ബ്രഹ്മപുരാണമ്

യസ് ത്വ് ഇമാം ധാരയേന് നിത്യം ശൃണുയാദ് വാപ്യ് അഭീക്ഷ്ണശഃ സ്വവംശധാരണം കൃത്വാ സ്വര്ഗലോകേ മഹീയതേ

ആൾ എപ്പോഴും ഇതിനെ ധാരണം ചെയ്താലോ, ആവർത്തിച്ച് കേട്ടാലോ, തന്റെ വംശം നിലനിർത്തിയാൽ, സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ മഹത്വം നേടും.

അവ്യക്തം കാരണം യത് തന് നിത്യം സദസദാത്മകമ് പ്രധാനം പുരുഷസ് തസ്മാന് നിര്മമേ വിശ്വമ് ഈശ്വരഃ

അപ്രത്യക്ഷമായ കാരണമാണ് ശാശ്വതവും സത്തും അസത്തും ഉള്ളത്. അതിൽ നിന്നാണ് പ്രധാനം, പുരുഷൻ, ഈശ്വരൻ ലോകം സൃഷ്ടിച്ചത്.

തം ബുധ്യധ്വം മുനിശ്രേഷ്ഠാ ബ്രഹ്മാണമ് അമിതൌജസമ് സ്രഷ്ടാരം സര്വഭൂതാനാം നാരായണപരായണമ്

മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അതിയായ തേജസ്സുള്ള, എല്ലാ ജീവികളുടെയും സ്രഷ്ടാവായ, നാരായണഭക്തനായ ബ്രഹ്മാവിനെ മനസ്സിലാക്കണം.

അഹംകാരസ് തു മഹതസ് തസ്മാദ് ഭൂതാനി ജജ്ഞിരേ ഭൂതഭേദാശ് ച ഭൂതേഭ്യ ഇതി സര്ഗഃ സനാതനഃ

മഹത്തിൽ നിന്ന് അഹംഭാവം ഉണ്ടാകുന്നു, അതിൽ നിന്ന് ഭൂതങ്ങൾ ജനിക്കുന്നു. ഭൂതങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവിധ ജീവികൾ ഉരുത്തിരിയുന്നു — ഇതാണ് ശാശ്വതസൃഷ്ടി.

വിസ്തരാവയവം ചൈവ യഥാപ്രജ്ഞം യഥാശ്രുതി കീര്ത്യമാനം ശൃണുധ്വം വഃ സര്വേഷാം കീര്തിവര്ധനമ്

വിശദമായ ഭാഗങ്ങളോടുകൂടിയ ഈ കഥ, നിങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും മഹത്വം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതാണെന്ന്, യഥാശക്തിയും യഥാശ്രുതിയും ഞാൻ പറയുന്നു, കേൾക്കൂ.

കീര്തിതം സ്ഥിരകീര്തീനാം സര്വേഷാം പുണ്യവര്ധനമ് തതഃ സ്വയംഭൂര് ഭഗവാന് സിസൃക്ഷുര് വിവിധാഃ പ്രജാഃ

സ്ഥിരമായ കീർത്തിയുള്ളവരുടെ പുണ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതായിത് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം സ്വയം ജനിച്ച ഭഗവാൻ, വിവിധ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

അപ ഏവ സസര്ജാദൌ താസു വീര്യമ് അഥാസൃജത് ആപോ നാരാ ഇതി പ്രോക്താ ആപോ വൈ നരസൂനവഃ

ആദിയിൽ അവൻ വെള്ളം സൃഷ്ടിച്ചു; അതിൽ തന്റെ വിത്ത് വച്ചു. ആ വെള്ളം 'നാരാ' എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്; വെള്ളം നരന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നു പറയുന്നു.

അയനം തസ്യ താഃ പൂര്വം തേന നാരായണഃ സ്മൃതഃ ഹിരണ്യവര്ണമ് അഭവത് തദ് അണ്ഡമ് ഉദകേശയമ്

ആ വെള്ളം അവന്റെ ആദ്യാവാസമായിരുന്നു; അതുകൊണ്ടു അവനെ നാരായണൻ എന്നു ഓർക്കുന്നു. പൊന്നുപോലെയുള്ള ഒരു അണ്ടം വെള്ളത്തിൽ ഒഴുകി ഉണ്ടായി.

