തം ദേശം ധീവരഗ്രാമം സപ്രതോലിവിടങ്കിനമ് കാരയാമ് ആസ വിപ്രോ ഽസൌ യജ്ഞവാടം യഥാവിധി
അവിടെ, മീനവഗ്രാമം വഴികളും വഴിതിരിവുകളും ഉള്ള സ്ഥലത്ത്, ആ ബ്രാഹ്മണൻ യജ്ഞവാടം നിയമപ്രകാരം പണിയാൻ തുടങ്ങി.
പ്രാസാദശതസംബാധം മണിപ്രവരശോഭിതമ് ഇന്ദ്രസദ്മനിഭം രമ്യം ഹേമരത്നവിഭൂഷിതമ്
നൂറുകണക്കിന് കൊട്ടാരങ്ങൾ നിറഞ്ഞു, വിലയേറിയ രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടത്, ഇന്ദ്രന്റെ ആലയംപോലെ ഭംഗിയാർന്നത്, പൊന്നും രത്നങ്ങളും കൊണ്ട് ഭൂഷിതമായത്.
സ്തമ്ഭാന് കനകചിത്രാംശ് ച തോരണാനി ബൃഹന്തി ച യജ്ഞായതനദേശേഷു ദത്ത്വാ ശുദ്ധം ച കാഞ്ചനമ്
പൊന്നുകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച തൂണുകളും വലിയ വാതായനങ്ങളും, യജ്ഞസ്ഥലങ്ങളിൽ ശുദ്ധമായ പൊന്നും അവൻ വെച്ചു.
അന്തഃപുരാണി രാജ്ഞാം ച നാനാദേശനിവാസിനാമ് കാരയാമ് ആസ ധര്മാത്മാ തത്ര തത്ര യഥാവിധി
വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള രാജാക്കന്മാർക്കായി ആ ധാർമ്മികൻ അവിടവിടെ നിയമപ്രകാരം അന്തർപുരങ്ങൾ പണിയിച്ചു.
ബ്രാഹ്മണാനാം ച വൈശ്യാനാം നാനാദേശസമീയുഷാമ് കാരയാമ് ആസ വിധിവച് ഛാലാസ് തത്രാപ്യ് അനേകശഃ
വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ നിന്നെത്തിയ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും വ്യാപാരികൾക്കും വേണ്ടിയുള്ള ശാലകളും അവിടെയും അനേകം നിയമപ്രകാരം പണിയിച്ചു.
പ്രിയാര്ഥം തസ്യ നൃപതേര് ആയയുര് നൃപസത്തമാഃ രത്നാന്യ് അനേകാന്യ് ആദായ സ്ത്രിയശ് ചായയുര് ഉത്സവേ
രാജാവിന്റെ സന്തോഷത്തിനായി പ്രമുഖ രാജാക്കന്മാർ പലവിധ രത്നങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്ന്, ഉത്സവത്തിനായി സ്ത്രീകളും എത്തി.
തേഷാം നിര്വിശതാം സ്വേഷു ശിബിരേഷു മഹാത്മനാമ് നദതഃ സാഗരസ്യേവ ദിവിസ്പൃഗ് അഭവദ് ധ്വനിഃ
ആ മഹാത്മാക്കൾ തങ്ങളുടെ തമ്പുക്കളിലേക്ക് കടന്നുപോകുമ്പോൾ, സമുദ്രം മുഴങ്ങുന്നതുപോലെയുള്ള ശബ്ദം ആകാശത്തേക്കു ഉയർന്നു.
തേഷാമ് അഭ്യാഗതാനാം ച സ രാജാ മുനിസത്തമാഃ വ്യാദിദേശായതനാനി ശയ്യാശ് ചാപ്യ് ഉപചാരതഃ
അവിടെ എത്തിയവർക്കായി, മുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവ് വാസസ്ഥലങ്ങളും വിശ്രമത്തിനായി കിടക്കകളും ഒരുക്കി.
ഭോജനാനി വിചിത്രാണി ശാലീക്ഷുയവഗോരസൈഃ ഉപേത്യ നൃപതിശ്രേഷ്ഠോ വ്യാദിദേശ സ്വയം തദാ
അന്നപ്പോൾ, അരി, കരിമ്പ്, യവം, പശുവിന്റെ പാൽ എന്നിവകൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച വിഭിന്നമായ വിഭവങ്ങൾ രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ സ്വയം ഒരുക്കി.
തഥാ തസ്മിന് മഹായജ്ഞേ ബഹവോ ബ്രഹ്മവാദിനഃ യേ ച ദ്വിജാതിപ്രവരാസ് തത്രാസന് ദ്വിജസത്തമാഃ
അങ്ങനെ ആ മഹായജ്ഞത്തിൽ അനേകം ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർയും, ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിജന്മാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സമാജഗ്മുഃ സശിഷ്യാസ് താന് പ്രതിജഗ്രാഹ പാര്ഥിവഃ സര്വാംശ് ച താന് അനുയയൌ യാവദ് ആവസഥാന് ഇതി
അവർ ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം എത്തിയപ്പോൾ, രാജാവ് എല്ലാവരെയും സ്വീകരിച്ചു, അവരവരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി.
