യത് കിംചിജ് ജീവസംജ്ഞം തു തൃണഗുല്മപിപീലികമ് ബ്രഹ്മാ ഭൂത്വാ ജഗത് സര്വം നിര്മമേ സ ചരാചരമ്
തൃണം, പുല്ല്, പുഴു, പുഴുക്കൾ തുടങ്ങി ജീവൻ ഉള്ളതെല്ലാം ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ ആകി, ഈ ലോകത്തിലെ ചലിക്കുന്നതും അചലവുമായ എല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചു.
ദക്ഷിണാങ്ഗേ തഥാത്മാനം സംചിന്ത്യ പുരുഷം സ്വയമ് വാമേ ചൈവ തു നാരീം സ ദ്വിധാ ഭൂതമ് അകല്പയത്
തന്റെ വലതുവശത്ത് നിന്ന് പുരുഷനെയും ഇടതുവശത്ത് നിന്ന് സ്ത്രീയെയും ബ്രഹ്മാവ് മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, താനേ രണ്ടായി വിഭജിച്ചു.
തതഃ പ്രഭൃതി ലോകേ ഽസ്മിന് പ്രജാ മൈഥുനസംഭവാഃ അധമോത്തമമധ്യാശ് ച മമ ക്ഷേത്രാണി യാനി ച
അതിനുശേഷം, ഈ ലോകത്ത് എല്ലാ ജീവികളും, താഴ്ന്നതും നടുവിലത്തതും ഉന്നതമായതുമായവയും, എന്റെ എല്ലാ നിലങ്ങളും, ദാമ്പത്യസംയോജനത്തിലൂടെ ജനിക്കുകയാണ്.
ഏവം സംചിന്ത്യ ദേവോ ഽസൌ പുരാ സലിലയോനിജഃ ജഗാമ ധ്യാനമ് ആസ്ഥായ വാസുദേവാത്മികാം തനുമ്
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച ശേഷം, ജലത്തിൽ ജനിച്ച ആ ദൈവം, ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായി, വാസുദേവസ്വരൂപം സ്വീകരിച്ചു.
ധ്യാനമാത്രേണ ദേവേന സ്വയമ് ഏവ ജനാര്ദനഃ തസ്മിന് ക്ഷണേ സമുത്പന്നഃ സഹസ്രാക്ഷഃ സഹസ്രപാത്
അവൻ ധ്യാനിച്ച ഉടൻ തന്നെ, ജനാർദ്ദനൻ ആയ ദൈവം, ആയിരം കണ്ണുകളും ആയിരം കാലുകളും ഉള്ളവനായി ഉടൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
സഹസ്രശീര്ഷാ പുരുഷഃ പുണ്ഡരീകനിഭേക്ഷണഃ സലിലധ്വാന്തമേഘാഭഃ ശ്രീമാഞ് ശ്രീവത്സലക്ഷണഃ
ആയിരം തലകളുള്ള പുരുഷൻ, കമലപൂവിനെപ്പോലെയുള്ള കണ്ണുകളോടെ, ജലത്തിൽ മേഘംപോലെയുള്ള കറുത്ത നിറത്തിൽ, മഹത്വം നിറഞ്ഞവനും ശ്രീവത്സം അടയാളമായവനും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അപശ്യത് സഹസാ തം തു ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ ആസനൈര് അര്ഘ്യപാദ്യൈശ് ച അക്ഷതൈര് അഭിനന്ദ്യ ച
ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് അപ്രതീക്ഷിതമായി അവനെ കണ്ടു, ഇരിപ്പിടം, അർഘ്യം, പാദ്യജലം, അക്ഷതം എന്നിവകൊണ്ട് ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു.
തുഷ്ടാവ പരമൈഃ സ്തോത്രൈര് വിരിഞ്ചിഃ സുസമാഹിതഃ തതോ ഽഹമ് ഉക്തവാന് ദേവം ബ്രഹ്മാണം കമലോദ്ഭവമ് കാരണം വദ മാം താത മമ ധ്യാനസ്യ സാംപ്രതമ്
ശാന്തമായ മനസ്സോടെ വിരിഞ്ചി ഉത്തമസ്തുതികൾ കൊണ്ട് അവനെ സ്തുതിച്ചു. തുടർന്ന് ഞാൻ കമലത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിനോട് ചോദിച്ചു: 'എന്റെ ഈ ധ്യാനത്തിന് കാരണം എന്താണെന്ന് പറയൂ, പ്രിയനേ.'
