മന്വന്തരം ചതുര്ഥം വഃ കഥയിഷ്യാമി സാംപ്രതമ് കാവ്യഃ പൃഥുസ് തഥൈവാഗ്നിര് ജഹ്നുര് ധാതാ ദ്വിജോത്തമാഃ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ നാലാമത്തെ മന്വന്തരം പറയാം: കാവ്യന്മാർ, പൃഥു, അഗ്നി, ജഹ്നു, ധാതാവ് ഇവരാണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
കപീവാന് അകപീവാംശ് ച തത്ര സപ്തര്ഷയോ ദ്വിജാഃ പുരാണേ കീര്തിതാ വിപ്രാഃ പുത്രാഃ പൌത്രാശ് ച ഭോ ദ്വിജാഃ
കപീവാൻ, അകപീവാൻ എന്നിവരും ആ മന്വന്തരത്തിലെ സപ്തർഷിമാരാണ്, ദ്വിജന്മാരേ; പുരാണങ്ങളിൽ അവരുടെ പുത്രന്മാരും മക്കളും പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
തഥാ ദേവഗണാശ് ചൈവ താമസസ്യാന്തരേ മനോഃ ദ്യുതിസ് തപസ്യഃ സുതപാസ് തപോഭൂതഃ സനാതനഃ
അതു പോലെ തന്നെ, താമസ മനുവിന്റെ ഇടവേളയിൽ ദേവഗണങ്ങൾ ദ്യുതി, തപസ്യ, സുതപാസ്, തപോഭൂതൻ, സനാതനൻ എന്നിവരാണ്.
തപോരതിര് അകല്മാഷസ് തന്വീ ധന്വീ പരംതപഃ താമസസ്യ മനോര് ഏതേ ദശ പുത്രാഃ പ്രകീര്തിതാഃ
തപോരതി, അകല്മാഷൻ, തൻവി, ധൻവി, പരന്തപൻ—ഇവരാണ് താമസ മനുവിന്റെ പത്ത് പുത്രന്മാർ.
വായുപ്രോക്താ മുനിശ്രേഷ്ഠാശ് ചതുര്ഥം ചൈതദ് അന്തരമ് ദേവബാഹുര് യദുധ്രശ് ച മുനിര് വേദശിരാസ് തഥാ
വായു പറഞ്ഞതുപോലെ, ആ നാലാം ഇടവേളയിൽ ദേവബാഹു, യദുധ്രൻ, വേദശിരാ എന്ന മുനി ഇവരും ഉണ്ട്.
ഹിരണ്യരോമാ പര്ജന്യ ഊര്ധ്വബാഹുശ് ച സോമജഃ സത്യനേത്രസ് തഥാത്രേയ ഏതേ സപ്തര്ഷയോ ഽപരേ
ഹിരണ്യരോമ, പർജന്യൻ, ഊർദ്ധ്വബാഹു, സോമജൻ, സത്യനെത്രൻ, അത്രേയൻ—ഇവരാണ് മറ്റൊരു സപ്തർഷിമാർ.
ദേവാശ് ചാഭൂതരജസസ് തഥാ പ്രകൃതയഃ സ്മൃതാഃ വാരിപ്ലവശ് ച രൈഭ്യശ് ച മനോര് അന്തരമ് ഉച്യതേ
അഭൂതരാജസസ് എന്ന ദേവന്മാരും പ്രകൃതികളും ഓർക്കപ്പെടുന്നു; വാരിപ്ലവനും രൈഭ്യനും മനുവിന്റെ ഇടവേളയിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
അഥ പുത്രാന് ഇമാംസ് തസ്യ ബുധ്യധ്വം ഗദതോ മമ ധൃതിമാന് അവ്യയോ യുക്തസ് തത്ത്വദര്ശീ നിരുത്സുകഃ
ഇപ്പോൾ അവന്റെ പുത്രന്മാരെ ഞാൻ പറയുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കൂ: ധൃതിമാൻ, അവ്യയൻ, യുക്തൻ, തത്ത്വദർശി, നിരുത്സുകൻ.