സ്വയമ് ഏവ മഹാതേജാ ദമ്ഭം ത്യക്ത്വാ നൃപോത്തമഃ തതഃ കൃത്വാ സ്വശില്പം ച ശില്പിനോ ഽന്യേ ച യേ തദാ
മഹാതേജസ്സുള്ള രാജാവ് അഹങ്കാരം ഉപേക്ഷിച്ച് താനെത്തന്നെ തന്റെ ശില്പം ചെയ്തു; അന്നത്തെ മറ്റ് ശില്പികളും അതുപോലെ തന്നെ പ്രവർത്തിച്ചു.
കൃത്സ്നം യജ്ഞവിധിം രാജ്ഞേ തദാ തസ്മൈ ന്യവേദയന് തതഃ ശ്രുത്വാ നൃപശ്രേഷ്ഠഃ കൃതം സര്വമ് അതന്ദ്രിതഃ ഹൃഷ്ടരോമാഭവദ് രാജാ സഹ മന്ത്രിഭിര് അച്യുതഃ
അപ്പോൾ, യജ്ഞവിധി മുഴുവൻ രാജാവിനോട് അവതരിപ്പിച്ചു. അതു കേട്ട രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം, അതീവ ഉത്സാഹത്തോടെ രോമാഞ്ചത്തോടെ നിന്നു.
തസ്മിന് യജ്ഞേ പ്രവൃത്തേ തു വാഗ്മിനോ ഹേതുവാദിഭിഃ ഹേതുവാദാന് ബഹൂന് ആഹുഃ പരസ്പരജിഗീഷവഃ
യജ്ഞം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, വാദപ്രവീണരായ പണ്ഡിതന്മാർ പരസ്പരം ജയിക്കാൻ ശ്രമിച്ച് പലവിധ വാദങ്ങൾ നടത്തി.
ദേവേന്ദ്രസ്യേവ വിഹിതം രാജസിംഹേന ഭോ ദ്വിജാഃ ദദൃശുസ് തോരണാന്യ് അത്ര ശാതകുമ്ഭമയാനി ച
ബ്രാഹ്മണമാരേ, അപ്പോൾ അവിടെ ശുദ്ധസുവർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച വാതായനങ്ങൾ, ഇന്ദ്രൻ തന്നെ രാജസിംഹനായി ഒരുക്കിയതുപോലെ, അവർ കണ്ടു.
ശയ്യാസനവികാരാംശ് ച സുബഹൂന് രത്നസംചയാന് ഘടപാത്രീകടാഹാനി കലശാന് വര്ധമാനകാന്
അവിടെ അവർ അനേകം കിടക്കകളും ഇരിപ്പിടങ്ങളും, രത്നങ്ങളുടെ കൂമ്പാരങ്ങളും, കലശങ്ങൾ, പാത്രങ്ങൾ, കിണ്ണങ്ങൾ, നിറഞ്ഞു വരുന്ന കലശങ്ങൾ എന്നിവയും കണ്ടു.
നഹി കശ്ചിദ് അസൌവര്ണമ് അപശ്യദ് വസുധാധിപഃ യൂപാംശ് ച ശാസ്ത്രപഠിതാന് ദാരവാന് ഹേമഭൂഷിതാന്
ഒരു രാജാവും അശുദ്ധമായ ഒന്നും കണ്ടില്ല; യജ്ഞവേദിയിലെ യൂപങ്ങൾ, ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി തയാറാക്കിയ മരത്താൽ നിർമ്മിച്ച് പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
ഉപക്ഷിപ്താന് യഥാകാലം വിധിവദ് ഭൂരിവര്ചസഃ സ്ഥലജാ ജലജാ യേ ച പശവഃ കേചന ദ്വിജാഃ
സമയാനുസൃതമായി, ശുദ്ധമായ രീതിയിൽ, ഭംഗിയായി തിളങ്ങുന്ന കരയിലെയും വെള്ളത്തിലെയും എല്ലാ മൃഗങ്ങളെയും അർപ്പണത്തിന് കൊണ്ടുവന്നു, ദ്വിജന്മാരേ.
സര്വാന് ഏവ സമാനീതാന് അപശ്യംസ് തത്ര തേ നൃപാഃ ഗാശ് ചൈവ മഹിഷീശ് ചൈവ തഥാ വൃദ്ധസ്ത്രിയോ ഽപി ച
അവിടെ ആ രാജാക്കന്മാർ എല്ലാ സമാഹരിച്ച ജീവികളെയും കണ്ടു; പശുക്കളെയും മഹിഷികളെയും, കൂടാതെ വയസ്സായ സ്ത്രീകളെയും.
ഔദകാനി ച സത്ത്വാനി ശ്വാപദാനി വയാംസി ച ജരായുജാണ്ഡജാതാനി സ്വേദജാന്യ് ഉദ്ഭിദാനി ച
അവർ വെള്ളത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവയെയും കാട്ടുമൃഗങ്ങളെയും പക്ഷികളെയും, ഗർഭത്തിൽ, മുട്ടയിൽ, ചൊരിച്ചുവീണ ചോറിൽ, മുളപ്പിച്ചവയെയും കണ്ടു.
