അറിയുന്നവൻ എള്ള് കലർന്ന വെള്ളം യഥാവിധി അർപ്പിക്കണം.
തര്പണം ദേവതാനാം ച പൂര്വം കൃത്വാ സമാഹിതഃ അധികാരീ ഭവേത് പശ്ചാത് പിതൄണാം തര്പണേ ദ്വിജഃ
ആദ്യമായി ദേവന്മാർക്ക് തൃപ്തി അർപ്പിച്ച്, ശ്രദ്ധയോടെ, ശേഷം പിതാക്കന്മാർക്ക് തൃപ്തി അർപ്പിക്കാൻ അർഹത ലഭിക്കും.
ശ്രാദ്ധേ ഹവനകാലേ ച പാണിനൈകേന നിര്വപേത് തര്പണേ തൂഭയം കുര്യാദ് ഏഷ ഏവ വിധിഃ സദാ
ശ്രാദ്ധത്തിന്റെയും ഹോമത്തിന്റെയും സമയത്ത് ഒരുകൈ കൊണ്ട് മാത്രം അർപ്പണം നടത്തണം; എന്നാൽ തർപ്പണത്തിന് ഇരുകൈകളും ഉപയോഗിക്കണം. ഇതാണ് എപ്പോഴും നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്ന വിധി.
അന്വാരബ്ധേന സവ്യേന പാണിനാ ദക്ഷിണേന തു തൃപ്യതാമ് ഇതി സിഞ്ചേത് തു നാമഗോത്രേണ വാഗ്യതഃ
ഇടത് കൈ താഴെ വെച്ച്, വലത് കൈ ഉപയോഗിച്ച് 'അവർ തൃപ്തരാകട്ടെ' എന്ന് പേരും ഗോത്രവും ഉച്ചരിച്ച് വെള്ളം ഒഴിക്കണം.
കായസ്ഥൈര് യസ് തിലൈര് മോഹാത് കരോതി പിതൃതര്പണമ് തര്പിതാസ് തേന പിതരസ് ത്വങ്മാംസരുധിരാസ്ഥിഭിഃ
അജ്ഞാനത്താൽ തിലം ശരീരത്തിൽ വെച്ച് പിതൃതർപ്പണം ചെയ്താൽ, പിതാക്കന്മാർക്ക് തൃപ്തി ലഭിക്കുന്നത് ത്വക്ക്, മാംസം, രക്തം, അസ്ഥി എന്നിവകൊണ്ടാണ്.
അങ്ഗസ്ഥൈര് ന തിലൈഃ കുര്യാദ് ദേവതാപിതൃതര്പണമ് രുധിരം തദ് ഭവേത് തോയം പ്രദാതാ കില്ബിഷീ ഭവേത്
അംഗങ്ങളിൽ തിലം വെച്ച് ദേവന്മാർക്കും പിതാക്കന്മാർക്കും തർപ്പണം ചെയ്യരുത്; അപ്പോൾ രക്തം തന്നെയാണ് വെള്ളമാകുന്നത്, അർപ്പിക്കുന്നവൻ പാപിയാവും.
ഭൂമ്യാം യദ് ദീയതേ തോയം ദാതാ ചൈവ ജലേ സ്ഥിതഃ വൃഥാ തന് മുനിശാര്ദൂലാ നോപതിഷ്ഠതി കസ്യചിത്
നീർത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ വെള്ളം നൽകുകയാണെങ്കിൽ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അതിന് യാതൊരു ഫലവും ഇല്ല; അത് ആരെയും എത്തുന്നില്ല.
സ്ഥലേ സ്ഥിത്വാ ജലേ യസ് തു പ്രയച്ഛേദ് ഉദകം നരഃ പിതൄണാം നോപതിഷ്ഠേത സലിലം തന് നിരര്ഥകമ്
നിലത്ത് നിന്നുകൊണ്ട് വെള്ളത്തിൽ വെള്ളം അർപ്പിച്ചാൽ, അതു പിതാക്കന്മാരെ എത്തുന്നില്ല; അങ്ങനെ നൽകിയ വെള്ളം വിഫലമാണ്.
ഉദകേ നോദകം കുര്യാത് പിതൃഭ്യശ് ച കദാചന ഉത്തീര്യ തു ശുചൌ ദേശേ കുര്യാദ് ഉദകതര്പണമ്
വെള്ളത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഒരിക്കലും പിതാക്കന്മാർക്ക് വെള്ളം അർപ്പിക്കരുത്; കരയിൽ എത്തി ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് തർപ്പണം നടത്തണം.
നോദകേഷു ന പാത്രേഷു ന ക്രുദ്ധോ നൈകപാണിനാ നോപതിഷ്ഠതി തത് തോയം യദ് ഭൂമ്യാം ന പ്രദീയതേ
വെള്ളത്തിൽ, പാത്രത്തിൽ, കോപത്തോടെ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരുകൈ കൊണ്ട് നൽകിയ വെള്ളം ഫലപ്രദമല്ല; ഭൂമിയിൽ നൽകാത്ത വെള്ളം ഫലമില്ല.
