പ്രണിപത്യ തതസ് തം ഭോഃ പരിപൂജ്യ തതഃ പുനഃ മുച്യതേ സര്വരോഗാദ്യൈസ് തഥാ പാപൈര് ഗ്രഹാദിഭിഃ
അവിടെ നമസ്കരിച്ചു, ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ, എല്ലാ രോഗങ്ങളും പാപങ്ങളും ഗ്രഹാദി ദോഷങ്ങളും എല്ലാം വിട്ടു പോകുന്നു.
ഉഗ്രസേനം പുരാ ദൃഷ്ട്വാ സ്വര്ഗദ്വാരേണ സാഗരമ് ഗത്വാചമ്യ ശുചിസ് തത്ര ധ്യാത്വാ നാരായണം പരമ്
സ്വർഗ്ഗദ്വാരത്തിൽ സമുദ്രത്തരികിൽ ഉഗ്രസേനനെ കണ്ടശേഷം, അവിടെ വെള്ളം കുടിച്ച് ശുദ്ധനായ്, പരമനായ നാരായണനെ ധ്യാനിക്കണം.
ന്യസേദ് അഷ്ടാക്ഷരം മന്ത്രം പശ്ചാദ് ധസ്തശരീരയോഃ ഓം നമോ നാരായണായേതി യം വദന്തി മനീഷിണഃ
ശേഷം, 'ഓം നമോ നാരായണായ' എന്ന അഷ്ടാക്ഷരമന്ത്രം കൈയിലും ശരീരത്തിലും സ്ഥാപിക്കണം എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.
കിം കാര്യം ബഹുഭിര് മന്ത്രൈര് മനോവിഭ്രമകാരകൈഃ ഓം നമോ നാരായണായേതി മന്ത്രഃ സര്വാര്ഥസാധകഃ
ബുദ്ധിയെ അലട്ടുന്ന അനവധി മന്ത്രങ്ങൾ എന്തിന്? 'ഓം നമോ നാരായണായ' എന്ന മന്ത്രം എല്ലാം ഫലിപ്പിക്കും.
ആപോ നരസ്യ സൂനുത്വാന് നാരാ ഇതീഹ കീര്തിതാഃ വിഷ്ണോസ് താസ് ത്വ് അയനം പൂര്വം തേന നാരായണഃ സ്മൃതഃ
ജലങ്ങൾ 'നാരാ' എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത് അവർ നരന്റെ പുത്രന്മാർ ആകയാൽ ആണ്; ആ ജലങ്ങൾ വിഷ്ണുവിന്റെ ആദ്യാവാസം ആയിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് അവനെ നാരായണൻ എന്നു ഓർക്കുന്നു.
നാരായണപരാ വേദാ നാരായണപരാ ദ്വിജാഃ നാരായണപരാ യജ്ഞാ നാരായണപരാഃ ക്രിയാഃ
വേദങ്ങൾ നാരായണനിൽ ലയിക്കുന്നു; ദ്വിജന്മാർ നാരായണനിൽ ഭക്തിയുള്ളവർ; യജ്ഞങ്ങൾ നാരായണനോടാണ്; എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും നാരായണനോടാണ്.
നാരായണപരാ പൃഥ്വീ നാരായണപരം ജലമ് നാരായണപരോ വഹ്നിര് നാരായണപരം നഭഃ
ഭൂമി നാരായണനോടാണ്; ജലം നാരായണനോടാണ്; അഗ്നി നാരായണനോടാണ്; ആകാശം നാരായണനോടാണ്.
നാരായണപരോ വായുര് നാരായണപരം മനഃ അഹംകാരശ് ച ബുദ്ധിശ് ച ഉഭേ നാരായണാത്മകേ
വായു നാരായണനോടാണ്; മനസ്സ് നാരായണനോടാണ്; അഹങ്കാരവും ബുദ്ധിയും രണ്ടും നാരായണസ്വഭാവമുള്ളവയാണ്.
