വിമുക്തഃ സര്വപാപേഭ്യോ വിഷ്ണുലോകം സ ഗച്ഛതി ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാ വൈശ്യാഃ സ്ത്രിയഃ ശൂദ്രാന്ത്യജാതയഃ
എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, അവൻ വിഷ്ണുലോകത്തിൽ എത്തും; ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, സ്ത്രീകൾ, ശൂദ്രർ, അതിലുമധികം താഴ്ന്നവർ പോലും.
സംപൂജ്യ തം സുരശ്രേഷ്ഠം ഭക്ത്യാ സിംഹവപുര്ധരമ് മുച്യന്തേ ചാശുഭൈര് ദുഃഖൈര് ജന്മകോടിസമുദ്ഭവൈഃ
സിംഹവേഷം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായി അവനെ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചാൽ, കോടിക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ദുർഭാഗ്യങ്ങളും ദു:ഖങ്ങളും അകറ്റപ്പെടും.
സംപൂജ്യ തം സുരശ്രേഷ്ഠം പ്രാപ്നുവന്ത്യ് അഭിവാഞ്ഛിതമ് ദേവത്വമ് അമരേശത്വം ഗന്ധര്വത്വം ച ഭോ ദ്വിജാഃ
ആ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ, ആഗ്രഹിച്ചതെല്ലാം ലഭിക്കും; ദേവത്വം, അമരന്മാരുടെ അദ്ധിപതിത്വം, ഗന്ധർവ്വപദവി എന്നിവയും ലഭിക്കും, ദ്വിജന്മാരേ.
യക്ഷവിദ്യാധരത്വം ച തഥാന്യച് ചാഭിവാഞ്ഛിതമ് ദൃഷ്ട്വാ സ്തുത്വാ നമസ്കൃത്വാ സംപൂജ്യ നരകേസരീമ്
യക്ഷനും വിദ്യാധരനും ആകാനുള്ളതും, മറ്റു എന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹിച്ച സ്ഥിതിയും, നരകേസരിയെ കണ്ട്, സ്തുതിച്ച്, നമസ്കരിച്ച്, ആരാധിച്ചാൽ ലഭിക്കും.
പ്രാപ്നുവന്തി നരാ രാജ്യം സ്വര്ഗം മോക്ഷം ച ദുര്ലഭമ് നരസിംഹം നരോ ദൃഷ്ട്വാ ലഭേദ് അഭിമതം ഫലമ്
നരസിംഹനെ കണ്ട്, മനുഷ്യൻ രാജത്വവും സ്വർഗ്ഗവും അപൂർവമായ മോക്ഷവും ഉൾപ്പെടെ ഇഷ്ടഫലങ്ങൾ നേടും.
നിര്മുക്തഃ സര്വപാപേഭ്യോ വിഷ്ണുലോകം സ ഗച്ഛതി സകൃദ് ദൃഷ്ട്വാ തു തം ദേവം ഭക്ത്യാ സിംഹവപുര്ധരമ്
സിംഹരൂപം ധരിച്ച ആ ദൈവത്തെ ഭക്തിയോടെ ഒരിക്കൽ കണ്ടാൽ, എല്ലാപാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, വിഷ്ണുലോകത്തേക്ക് പോകും.
മുച്യതേ ചാശുഭൈര് ദുഃഖൈര് ജന്മകോടിസമുദ്ഭവൈഃ സംഗ്രാമേ സംകടേ ദുര്ഗേ ചോരവ്യാഘ്രാദിപീഡിതേ
ജന്മക്കോടികൾക്കു വഴി വരുന്ന ദുർഭാഗ്യങ്ങളും, യുദ്ധത്തിൽ, കഷ്ടതയിൽ, കോട്ടയിൽ, കള്ളന്മാരാൽ, കടുവയാൽ തുടങ്ങിയവയാൽ ഉണ്ടാകുന്ന കഷ്ടതകളും എല്ലാം വിട്ടൊഴിയും.
