ഗോവിന്ദ ത്രാഹി സംസാരാന് മാമ് ഉദ്ധര്തും ത്വമ് അര്ഹസി മഗ്നസ്യ മോഹസലിലേ നിരുത്താരേ ഭവാര്ണവേ ഉദ്ധര്താ പുണ്ഡരീകാക്ഷ ത്വാമ് ഋതേ ഽന്യോ ന വിദ്യതേ
ഗോവിന്ദാ, സംസാരത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ. മോഹത്തിന്റെ ആഴമുള്ള സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയ എനിക്ക് രക്ഷകൻ നീയല്ലാതെ വേറെ ആരുമില്ല, പുണ്ഡരികാക്ഷാ.
ഇത്ഥം സ്തുതസ് തതസ് തേന രാജ്ഞാ ശ്വേതേന ഭോ ദ്വിജാഃ തസ്മിന് ക്ഷേത്രവരേ ദിവ്യേ വിഖ്യാതേ പുരുഷോത്തമേ
ഇങ്ങനെ രാജാവ് ശ്വേതൻ ആ മഹത്തായ പുരുഷോത്തമക്ഷേത്രത്തിൽ വന്ദിച്ചു പുകഴ്ത്തി.
ഭക്തിം തസ്യ തു സംചിന്ത്യ ദേവദേവോ ജഗദ്ഗുരുഃ ആജഗാമ നൃപസ്യാഗ്രേ സര്വൈര് ദേവൈര് വൃതോ ഹരിഃ
അവനിലേക്കുള്ള ഭക്തിയെ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, ദേവദേവനും ലോകഗുരുവുമായ ഹരി, എല്ലാ ദേവന്മാരോടും കൂടെ രാജാവിന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷമായി.
നീലജീമൂതസംകാശഃ പദ്മപത്ത്രായതേക്ഷണഃ ദധത് സുദര്ശനം ധീമാന് കരാഗ്രേ ദീപ്തമണ്ഡലമ്
അവൻ കറുത്ത മഴമേഘംപോലെയും, താമരയിലപോലെയുള്ള വിശാലമായ കണ്ണുകളുമായി, പ്രജ്ഞാനത്തോടെ, വിരലുകളിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന സുധർശന ചക്രം പിടിച്ചു നിന്നു.
ക്ഷീരോദജലസംകാശോ വിമലശ് ചന്ദ്രസംനിഭഃ രരാജ വാമഹസ്തേ ഽസ്യ പാഞ്ചജന്യോ മഹാദ്യുതിഃ
ക്ഷീരസാഗരത്തിന്റെ വെള്ളംപോലെയുള്ള നിർമ്മലമായ രൂപം, ചന്ദ്രനുപോലെ തെളിഞ്ഞതും ശുദ്ധവുമായിരുന്നു; അവന്റെ ഇടത്തയ്യിൽ മഹത്തായ പാഞ്ചജന്യശംഖം പ്രകാശിച്ചു.
പക്ഷിരാജധ്വജഃ ശ്രീമാന് ഗദാശാര്ങ്ഗാസിധൃക് പ്രഭുഃ ഉവാച സാധു ഭോ രാജന് യസ്യ തേ മതിര് ഉത്തമാ യദ് ഇഷ്ടം വര ഭദ്രം തേ പ്രസന്നോ ഽസ്മി തവാനഘ
പക്ഷിരാജാവിന്റെ പതാകയുമായി, മഹത്വവും ഐശ്വര്യവുമുള്ളവനും, ഗദ, ധനുസ്, വാൾ എന്നിവ കൈവശമുള്ളവനും ആയ പ്രഭു പറഞ്ഞു: 'നല്ലു രാജാവേ! നിന്റെ മനസ്സ് ഉത്തമമാണ്. നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ചോദിക്കൂ. ആശംസകൾ, ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്, പാപരഹിതനേ.'
ശ്രുത്വൈവം ദേവദേവസ്യ വാക്യം തത് പരമാമൃതമ് പ്രണമ്യ ശിരസോവാച ശ്വേതസ് തദ്ഗതമാനസഃ
ദേവദേവന്റെ ഈ അമൃതസമമായ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, മനസ്സു അവനിൽ ലയിച്ച ശ്വേതൻ തലവാഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.
