സര്വലക്ഷണസംപന്നാഃ പ്രതിമാഃ സുമനോഹരാഃ വിസ്മയം പരമം ഗത്വാ ഇദം വചനമ് അബ്രവീത്
എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളും നിറഞ്ഞ, അത്യന്തം മനോഹരമായ പ്രതിമകൾ അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
കിം ദേവൌ സമനുപ്രാപ്തൌ ദ്വിജരൂപധരാവ് ഉഭൌ ഉഭൌ ചാദ്ഭുതകര്മാണൌ ദേവവൃത്താവ് അമാനുഷൌ
നിങ്ങൾ ഇരുവരും ആരാണ്? ദ്വിജരൂപം ധരിച്ച ദൈവങ്ങൾ തന്നെയോ? ഇരുവരും അത്ഭുതകരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവരും, ദൈവസ്വഭാവമുള്ളവരും, മനുഷ്യരല്ലാത്തവരുമല്ലേ?
ദേവൌ വാ മാനുഷൌ വാപി യക്ഷവിദ്യാധരൌ യുവാമ് കിം നു ബ്രഹ്മഹൃഷീകേശൌ കിം വസൂ കിമ് ഉതാശ്വിനൌ
നിങ്ങൾ ദേവന്മാരോ മനുഷ്യരോ, അല്ലെങ്കിൽ യക്ഷന്മാരോ വിദ്യാധരന്മാരോ? നിങ്ങൾ ബ്രഹ്മാവോ ഹൃഷീകേശനോ, വസുക്കളോ, അശ്വിനീദേവന്മാരോ?
ന വേദ്മി സത്യസദ്ഭാവൌ മായാരൂപേണ സംസ്ഥിതൌ യുവാം ഗതോ ഽസ്മി ശരണമ് ആത്മാ തു മേ പ്രകാശ്യതാമ്
നിങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം ഞാൻ അറിയുന്നില്ല, സത്യമോ മായയോ എന്നറിയില്ല; നിങ്ങൾ മായാരൂപത്തിൽ ഇവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു — ദയവായി നിങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം എനിക്ക് കാണിക്കണം.
നാഹം ദേവോ ന യക്ഷോ വാ ന ദൈത്യോ ന ച ദേവരാട് ന ബ്രഹ്മാ ന ച രുദ്രോ ഽഹം വിദ്ധി മാം പുരുഷോത്തമമ്
ഞാൻ ദേവൻ അല്ല, യക്ഷൻ അല്ല, ദാനവൻ അല്ല, ദേവരാജാവും അല്ല; ഞാൻ ബ്രഹ്മാവും അല്ല, രുദ്രനും അല്ല — എന്നെ പരമപുരുഷനായി അറിയുക.
അര്തിഹാ സര്വലോകാനാമ് അനന്തബലപൌരുഷഃ ആരാധനീയോ ഭൂതാനാമ് അന്തോ യസ്യ ന വിദ്യതേ
എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും ദു:ഖം നീക്കുന്നവൻ, അനന്തമായ ശക്തിയും പൗരുഷവും ഉള്ളവൻ, എല്ലാ ജീവികളും ആരാധിക്കേണ്ടവൻ, അവസാനമില്ലാത്തവൻ.
പഠ്യതേ സര്വശാസ്ത്രേഷു വേദാന്തേഷു നിഗദ്യതേ യമ് ആഹുര് ജ്ഞാനഗമ്യേതി വാസുദേവേതി യോഗിനഃ
എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും, ഉപനിഷത്തുകളിലും പറയപ്പെടുന്നവൻ, ജ്ഞാനത്തിലൂടെ ലഭിക്കാവുന്നതാണെന്ന് യോഗികൾ പറയുന്നവൻ — വാസുദേവൻ.
അഹമ് ഏവ സ്വയം ബ്രഹ്മാ അഹം വിഷ്ണുഃ ശിവോ ഽപ്യ് അഹമ് ഇന്ദ്രോ ഽഹം ദേവരാജശ് ച ജഗത്സംയമനോ യമഃ
ഞാനാണ് ബ്രഹ്മാവും, ഞാനാണ് വിഷ്ണുവും, ഞാനാണ് ശിവനും; ഞാനാണ് ഇന്ദ്രൻ, ദേവരാജാവും, ലോകത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന യമനും.