ആരണ്യശ് ച പ്രകാശശ് ച നിര്മോഹഃ സത്യവാക് കൃതീ രൈവതസ്യ മനോഃ പുത്രാഃ പഞ്ചമം ചൈതദ് അന്തരമ്
ആരണ്യൻ, പ്രകാശൻ, നിർമോഹൻ, സത്യവാക്, കൃതീ—ഇവരാണ് റൈവത മനുവിന്റെ പുത്രന്മാർ; ഇതാണ് അഞ്ചാമത്തെ ഇടവേള.
ഷഷ്ഠം തു സംപ്രവക്ഷ്യാമി തദ് ബുധ്യധ്വം ദ്വിജോത്തമാഃ ഭൃഗുര് നഭോ വിവസ്വാംശ് ച സുധാമാ വിരജാസ് തഥാ
ഇപ്പോൾ ആറാമത്തേത് ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം; ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ശ്രദ്ധിക്കൂ: ഭൃഗു, നഭൻ, വിവസ്വാൻ, സുധാമ, വിരജൻ,
അതിനാമാ സഹിഷ്ണുശ് ച സപ്തൈതേ ച മഹര്ഷയഃ ചാക്ഷുഷസ്യാന്തരേ വിപ്രാ മനോര് ദേവാസ് ത്വ് ഇമേ സ്മൃതാഃ
അതിനാമ, സഹിഷ്ണു—ഇവരും ചേർന്ന് ഏഴു മഹർഷിമാർ ചാക്ഷുഷ മനുവിന്റെ ഇടവേളയിൽ ഓർക്കപ്പെടുന്നു, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ; ഇവരാണ് ആ മനുവിന്റെ ദേവന്മാർ.
ആബാലപ്രഥിതാസ് തേ വൈ പൃഥക്ത്വേന ദിവൌകസഃ ലേഖാശ് ച നാമതോ വിപ്രാഃ പഞ്ച ദേവഗണാഃ സ്മൃതാഃ
അവർ ബാല്യത്തിൽ തന്നെ പ്രശസ്തരാണ്, സ്വർഗത്തിൽ വേറിട്ടു വസിക്കുന്നു; അഞ്ചു ദേവഗണങ്ങൾ പേരോടെ ഓർക്കപ്പെടുന്നു, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
ഋഷേര് അങ്ഗിരസഃ പുത്രാ മഹാത്മാനോ മഹൌജസഃ നാഡ്വലേയാ മുനിശ്രേഷ്ഠാ ദശ പുത്രാസ് തു വിശ്രുതാഃ
അംഗിരസിന്റെ പുത്രന്മാർ മഹാത്മാക്കളും മഹോജസുമാരുമാണ്; നാഡ്വലേയന്മാർ, മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഇവരാണ് പത്തു പ്രസിദ്ധ പുത്രന്മാർ.
രുരുപ്രഭൃതയോ വിപ്രാശ് ചാക്ഷുഷസ്യാന്തരേ മനോഃ ഷഷ്ഠം മന്വന്തരം പ്രോക്തം സപ്തമം തു നിബോധത
രുരു തുടങ്ങിയ മുനിമാർ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ചാക്ഷുഷ മനുവിന്റെ ഇടവേളയിൽ ഉണ്ട്; ആറാം മന്വന്തരം ഇതുവരെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു—ഇപ്പോൾ ഏഴാമത്തെ കേൾക്കൂ.
അത്രിര് വസിഷ്ഠോ ഭഗവാന് കശ്യപശ് ച മഹാന് ഋഷിഃ ഗൌതമോ ഽഥ ഭരദ്വാജോ വിശ്വാമിത്രസ് തഥൈവ ച
അത്രി, വസിഷ്ഠൻ, ഭഗവാൻ കശ്യപൻ, മഹാൻ ഗൗതമൻ, പിന്നെ ഭരദ്വാജൻ, വിശ്വാമിത്രൻ ഇവരും,
തഥൈവ പുത്രോ ഭഗവാന് ഋചീകസ്യ മഹാത്മനഃ സപ്തമോ ജമദഗ്നിശ് ച ഋഷയഃ സാംപ്രതം ദിവി
അതു പോലെ തന്നെ, ഭഗവാൻ മഹാത്മാവായ ഋചീകന്റെ പുത്രനും, ഏഴാമൻ ജമദഗ്നിയും—ഇവരാണ് ഇപ്പോൾ സ്വർഗത്തിൽ ഉള്ള മുനിമാർ.