പര്വതാന്യ് ഉപധാന്യാനി ഭൂതാനി ദദൃശുശ് ച തേ ഏവം പ്രമുദിതം സര്വം പശുതോ ധനധാന്യതഃ
പർവതങ്ങളും ധാന്യക്കൂമ്പാരങ്ങളും, എല്ലാ ജീവികളും, ധാരാളം പശുക്കളും ധനവും ധാന്യവും കൊണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
യജ്ഞവാടം നൃപാ ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മയം പരമം ഗതാഃ ബ്രാഹ്മണാനാം വിശാം ചൈവ ബഹുമിഷ്ടാന്നമ് ഋദ്ധിമത്
യജ്ഞവാടം കണ്ട രാജാക്കന്മാർ അത്ഭുതത്തിൽ മുങ്ങി; ബ്രാഹ്മണർക്കും ജനങ്ങൾക്കും ധാരാളം ഭക്ഷണം അർപ്പിച്ചിരുന്ന സമൃദ്ധി അവരെ വിസ്മയിപ്പിച്ചു.
പൂര്ണേ ശതസഹസ്രേ തു വിപ്രാണാം തത്ര ഭുഞ്ജതാമ് ദുന്ദുഭിര് മേഘനിര്ഘോഷാന് മുഹുര്മുഹുര് അഥാകരോത്
അവിടെ ഒരു ലക്ഷം ബ്രാഹ്മണർ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ, മേഘഗർജ്ജനത്തെപ്പോലെ പകപക എന്ന ശബ്ദത്തോടെ മൃദംഗങ്ങൾ മുഴങ്ങി.
വിനനാദാസകൃച് ചാപി ദിവസേ ദിവസേ ഗതേ ഏവം സ വവൃധേ യജ്ഞസ് തസ്യ രാജ്ഞസ് തു ധീമതഃ
പ്രതിദിനവും അവിടെ തുടർച്ചയായ ശബ്ദങ്ങൾ മുഴങ്ങി; അങ്ങനെ ആ ധീരനായ രാജാവിന്റെ യജ്ഞം വളർന്നു.
അന്നസ്യ സുബഹൂന് വിപ്രാ ഉത്സര്ഗാന് നിര്ഗതോപമാന് ദധികുല്യാശ് ച ദദൃശുഃ പയസശ് ച ഹ്രദാംസ് തഥാ
ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവിടെ അനവധി ഭക്ഷ്യകൂമ്പാരങ്ങളും തൈരിന്റെ ഒഴുക്കുകളും പാലിന്റെ തടാകങ്ങളും കണ്ടു.
ജമ്ബൂദ്വീപോ ഹി സകലോ നാനാജനപദൈര് യുതഃ ദ്വിജാശ് ച തത്ര ദൃശ്യന്തേ രാജ്ഞസ് തസ്യ മഹാമഖേ
ജംബൂദ്വീപ് മുഴുവൻ വിവിധ ജനവിഭാഗങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞു, ബ്രാഹ്മണന്മാരും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു, ആ രാജാവിന്റെ മഹായജ്ഞത്തിൽ.
തത്ര യാനി സഹസ്രാണി പുരുഷാണാം തതസ് തതഃ ഗൃഹീത്വാ ഭാജനം ജഗ്മുര് ബഹൂനി ദ്വിജസത്തമാഃ
അവിടെ ആയിരക്കണക്കിന് പുരുഷന്മാർ, ഓരോരുത്തരും ഒരു പാത്രം എടുത്ത്, അനേകം ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്മാർ പുറപ്പെട്ടു.
ശ്രാവിണശ് ചാപി തേ സര്വേ സുമൃഷ്ടമണികുണ്ഡലാഃ പര്യവേഷയന് ദ്വിജാതീഞ് ശതശോ ഽഥ സഹസ്രശഃ
അവർ എല്ലാവരും നന്നായി മിനുക്കിയ രത്നകുണ്ഡലങ്ങൾ ധരിച്ച്, ശതങ്ങളായും ആയിരങ്ങളായും ദ്വിജന്മാരെ സേവിച്ചു.
വിവിധാന്യ് അനുപാനാനി പുരുഷാ യേ ഽനുയായിനഃ തേ വൈ നൃപോപഭോജ്യാനി ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ദദുഃ സഹ
രാജാവിന്റെ അനുചിതർ വിവിധ പാനീയങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും രാജാവിന്റെ ഭാഗം കൂടെ നൽകി.
സമാഗതാന് വേദവിദോ രാജ്ഞശ് ച പൃഥിവീശ്വരാന് പൂജാം ചക്രേ തദാ തേഷാം വിധിവദ് ഭൂരിദക്ഷിണഃ
വേദം അറിയുന്നവരെയും ഭൂമിയുടെ ഭരണാധികാരികളെയും ആ രാജാവ് യോഗ്യമായ രീതിയിൽ ആദരിക്കുകയും ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്തു.