ശാന്ത്യര്ഥം സര്വഭൂതാനാം ശൃണുധ്വമ് അഥ വൈ ദ്വിജാഃ ശിഖാഭിതാപോ നാഗാനാം പര്വതാനാം ശിലാജതു
എല്ലാ ജീവികൾക്കും ശാന്തിക്കായി കേൾക്കൂ, ദ്വിജന്മാരേ. പാമ്പുകൾക്കും പർവ്വതശിലകൾക്കും ശിലാജതുവിനും ശിഖയിലെ ചൂട് നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
അപാം തു നീലികാം വിദ്യാന് നിര്മോകോ ഭുജഗേഷു ച ഖോരകഃ സൌരഭേയാണാമ് ഊഖരഃ പൃഥിവീതലേ
ജലത്തിൽ നീലിക, പാമ്പുകളിൽ നിർമോകം, സൌരഭേയരിൽ ഖോറകം, ഭൂമിയിൽ ഊഖരം എന്നിങ്ങനെ അറിയണം.
ശുനാമ് അപി ച ധര്മജ്ഞാ ദൃഷ്ടിപ്രത്യവരോധനമ് രന്ധ്രാഗതമ് അഥാശ്വാനാം ശിഖോദ്ഭേദശ് ച ബര്ഹിണാമ്
നായ്ക്കളിൽ പോലും ധർമ്മം അറിയുന്നവർക്കും കാഴ്ച തടസ്സപ്പെടുന്നു; കുതിരകൾക്ക് മൂക്കിലൂടെ ദോഷം കടക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു; മയിൽക്കൾക്ക് തലയിലെ കിരീടം പിളരുന്നതാണ്.
നേത്രരാഗഃ കോകിലാനാം ദ്വേഷഃ പ്രോക്തോ മഹാത്മനാമ് ജനാനാമ് അപി ഭേദശ് ച സര്വേഷാമ് ഇതി നഃ ശ്രുതമ്
കുയിലുകൾക്ക് കണ്ണ് ചുവപ്പാകുന്നതാണ് ദോഷം; മഹാത്മാക്കൾക്ക് വെറുപ്പ് വരികയാണ്; മനുഷ്യരിൽ വിഭജനം സംഭവിക്കുന്നതും എല്ലാം ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ശുകാനാമ് അപി സര്വേഷാം ഹിക്കികാ പ്രോച്യതേ ജ്വരഃ ശാര്ദൂലേഷ്വ് അഥ വൈ വിപ്രാഃ ശ്രമോ ജ്വര ഇഹോച്യതേ
എല്ലാ തുതിക്കകൾക്കും വാമനം വരികയാണ് രോഗം; പുലികൾക്ക് പനി വരുന്നു എന്ന് ജ്ഞാനികൾക്ക് അറിയാം; അവർക്കിടയിൽ ക്ഷീണവും പനിയും ഇവിടെ പറയപ്പെടുന്നു.
മാനുഷേഷു ച സര്വജ്ഞാ ജ്വരോ നാമൈഷ കീര്തിതഃ മരണേ ജന്മനി തഥാ മധ്യേ ചാപി നിവേശിതഃ
മനുഷ്യരിൽ, ജ്ഞാനികൾ, ഈ പനിയെ പേരിട്ടു വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്; മരിക്കുമ്പോഴും ജനിക്കുമ്പോഴും ജീവിതത്തിനിടയിലും ഇത് ഉണ്ടാകുന്നു.
ഏതന് മാഹേശ്വരം തേജോ ജ്വരോ നാമ സുദാരുണഃ നമസ്യശ് ചൈവ മാന്യശ് ച സര്വപ്രാണിഭിര് ഈശ്വരഃ
ഇത് മഹേശ്വരന്റെ ശക്തിയാണ്, പനി എന്ന പേരിൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായത്; എല്ലാ ജീവികളും അവനെ ആരാധിക്കുകയും മാന്യനായി കണക്കാക്കുകയും വേണം, കാരണം അവൻ തന്നെയാണ് ഈശ്വരൻ.