സാധ്യാ രുദ്രാശ് ച വിശ്വേ ച വസവോ മരുതസ് തഥാ ആദിത്യാശ് ചാശ്വിനൌ ചാപി ദേവൌ വൈവസ്വതൌ സ്മൃതൌ
സാധ്യന്മാർ, രുദ്രന്മാർ, വിശ്വദേവന്മാർ, വസുക്കൾ, മരുതുകൾ, ആദിത്യന്മാർ, അശ്വിനീദേവന്മാർ, വൈവസ്വത ദേവന്മാർ എന്നിവരെ ഓർക്കുന്നു.
മനോര് വൈവസ്വതസ്യൈതേ വര്തന്തേ സാംപ്രതേ ഽന്തരേ ഇക്ഷ്വാകുപ്രമുഖാശ് ചൈവ ദശ പുത്രാ മഹാത്മനഃ
ഇവരൊക്കെയും ഇപ്പോഴത്തെ വൈവസ്വത മനുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ, ഇക്ഷ്വാകു മുതലായ മഹാത്മാക്കളായ പത്ത് പുത്രന്മാരോടൊപ്പം ഉണ്ട്.
ഏതേഷാം കീര്തിതാനാം തു മഹര്ഷീണാം മഹൌജസാമ് തേഷാം പുത്രാശ് ച പൌത്രാശ് ച ദിക്ഷു സര്വാസു ഭോ ദ്വിജാഃ
പ്രശസ്തരും ശക്തരുമായ മഹർഷിമാരുടെ പുത്രന്മാരും മക്കളുമാണ്, എല്ലാ ദിക്കുകളിലും കാണപ്പെടുന്നത്, ദ്വിജന്മാരേ.
മന്വന്തരേഷു സര്വേഷു പ്രാഗ് ആസന് സപ്ത സപ്തകാഃ ലോകേ ധര്മവ്യവസ്ഥാര്ഥം ലോകസംരക്ഷണായ ച
ഓരോ മന്വന്തരത്തിലും ഏഴെണ്ണം ഏഴു മഹർഷിമാരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, ലോകത്തിൽ ധർമ്മം നിലനിർത്താനും ലോകം സംരക്ഷിക്കാനുമാണ് അവർ ഉണ്ടായിരുന്നത്.
മന്വന്തരേ വ്യതിക്രാന്തേ ചത്വാരഃ സപ്തകാ ഗണാഃ കൃത്വാ കര്മ ദിവം യാന്തി ബ്രഹ്മലോകമ് അനാമയമ്
ഒരു മന്വന്തരം കഴിഞ്ഞാൽ, നാലു കൂട്ടം ഏഴു മഹർഷിമാർ തങ്ങളുടെ കർമ്മം പൂർത്തിയാക്കി, ദോഷമില്ലാത്ത ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു.
തതോ ഽന്യേ തപസാ യുക്താഃ സ്ഥാനം തത് പൂരയന്ത്യ് ഉത അതീതാ വര്തമാനാശ് ച ക്രമേണൈതേന ഭോ ദ്വിജാഃ
അതിനുശേഷം, മറ്റുള്ളവർ തപസ്സുകൊണ്ട് ആ സ്ഥാനം നിറയ്ക്കുന്നു; കഴിഞ്ഞവരും ഇപ്പോഴുള്ളവരും തങ്ങളെത്തന്നെ അങ്ങനെ അക്രമമായി വരുന്നു, ദ്വിജന്മാരേ.