യദ്യ് അഹം ഭഗവന് ഭക്തഃ പ്രയച്ഛ വരമ് ഉത്തമമ് ആബ്രഹ്മഭവനാദ് ഊര്ധ്വം വൈഷ്ണവം പദമ് അവ്യയമ്
എനിക്ക് ഭഗവാന്റെ ഭക്തി ഉണ്ടെങ്കിൽ, ദയവായി എനിക്ക് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ വരം നൽകണം: ബ്രഹ്മയുടെ ലോകത്തേക്കാൾ മുകളിലുള്ള, അക്ഷരമായ വൈഷ്ണവലോകം.
വിമലം വിരജം ശുദ്ധം സംസാരാസങ്ഗവര്ജിതമ് തത് പദം ഗന്തുമ് ഇച്ഛാമി ത്വത്പ്രസാദാജ് ജഗത്പതേ
നിർമ്മലവും, മലിനതയില്ലാത്തതും, ശുദ്ധവുമായ, ലോകബന്ധനങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ആ സ്ഥലം, നിന്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ എത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ലോകപാലകാ.
യത് പദം വിബുധാഃ സര്വേ മുനയഃ സിദ്ധയോഗിനഃ നാഭിഗച്ഛന്തി യദ് രമ്യം പരം പദമ് അനാമയമ്
എല്ലാ ദേവന്മാരും, മുനിമാരും, സിദ്ധയോഗിമാരും പോലും എത്താൻ കഴിയാത്ത, ആനന്ദകരവും പരമവും ദുഃഖരഹിതവുമായ സ്ഥലം.
യാസ്യസി പരമം സ്ഥാനം രാജ്യാമൃതമ് ഉപാസ്യ ച സര്വാംല് ലോകാന് അതിക്രമ്യ മമ ലോകം ഗമിഷ്യസി
നീ പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തും, രാജസുഖത്തിന്റെ അമൃതം അനുഭവിക്കും, എല്ലാ ലോകങ്ങളും കടന്ന് എന്റെ ലോകത്തിൽ എത്തും.
കീര്തിസ് തവാത്ര രാജേന്ദ്ര ത്രീംല് ലോകാംശ് ച ഗമിഷ്യതി സാംനിധ്യം മമ ചൈവാത്ര സര്വദൈവ ഭവിഷ്യതി
രാജാധിരാജാ, നിന്റെ കീർത്തി മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും വ്യാപിക്കും, എന്റെ സാന്നിധ്യം ഇവിടെ എന്നും നിന്നോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും.
ശ്വേതഗങ്ഗേതി ഗാസ്യന്തി സര്വേ തേ ദേവദാനവാഃ കുശാഗ്രേണാപി രാജേന്ദ്ര ശ്വേതഗാങ്ഗേയമ് അമ്ബു ച
എല്ലാ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും നിന്നെ ശ്വേതഗംഗ എന്നു പാടും; ഒരു ദർഭയും കൊണ്ടു പോലും, രാജാധിരാജാ, ശ്വേതഗംഗയുടെ ജലം മഹത്വം പ്രാപിക്കും.
സ്പൃഷ്ട്വാ സ്വര്ഗം ഗമിഷ്യന്തി മദ്ഭക്താ യേ സമാഹിതാഃ യസ് ത്വ് ഇമാം പ്രതിമാം ഗച്ഛേന് മാധവാഖ്യാം ശശിപ്രഭാമ്
ആത്മസമാധാനത്തോടെ ഈ ജലം സ്പർശിക്കുന്ന എന്റെ ഭക്തന്മാർ സ്വർഗത്തിൽ എത്തും; ചന്ദ്രപ്രഭയുള്ള, മാധവ എന്ന പേരിലുള്ള ഈ പ്രതിമയെ ആരെങ്കിലും സമീപിച്ചാൽ,
ശങ്ഖഗോക്ഷീരസംകാശാമ് അശേഷാഘവിനാശിനീമ് താം പ്രണമ്യ സകൃദ് ഭക്ത്യാ പുണ്ഡരീകനിഭേക്ഷണാമ്
ശംഖും പശുവിന്റെ പാലുംപോലെയുള്ള നിറം, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതും, താമരപ്പൂക്കളെപ്പോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ളതുമായ അവളെ ഒരിക്കൽ ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിച്ചാൽ,
വിഹായ സര്വലോകാന് വൈ മമ ലോകേ മഹീയതേ മന്വന്തരാണി തത്രൈവ ദേവകന്യാഭിര് ആവൃതഃ
എല്ലാ ലോകങ്ങളും വിട്ട്, എന്റെ ലോകത്തിൽ ദൈവകന്യകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ഒരു മന്വന്തരകാലം അവിടെ മഹത്വം പ്രാപിക്കും.