ജഗദ്ധിതായ ദേവേശ മര്ത്യലോകൈശ് ച ദുര്ലഭമ് സ്വര്ഗദ്വാരസ്യ മാര്ഗാണി യജ്ഞദാനവ്രതാനി ച
'ലോകക്ഷേമത്തിനും, മനുഷ്യർക്കും അപൂർവമായി ലഭിക്കുന്ന സ്വർഗ്ഗദ്വാരത്തിലേക്കുള്ള വഴികളും, യാഗം, ദാനം, വ്രതം എന്നിവയും'
യോഗഃ സത്യം തപഃ ശ്രദ്ധാ തീര്ഥാനി വിവിധാനി ച വിഹായ സര്വമ് ഏതേഷാം സുഖം തത്സാധനം വദ
'യോഗം, സത്യം, തപസ്സ്, വിശ്വാസം, വിവിധ തീർത്ഥങ്ങൾ എന്നിവയെ എല്ലാം വിട്ട്, സുഖം നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം എനിക്ക് പറയൂ.'
സ്ഥാനം ജഗത്പതേ മഹ്യാമ് ഉത്കൃഷ്ടം ച യദ് ഉച്യതേ സര്വേഷാമ് ഉത്തമം സ്ഥാനം ബ്രൂഹി മേ പുരുഷോത്തമ
സകല ലോകങ്ങളുടെയും നാഥനായോ, ഏറ്റവും ഉത്തമമായതും മഹത്തായതുമായ ആ സ്ഥലം എവിടെയാണ് എന്ന് ദയവായി എനിക്ക് പറയൂ, പരമപുരുഷനേ.
വിധാതുര് വചനം ശ്രുത്വാ തതോ ഽഹം പ്രോക്തവാന് പ്രിയേ ശൃണു ബ്രഹ്മന് പ്രവക്ഷ്യാമി നിര്മലം ഭുവി ദുര്ലഭമ്
സൃഷ്ടാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ഞാൻ പറഞ്ഞു: പ്രിയനേ, കേൾക്കൂ ബ്രഹ്മനേ, ഭൂമിയിൽ വളരെ അപൂർവവും നിർമ്മലവുമായ ആ സ്ഥലം ഞാൻ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
ഉത്തമം സര്വക്ഷേത്രാണാം ധന്യം സംസാരതാരണമ് ഗോബ്രാഹ്മണഹിതം പുണ്യം ചാതുര്വര്ണ്യസുഖോദയമ്
എല്ലാ പുണ്യഭൂമികളിലും അതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം, ഭാഗ്യവാന്മാരുടെ സ്ഥലം, സാംസാരിക ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ സഹായിക്കുന്നതും, പശുക്കൾക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ഉപകാരപ്രദവും, നാലു വർണങ്ങൾക്കും സന്തോഷം നൽകുന്നതുമാണ്.
ഭുക്തിമുക്തിപ്രദം നൄണാം ക്ഷേത്രം പരമദുര്ലഭമ് മഹാപുണ്യം തു സര്വേഷാം സിദ്ധിദം വൈ പിതാമഹേ
ആ ഭൂമി മനുഷ്യർക്കു ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു, അത്യന്തം അപൂർവവും മഹാപുണ്യവും എല്ലാവർക്കും സിദ്ധി നൽകുന്നതുമാണ്, പിതാമഹനേ.
തസ്മാദ് ആസീത് സമുത്പന്നം തീര്ഥരാജം സനാതനമ് വിഖ്യാതം പരമം ക്ഷേത്രം ചതുര്യുഗനിഷേവിതമ്
അവിടെ നിന്നാണ് ശാശ്വതമായ തീർത്ഥരാജാവായ, എല്ലാ കാലങ്ങളിലും പ്രശസ്തമായ, പരമമായ പുണ്യഭൂമി ഉദിച്ചുവന്നത്.