ഇമാം ജ്വരോത്പത്തിമ് അദീനമാനസഃ പഠേത് സദാ യഃ സുസമാഹിതോ നരഃ വിമുക്തരോഗഃ സ നരോ മുദായുതോ ലഭേത കാമാംശ് ച യഥാമനീഷിതാന്
ആർക്കെങ്കിലും മനസ്സ് തളരാതെ ഈ പനിയുടെ ഉത്ഭവം ശ്രദ്ധയോടെ എപ്പോഴും വായിച്ചാൽ, അവൻ രോഗമുക്തനായി സന്തോഷം നേടുകയും, മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചതെല്ലാം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യും.
ദക്ഷപ്രോക്തം സ്തവം ചാപി കീര്തയേദ് യഃ ശൃണോതി വാ നാശുഭം പ്രാപ്നുയാത് കിംചിദ് ദീര്ഘമ് ആയുര് അവാപ്നുയാത്
ദക്ഷൻ പറഞ്ഞ ഈ സ്തോത്രം ആരെങ്കിലും പാടുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവനു ദുർഭാഗ്യം ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല; ദീർഘായുസ്സും ലഭിക്കും.
യഥാ സര്വേഷു ദേവേഷു വരിഷ്ഠോ ഭഗവാന് ഭവഃ തഥാ സ്തവോ വരിഷ്ഠോ ഽയം സ്തവാനാം ദക്ഷനിര്മിതഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരിലും ഭഗവാൻ ഭവൻ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനാണ് പോലെ, ദക്ഷൻ രചിച്ച ഈ സ്തോത്രവും സ്തോത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്.
യശഃസ്വര്ഗസുരൈശ്വര്യവിത്താദിജയകാങ്ക്ഷിഭിഃ സ്തോതവ്യോ ഭക്തിമ് ആസ്ഥായ വിദ്യാകാമൈശ് ച യത്നതഃ
യശസ്സും സ്വർഗ്ഗവും ഐശ്വര്യവും സമ്പത്തും വിജയം എന്നിവ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഭക്തിയോടെ ഈ സ്തോത്രം പാടണം; ജ്ഞാനം വേണമെങ്കിൽ പരിശ്രമത്തോടെ പാടണം.
വ്യാധിതോ ദുഃഖിതോ ദീനോ നരോ ഗ്രസ്തോ ഭയാദിഭിഃ രാജകാര്യനിയുക്തോ വാ മുച്യതേ മഹതോ ഭയാത്
രോഗം, ദു:ഖം, ദാരിദ്ര്യം, ഭയം എന്നിവയാൽ ബാധിക്കപ്പെട്ടവനും, രാജകാര്യത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവനും വലിയ ഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടും.
അനേനൈവ ച ദേഹേന ഗണാനാം ച മഹേശ്വരാത് ഇഹ ലോകേ സുഖം പ്രാപ്യ ഗണരാഡ് ഉപജായതേ
ഈ ശരീരത്തിൽ തന്നെയാണ് മഹേശ്വരനും ഗണന്മാരും സന്തോഷം നൽകി, ഈ ലോകത്ത് സുഖം അനുഭവിച്ച്, ഗണാധിപതിയായി someone ഉയരുന്നത്.
ന യക്ഷാ ന പിശാചാ വാ ന നാഗാ ന വിനായകാഃ കുര്യുര് വിഘ്നം ഗൃഹേ തസ്യ യത്ര സംസ്തൂയതേ ഭവഃ
യക്ഷന്മാരോ, പിശാചുകളോ, നാഗങ്ങളോ, വിനായകർമാരോ ആ വീട്ടിൽ ഭവനെ സ്തുതിച്ചാൽ തടസ്സം ഉണ്ടാക്കില്ല.
