ജലേ സ്ഥലേ ച പാതാലേ സ്വര്ഗലോകേ ഽമ്ബരേ നഗേ അവഷ്ടഭ്യ ഇദം സര്വമ് ആസ്തേ നാരായണഃ പ്രഭുഃ
വെള്ളത്തിൽ, നിലത്തും, പാതാളത്തും, സ്വർഗ്ഗലോകത്തും, ആകാശത്തും, പർവതത്തും—ഇവയെല്ലാം ആക്രമിച്ച് നാരായണൻ സർവ്വവ്യാപിയായി നിലകൊള്ളുന്നു.
കിം ചാത്ര ബഹുനോക്തേന ജഗദ് ഏതച് ചരാചരമ് ബ്രഹ്മാദിസ്തമ്ബപര്യന്തം സര്വം നാരായണാത്മകമ്
ഇവിടെ കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല; ഈ സകല ജഗത്തും—ചലനമില്ലാത്തതും ചലിക്കുന്നതും, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ലുവരെയുമുള്ളതും—എല്ലാം നാരായണസ്വരൂപമാണ്.
നാരായണാത് പരം കിംചിന് നേഹ പശ്യാമി ഭോ ദ്വിജാഃ തേന വ്യാപ്തമ് ഇദം സര്വം ദൃശ്യാദൃശ്യം ചരാചരമ്
ദ്വിജന്മാരേ, നാരായണനിൽ നിന്ന് വേറെ ഒന്നും ഞാൻ ഇവിടെ കാണുന്നില്ല; ദൃശ്യവും അദൃശ്യവും, ചലനമുള്ളതും ഇല്ലാത്തതും എല്ലാം അവൻ ആക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.
ആപോ ഹ്യ് ആയതനം വിഷ്ണോഃ സ ച ഏവാമ്ഭസാം പതിഃ തസ്മാദ് അപ്സു സ്മരേന് നിത്യം നാരായണമ് അഘാപഹമ്
ജലങ്ങൾ വിഷ്ണുവിന്റെ വാസസ്ഥലമാണ്; അവൻ ജലങ്ങളുടെ അധിപനുമാണ്; അതുകൊണ്ട് പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന നാരായണനെ ജലത്തിൽ എപ്പോഴും ഓർക്കണം.
സ്നാനകാലേ വിശേഷേണ ചോപസ്ഥായ ജലേ ശുചിഃ സ്മരേന് നാരായണം ധ്യായേദ് ധസ്തേ കായേ ച വിന്യസേത്
പ്രത്യേകിച്ച് സ്നാനസമയത്ത്, വെള്ളത്തിൽ ശുദ്ധനായ് ചെന്നു, നാരായണനെ ഓർക്കുകയും ധ്യാനിക്കുകയും കൈയിലും ശരീരത്തിലും മന്ത്രം സ്ഥാപിക്കയും വേണം.
ഓംകാരം ച നകാരം ച അങ്ഗുഷ്ഠേ ഹസ്തയോര് ന്യസേത് ശേഷൈര് ഹസ്തതലം യാവത് തര്ജന്യാദിഷു വിന്യസേത്
'ഓം' എന്ന അക്ഷരവും 'ന' എന്ന അക്ഷരവും ഇരുകൈകളുടെ അങ്ങൂഠിൽ സ്ഥാപിച്ച്, ശേഷിച്ച അക്ഷരങ്ങൾ കൈതലത്തിലും തർജ്ജനിമുതലായ വിരലുകളിലും സ്ഥാപിക്കണം.
ഓംകാരം വാമപാദേ തു നകാരം ദക്ഷിണേ ന്യസേത് മോകാരം വാമകട്യാം തു നാകാരം ദക്ഷിണേ ന്യസേത്
വലതുകാലില് 'ഓം' എന്ന അക്ഷരം, ഇടതുകാലില് 'ന' എന്ന അക്ഷരം, ഇടതുകടിയില് 'മോ' എന്ന അക്ഷരം, വലതുകടിയില് 'ന' എന്ന അക്ഷരം സ്ഥാപിക്കണം.
