അഹം വിഷ്ണുര് അഹം ബ്രഹ്മാ ശക്രശ് ചാപി സുരാധിപഃ അഹം വൈശ്രവണോ രാജാ യമഃ പ്രേതാധിപസ് തഥാ
ഞാനാണ് വിഷ്ണുവും ബ്രഹ്മാവും, ദേവന്മാരുടെ രാജാവായ ഇന്ദ്രനും, വൈശ്രവണൻ രാജാവും, യമനും പ്രേതാധിപനും.
അഹം ശിവശ് ച സോമശ് ച കശ്യപശ് ച പ്രജാപതിഃ അഹം ധാതാ വിധാതാ ച യജ്ഞശ് ചാഹം ദ്വിജോത്തമ
ഞാനാണ് ശിവനും സോമനും, കശ്യപനും പ്രജാപതിയും, ധാതാവും വിധാതാവും, യജ്ഞവും ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ.
അഗ്നിര് ആസ്യം ക്ഷിതിഃ പാദൌ ചന്ദ്രാദിത്യൌ ച ലോചനേ ദ്യൌര് മൂര്ധാ ഖം ദിശഃ ശ്രോത്രേ തഥാപഃ സ്വേദസംഭവാഃ
എന്റെ വായാണ് അഗ്നി, കാലുകൾ ഭൂമി, കണ്ണുകൾ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും; തല ആകാശം, ശരീരം അന്തരീക്ഷം, ചെവികൾ ദിശകൾ, വിയർപ്പിൽ നിന്നാണ് വെള്ളം ഉണ്ടാകുന്നത്.
സദിശം ച നഭഃ കായോ വായുര് മനസി മേ സ്ഥിതഃ മയാ ക്രതുശതൈര് ഇഷ്ടം ബഹുഭിശ് ചാപ്തദക്ഷിണൈഃ
ദിശകളും അന്തരീക്ഷവും എന്റെ ശരീരമായിരിക്കുന്നു, വായു എന്റെ മനസ്സിൽ പാർക്കുന്നു; അനേകം യാഗങ്ങൾ വലിയ ദാനങ്ങളോടെ എനിക്ക് അർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
യജന്തേ വേദവിദുഷോ മാം ദേവയജനേ സ്ഥിതമ് പൃഥിവ്യാം ക്ഷത്രിയേന്ദ്രാശ് ച പാര്ഥിവാഃ സ്വര്ഗകാങ്ക്ഷിണഃ
വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവർ ദൈവിക യാഗങ്ങളിൽ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നു; ഭൂമിയിൽ സ്വർഗ്ഗം ആഗ്രഹിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാരും ഭരണാധികാരികളും എന്നെ ആരാധിക്കുന്നു.
യജന്തേ മാം തഥാ വൈശ്യാഃ സ്വര്ഗലോകജിഗീഷവഃ ചതുഃസമുദ്രപര്യന്താം മേരുമന്ദരഭൂഷണാമ്
അതു പോലെ തന്നെ, സ്വർഗ്ഗലോകം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വൈശ്യന്മാരും, നാലു സമുദ്രങ്ങൾ വരെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന, മേരു, മന്ദര തുടങ്ങിയ പർവതങ്ങൾ അലങ്കാരമായ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നു.
ശേഷോ ഭൂത്വാഹമ് ഏകോ ഹി ധാരയാമി വസുംധരാമ് വാരാഹം രൂപമ് ആസ്ഥായ മമേയം ജഗതീ പുരാ
ഞാൻ ഒരുവൻ മാത്രമായി ശേഷനായി ഭൂമിയെ താങ്ങുന്നു; പുരാതനകാലത്ത് വരാഹസ്വരൂപം ധരിച്ച് ഈ ലോകം എന്റെ ആയിരുന്നു.