സര്വേഷാമ് ഏവ ദേവാനാമ് ഋഷീണാം ബ്രഹ്മചാരിണാമ് ദൈത്യദാനവസിദ്ധാനാം ഗന്ധര്വോരഗരക്ഷസാമ്
ആ സ്ഥലം എല്ലാ ദേവന്മാരും, ഋഷിമാരും, ബ്രഹ്മചാരിമാരും, ദാനവന്മാരും, ദൈത്യന്മാരും, സിദ്ധന്മാരും, ഗന്ധർവന്മാരും, പാമ്പുകളും, രാക്ഷസന്മാരും ആരാധിക്കുന്നു.
നാഗവിദ്യാധരാണാം ച സ്ഥാവരസ്യ ചരസ്യ ച ഉത്തമഃ പുരുഷോ യസ്മാത് തസ്മാത് സ പുരുഷോത്തമഃ
പാമ്പുകൾക്കും വിദ്യാധരന്മാർക്കും, ചലിക്കുന്നവർക്കും അചലന്മാർക്കും അതാണ് ആരാധ്യമായത്; കാരണം പരമപുരുഷൻ അവിടെ വസിക്കുന്നതിനാൽ, അവനെ പരമപുരുഷൻ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.
ദക്ഷിണസ്യോദധേസ് തീരേ ന്യഗ്രോധോ യത്ര തിഷ്ഠതി ദശയോജനവിസ്തീര്ണം ക്ഷേത്രം പരമദുര്ലഭമ്
ദക്ഷിണ കടലിന്റെ തീരത്ത് ഒരു വലിയ ആൽമരം നിലകൊള്ളുന്നു; അവിടെയാണ് പത്ത് യോജന വീതിയിലുള്ള അത്യന്തം അപൂർവമായ പുണ്യഭൂമി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
യസ് തു കല്പേ സമുത്പന്നേ മഹദുല്കാനിബര്ഹണേ വിനാശം നൈവമ് അഭ്യേതി സ്വയം തത്രൈവമ് ആസ്ഥിതഃ
യാരെങ്കിലും ഒരു കല്പാരംഭത്തിൽ അവിടെ സ്ഥിരമായി പാർക്കുന്നവനായാൽ, മഹാപ്രളയം വന്നാലും അവൻ നശിക്കുകയില്ല.
ദൃഷ്ടമാത്രേ വടേ തസ്മിംശ് ഛായാമ് ആക്രമ്യ ചാസകൃത് ബ്രഹ്മഹത്യാത് പ്രമുച്യേത പാപേഷ്വ് അന്യേഷു കാ കഥാ
ആ ആൽമരത്തെ കണ്ട്, അതിന്റെ നിഴലിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും നിൽക്കുമ്പോൾ പോലും ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും; മറ്റുപാപങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതില്ല.
പ്രദക്ഷിണാ കൃതാ യൈസ് തു നമസ്കാരശ് ച ജന്തുഭിഃ സര്വേ വിധൂതപാപ്മാനസ് തേ ഗതാഃ കേശവാലയമ്
ആ ആൽമരത്തിന് ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം നടത്തിയവരും, നമസ്കാരം ചെയ്തവരും, അവരുടെ എല്ലാ പാപങ്ങളും അകറ്റപ്പെടും; അവർ കേശവന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.
ന്യഗ്രോധസ്യോത്തരേ കിംചിദ് ദക്ഷിണേ കേശവസ്യ തു പ്രാസാദസ് തത്ര തിഷ്ഠേത് തു പദം ധര്മമയം ഹി തത്
ആ ആൽമരത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തും, ദക്ഷിണത്തായി കേശവന്റെ ക്ഷേത്രം നിലകൊള്ളുന്നു; ആ സ്ഥലം ധർമ്മത്തിൽ നിറഞ്ഞതാണ്.
പ്രതിമാം തത്ര വൈ ദൃഷ്ട്വാ സ്വയം ദേവേന നിര്മിതാമ് അനായാസേന വൈ യാന്തി ഭുവനം മേ തതോ നരാഃ
അവിടെ ദൈവം തന്നെ നിർമ്മിച്ച പ്രതിമ കണ്ടാൽ, ആളുകൾക്ക് എളുപ്പത്തിൽ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്താൻ കഴിയും.