കാന്താരേ പ്രാണസംദേഹേ വിഷവഹ്നിജലേഷു ച രാജാദിഭ്യഃ സമുദ്രേഭ്യോ ഗ്രഹരോഗാദിപീഡിതേ
കാട്ടിൽ, ജീവൻ അപകടത്തിലായപ്പോൾ, വിഷം, അഗ്നി, വെള്ളം എന്നിവയിൽ, രാജാക്കന്മാരാൽ, സമുദ്രങ്ങളിൽ, ഗ്രഹങ്ങൾ, രോഗങ്ങൾ മുതലായവയാൽ പീഡിക്കപ്പെടുമ്പോൾ,
സ്മൃത്വാ തം പുരുഷഃ സര്വൈ രാജഗ്രാമൈര് വിമുച്യതേ സൂര്യോദയേ യഥാ നാശം തമോ ഽഭ്യേതി മഹത്തരമ്
അവനെ ഓർത്താൽ, മനുഷ്യൻ രാജാവിന്റെയും ഗ്രാമങ്ങളിലെയും എല്ലാ ബുദ്ധിമുട്ടുകളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും; സൂര്യോദയത്തിൽ ഇരുണ്ടത് എങ്ങനെ അകറ്റപ്പെടുന്നുവോ അതുപോലെ.
തഥാ സംദര്ശനേ തസ്യ വിനാശം യാന്ത്യ് ഉപദ്രവാഃ ഗുടികാഞ്ജനപാതാലപാദുകേ ച രസായനമ്
അവനെ കണ്ട്, ദോഷങ്ങൾ എല്ലാം ഇല്ലാതാകും; ഗുടിക, അഞ്ജനം, പാതാളപാദുക, രസായനം എന്നിവയും.
നരസിംഹേ പ്രസന്നേ തു പ്രാപ്നോത്യ് അന്യാംശ് ച വാഞ്ഛിതാന് യാന് യാന് കാമാന് അഭിധ്യായന് ഭജതേ നരകേസരീമ്
നരസിംഹൻ പ്രസന്നനാകുമ്പോൾ, നരകേസരിയെ ഭജിച്ച് മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ വാഞ്ഛിതങ്ങൾക്കും ലഭിക്കും.
താംസ് താന് കാമാന് അവാപ്നോതി നരോ നാസ്ത്യ് അത്ര സംശയഃ ദൃഷ്ട്വാ തം ദേവദേവേശം ഭക്ത്യാപൂജ്യ പ്രണമ്യ ച
അവനെ ഭക്തിയോടെ കണ്ട്, ആരാധിച്ച് നമസ്കരിച്ചാൽ, ആഗ്രഹിച്ചതെല്ലാം ലഭിക്കും; ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.
ദശാനാമ് അശ്വമേധാനാം ഫലം ദശഗുണം ലഭേത് പാപൈഃ സര്വൈര് വിനിര്മുക്തോ ഗുണൈഃ സര്വൈര് അലംകൃതഃ
പത്ത് അശ്വമേധ യാഗങ്ങൾക്കുള്ള ഫലത്തിന്റെ പത്ത് ഇരട്ടിയോളം ഫലം ലഭിക്കും; എല്ലാപാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, എല്ലാ ഗുണങ്ങളാലും അലങ്കൃതനാകും.
സര്വകാമസമൃദ്ധാത്മാ ജരാമരണവര്ജിതഃ സൌവര്ണേന വിമാനേന കിങ്കിണീജാലമാലിനാ
എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറഞ്ഞ ആത്മാവായി, വയസ്സും മരണമുമില്ലാതെയും, കിംകിണികൾ അണിഞ്ഞ സ്വർണ്ണവിമാനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കും.
സര്വകാമസമൃദ്ധേന കാമഗേന സുവര്ചസാ തരുണാദിത്യവര്ണേന മുക്താഹാരാവലമ്ബിനാ
എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറഞ്ഞവനായി, സ്വമനസ്സിന്റെ പ്രകാശം കൊണ്ടും, പുതുവയസ്സുള്ള സൂര്യനുപോലെയുള്ള വർണ്ണത്തോടെയും, മുത്തുമാല അണിഞ്ഞവനായി.