ശൃണുയാദ് വാ ഇദം നാരീ ഭക്ത്യാഥ ഭവഭാവിതാ പിതൃപക്ഷേ ഭര്തൃപക്ഷേ പൂജ്യാ ഭവതി ചൈവ ഹ
ഒരു സ്ത്രീ ഭക്തിയോടെ ഭവനിൽ മനസ്സു നിർത്തി ഇത് കേട്ടാൽ, അവൾ പിതൃവീട്ടിലും ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിലും ആദരിക്കപ്പെടും.
ശൃണുയാദ് വാ ഇദം സര്വം കീര്തയേദ് വാപ്യ് അഭീക്ഷ്ണശഃ തസ്യ സര്വാണി കാര്യാണി സിദ്ധിം ഗച്ഛന്ത്യ് അവിഘ്നതഃ
ആരും ഇത് മുഴുവനും ആവർത്തിച്ച് കേൾക്കുകയോ പാടുകയോ ചെയ്താൽ, അവന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും തടസ്സമില്ലാതെ വിജയിക്കും.
മനസാ ചിന്തിതം യച് ച യച് ച വാചാപ്യ് ഉദാഹൃതമ് സര്വം സംപദ്യതേ തസ്യ സ്തവസ്യാസ്യാനുകീര്തനാത്
മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചതും വാക്കിലൂടെ പറഞ്ഞതും എല്ലാം ഈ സ്തോത്രം ആവർത്തിച്ച് പാടുമ്പോൾ സഫലമാകും.
ദേവസ്യ സഗുഹസ്യാഥ ദേവ്യാ നന്ദീശ്വരസ്യ ച ബലിം വിഭജതഃ കൃത്വാ ദമേന നിയമേന ച
ദേവൻ സഗുഹനും ദേവിയും നന്ദീശ്വരനും ഭക്തിയോടെ, ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടും നിയന്ത്രണത്തോടും കൂടി ബലി അർപ്പിച്ചശേഷം,
തതഃ പ്രയുക്തോ ഗൃഹ്ണീയാന് നാമാന്യ് ആശു യഥാക്രമമ് ഈപ്സിതാംല് ലഭതേ ഽപ്യ് അര്ഥാന് കാമാന് ഭോഗാംശ് ച മാനവഃ
അതിനുശേഷം, ആചാരം അനുസരിച്ച് അവരവരുടെ പേരുകൾ വേഗത്തിൽ ഉച്ചരിക്കണം; അങ്ങനെ ആൾക്കാർക്ക് ആഗ്രഹിച്ച സമ്പത്തും ഭോഗങ്ങളും ലഭിക്കും.
മൃതശ് ച സ്വര്ഗമ് ആപ്നോതി സ്ത്രീസഹസ്രസമാവൃതഃ സര്വകാമസുയുക്തോ വാ യുക്തോ വാ സര്വപാതകൈഃ
മരിച്ചാൽ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കും, ആയിരം സ്ത്രീകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി ജീവിക്കും, എല്ലാത്തരം പാപങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടും.
പഠന് ദക്ഷകൃതം സ്തോത്രം സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ മൃതശ് ച ഗണസായുജ്യം പൂജ്യമാനഃ സുരാസുരൈഃ
ദക്ഷൻ രചിച്ച സ്തോത്രം ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്താൽ, എല്ലാ പാപങ്ങളും വിട്ടൊഴിയും; മരിച്ചശേഷം, ശിവഭക്തരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ചേർന്ന്, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആദരിക്കുന്നവനാകും.
വൃഷേണ വിനിയുക്തേന വിമാനേന വിരാജതേ ആഭൂതസംപ്ലവസ്ഥായീ രുദ്രസ്യാനുചരോ ഭവേത്
കാളയാനായിൽ കയറി, ദിവ്യരഥത്തിൽ ഇരുന്ന്, സൃഷ്ടി നശിക്കുന്നതുവരെ അവൻ പ്രകാശിക്കും; പിന്നീട്, രുദ്രന്റെ അനുചരനായി നിലകൊള്ളും.