പിതൄണാമ് അക്ഷയം സ്ഥാനം മഹീ ദത്താ മയാ ദ്വിജാഃ തസ്മാത് തത്രൈവ ദാതവ്യം പിതൄണാം പ്രീതിമ് ഇച്ഛതാ
പിതാക്കന്മാരുടെ ശാശ്വതമായ വാസസ്ഥലം ഭൂമി തന്നെയാണ്, ഞാൻ തന്നത്, ദ്വിജന്മാരേ; അതുകൊണ്ട് പിതാക്കന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അവിടെയേ വെള്ളം നൽകേണ്ടത്.
ഭൂമിപൃഷ്ഠേ സമുത്പന്നാ ഭൂമ്യാം ചൈവ ച സംസ്ഥിതാഃ ഭൂമ്യാം ചൈവ ലയം യാതാ ഭൂമൌ ദദ്യാത് തതോ ജലമ്
ഭൂമിയിൽ ജനിച്ച്, ഭൂമിയിൽ നിലകൊണ്ട്, ഭൂമിയിലേക്കാണ് ലയിക്കുന്നത്; അതിനാൽ ഭൂമിയിൽ തന്നെയാണ് വെള്ളം നൽകേണ്ടത്.
ആസ്തീര്യ ച കുശാന് സാഗ്രാംസ് താന് ആവാഹ്യ സ്വമന്ത്രതഃ പ്രാചീനാഗ്രേഷു വൈ ദേവാന് യാമ്യാഗ്രേഷു തഥാ പിതൄന്
അഗ്രങ്ങൾ അകത്തുള്ള കുശകൾ വിരിച്ച്, സ്വമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അവയെ ആഹ്വാനിച്ച്, ദേവന്മാരെ കിഴക്കേ അഗ്രത്തും പിതാക്കന്മാരെ തെക്കേ അഗ്രത്തും സ്ഥാപിക്കണം.
ദേവാന് പിതൄംസ് തഥാ ചാന്യാന് സംതര്പ്യാചമ്യ വാഗ്യതഃ ഹസ്തമാത്രം ചതുഷ്കോണം ചതുര്ദ്വാരം സുശോഭനമ്
ദേവന്മാരെയും പിതാക്കന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തി, ആചമനം ചെയ്ത്, ഉച്ചരിച്ച്, കൈയുടെ വലുപ്പത്തിൽ നാലു വശവും ദ്വാരവും ഉള്ള മനോഹരമായ ചതുരശ്രം ഒരുക്കണം.
പുരം വിലിഖ്യ ഭോ വിപ്രാസ് തീരേ തസ്യ മഹോദധേഃ മധ്യേ തത്ര ലിഖേത് പദ്മമ് അഷ്ടപത്ത്രം സകര്ണികമ്
മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ തീരത്ത് നഗരം രേഖപ്പെടുത്തി, അതിന്റെ നടുവിൽ എട്ട് ദളങ്ങളുള്ള, മധ്യത്തിൽ വൃത്തമുള്ള ഒരു താമര വരയ്ക്കണം, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
ഏവം മണ്ഡലമ് ആലിഖ്യ പൂജയേത് തത്ര ഭോ ദ്വിജാഃ അഷ്ടാക്ഷരവിധാനേന നാരായണമ് അജം വിഭുമ്
അങ്ങനെ മണ്ഡലം വരച്ച്, ദ്വിജന്മാരേ, അജനായ, സർവ്വശക്തനായ നാരായണനെ അഷ്ടാക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അവിടെ ആരാധിക്കണം.
അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി കായശോധനമ് ഉത്തമമ് അകാരം ഹൃദയേ ധ്യാത്വാ ചക്രരേഖാസമന്വിതമ്
ഇതിനുശേഷം ഞാൻ ഉത്തമമായ ശരീരശുദ്ധി വിശദീകരിക്കാം: ഹൃദയത്തിൽ 'അ' എന്ന അക്ഷരം ചക്രരേഖകളോടുകൂടി ധ്യാനിക്കണം.
ജ്വലന്തം ത്രിശിഖം ചൈവ ദഹന്തം പാപനാശനമ് ചന്ദ്രമണ്ഡലമധ്യസ്ഥം രാകാരം മൂര്ധ്നി ചിന്തയേത്
മൂന്നു ജ്വാലകളോടെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതും പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതുമായ രൂപത്തിൽ, കിരീടത്തിലെ ചന്ദ്രമണ്ഡലത്തിനുള്ളിൽ 'രാ' എന്ന അക്ഷരം ധ്യാനിക്കണം.