തത്ര ജജ്ഞേ സ്വയം ബ്രഹ്മാ സ്വയംഭൂര് ഇതി നഃ ശ്രുതമ് ഹിരണ്യവര്ണോ ഭഗവാന് ഉഷിത്വാ പരിവത്സരമ്

ആ അണ്ടത്തിനുള്ളിൽ സ്വയം ബ്രഹ്മാവു ജനിച്ചു; അവനെ സ്വയംഭൂ എന്നു കേട്ടിരിക്കുന്നു. പൊന്നുപോലുള്ള ഭഗവാൻ അവിടെ ഒരു സംവത്സരം മുഴുവൻ താമസിച്ചു.

തദ് അണ്ഡമ് അകരോദ് ദ്വൈധം ദിവം ഭുവമ് അഥാപി ച തയോഃ ശകലയോര് മധ്യ ആകാശമ് അകരോത് പ്രഭുഃ

അവൻ ആ അണ്ടം രണ്ടായി വിഭജിച്ചു; അതിൽ ഒരു ഭാഗം ആകാശം, മറ്റൊന്ന് ഭൂമി ആക്കി. ആ രണ്ട് ഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ ആകാശം സൃഷ്ടിച്ചു.

അപ്സു പാരിപ്ലവാം പൃഥ്വീം ദിശശ് ച ദശധാ ദധേ തത്ര കാലം മനോ വാചം കാമം ക്രോധമ് അഥോ രതിമ്

അവൻ ഭൂമിയെ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി വച്ചു, പത്ത് ദിശകളും സ്ഥാപിച്ചു. അവിടെ കാലം, മനസ്സ്, വാക്ക്, ആഗ്രഹം, കോപം, രതി എന്നിവയും സൃഷ്ടിച്ചു.

സസര്ജ സൃഷ്ടിം തദ്രൂപാം സ്രഷ്ടുമ് ഇച്ഛന് പ്രജാപതീന് മരീചിമ് അത്ര്യങ്ഗിരസൌ പുലസ്ത്യം പുലഹം ക്രതുമ്

ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അതേ രൂപത്തിൽ സൃഷ്ടി ഉണ്ടാക്കി; പ്രജാപതിമാരായ മരീചി, അത്രി, അങ്കിരസ്, പുലസ്ത്യ, പുലഹ, ക്രതു എന്നിവരെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

വസിഷ്ഠം ച മഹാതേജാഃ സോ ഽസൃജത് സപ്ത മാനസാന് സപ്ത ബ്രഹ്മാണ ഇത്യ് ഏതേ പുരാണേ നിശ്ചയം ഗതാഃ

മഹത്തായ തേജസ്സുള്ളവൻ വസിഷ്ഠനെയും സൃഷ്ടിച്ചു; ഇങ്ങനെ ഏഴു മനസ്സിൽ ജനിച്ചവരെ ഉണ്ടാക്കി. പുരാണങ്ങളിൽ ഇവരെ ഏഴ് ബ്രഹ്മാക്കൾ എന്നു പറയുന്നു.

നാരായണാത്മകാനാം തു സപ്താനാം ബ്രഹ്മജന്മനാമ് തതോ ഽസൃജത് പുരാ ബ്രഹ്മാ രുദ്രം രോഷാത്മസംഭവമ്

നാരായണസ്വഭാവമുള്ള ഈ ഏഴ് ബ്രഹ്മജന്മാക്കളിൽ നിന്ന്, അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് കോപത്തിൽ നിന്ന് രുദ്രനെ സൃഷ്ടിച്ചു.