ദിവ്യസ്ത്രീശതയുക്തേന ദിവ്യഗന്ധര്വനാദിനാ കുലൈകവിംശമ് ഉദ്ധൃത്യ ദേവവന് മുദിതഃ സുഖീ
നൂറുകണക്കിന് ദിവ്യസ്ത്രികളും ഗന്ധർവ്വന്മാരും കൂടെ, തന്റെ മുഴുവൻ കുടുംബത്തെയും ഉയർത്തി, ദൈവങ്ങളുടെ വനത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ആനന്ദിക്കും.
സ്തൂയമാനോ ഽപ്സരോഭിശ് ച വിഷ്ണുലോകം വ്രജേന് നരഃ ഭുക്ത്വാ തത്ര വരാന് ഭോഗാന് വിഷ്ണുലോകേ ദ്വിജോത്തമാഃ
അപ്സരസുകൾ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേ, മനുഷ്യൻ വിഷ്ണുലോകത്തിലേക്ക് പോകും; അവിടെ ഉത്തമമായ ആനന്ദങ്ങൾ അനുഭവിച്ചശേഷം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, വിഷ്ണുലോകത്തിൽ.
ഗന്ധര്വൈര് അപ്സരൈര് യുക്തഃ കൃത്വാ രൂപം ചതുര്ഭുജമ് മനോഹ്ലാദകരം സൌഖ്യം യാവദ് ആഭൂതസംപ്ലവമ്
ഗന്ധർവ്വരും അപ്സരസുകളും കൂടെ, നാലു കൈകളുള്ള രൂപം ധരിച്ച്, മനസ്സിനെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്ന സുഖം സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനംവരെ അനുഭവിക്കും.
പുണ്യക്ഷയാദ് ഇഹായാതഃ പ്രവരേ യോഗിനാം കുലേ ചതുര്വേദീ ഭവേദ് വിപ്രോ വേദവേദാങ്ഗപാരഗഃ വൈഷ്ണവം യോഗമ് ആസ്ഥായ തതോ മോക്ഷമ് അവാപ്നുയാത്
പുണ്യം തീർന്നാൽ, അവൻ ഇവിടെ തിരിച്ചുവരും; ഉത്തമനായ യോഗികളുടെ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച്, നാലു വേദങ്ങളും അതിന്റെ അങ്കങ്ങളും പഠിച്ച ബ്രാഹ്മണനായി, വൈഷ്ണവയോഗം ആചരിച്ച്, പിന്നീട് മോക്ഷം നേടും.
അനന്താഖ്യം വാസുദേവം ദൃഷ്ട്വാ ഭക്ത്യാ പ്രണമ്യ ച സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ നരോ യാതി പരം പദമ്
അനന്തൻ എന്ന വാസുദേവനെ ഭക്തിയോടെ കണ്ട് നമസ്കരിച്ചാൽ, എല്ലാപാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, മനുഷ്യൻ പരമപദം പ്രാപിക്കും.
മയാ ചാരാധിതശ് ചാസൌ ശക്രേണ തദനന്തരമ് വിഭീഷണേന രാമേണ കസ് തം നാരാധയേത് പുമാന്
എന്നാൽ ഞാനും, പിന്നീട് ഇന്ദ്രനും, വിഭീഷണനും, രാമനും അവനെ ആരാധിച്ചു. അങ്ങനെയുള്ളവനെ ആരാണ് ആരാധിക്കാതിരിക്കുക?
ശ്വേതഗങ്ഗാം നരഃ സ്നാത്വാ യഃ പശ്യേച് ഛ്വേതമാധവമ് മത്സ്യാഖ്യം മാധവം ചൈവ ശ്വേതദ്വീപം സ ഗച്ഛതി
ശ്വേതഗംഗയിൽ കുളിച്ച് ശ്വേതമാധവനെ, അതായത് മത്സ്യമാധവനെ, ദർശിക്കുന്നവൻ ശ്വേതദ്വീപിലേക്ക് പോകുന്നു.