അനാഗതാശ് ച സപ്തൈതേ സ്മൃതാ ദിവി മഹര്ഷയഃ മനോര് അന്തരമ് ആസാദ്യ സാവര്ണസ്യേഹ ഭോ ദ്വിജാഃ
അനാഗതമായ ഏഴു മഹർഷിമാരെ സ്വർഗത്തിൽ ഓർക്കുന്നു; സാവർണ മനുവിന്റെ കാലഘട്ടം എത്തിയാൽ അവർ വരും, ദ്വിജന്മാരേ.
രാമോ വ്യാസസ് തഥാത്രേയോ ദീപ്തിമന്തോ ബഹുശ്രുതാഃ ഭാരദ്വാജസ് തഥാ ദ്രൌണിര് അശ്വത്ഥാമാ മഹാദ്യുതിഃ
രാമൻ, വ്യാസൻ, അത്രി, പ്രകാശമുള്ളവരും പണ്ഡിതന്മാരുമാണ്, ഭാരദ്വാജൻ, ദ്രൗണി, മഹാതേജസ്സുള്ള അശ്വത്താമൻ എന്നിവരും.
ഗൌതമശ് ചാജരശ് ചൈവ ശരദ്വാന് നാമ ഗൌതമഃ കൌശികോ ഗാലവശ് ചൈവ ഔര്വഃ കാശ്യപ ഏവ ച
ഗൗതമൻ, അജരൻ, ശരദ്വാൻ എന്ന ഗൗതമൻ, കൗശികൻ, ഗാലവൻ, ഔർവൻ, കശ്യപൻ ഇവരും കൂടെ.
ഏതേ സപ്ത മഹാത്മാനോ ഭവിഷ്യാ മുനിസത്തമാഃ വൈരീ ചൈവാധ്വരീവാംശ് ച ശമനോ ധൃതിമാന് വസുഃ
ഇവരാണ് ഭാവിയിൽ മഹാത്മാക്കളായ മുൻസന്മാർ: വൈരീ, ആധ്വരീ, ശമനൻ, ധൃതിമാൻ, വസു എന്നിവരും.
അരിഷ്ടശ് ചാപ്യ് അധൃഷ്ടശ് ച വാജീ സുമതിര് ഏവ ച സാവര്ണസ്യ മനോഃ പുത്രാ ഭവിഷ്യാ മുനിസത്തമാഃ
അരിഷ്ടൻ, അധൃഷ്ടൻ, വാജി, സുമതി ഇവരും സാവർണ മനുവിന്റെ പുത്രന്മാരാണ്; ഭാവിയിൽ മുൻസന്മാരായി അറിയപ്പെടും.
ഏതേഷാം കല്യമ് ഉത്ഥായ കീര്തനാത് സുഖമ് ഏധതേ യശശ് ചാപ്നോതി സുമഹദ് ആയുഷ്മാംശ് ച ഭവേന് നരഃ
ഇവരുടെ പേരുകൾ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു ഉച്ചരിക്കുന്നവൻ സന്തോഷവും വലിയ കീർത്തിയും ദീർഘായുസും നേടുന്നു.
ഏതാന്യ് ഉക്താനി ഭോ വിപ്രാഃ സപ്ത സപ്ത ച തത്ത്വതഃ മന്വന്തരാണി സംക്ഷേപാച് ഛൃണുതാനാഗതാന്യ് അപി
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഈ ഏഴു കൂട്ടങ്ങൾ സത്യമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇനി വരാനിരിക്കുന്ന മന്വന്തരങ്ങളെ ചുരുക്കത്തിൽ കേൾക്കൂ.
സാവര്ണാ മനവോ വിപ്രാഃ പഞ്ച താംശ് ച നിബോധത ഏകോ വൈവസ്വതസ് തേഷാം ചത്വാരസ് തു പ്രജാപതേഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, അഞ്ചു സാവർണ മനുക്കൾ ഉണ്ട്; അവരെ അറിയുക. അവരിൽ ഒരാൾ വൈവസ്വതനും നാലു പേർ പ്രജാപതിയുടെ പുത്രന്മാരുമാണ്.