ഗച്ഛമാനാംസ് തു താന് പ്രേക്ഷ്യ ഏകദാ ധര്മരാട് പ്രിയേ മദന്തികമ് അനുപ്രാപ്യ പ്രണമ്യ ശിരസാബ്രവീത്
ഒരിക്കൽ, അവർ അങ്ങോട്ട് പോകുന്നത് കണ്ട ധർമ്മരാജാവ്, പ്രിയനേ, എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, തലകുനിഞ്ഞ്这样 പറഞ്ഞു:
നമസ് തേ ഭഗവന് ദേവ ലോകനാഥ ജഗത്പതേ ക്ഷീരോദവാസിനം ദേവം ശേഷഭോഗാനുശായിനമ്
നമസ്കാരം, ഭഗവാനേ, ദേവനേ, ലോകങ്ങളുടെ നാഥനേ, സകലജഗത്തിന്റെ രക്ഷകനേ, ക്ഷീരസാഗരത്തിൽ വസിക്കുന്നവനേ, ശേഷനിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവനേ.
വരം വരേണ്യം വരദം കര്താരമ് അകൃതം പ്രഭുമ് വിശ്വേശ്വരമ് അജം വിഷ്ണും സര്വജ്ഞമ് അപരാജിതമ്
വരങ്ങൾ നൽകുന്നവനേ, ഏറ്റവും ഉത്തമനേ, അനുഗ്രഹദായകനേ, സൃഷ്ടാവേ, അജനായ പ്രഭുവേ, വിശ്വത്തിന്റെ ഈശ്വരനേ, ജനനമില്ലാത്ത വിഷ്ണുവേ, സകലജ്ഞനേ, ജയിക്കാനാവാത്തവനേ.
നീലോത്പലദലശ്യാമം പുണ്ഡരീകനിഭേക്ഷണമ് സര്വജ്ഞം നിര്ഗുണം ശാന്തം ജഗദ്ധാതാരമ് അവ്യയമ്
നീലനീർപ്പൂവിന്റെ ഇലപോലെയുള്ള നിറം, താമരപ്പൂവുപോലെയുള്ള കണ്ണുകൾ, സകലജ്ഞനുമാണ്, ഗുണരഹിതനും, ശാന്തനും, ലോകത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നവനും, അക്ഷയനുമാണ്.
സര്വലോകവിധാതാരം സര്വലോകസുഖാവഹമ് പുരാണം പുരുഷം വേദ്യം വ്യക്താവ്യക്തം സനാതനമ്
സകലലോകങ്ങൾക്കും സൃഷ്ടാവും, എല്ലാവർക്കും സന്തോഷം നൽകുന്നവനും, പ്രാചീനപുരുഷനും, അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടവനും, പ്രകടവും അപ്രകടവുമായ ശാശ്വതനുമാണ്.
പരാവരാണാം സ്രഷ്ടാരം ലോകനാഥം ജഗദ്ഗുരുമ് ശ്രീവത്സോരസ്കസംയുക്തം വനമാലാവിഭൂഷിതമ്
ഉയർന്നവരെയും താഴ്ന്നവരെയും സൃഷ്ടിച്ച ലോകങ്ങളുടെ നാഥനെയും സർവ്വജഗതിന്റെ ഗുരുവിനെയും, ഹൃദയത്തിൽ ശ്രീവത്സമുദ്രയും കാട്ടുമാലയും അണിഞ്ഞവനെയും ഞാൻ വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു.
പീതവസ്ത്രം ചതുര്ബാഹും ശങ്ഖചക്രഗദാധരമ് ഹാരകേയൂരസംയുക്തം മുകുടാങ്ഗദധാരിണമ്
പച്ചവസ്ത്രം ധരിച്ചും നാലു കൈകളോടെ ശംഖും ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ളവനുമായ്, മാലകളും കൈവളകളും അണിഞ്ഞ് കിരീടവും കങ്കണവും ധരിച്ചവനുമാണ് അവൻ.