രാകാരം നാഭിദേശേ തു യകാരം വാമബാഹുകേ ണാകാരം ദക്ഷിണേ ന്യസ്യ യകാരം മൂര്ധ്നി വിന്യസേത്
നാഭിയില് 'ര' എന്ന അക്ഷരം, ഇടതുകൈയില് 'യ' എന്ന അക്ഷരം, വലതുകൈയില് 'ണ' എന്ന അക്ഷരം, തലയില് 'യ' എന്ന അക്ഷരം സ്ഥാപിക്കണം.
അധശ് ചോര്ധ്വം ച ഹൃദയേ പാര്ശ്വതഃ പൃഷ്ഠതോ ഽഗ്രതഃ ധ്യാത്വാ നാരായണം പശ്ചാദ് ആരഭേത് കവചം ബുധഃ
മുകളിൽ, താഴെ, ഹൃദയത്തിൽ, ഇരുവശങ്ങളിലും, പുറകിലും മുന്നിലും നാരായണനെ ധ്യാനിച്ച്, ശേഷം ജ്ഞാനി കവചം ആരംഭിക്കണം.
പൂര്വേ മാം പാതു ഗോവിന്ദോ ദക്ഷിണേ മധുസൂദനഃ പശ്ചിമേ ശ്രീധരോ ദേവഃ കേശവസ് തു തഥോത്തരേ
കിഴക്കോട്ട് ഗോവിന്ദൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, തെക്കോട്ട് മധുസൂദനൻ, പടിഞ്ഞാറോട്ട് ശ്രീധരൻ, വടക്കോട്ട് കേശവൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
പാതു വിഷ്ണുസ് തഥാഗ്നേയേ നൈരൃതേ മാധവോ ഽവ്യയഃ വായവ്യേ തു ഹൃഷീകേശസ് തഥേശാനേ ച വാമനഃ
തെക്ക്-കിഴക്കോട്ട് വിഷ്ണു എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറോട്ട് അക്ഷരനായ മാധവൻ, വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറോട്ട് ഹൃഷീകേശൻ, വടക്ക്-കിഴക്കോട്ട് വാമനൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ഭൂതലേ പാതു വാരാഹസ് തഥോര്ധ്വം ച ത്രിവിക്രമഃ കൃത്വൈവം കവചം പശ്ചാദ് ആത്മാനം ചിന്തയേത് തതഃ
ഭൂമിയിൽ വാരാഹൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, മുകളിൽ ത്രിവിക്രമൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ; ഇങ്ങനെ കവചം ചെയ്തശേഷം, ശേഷം ആത്മാവിനെ ധ്യാനിക്കണം.
അഹം നാരായണോ ദേവഃ ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ ഏവം ധ്യാത്വാ തദാത്മാനമ് ഇമം മന്ത്രമ് ഉദീരയേത്
ഞാൻ ശംഖം, ചക്രം, ഗദ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന നാരായണൻ ദേവൻ തന്നെ; ഇങ്ങനെ തന്നെ ധ്യാനിച്ച് ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.
ത്വമ് അഗ്നിര് ദ്വിപദാം നാഥ രേതോധാഃ കാമദീപനഃ പ്രധാനഃ സര്വഭൂതാനാം ജീവാനാം പ്രഭുര് അവ്യയഃ
നീ അഗ്നിയാണ്, ഇരുകാലികളുടെയും നാഥൻ, വിത്ത് ധാരകൻ, ആഗ്രഹം ഉണർത്തുന്നവൻ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും പ്രധാനൻ, അക്ഷരനായ പ്രഭു.
അമൃതസ്യാരണിസ് ത്വം ഹി ദേവയോനിര് അപാം പതേ വൃജിനം ഹര മേ സര്വം തീര്ഥരാജ നമോ ഽസ്തു തേ
നീ അമൃതത്തിന്റെ അരണി, ദൈവജന്മം, ജലങ്ങളുടെ അധിപൻ; തിര്ഥരാജാ, എന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യണമേ, നിനക്ക് വന്ദനം.