പൃഥിവ്യാദീനി ഭൂതാനി ത്രേതാഗ്നിര് ഹുതഭുങ് നൃപ വരുണോ ഽപാം പതിശ് ചാഹം ധരിത്രീ ച മഹീധരഃ
ഭൂമിയ്ക്ക് തുടങ്ങിയ എല്ലാ ഭൂതങ്ങളും, ത്രേതാഗ്നികളും, ഹോമത്തിൽ ഭോജനം സ്വീകരിക്കുന്നവനും, രാജാവേ, ഞാൻ തന്നെ; ഞാൻ ജലങ്ങളുടെ അധിപനായ വരുണനും, ഭൂമിയും, മഹാപർവ്വതവുമാണ്.
യത് കിംചിദ് വാങ്മയം ലോകേ ജഗത് സ്ഥാവരജങ്ഗമമ് ചരാചരം ച യദ് വിശ്വം മദന്യന് നാസ്തി കിംചന
ലോകത്തിൽ വാക്കിലൂടെ ഉള്ളതൊക്കെയും, ചലനമുള്ളതും അചലമായതുമായ എല്ലാ ജഗത്തും, ഈ സർവ്വവിശ്വം — എന്നെ ഒഴികെ ഒന്നുമില്ല.
പ്രീതോ ഽഹം തേ നൃപശ്രേഷ്ഠ വരം വരയ സുവ്രത യദ് ഇഷ്ടം തത് പ്രയച്ഛാമി ഹൃദി യത് തേ വ്യവസ്ഥിതമ്
രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞാൻ നിന്നിൽ സന്തോഷവാനാണ്; നീ ഒരു വരം തേടുക. നിന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും ഞാൻ നിനക്ക് നൽകാം.
മദ്ദര്ശനമ് അപുണ്യാനാം സ്വപ്നാന്തേ ഽപി ന ജായതേ ത്വം പുനര് ദൃഢഭക്തിത്വാത് പ്രത്യക്ഷം ദൃഷ്ടവാന് അസി
പുണ്യഹീനന്മാർക്ക് എന്റെ ദർശനം സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ലഭിക്കില്ല; പക്ഷേ, നീ ഉറച്ച ഭക്തിയാൽ എന്നെ നേരിൽ കണ്ടിരിക്കുന്നു.
ശ്രുത്വൈവം വാസുദേവസ്യ വചനം തസ്യ ഭോ ദ്വിജാഃ രോമാഞ്ചിതതനുര് ഭൂത്വാ ഇദം സ്തോത്രം ജഗൌ നൃപഃ
വാസുദേവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ്, ആനന്ദത്തിൽ രോമാഞ്ചിതനായ്, ഈ സ്തോത്രം പാടിത്തുടങ്ങി.
ശ്രിയഃ കാന്ത നമസ് തേ ഽസ്തു ശ്രീപതേ പീതവാസസേ ശ്രീദ ശ്രീശ ശ്രീനിവാസ നമസ് തേ ശ്രീനികേതന
ശ്രീയുടെ പ്രിയനേ, നമസ്കാരം! ശ്രീപതിയേ, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചവനേ, സമ്പത്ത് നൽകുന്നവനേ, ശ്രീയുടെ നാഥാ, ശ്രീനിവാസാ, നമസ്കാരം! ശ്രീയുടെ വാസസ്ഥലമായവനേ, നമസ്കാരം!
ആദ്യം പുരുഷമ് ഈശാനം സര്വേശം സര്വതോമുഖമ് നിഷ്കലം പരമം ദേവം പ്രണതോ ഽസ്മി സനാതനമ്
ആദ്യപുരുഷനെയും സർവ്വലോകങ്ങളുടെ നാഥനെയും, എല്ലായിടത്തും മുഖമുള്ളവനെയും, അഖണ്ഡനെയും, പരമദൈവത്തെയും, ശാശ്വതനെയും ഞാൻ വിനീതമായി നമസ്കരിക്കുന്നു.