സനത്കുമാരം ച വിഭും പൂര്വേഷാമ് അപി പൂര്വജമ് സപ്തസ്വ് ഏതാ അജായന്ത പ്രജാ രുദ്രാശ് ച ഭോ ദ്വിജാഃ

അവൻ മഹിമയുള്ള സനത്കുമാരനെയും, പുരാതനരിൽ പോലും പ്രായമായവനെയും സൃഷ്ടിച്ചു. ഈ ഏഴിൽ, പ്രജാപതിമാരും രുദ്രന്മാരും ജനിച്ചു, ദ്വിജന്മാരേ.

സ്കന്ദഃ സനത്കുമാരശ് ച തേജഃ സംക്ഷിപ്യ തിഷ്ഠതഃ തേഷാം സപ്ത മഹാവംശാ ദിവ്യാ ദേവഗണാന്വിതാഃ

സ്കന്ദനും സനത്കുമാരനും തങ്ങളുടെ തേജസ് സംക്ഷിപ്തമായി നിലകൊള്ളുന്നു; അവരുടെ ഏഴ് മഹാവംശങ്ങൾ ദേവഗണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ക്രിയാവന്തഃ പ്രജാവന്തോ മഹര്ഷിഭിര് അലംകൃതാഃ വിദ്യുതോ ഽശനിമേഘാംശ് ച രോഹിതേന്ദ്രധനൂംഷി ച

കർമ്മങ്ങളിലും സന്താനത്തിലും സജീവരായി, മഹർഷിമാരാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവരാണ് അവർ. അവൻ മിന്നൽ, ഇടിമേഘങ്ങൾ, ചുവന്ന വില്ലുകൾ, ഇന്ദ്രധനുസുകൾ എന്നിവയും സൃഷ്ടിച്ചു.

വയാംസി ച സസര്ജാദൌ പര്ജന്യം ച സസര്ജ ഹ ഋചോ യജൂംഷി സാമാനി നിര്മമേ യജ്ഞസിദ്ധയേ

ആദിയിൽ പക്ഷികളെ സൃഷ്ടിച്ചു, പിന്നെ പർജന്യനെയും സൃഷ്ടിച്ചു. യജ്ഞം പൂർത്തിയാക്കാൻ ഋക്, യജുര്, സാമVEDങ്ങൾ അവൻ ഉണ്ടാക്കി.

സാധ്യാന് അജനയദ് ദേവാന് ഇത്യ് ഏവമ് അനുസംജഗുഃ ഉച്ചാവചാനി ഭൂതാനി ഗാത്രേഭ്യസ് തസ്യ ജജ്ഞിരേ

സാധ്യദേവന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും അവൻ ജനിപ്പിച്ചു എന്നു പറയുന്നു. ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ ജീവികൾ അവന്റെ അവയവങ്ങളിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു.

ആപവസ്യ പ്രജാസര്ഗം സൃജതോ ഹി പ്രജാപതേഃ സൃജ്യമാനാഃ പ്രജാ നൈവ വിവര്ധന്തേ യദാ തദാ

പ്രജാപതി വെള്ളത്തിന്റെ സന്തതിയെ സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ, സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ജീവികൾ അന്നത്തെക്കാലത്ത് വർദ്ധിച്ചില്ല.

ദ്വിധാ കൃത്വാത്മനോ ദേഹമ് അര്ധേന പുരുഷോ ഽഭവത് അര്ധേന നാരീ തസ്യാം തു സോ ഽസൃജദ് ദ്വിവിധാഃ പ്രജാഃ

അവൻ തന്റെ ശരീരം രണ്ടായി വിഭജിച്ചു; ഒരു ഭാഗം പുരുഷനായി, മറ്റൊന്ന് സ്ത്രീയായി. ആ സ്ത്രീയിൽ നിന്ന് അവൻ ഇരുതരത്തിലുള്ള ജീവികളെ സൃഷ്ടിച്ചു.

ദിവം ച പൃഥിവീം ചൈവ മഹിമ്നാ വ്യാപ്യ തിഷ്ഠതി വിരാജമ് അസൃജദ് വിഷ്ണുഃ സോ ഽസൃജത് പുരുഷം വിരാട്

സ്വന്തം മഹത്വത്താൽ ആകാശവും ഭൂമിയും അവൻ വ്യാപിച്ചു നിലകൊള്ളുന്നു. വിഷ്ണു വിരാട് സൃഷ്ടിച്ചു; അവൻ മഹാപുരുഷനെ ജനിപ്പിച്ചു.