ഗീയമാനശ് ച മധുരം സിദ്ധഗന്ധര്വസേവിതഃ ഭുനക്തി വിപുലാന് ഭോഗാന് യഥേഷ്ടം മാമകൈഃ സഹ
സിദ്ധഗന്ധർവന്മാർ സേവിക്കുകയും, മധുരമായി കീർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ എന്റെ സ്വന്തംവരോടൊപ്പം ഇഷ്ടംപോലെ വിശാലമായ സൗഖ്യങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.
ച്യുതസ് തസ്മാദ് ഇഹാഗത്യ മനുഷ്യോ ബ്രാഹ്മണോ ഭവേത് വേദവേദാങ്ഗവിച് ഛ്രീമാന് ഭോഗവാംശ് ചിരജീവിതഃ
അവിടെ നിന്ന് വീണ് ഈ ലോകത്ത് വന്നാൽ, അവൻ മനുഷ്യനായി ജനിക്കും; ബ്രാഹ്മണനും, വേദവും അതിന്റെ അംഗങ്ങളും പഠിച്ചവനും, ഐശ്വര്യവാനും, ദീർഘായുസ്സുള്ളവനും ആകും.
ഗജാശ്വരഥയാനാഢ്യോ ധനധാന്യാവൃതഃ ശുചിഃ രൂപവാന് ബഹുഭാഗ്യശ് ച പുത്രപൌത്രസമന്വിതഃ
ആനകൾ, കുതിരകൾ, രഥങ്ങൾ, വാഹനങ്ങൾ, ധനം, ധാന്യം എന്നിവയിൽ സമ്പന്നനും, ശുദ്ധനും, സുന്ദരനും, ഭാഗ്യശാലിയും, പുത്രന്മാരും മുമ്മാരും കൂടെ ഉള്ളവനുമാകും.
പുരുഷോത്തമം പുനഃ പ്രാപ്യ വടമൂലേ ഽഥ സാഗരേ ത്യക്ത്വാ ദേഹം ഹരിം സ്മൃത്വാ തതഃ ശാന്തപദം വ്രജേത്
പുനരായും പുരുഷോത്തമനെ വടവൃക്ഷത്തിൻ കീഴിലോ സമുദ്രത്തിൻ അരികിലോ പ്രാപിച്ച്, ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് ഹരിയെ ഓർത്താൽ, അവൻ ശാന്തമായ അവസ്ഥയിൽ എത്തും.
ശ്വേതമാധവമ് ആലോക്യ സമീപേ മത്സ്യമാധവമ് ഏകാര്ണവജലേ പൂര്വം രോഹിതം രൂപമ് ആസ്ഥിതമ്
വെളുത്ത മാധവനെയും അതിന്റെ അടുത്ത് ചുവപ്പു മീനാകൃതിയിലുള്ള മാധവനെയും, ആദിയിലെ ആഴമുള്ള സമുദ്രജലത്തിൽ ഒരിക്കൽ രോഹിതം രൂപം ധരിച്ചവനെയും കണ്ടു.
വേദാനാം ഹരണാര്ഥായ രസാതലതലേ സ്ഥിതമ് ചിന്തയിത്വാ ക്ഷിതിം സമ്യക് തസ്മിന് സ്ഥാനേ പ്രതിഷ്ഠിതമ്
വേദങ്ങൾ തിരിച്ചു നേടാൻ രസാതലത്തിൽ നിലകൊണ്ടവൻ, ഭൂമിയെ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, ആ സ്ഥലത്ത് തന്നെ ഉറച്ചു നിന്നു.