ഭൂതം ഭവ്യം ഭവിഷ്യം ച യത് കിംചിജ് ജീവസംജ്ഞിതമ് സ്ഥൂലം സൂക്ഷ്മം പരം ചൈവ സര്വം നാരായണാത്മകമ്
ഭൂതകാലം, വർത്തമാനം, ഭാവി, ജീവൻ എന്നൊക്കെയായി അറിയപ്പെടുന്ന എല്ലാം—സ്ഥൂലമായതും സൂക്ഷ്മമായതും പരമമായതും—എല്ലാം നാരായണസ്വരൂപമാണ്.
ശബ്ദാദ്യാ വിഷയാഃ സര്വേ ശ്രോത്രാദീനീന്ദ്രിയാണി ച പ്രകൃതിഃ പുരുഷശ് ചൈവ സര്വേ നാരായണാത്മകാഃ
ശബ്ദം മുതലായ ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങൾ, ശ്രവണാദി ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, പ്രകൃതിയും പുരുഷനും എല്ലാം നാരായണസ്വഭാവമുള്ളവയാണ്.
ജലേ സ്ഥലേ ച പാതാലേ സ്വര്ഗലോകേ ഽമ്ബരേ നഗേ അവഷ്ടഭ്യ ഇദം സര്വമ് ആസ്തേ നാരായണഃ പ്രഭുഃ
വെള്ളത്തിൽ, നിലത്തും, പാതാളത്തും, സ്വർഗ്ഗലോകത്തും, ആകാശത്തും, പർവതത്തും—ഇവയെല്ലാം ആക്രമിച്ച് നാരായണൻ സർവ്വവ്യാപിയായി നിലകൊള്ളുന്നു.
കിം ചാത്ര ബഹുനോക്തേന ജഗദ് ഏതച് ചരാചരമ് ബ്രഹ്മാദിസ്തമ്ബപര്യന്തം സര്വം നാരായണാത്മകമ്
ഇവിടെ കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല; ഈ സകല ജഗത്തും—ചലനമില്ലാത്തതും ചലിക്കുന്നതും, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ലുവരെയുമുള്ളതും—എല്ലാം നാരായണസ്വരൂപമാണ്.
നാരായണാത് പരം കിംചിന് നേഹ പശ്യാമി ഭോ ദ്വിജാഃ തേന വ്യാപ്തമ് ഇദം സര്വം ദൃശ്യാദൃശ്യം ചരാചരമ്
ദ്വിജന്മാരേ, നാരായണനിൽ നിന്ന് വേറെ ഒന്നും ഞാൻ ഇവിടെ കാണുന്നില്ല; ദൃശ്യവും അദൃശ്യവും, ചലനമുള്ളതും ഇല്ലാത്തതും എല്ലാം അവൻ ആക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.
ആപോ ഹ്യ് ആയതനം വിഷ്ണോഃ സ ച ഏവാമ്ഭസാം പതിഃ തസ്മാദ് അപ്സു സ്മരേന് നിത്യം നാരായണമ് അഘാപഹമ്
ജലങ്ങൾ വിഷ്ണുവിന്റെ വാസസ്ഥലമാണ്; അവൻ ജലങ്ങളുടെ അധിപനുമാണ്; അതുകൊണ്ട് പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന നാരായണനെ ജലത്തിൽ എപ്പോഴും ഓർക്കണം.
സ്നാനകാലേ വിശേഷേണ ചോപസ്ഥായ ജലേ ശുചിഃ സ്മരേന് നാരായണം ധ്യായേദ് ധസ്തേ കായേ ച വിന്യസേത്
പ്രത്യേകിച്ച് സ്നാനസമയത്ത്, വെള്ളത്തിൽ ശുദ്ധനായ് ചെന്നു, നാരായണനെ ഓർക്കുകയും ധ്യാനിക്കുകയും കൈയിലും ശരീരത്തിലും മന്ത്രം സ്ഥാപിക്കയും വേണം.