മജ്ജമാനാ ജലേ വിപ്ര വീര്യേണാസ്മി സമുദ്ധൃതാ അഗ്നിശ് ച വാഡവോ വിപ്ര ഭൂത്വാഹം ദ്വിജസത്തമ
ജലത്തിൽ മുങ്ങിയിരുന്ന ഭൂമിയെ ഞാൻ എന്റെ ശക്തിയാൽ ഉയർത്തി; മഹർഷേ, ഞാൻ വാഡവാഗ്നിയായി വെള്ളം കുടിച്ചു.
പിബാമ്യ് അപഃ സമാവിഷ്ടസ് താശ് ചൈവ വിസൃജാമ്യ് അഹമ് ബ്രഹ്മ വക്ത്രം ഭുജൌ ക്ഷത്രമ് ഊരൂ മേ സംശ്രിതാ വിശഃ
വെള്ളം നിറഞ്ഞാൽ ഞാൻ അതു കുടിക്കുന്നു, പിന്നെ വീണ്ടും വിട്ടു വിടുന്നു; ബ്രാഹ്മണർ എന്റെ വായാണ്, ക്ഷത്രിയർ കൈകളും, വൈശ്യർ എന്റെ തോളിലാണ് ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നത്.
പാദൌ ശൂദ്രാ ഭവന്തീമേ വിക്രമേണ ക്രമേണ ച ഋഗ്വേദഃ സാമവേദശ് ച യജുര്വേദസ് ത്വ് അഥര്വണഃ
ശൂദ്രർ എന്റെ കാലുകളായി മാറുന്നു, ക്രമത്തിലും ശക്തിയിലും; ഋഗ്വേദം, സാമവേദം, യജുര്വേദം, അതർവ്വവേദം—
മത്തഃ പ്രാദുര്ഭവന്ത്യ് ഏതേ മാമ് ഏവ പ്രവിശന്തി ച യതയഃ ശാന്തിപരമാ യതാത്മാനോ ബുഭുത്സവഃ
ഇവയെല്ലാം എന്നിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്, പിന്നെ എന്നിലേക്കാണ് ലയിക്കുന്നത്; ശാന്തിയിൽ മനസ്സുള്ള, ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്ന, ജ്ഞാനമാനസിലാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സന്യാസികൾ എന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു.
കാമക്രോധദ്വേഷമുക്താ നിഃസങ്ഗാ വീതകല്മഷാഃ സത്ത്വസ്ഥാ നിരഹംകാരാ നിത്യമ് അധ്യാത്മകോവിദാഃ
ആഗ്രഹം, കോപം, ദ്വേഷം എന്നിവയിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, അസക്തരായി, പാപരഹിതരായി, സത്വഗുണത്തിൽ നിലകൊണ്ട, അഹങ്കാരമില്ലാതെ, എപ്പോഴും ആത്മജ്ഞാനത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരായി—
മാമ് ഏവ സതതം വിപ്രാശ് ചിന്തയന്ത ഉപാസതേ അഹം സംവര്തകോ ജ്യോതിര് അഹം സംവര്തകോ ഽനലഃ
ബ്രാഹ്മണർ എപ്പോഴും എന്നെ ചിന്തിച്ച് ആരാധിക്കുന്നു; ഞാൻ സംവർത്തകാഗ്നിയാണ്, ഞാൻ സംവർത്തകജ്യോതിസാണ്.