ഏവമ് ഉച്ചാര്യ വിധിവത് തതഃ സ്നാനം സമാചരേത് അന്യഥാ ഭോ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാഃ സ്നാനം തത്ര ന ശസ്യതേ
ഇങ്ങനെ വിധിപ്രകാരം ഉച്ചരിച്ചശേഷം, ശേഷം സ്നാനം ചെയ്യണം; അല്ലാത്തപക്ഷം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവിടെയുള്ള സ്നാനം ശ്ലാഘനീയമല്ല.
കൃത്വാ തു വൈദികൈര് മന്ത്രൈര് അഭിഷേകം ച മാര്ജനമ് അന്തര് ജലേ ജപേത് പശ്ചാത് ത്രിര് ആവൃത്ത്യാഘമര്ഷണമ്
വേദമന്ത്രങ്ങളാൽ അഭിഷേകം, ശുദ്ധീകരണം ചെയ്തശേഷം, ജലത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് ആഘമർഷണം മൂന്ന് പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.
ഹയമേധോ യഥാ വിപ്രാഃ സര്വപാപഹരഃ ക്രതുഃ തഥാഘമര്ഷണം ചാത്ര സൂക്തം സര്വാഘനാശനമ്
യഥാ ഹയമേധയാഗം എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്നതാണ്, അങ്ങനെ തന്നെ ഈ ആഘമർഷണ സൂക്തവും എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.
ഉത്തീര്യ വാസസീ ധൌതേ നിര്മലേ പരിധായ വൈ പ്രാണാന് ആയമ്യ ചാചമ്യ സംധ്യാം ചോപാസ്യ ഭാസ്കരമ്
കുളിച്ചിറങ്ങി, ശുദ്ധവും വൃത്തിയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ച്, ആചമനം ചെയ്ത്, സന്ധ്യാകാലത്ത് സൂര്യനെ ആരാധിക്കണം.
ഉപതിഷ്ഠേത് തതശ് ചോര്ധ്വം ക്ഷിപ്ത്വാ പുഷ്പജലാഞ്ജലിമ് ഉപസ്ഥായോര്ധ്വബാഹുശ് ച തല്ലിങ്ഗൈര് ഭാസ്കരം തതഃ
ശേഷം നേരെ നിൽക്കണം, പൂവും വെള്ളവും കൈയിൽ എടുത്ത്, കൈകൾ ഉയർത്തി, ആ ചിഹ്നങ്ങളാൽ സൂര്യനെ ആരാധിക്കണം.
ഗായത്രീം പാവനീം ദേവീം ജപേദ് അഷ്ടോത്തരം ശതമ് അന്യാംശ് ച സൌരമന്ത്രാംശ് ച ജപ്ത്വാ തിഷ്ഠന് സമാഹിതഃ
പാവനിയായ ദേവിയായ ഗായത്രീയെ നൂറ് എട്ടു പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം; മറ്റു സൗരമന്ത്രങ്ങളും ജപിച്ച്, ശ്രദ്ധയോടെ നിൽക്കണം.
കൃത്വാ പ്രദക്ഷിണം സൂര്യം നമസ്കൃത്യോപവിശ്യ ച സ്വാധ്യായം പ്രാങ്മുഖഃ കൃത്വാ തര്പയേദ് ദൈവതാന്യ് ഋഷീന്
സൂര്യനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു നമസ്കരിച്ച്, കിഴക്കോട്ട് ഇരുന്നു സ്വാധ്യായം നടത്തി, ദേവന്മാർക്കും ഋഷികൾക്കും തൃപ്തി അർപ്പിക്കണം.
മനുഷ്യാംശ് ച പിതൄംശ് ചാന്യാന് നാമഗോത്രേണ മന്ത്രവിത് തോയേന തിലമിശ്രേണ വിധിവത് സുസമാഹിതഃ
മനുഷ്യന്മാർക്കും മറ്റു പിതാക്കന്മാർക്കും പേരും ഗോത്രവും പറഞ്ഞ്, മന്ത്രം അറിയുന്നവൻ എള്ള് കലർന്ന വെള്ളം യഥാവിധി അർപ്പിക്കണം.