ഓംകാരം ച നകാരം ച അങ്ഗുഷ്ഠേ ഹസ്തയോര് ന്യസേത് ശേഷൈര് ഹസ്തതലം യാവത് തര്ജന്യാദിഷു വിന്യസേത്
'ഓം' എന്ന അക്ഷരവും 'ന' എന്ന അക്ഷരവും ഇരുകൈകളുടെ അങ്ങൂഠിൽ സ്ഥാപിച്ച്, ശേഷിച്ച അക്ഷരങ്ങൾ കൈതലത്തിലും തർജ്ജനിമുതലായ വിരലുകളിലും സ്ഥാപിക്കണം.
ഓംകാരം വാമപാദേ തു നകാരം ദക്ഷിണേ ന്യസേത് മോകാരം വാമകട്യാം തു നാകാരം ദക്ഷിണേ ന്യസേത്
വലതുകാലില് 'ഓം' എന്ന അക്ഷരം, ഇടതുകാലില് 'ന' എന്ന അക്ഷരം, ഇടതുകടിയില് 'മോ' എന്ന അക്ഷരം, വലതുകടിയില് 'ന' എന്ന അക്ഷരം സ്ഥാപിക്കണം.
രാകാരം നാഭിദേശേ തു യകാരം വാമബാഹുകേ ണാകാരം ദക്ഷിണേ ന്യസ്യ യകാരം മൂര്ധ്നി വിന്യസേത്
നാഭിയില് 'ര' എന്ന അക്ഷരം, ഇടതുകൈയില് 'യ' എന്ന അക്ഷരം, വലതുകൈയില് 'ണ' എന്ന അക്ഷരം, തലയില് 'യ' എന്ന അക്ഷരം സ്ഥാപിക്കണം.
അധശ് ചോര്ധ്വം ച ഹൃദയേ പാര്ശ്വതഃ പൃഷ്ഠതോ ഽഗ്രതഃ ധ്യാത്വാ നാരായണം പശ്ചാദ് ആരഭേത് കവചം ബുധഃ
മുകളിൽ, താഴെ, ഹൃദയത്തിൽ, ഇരുവശങ്ങളിലും, പുറകിലും മുന്നിലും നാരായണനെ ധ്യാനിച്ച്, ശേഷം ജ്ഞാനി കവചം ആരംഭിക്കണം.
പൂര്വേ മാം പാതു ഗോവിന്ദോ ദക്ഷിണേ മധുസൂദനഃ പശ്ചിമേ ശ്രീധരോ ദേവഃ കേശവസ് തു തഥോത്തരേ
കിഴക്കോട്ട് ഗോവിന്ദൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, തെക്കോട്ട് മധുസൂദനൻ, പടിഞ്ഞാറോട്ട് ശ്രീധരൻ, വടക്കോട്ട് കേശവൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
പാതു വിഷ്ണുസ് തഥാഗ്നേയേ നൈരൃതേ മാധവോ ഽവ്യയഃ വായവ്യേ തു ഹൃഷീകേശസ് തഥേശാനേ ച വാമനഃ
തെക്ക്-കിഴക്കോട്ട് വിഷ്ണു എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറോട്ട് അക്ഷരനായ മാധവൻ, വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറോട്ട് ഹൃഷീകേശൻ, വടക്ക്-കിഴക്കോട്ട് വാമനൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ഭൂതലേ പാതു വാരാഹസ് തഥോര്ധ്വം ച ത്രിവിക്രമഃ കൃത്വൈവം കവചം പശ്ചാദ് ആത്മാനം ചിന്തയേത് തതഃ
ഭൂമിയിൽ വാരാഹൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, മുകളിൽ ത്രിവിക്രമൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ; ഇങ്ങനെ കവചം ചെയ്തശേഷം, ശേഷം ആത്മാവിനെ ധ്യാനിക്കണം.