അഹം സംവര്തകഃ സൂര്യസ് ത്വ് അഹം സംവര്തകോ ഽനിലഃ താരാരൂപാണി ദൃശ്യന്തേ യാന്യ് ഏതാനി നഭസ്തലേ
ഞാനാണ് സംവർത്തകസൂര്യൻ, ഞാൻ സംവർത്തകവായുവാണ്; ആകാശത്ത് കാണുന്ന എല്ലാ നക്ഷത്രരൂപങ്ങളും—
മമ വൈ രോമകൂപാണി വിദ്ധി ത്വം ദ്വിജസത്തമ രത്നാകരാഃ സമുദ്രാശ് ച സര്വ ഏവ ചതുര്ദിശഃ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, എല്ലാ സമുദ്രങ്ങളും, നാലു ദിശകളിലുമുള്ള നിധികളും എന്റെ രോമരന്ധ്രങ്ങളാണ് എന്നു നീ അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
വസനം ശയനം ചൈവ നിലയം ചൈവ വിദ്ധി മേ കാമഃ ക്രോധശ് ച ഹര്ഷശ് ച ഭയം മോഹസ് തഥൈവ ച
എന്റെ ആഗ്രഹം, കോപം, സന്തോഷം, ഭയം, മോഹം എന്നിവയാണ് എന്റെ വസ്ത്രം, കിടക്ക, വാസസ്ഥലം എന്നിവയുടെ രൂപങ്ങൾ എന്നു നീ അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
മമൈവ വിദ്ധി രൂപാണി സര്വാണ്യ് ഏതാനി സത്തമ പ്രാപ്നുവന്തി നരാ വിപ്ര യത് കൃത്വാ കര്മ ശോഭനമ്
സർവ്വം എന്റെ രൂപങ്ങളാണ് എന്നു നീ മനസ്സിലാക്കണം; നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്താൽ മനുഷ്യർ അവയെ പ്രാപിക്കുന്നു.
സത്യം ദാനം തപശ് ചോഗ്രമ് അഹിംസാം സര്വജന്തുഷു മദ്വിധാനേന വിഹിതാ മമ ദേഹവിചാരിണഃ
സത്യം, ദാനം, കഠിനമായ തപസ്, എല്ലാ ജീവികളോടും അഹിംസ—ഇവയെല്ലാം എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം എന്റെ ശരീരത്തിൽ വസിക്കുന്നവർക്കാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്.
മയാഭിഭൂതവിജ്ഞാനാശ് ചേഷ്ടയന്തി ന കാമതഃ സമ്യഗ് വേദമ് അധീയാനാ യജന്തോ വിവിധൈര് മഖൈഃ
എന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ ജ്ഞാനം ഉള്ളവർ ആഗ്രഹപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കാറില്ല; ശരിയായി വേദം പഠിച്ച് വിവിധ യാഗങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നവർ—
ശാന്താത്മാനോ ജിതക്രോധാഃ പ്രാപ്നുവന്തി ദ്വിജാതയഃ പ്രാപ്തും ശക്യോ ന ചൈവാഹം നരൈര് ദുഷ്കൃതകര്മഭിഃ
ശാന്തമായ മനസ്സും, കോപം ജയിച്ചവരും ആയ ദ്വിജന്മാർ എന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു; ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യർക്ക് എന്നെ പ്രാപിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ലോഭാഭിഭൂതൈഃ കൃപണൈര് അനാര്യൈര് അകൃതാത്മഭിഃ തന് മാം മഹാഫലം വിദ്ധി നരാണാം ഭാവിതാത്മനാമ്
ലോഭം കൊണ്ട് അടിമകളായ, ദയയില്ലാത്ത, സദാചാരമില്ലാത്ത, മനസ്സു വളർന്നിട്ടില്ലാത്ത മനുഷ്യർക്കല്ല, മഹത്തായ ഫലമായ എന്നെ മനസ്സു ശുദ്ധിയുള്ള മനുഷ്യർക്കാണ് ലഭിക്കുക എന്ന് നീ അറിയണം.
സുദുഷ്പ്രാപം വിമൂഢാനാം മാം കുയോഗനിഷേവിണാമ് യദാ യദാ ഹി ധര്മസ്യ ഗ്ലാനിര് ഭവതി സത്തമ
തെറ്റായ മാർഗങ്ങളിൽ അകപ്പെട്ട്, ബുദ്ധിഹീനരായവർക്കു എന്നെ പ്രാപിക്കുക അത്യന്തം ദുഷ്കരമാണ്; ധർമ്മം ക്ഷയിക്കുമ്പോഴൊക്കെയും, മഹാനേ—
അഭ്യുത്ഥാനമ് അധര്മസ്യ തദാത്മാനം സൃജാമ്യ് അഹമ് ദൈത്യാ ഹിംസാനുരക്താശ് ച അവധ്യാഃ സുരസത്തമൈഃ
അധർമ്മം ഉയരുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ഞാൻ സ്വയം സൃഷ്ടിക്കുന്നു; ക്രൂരതയോട് ആസക്തരായ ദാനവന്മാർ, ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠന്മാർക്കും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവരാണ്.