ശബ്ദാതീതം ഗുണാതീതം ഭാവാഭാവവിവര്ജിതമ് നിര്ലേപം നിര്ഗുണം സൂക്ഷ്മം സര്വജ്ഞം സര്വഭാവനമ്
ശബ്ദത്തിനും ഗുണങ്ങൾക്കും അതീതനായി, സത്ത്വാസത്ത്വങ്ങളിൽ നിന്ന് അകന്നവനായി, മലിനതയില്ലാത്തവനായി, ഗുണരഹിതനായി, സൂക്ഷ്മനായി, എല്ലാം അറിയുന്നവനായി, എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനായി അവൻ നിലകൊള്ളുന്നു.
പ്രാവൃണ്മേഘപ്രതീകാശം ഗോബ്രാഹ്മണഹിതേ രതമ് സര്വേഷാമ് ഏവ ഗോപ്താരം വ്യാപിനം സര്വഭാവിനമ്
മഴമേഘംപോലെയുള്ള കാന്തിയോടെ, പശുക്കളുടെയും ബ്രാഹ്മണരുടെയും ക്ഷേമത്തിൽ ആസ്വാദനമുണ്ടാക്കി, എല്ലാവർക്കും രക്ഷകനായി, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചവനായി, സർവ്വഭാവികൾക്കും സ്രഷ്ടാവായി അവൻ നിലകൊള്ളുന്നു.
ശങ്ഖചക്രധരം ദേവം ഗദാമുശലധാരിണമ് നമസ്യേ വരദം ദേവം നീലോത്പലദലച്ഛവിമ്
ശംഖവും ചക്രവും കൈവശമുള്ള ദൈവത്തെയും, ഗദയും മുഷലവും ധരിക്കുന്നവനെയും, വരങ്ങൾ നൽകുന്നവനെയും, നീലനീരാളികണ്ടപോലെയുള്ള വർണ്ണമുള്ളവനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നാഗപര്യങ്കശയനം ക്ഷീരോദാര്ണവശായിനമ് നമസ്യേ ഽഹം ഹൃഷീകേശം സര്വപാപഹരം ഹരിമ്
നാഗപർയ്യങ്കത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവനെയും, ക്ഷീരസമുദ്രത്തിൽ കിടക്കുന്നവനെയും, ഹൃഷീകേശനെയും, എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന ഹരിയെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
പുനസ് ത്വാം ദേവദേവേശം നമസ്യേ വരദം വിഭുമ് സര്വലോകേശ്വരം വിഷ്ണും മോക്ഷകാരണമ് അവ്യയമ്
വരങ്ങൾ നൽകുന്നവനേ, ദേവദേവനേ, സർവ്വലോകങ്ങളുടെ ഈശ്വരനേ, വിശ്ണുവേ, മോക്ഷത്തിന് കാരണമായ അവിനാശിയേ, ഞാൻ വീണ്ടും നിന്നെ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഏവം സ്തുത്വാ തു തം ദേവം പ്രണിപത്യ കൃതാഞ്ജലിഃ ഉവാച പ്രണതോ ഭൂത്വാ നിപത്യ ധരണീതലേ
ഇങ്ങനെ ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ച ശേഷം, കൈകൾ കൂട്ടി വന്ദിച്ച്, ഭൂമിയിൽ വീണു നമസ്കരിച്ച് അവൻ സംസാരിച്ചു.