ആദ്യാവതരണം രൂപം മാധവം മത്സ്യരൂപിണമ് പ്രണമ്യ പ്രണതോ ഭൂത്വാ സര്വദുഃഖാദ് വിമുച്യതേ
ആദ്യാവതാരമായ മീനരൂപിയായ മാധവനോട് ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിച്ച് ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവൻ എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും.
പ്രയാതി പരമം സ്ഥാനം യത്ര ദേവോ ഹരിഃ സ്വയമ് കാലേ പുനര് ഇഹായാതോ രാജാ സ്യാത് പൃഥിവീതലേ
അവൻ പരമസ്ഥാനം പ്രാപിക്കും; അവിടെ ദേവനായ ഹരി സ്വയം വസിക്കുന്നു. കാലം കഴിഞ്ഞ് ഭൂമിയിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ അവൻ രാജാവാകും.
വത്സമാധവമ് ആസാദ്യ ദുരാധര്ഷോ ഭവേന് നരഃ ദാതാ ഭോക്താ ഭവേദ് യജ്വാ വൈഷ്ണവഃ സത്യസംഗരഃ
കാളയാകൃതിയിലുള്ള മാധവനെ സമീപിക്കുന്നവൻ ജയിക്കാനാവാത്തവനും, ദാനിയും, അനുഭവിക്കുന്നവനും, യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനും, വിഷ്ണുഭക്തനും, സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവനും ആകുന്നു.
യോഗം പ്രാപ്യ ഹരേഃ പശ്ചാത് തതോ മോക്ഷമ് അവാപ്നുയാത് മത്സ്യമാധവമാഹാത്മ്യം മയാ സംപരികീര്തിതമ് യം ദൃഷ്ട്വാ മുനിശാര്ദൂലാഃ സര്വാന് കാമാന് അവാപ്നുയാത്
ഹരിയുമായി യോജനം പ്രാപിച്ച ശേഷം അവൻ മോക്ഷം നേടും. മീനരൂപിയായ മാധവന്റെ മഹത്വം ഞാൻ മുഴുവനായി പറഞ്ഞുതന്നു; അവനെ കണ്ടാൽ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും.
ഭഗവഞ് ശ്രോതുമ് ഇച്ഛാമോ മാര്ജനം വരുണാലയേ ക്രിയതേ സ്നാനദാനാദി തസ്യാശേഷഫലം വദ
ഭഗവൻ, ഞങ്ങൾ വരുൺലോകത്ത് നടത്തുന്ന ശുദ്ധീകരണത്തെക്കുറിച്ച്, അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന സ്നാനം, ദാനം തുടങ്ങിയവയുടെ മുഴുവൻ ഫലവും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി അതിന്റെ സകല ഫലവും പറയൂ.
ശൃണുധ്വം മുനിശാര്ദൂലാ മാര്ജനസ്യ യഥാവിധി ഭക്ത്യാ തു തന്മനാ ഭൂത്വാ സംപ്രാപ്യ പുണ്യമ് ഉത്തമമ്
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ യഥാവിധി കേൾക്കൂ; ഭക്തിയോടും ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടും കൂടി അതു ചെയ്യുമ്പോൾ ഉത്തമമായ പുണ്യം ലഭിക്കും.
മാര്കണ്ഡേയഹ്രദേ സ്നാനം പൂര്വകാലേ പ്രശസ്യതേ ചതുര്ദശ്യാം വിശേഷേണ സര്വപാപപ്രണാശനമ്
മാർകണ്ടേയതീരത്തിൽ പഴയകാലത്ത് സ്നാനം ചെയ്യുന്നത് വളരെ പ്രശംസനീയമാണ്; പ്രത്യേകിച്ച് ചതുര്ദശി ദിവസത്തിൽ, അത് എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.
തദ്വത് സ്നാനം സമുദ്രസ്യ സര്വകാലം പ്രശസ്യതേ പൌര്ണമാസ്യാം വിശേഷേണ ഹയമേധഫലം ലഭേത്
അതുപോലെ സമുദ്രത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നതും എല്ലാകാലത്തും പ്രശംസനീയമാണ്; പ്രത്യേകിച്ച് പൗർണമി ദിവസം, അശ്വമേധയജ്ഞഫലം ലഭിക്കും.