രാക്ഷസാശ് ചാപി ലോകേ ഽസ്മിന് യദോത്പത്സ്യന്തി ദാരുണാഃ തദാഹം സംപ്രസൂയാമി ഗൃഹേഷു പുണ്യകര്മണാമ്
ഈ ലോകത്ത് ഭയാനകമായ രാക്ഷസന്മാർ ജനിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ഞാൻ പുണ്യകർമ്മം ചെയ്യുന്നവരുടെ വീടുകളിൽ ജനിക്കുന്നു.
പ്രവിഷ്ടോ മാനുഷം ദേഹം സര്വം പ്രശമയാമ്യ് അഹമ് സൃഷ്ട്വാ ദേവമനുഷ്യാംശ് ച ഗന്ധര്വോരഗരാക്ഷസാന്
മനുഷ്യശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, എല്ലാം ശമിപ്പിക്കുന്നു; ദേവന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും പാമ്പുകളെയും രാക്ഷസന്മാരെയും സൃഷ്ടിച്ചശേഷം—
സ്ഥാവരാണി ച ഭൂതാനി സംഹരാമ്യ് ആത്മമായയാ കര്മകാലേ പുനര് ദേഹമ് അനുചിന്ത്യ സൃജാമ്യ് അഹമ്
സ്ഥാവരജന്തുക്കളെയും ഞാൻ എന്റെ ശക്തിയാൽ പിന്വലിക്കുന്നു; കര്മ്മത്തിന്റെ സമയത്ത് വീണ്ടും ആലോചിച്ച് ശരീരം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
ആവിശ്യ മാനുഷം ദേഹം മര്യാദാബന്ധകാരണാത് ശ്വേതഃ കൃതയുഗേ ധര്മഃ ശ്യാമസ് ത്രേതായുഗേ മമ
മനുഷ്യശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, നിയന്ത്രണം സ്ഥാപിക്കാനാണ് ഞാൻ വരുന്നത്; കൃതയുഗത്തിൽ ധർമ്മം വെളുപ്പാണ്, ത്രേതായുഗത്തിൽ എന്റെ ധർമ്മം കറുപ്പാണ്.
രക്തോ ദ്വാപരമ് ആസാദ്യ കൃഷ്ണഃ കലിയുഗേ തഥാ ത്രയോ ഭാഗാ ഹ്യ് അധര്മസ്യ തസ്മിന് കാലേ ഭവന്തി ച
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ചുവപ്പാണ്, കലിയുഗത്തിൽ കറുപ്പാണ്; ആ കാലത്ത് മൂന്നു ഭാഗം അധർമ്മം ഉയരും.
അന്തകാലേ ച സംപ്രാപ്തേ കാലോ ഭൂത്വാതിദാരുണഃ ത്രൈലോക്യം നാശയാമ്യ് ഏകഃ സര്വം സ്ഥാവരജങ്ഗമമ്
അവസാനകാലം എത്തിയാൽ, അത്യന്തം ഭയാനകമായ കാലമായി ഞാൻ മാറി, മൂന്നു ലോകവും, എല്ലാം—സ്ഥാവരജംഗമങ്ങളായതെല്ലാം—നശിപ്പിക്കുന്നു.
അഹം ത്രിധര്മാ വിശ്വാത്മാ സര്വലോകസുഖാവഹഃ അഭിന്നഃ സര്വഗോ ഽനന്തോ ഹൃഷീകേശ ഉരുക്രമഃ
ഞാൻ മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള ധർമ്മം, സർവ്വലോകങ്ങൾക്കും ആനന്ദം നൽകുന്ന സർവ്വാത്മാവാണ്; എവിടെയും ഉള്ളവൻ, അഖണ്ഡൻ, അനന്തൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ നാഥൻ, മഹാശക്തൻ.