അഹം നാരായണോ ദേവഃ ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ ഏവം ധ്യാത്വാ തദാത്മാനമ് ഇമം മന്ത്രമ് ഉദീരയേത്
ഞാൻ ശംഖം, ചക്രം, ഗദ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന നാരായണൻ ദേവൻ തന്നെ; ഇങ്ങനെ തന്നെ ധ്യാനിച്ച് ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.
ത്വമ് അഗ്നിര് ദ്വിപദാം നാഥ രേതോധാഃ കാമദീപനഃ പ്രധാനഃ സര്വഭൂതാനാം ജീവാനാം പ്രഭുര് അവ്യയഃ
നീ അഗ്നിയാണ്, ഇരുകാലികളുടെയും നാഥൻ, വിത്ത് ധാരകൻ, ആഗ്രഹം ഉണർത്തുന്നവൻ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും പ്രധാനൻ, അക്ഷരനായ പ്രഭു.
അമൃതസ്യാരണിസ് ത്വം ഹി ദേവയോനിര് അപാം പതേ വൃജിനം ഹര മേ സര്വം തീര്ഥരാജ നമോ ഽസ്തു തേ
നീ അമൃതത്തിന്റെ അരണി, ദൈവജന്മം, ജലങ്ങളുടെ അധിപൻ; തിര്ഥരാജാ, എന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യണമേ, നിനക്ക് വന്ദനം.
ഏവമ് ഉച്ചാര്യ വിധിവത് തതഃ സ്നാനം സമാചരേത് അന്യഥാ ഭോ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാഃ സ്നാനം തത്ര ന ശസ്യതേ
ഇങ്ങനെ വിധിപ്രകാരം ഉച്ചരിച്ചശേഷം, ശേഷം സ്നാനം ചെയ്യണം; അല്ലാത്തപക്ഷം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവിടെയുള്ള സ്നാനം ശ്ലാഘനീയമല്ല.
കൃത്വാ തു വൈദികൈര് മന്ത്രൈര് അഭിഷേകം ച മാര്ജനമ് അന്തര് ജലേ ജപേത് പശ്ചാത് ത്രിര് ആവൃത്ത്യാഘമര്ഷണമ്
വേദമന്ത്രങ്ങളാൽ അഭിഷേകം, ശുദ്ധീകരണം ചെയ്തശേഷം, ജലത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് ആഘമർഷണം മൂന്ന് പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.
ഹയമേധോ യഥാ വിപ്രാഃ സര്വപാപഹരഃ ക്രതുഃ തഥാഘമര്ഷണം ചാത്ര സൂക്തം സര്വാഘനാശനമ്
യഥാ ഹയമേധയാഗം എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്നതാണ്, അങ്ങനെ തന്നെ ഈ ആഘമർഷണ സൂക്തവും എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.
ഉത്തീര്യ വാസസീ ധൌതേ നിര്മലേ പരിധായ വൈ പ്രാണാന് ആയമ്യ ചാചമ്യ സംധ്യാം ചോപാസ്യ ഭാസ്കരമ്
കുളിച്ചിറങ്ങി, ശുദ്ധവും വൃത്തിയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ച്, ആചമനം ചെയ്ത്, സന്ധ്യാകാലത്ത് സൂര്യനെ ആരാധിക്കണം.
ഉപതിഷ്ഠേത് തതശ് ചോര്ധ്വം ക്ഷിപ്ത്വാ പുഷ്പജലാഞ്ജലിമ് ഉപസ്ഥായോര്ധ്വബാഹുശ് ച തല്ലിങ്ഗൈര് ഭാസ്കരം തതഃ
ശേഷം നേരെ നിൽക്കണം, പൂവും വെള്ളവും കൈയിൽ എടുത്ത്, കൈകൾ ഉയർത്തി, ആ ചിഹ്നങ്ങളാൽ സൂര്യനെ ആരാധിക്കണം.