പുരുഷം തം മനും വിദ്യാത് തസ്യ മന്വന്തരം സ്മൃതമ് ദ്വിതീയം മാനസസ്യൈതന് മനോര് അന്തരമ് ഉച്യതേ

ആ മഹാപുരുഷനെ മനുവെന്നു അറിയണം; അവന്റെ കാലഘട്ടം മന്വന്തരം എന്നു പറയുന്നു. മനസ്സിൽ ജനിച്ച മനുവിന്റെ കാലം രണ്ടാമത്തേതാണെന്ന് പറയുന്നു.

സ വൈരാജഃ പ്രജാസര്ഗം സസര്ജ പുരുഷഃ പ്രഭുഃ നാരായണവിസര്ഗസ്യ പ്രജാസ് തസ്യാപ്യ് അയോനിജാഃ

വൈരാജൻ എന്ന മഹാപുരുഷൻ എല്ലാ സൃഷ്ടികളും സൃഷ്ടിച്ചു. നാരായണന്റെ സൃഷ്ടിയിൽ നിന്നു ജനിച്ച അവന്റെ സന്തതികൾ ഗർഭത്തിൽ നിന്നല്ല ജനിച്ചത്.

ആയുഷ്മാന് കീര്തിമാന് പുണ്യപ്രജാവാംശ് ച ഭവേന് നരഃ ആദിസര്ഗം വിദിത്വേമം യഥേഷ്ടാം ചാപ്നുയാദ് ഗതിമ്

ആദ്യ സൃഷ്ടിയുടെ കഥ അറിഞ്ഞ മനുഷ്യന് ദീർഘായുസും, കീർത്തിയും, നല്ല സന്തതിയും ലഭിക്കും; ഇഷ്ടമുള്ള ഗതിയിലേക്കു അവൻ എത്തും.

സ സൃഷ്ട്വാ തു പ്രജാസ് ത്വ് ഏവമ് ആപവോ വൈ പ്രജാപതിഃ ലേഭേ വൈ പുരുഷഃ പത്നീം ശതരൂപാമ് അയോനിജാമ്

അങ്ങനെ സകല ജീവികളും സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം, ആപവൻ എന്ന പ്രജാപതി ഗർഭത്തിൽ നിന്നല്ല ജനിച്ച ശതരൂപയെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു.

ആപവസ്യ മഹിമ്നാ തു ദിവമ് ആവൃത്യ തിഷ്ഠതഃ ധര്മേണൈവ മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ ശതരൂപാ വ്യജായത

ആപവന്റെ മഹത്വം കൊണ്ട് ആകാശം മുഴുവൻ ആവൃതമാക്കി നില്ക്കുമ്പോൾ, ധർമ്മം കൊണ്ടു മാത്രം ശതരൂപ ജനിച്ചു, മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ.

സാ തു വര്ഷായുതം തപ്ത്വാ തപഃ പരമദുശ്ചരമ് ഭര്താരം ദീപ്തതപസം പുരുഷം പ്രത്യപദ്യത

അവൾ പത്ത് ആയിരം വർഷം അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സ് ചെയ്തു. അതിനുശേഷം, ദീപ്തമായ തപസ്സുള്ള പുരുഷനെ ഭർത്താവായി സ്വീകരിച്ചു.

സ വൈ സ്വായംഭുവോ വിപ്രാഃ പുരുഷോ മനുര് ഉച്യതേ തസ്യൈകസപ്തതിയുഗം മന്വന്തരമ് ഇഹോച്യതേ

സ്വയംഭുവൻ എന്ന ആ പുരുഷനെ മനു എന്നും വിളിക്കുന്നു, മഹർഷിമാരേ. അവന്റെ എഴുപത്തൊന്ന് യുഗങ്ങൾ ഇവിടെ മന്വന്തരം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.