തര്പണം ദേവതാനാം ച പൂര്വം കൃത്വാ സമാഹിതഃ അധികാരീ ഭവേത് പശ്ചാത് പിതൄണാം തര്പണേ ദ്വിജഃ
ആദ്യമായി ദേവന്മാർക്ക് തൃപ്തി അർപ്പിച്ച്, ശ്രദ്ധയോടെ, ശേഷം പിതാക്കന്മാർക്ക് തൃപ്തി അർപ്പിക്കാൻ അർഹത ലഭിക്കും.
ശ്രാദ്ധേ ഹവനകാലേ ച പാണിനൈകേന നിര്വപേത് തര്പണേ തൂഭയം കുര്യാദ് ഏഷ ഏവ വിധിഃ സദാ
ശ്രാദ്ധത്തിന്റെയും ഹോമത്തിന്റെയും സമയത്ത് ഒരുകൈ കൊണ്ട് മാത്രം അർപ്പണം നടത്തണം; എന്നാൽ തർപ്പണത്തിന് ഇരുകൈകളും ഉപയോഗിക്കണം. ഇതാണ് എപ്പോഴും നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്ന വിധി.
അന്വാരബ്ധേന സവ്യേന പാണിനാ ദക്ഷിണേന തു തൃപ്യതാമ് ഇതി സിഞ്ചേത് തു നാമഗോത്രേണ വാഗ്യതഃ
ഇടത് കൈ താഴെ വെച്ച്, വലത് കൈ ഉപയോഗിച്ച് 'അവർ തൃപ്തരാകട്ടെ' എന്ന് പേരും ഗോത്രവും ഉച്ചരിച്ച് വെള്ളം ഒഴിക്കണം.
കായസ്ഥൈര് യസ് തിലൈര് മോഹാത് കരോതി പിതൃതര്പണമ് തര്പിതാസ് തേന പിതരസ് ത്വങ്മാംസരുധിരാസ്ഥിഭിഃ
അജ്ഞാനത്താൽ തിലം ശരീരത്തിൽ വെച്ച് പിതൃതർപ്പണം ചെയ്താൽ, പിതാക്കന്മാർക്ക് തൃപ്തി ലഭിക്കുന്നത് ത്വക്ക്, മാംസം, രക്തം, അസ്ഥി എന്നിവകൊണ്ടാണ്.
അങ്ഗസ്ഥൈര് ന തിലൈഃ കുര്യാദ് ദേവതാപിതൃതര്പണമ് രുധിരം തദ് ഭവേത് തോയം പ്രദാതാ കില്ബിഷീ ഭവേത്
അംഗങ്ങളിൽ തിലം വെച്ച് ദേവന്മാർക്കും പിതാക്കന്മാർക്കും തർപ്പണം ചെയ്യരുത്; അപ്പോൾ രക്തം തന്നെയാണ് വെള്ളമാകുന്നത്, അർപ്പിക്കുന്നവൻ പാപിയാവും.
ഭൂമ്യാം യദ് ദീയതേ തോയം ദാതാ ചൈവ ജലേ സ്ഥിതഃ വൃഥാ തന് മുനിശാര്ദൂലാ നോപതിഷ്ഠതി കസ്യചിത്
നീർത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ വെള്ളം നൽകുകയാണെങ്കിൽ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അതിന് യാതൊരു ഫലവും ഇല്ല; അത് ആരെയും എത്തുന്നില്ല.
സ്ഥലേ സ്ഥിത്വാ ജലേ യസ് തു പ്രയച്ഛേദ് ഉദകം നരഃ പിതൄണാം നോപതിഷ്ഠേത സലിലം തന് നിരര്ഥകമ്
നിലത്ത് നിന്നുകൊണ്ട് വെള്ളത്തിൽ വെള്ളം അർപ്പിച്ചാൽ, അതു പിതാക്കന്മാരെ എത്തുന്നില്ല; അങ്ങനെ നൽകിയ വെള്ളം വിഫലമാണ്.