ഇത്യ് ആഹ ഭഗവാന് വ്യാസഃ പരാശരസുതഃ പ്രഭുഃ നൈതദ് വേദയതേ കശ്ചിന് നൈതച് ഛ്രാവ്യം ച കസ്യചിത്
ഇങ്ങനെ പരാശരപുത്രനായ മഹാൻ വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഇതു ആരും അറിയുന്നില്ല, ആരോടും പറയേണ്ടതുമല്ല.
ശ്രുത്വേമം പരമം ഗുഹ്യം യേ ഽപി സ്യുഃ പാപയോനയഃ വൈശ്യാഃ സ്ത്രിയശ് ച ശൂദ്രാശ് ച രുദ്രലോകമ് അവാപ്നുയുഃ
ഈ പരമഗുഹ്യമായത് കേൾക്കുന്നവരിൽ, പാപവംശത്തിൽ ജനിച്ചവരും, വൈശ്യന്മാരും സ്ത്രീകളും ശൂദ്രന്മാരും പോലും, രുദ്രന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും.
ശ്രാവയേദ് യശ് ച വിപ്രേഭ്യഃ സദാ പര്വസു പര്വസു രുദ്രലോകമ് അവാപ്നോതി ദ്വിജോ വൈ നാത്ര സംശയഃ
യാരെങ്കിലും ഈ സ്തോത്രം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് എല്ലാ വിശേഷദിനങ്ങളിലും പാരായണം ചെയ്താൽ, ആ ദ്വിജൻ നിർബന്ധമായും രുദ്രലോകം പ്രാപിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ശ്രുത്വൈവം വൈ മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ കഥാം പാപപ്രണാശിനീമ് രുദ്രക്രോധോദ്ഭവാം പുണ്യാം വ്യാസസ്യ വദതോ ദ്വിജാഃ
രുദ്രന്റെ കോപത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ കഥ ശ്രേഷ്ഠമുനികൾ വ്യാസൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദ്വിജന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ കേട്ടു.
പാര്വത്യാശ് ച തഥാ രോഷം ക്രോധം ശംഭോശ് ച ദുഃസഹമ് ഉത്പത്തിം വീരഭദ്രസ്യ ഭദ്രകാല്യാശ് ച സംഭവമ്
അവർ പാർവതിയുടെ കോപവും, ശംഭുവിന്റെ അതികഠിനമായ ക്രോധവും, വീരഭദ്രന്റെ ജനനവും, ഭദ്രകാളിയുടെ ഉദ്ഭവവും കേട്ടു.
ദക്ഷയജ്ഞവിനാശം ച വീര്യം ശംഭോസ് തഥാദ്ഭുതമ് പുനഃ പ്രസാദം ദേവസ്യ ദക്ഷസ്യ സുമഹാത്മനഃ
ദക്ഷയാഗം നശിച്ച കഥയും, ശംഭുവിന്റെ അത്ഭുതമായ വീര്യവും, മഹാത്മാവായ ദക്ഷന്റെ ദയയും അവർ കേട്ടു.
യജ്ഞഭാഗം ച രുദ്രസ്യ ദക്ഷസ്യ ച ഫലം ക്രതോഃ ഹൃഷ്ടാ ബഭൂവുഃ സംപ്രീതാ വിസ്മിതാശ് ച പുനഃ പുനഃ
രുദ്രന്റെ യാഗഭാഗവും, ദക്ഷന്റെ യാഗഫലവും കേട്ടപ്പോൾ, അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും ആനന്ദിച്ചും സന്തോഷിച്ചും അത്ഭുതപ്പെട്ടും നിന്നു.
പപ്രച്ഛുശ് ച പുനര് വ്യാസം കഥാശേഷം തഥാ ദ്വിജാഃ പൃഷ്ടഃ പ്രോവാച താന് വ്യാസഃ ക്ഷേത്രമ് ഏകാമ്രകം പുനഃ
ശേഷം ദ്വിജന്മാർ വീണ്ടും വ്യാസനോടു കഥയുടെ ശേഷിപ്പു ചോദിച്ചു; ചോദ്യം കേട്ടു, വ്യാസൻ വീണ്ടും ഏകാംരകക്ഷേത്രത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.