ശ്വേതമാധവമാഹാത്മ്യം വക്തുമ് അര്ഹസ്യ് അശേഷതഃ വിസ്തരേണ ജഗന്നാഥ പ്രതിമാം തസ്യ വൈ ഹരേഃ
ജഗന്നാഥാ, ശ്വേതമാധവന്റെ മഹത്വവും ഹരിയുടെ പ്രതിമയും മുഴുവൻ വിശദമായി നീ പറയണം.
തസ്മിന് ക്ഷേത്രവരേ പുണ്യേ വിഖ്യാതേ ജഗതീതലേ ശ്വേതാഖ്യം മാധവം ദേവം കസ് തം സ്ഥാപിതവാന് പുരാ
ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തവും പുണ്യവുമായ ആ സ്ഥലത്ത്, ശ്വേതമാധവം എന്ന ദൈവത്തെ പുരാതനകാലത്ത് ആരാണ് പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്?
അഭൂത് കൃതയുഗേ വിപ്രാഃ ശ്വേതോ നാമ നൃപോ ബലീ മതിമാന് ധര്മവിച് ഛൂരഃ സത്യസംധോ ദൃഢവ്രതഃ
കൃതയുഗത്തിൽ ശക്തിയും ബുദ്ധിയും ധർമ്മജ്ഞതയും ധൈര്യവും വാഗ്ദാനപാലനവും വ്രതനിഷ്ഠയും ഉള്ള ശ്വേതൻ എന്നൊരു മഹാരാജാവ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
യസ്യ രാജ്യേ തു വര്ഷാണാം സഹസ്രം ദശ മാനവാഃ ഭവന്ത്യ് ആയുഷ്മന്തോ ലോകാ ബാലസ് തസ്മിന് ന സീദതി
അവന്റെ രാജ്യത്ത് പത്ത് ആയിരം വർഷം മനുഷ്യർ ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിച്ചു; ആ ലോകത്ത് ഒരു കുട്ടിയും കഷ്ടപ്പെടുകയില്ലായിരുന്നു.
വര്തമാനേ തദാ രാജ്യേ കിംചിത് കാലേ ഗതേ ദ്വിജാഃ കപാലഗൌതമോ നാമ ഋഷിഃ പരമധാര്മികഃ
അവൻ രാജാവായിരിക്കുമ്പോൾ കുറച്ച് കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കപാലഗൗതമൻ എന്ന ധർമ്മനിഷ്ഠനായ ഒരു ഋഷി ഉണ്ടായിരുന്നു.
സുതോ ഽസ്യാജാതദന്തശ് ച മൃതഃ കാലവശാദ് ദ്വിജാഃ തമ് ആദായ ഋഷിര് ധീമാന് നൃപസ്യാന്തികമ് ആനയത്
അവന്റെ മകനായ അജാതദന്തൻ, പല്ലില്ലാതെ ജനിച്ചവൻ, സമയത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ മരിച്ചുപോയി. ആ കുട്ടിയെ ഋഷി രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു.
ദൃഷ്ട്വൈവം നൃപതിഃ സുപ്തം കുമാരം ഗതചേതസമ് പ്രതിജ്ഞാമ് അകരോദ് വിപ്രാ ജീവനാര്ഥം ശിശോസ് തദാ
കുഞ്ഞിനെ അന്ധനായ നിലയിൽ കിടക്കുന്നത് കണ്ട രാജാവ്, കുട്ടിയുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാനായി ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
യാവദ് ബാലമ് അഹം ത്വ് ഏനം യമസ്യ സദനേ ഗതമ് നാനയേ സപ്തരാത്രേണ ചിതാം ദീപ്താം സമാരുഹേ
ഈ കുട്ടിയെ ഞാൻ ഏഴു രാത്രിക്കുള്ളിൽ യമലോകത്തിൽ നിന്ന് തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ തീകൊളുത്തിയ ചിതയിൽ കയറിയിരിക്കും.