പ്രീതോ ഽസി യദി മേ നാഥ വൃണോമി വരമ് ഉത്തമമ് ദേവാസുരാഃ സഗന്ധര്വാ യക്ഷരക്ഷോമഹോരഗാഃ
എന്റെ നാഥാ, നീ എനിക്കു പ്രസന്നനാണെങ്കിൽ, ഞാൻ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ വരം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു; ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, മഹാനാഗന്മാർ—
സിദ്ധവിദ്യാധരാഃ സാധ്യാഃ കിംനരാ ഗുഹ്യകാസ് തഥാ ഋഷയോ യേ മഹാഭാഗാ നാനാശാസ്ത്രവിശാരദാഃ
സിദ്ധന്മാർ, വിദ്യാധരന്മാർ, സാധ്യന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, ഗുഹ്യകന്മാർ, വിവിധ ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള മഹർഷിമാർ—
പരിവ്രാഡ്യോഗയുക്താശ് ച വേദതത്ത്വാര്ഥചിന്തകാഃ മോക്ഷമാര്ഗവിദോ യേ ഽന്യേ ധ്യായന്തി പരമം പദമ്
യോഗത്തിൽ ലീനരായ സന്ന്യാസികൾ, വേദസാരത്തിൻറെ അർത്ഥം ആലോചിക്കുന്നവർ, മോക്ഷമാർഗം അറിയുന്നവർ, പരമപദം ധ്യാനിക്കുന്ന മറ്റു മഹാത്മാക്കൾ—
നിര്ഗുണം നിര്മലം ശാന്തം യത് പശ്യന്തി മനീഷിനഃ തത് പദം ഗന്തുമ് ഇച്ഛാമി ത്വത്പ്രസാദാത് സുദുര്ലഭമ്
ഗുണരഹിതവും, നിർമലവും, ശാന്തവുമായ അവസ്ഥയെ ജ്ഞാനികൾ കാണുന്നു; അത്രേം പ്രാപിക്കാൻ ദുഷ്കരമായ ആ സ്ഥിതിയിൽ നിന്റെ കൃപയാൽ എത്താൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സര്വം ഭവതു ഭദ്രം തേ യഥേഷ്ടം സര്വമ് ആപ്നുഹി ഭവിഷ്യതി യഥാകാമം മത്പ്രസാദാന് ന സംശയഃ
നിനക്കു എല്ലാം മംഗളമായിരിക്കട്ടെ; നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നേടുക. എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, സംശയമില്ലാതെ, നിന്റെ ഇഷ്ടംപോലെ എല്ലാം നടക്കും.
ദശ വര്ഷസഹസ്രാണി തഥാ നവ ശതാനി ച അവിച്ഛിന്നം മഹാരാജ്യം കുരു ത്വം നൃപസത്തമ
പതിനായിരം വർഷവും അതിനൊപ്പം ഒൻപതു നൂറ് വർഷവും, തടസ്സമില്ലാതെ മഹാരാജ്യം ഭരിക്കുവാൻ നീ യോഗ്യനായ രാജാവേ, അനുഭവിക്കു.
പ്രയാസ്യസി പദം ദിവ്യം ദുര്ലഭം യത് സുരാസുരൈഃ പൂര്ണമനോരഥം ശാന്തം ഗുഹ്യമ് അവ്യക്തമ് അവ്യയമ്
ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും അപൂർവ്വമായ ദിവ്യപദം, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറയുന്ന, ശാന്തമായ, രഹസ്യമായ, അപ്രത്യക്ഷമായ, അവിനാശിയായ അവസ്ഥ നീ പ്രാപിക്കും.
പരാത് പരതരം സൂക്ഷ്മം നിര്ലേപം നിഷ്കലം ധ്രുവമ് ചിന്താശോകവിനിര്മുക്തം ക്രിയാകാരണവര്ജിതമ്
പരതിനെക്കാൾ പരമായ, സൂക്ഷ്മമായ, മലിനതയില്ലാത്ത, അഖണ്ഡമായ, ശാശ്വതമായ, ചിന്തയോ ദുഃഖമോ ഇല്ലാത്ത, പ്രവർത്തിയും കാരണവും ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥ.
തദ് അഹം ദര്ശയിഷ്യാമി ജ്ഞേയാഖ്യം പരമം പദമ് യം പ്രാപ്യ പരമാനന്ദം പ്രാപ്സ്യസി പരമാം ഗതിമ്
ജ്ഞേയമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ആ പരമപദം ഞാൻ നിന്നെ കാണിക്കും; അതിൽ എത്തുമ്പോൾ നീ പരമാനന്ദവും പരമഗതിയും പ്രാപിക്കും.