പൂര്വാഗതേന ഗന്തവ്യം മാര്ഗേണ വരവര്ണിനി ന മേ സുരാഃ പ്രയച്ഛന്തി ഭാഗം യജ്ഞസ്യ ധര്മതഃ
സുന്ദരവദനേ, പഴയ വഴി പിന്തുടരേണ്ടതാണു്; ദേവന്മാർ യാഗത്തിൽ എനിക്ക് അവകാശപ്പെട്ട പങ്ക് നൽകുന്നില്ല.
ഭഗവന് സര്വദേവേഷു പ്രഭാവാഭ്യധികോ ഗുണൈഃ അജേയശ് ചാപ്യ് അധൃഷ്യശ് ച തേജസാ യശസാ ശ്രിയാ
ഭഗവനേ, എല്ലാ ദേവന്മാരിലും നീ ശക്തിയിലും ഗുണങ്ങളിലും അതിക്രമിക്കുന്നു; നിന്നെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല, ആരും കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല, നീ തേജസ്സിലും പ്രശസ്തിയിലും ഐശ്വര്യത്തിലും മികവാണ്.
അനേന തു മഹാഭാഗ പ്രതിഷേധേന ഭാഗതഃ അതീവ ദുഃഖമ് ആപന്നാ വേപഥുശ് ച മഹാന് അയമ്
ഈ പങ്ക് നിഷേധം കൊണ്ടു്, മഹാഭാഗ്യവതിയേ, എനിക്ക് വലിയ ദുഃഖം അനുഭവപ്പെട്ടു, ഈ വിറയലും അത്ര വലിയതാണ്.
കിം നാമ ദാനം നിയമം തപോ വാ കുര്യാമ് അഹം യേന പതിര് മമാദ്യ ലഭേത ഭാഗം ഭഗവാന് അചിന്ത്യോ യജ്ഞസ്യ ചേന്ദ്രാദ്യമരൈര് വിചിത്രമ്
എന്ത് ദാനം, എന്ത് വ്രതം, എന്ത് തപസ്സ് ഞാൻ ചെയ്യണം, എന്റെ ഭർത്താവിന് ഇന്ന് യാഗത്തിൽ ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരുമൊപ്പമുള്ള പങ്ക് ലഭിക്കാനായി, അത്ഭുതമേ?
അഹം വിജാനാമി വിശാലനേത്രേ ധ്യാനേന സര്വേ ച വിദന്തി സന്തഃ തവാദ്യ മോഹേന സഹേന്ദ്രദേവാ ലോകത്രയം സര്വമ് അഥോ വിനഷ്ടമ്
വിസാലനയനേ, ഞാൻ ധ്യാനത്തിലൂടെ അറിയുന്നു, നല്ലവരും എല്ലാം അറിയുന്നു; പക്ഷേ ഇന്ന്, നിന്റെ മോഹം മൂലം, ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാരും ചേർന്ന് മൂന്നു ലോകവും നശിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു.
മാമ് അധ്വരേശം നിതരാം സ്തുവന്തി രഥംതരം സാമ ഗായന്തി മഹ്യമ് മാം ബ്രാഹ്മണാ ബ്രഹ്മമന്ത്രൈര് യജന്തി മമാധ്വര്യവഃ കല്പയന്തേ ച ഭാഗമ്
അവർ എന്നെ യാഗത്തിന്റെ ഇശ്വരനെന്ന് സ്തുതിക്കുന്നു; രഥാന്തരസാമം എനിക്ക് വേണ്ടി പാടുന്നു; ബ്രാഹ്മണന്മാർ ബ്രഹ്മമന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് എന്നെ ആരാധിക്കുന്നു; എന്റെ യാഗികർ എനിക്ക് വേണ്ടി പങ്ക് ഒരുക്കുന്നു.
വികത്ഥസേ പ്രാകൃതവത് സര്വസ്ത്രീജനസംസദി സ്തൌഷി ഗര്വായസേ ചാപി സ്വമ് ആത്മാനം ന സംശയഃ
നീ സാധാരണ സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഒരു സാധാരണവനായി അഭിമാനത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നു; നീ സ്വയം പ്രശംസിക്കുന്നു, അതു ഗർവം കൊണ്ടാണ്, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
നാത്മാനം സ്തൌമി ദേവേശി യഥാ ത്വമ് അനുഗച്ഛസി സംസ്രക്ഷ്യാമി വരാരോഹേ ഭാഗാര്ഥേ വരവര്ണിനി
ദേവതകളുടെ ദേവിയേ, ഞാൻ നിന്നെപോലെ സ്വയം പ്രശംസിക്കുന്നില്ല; സുന്ദരിയേ, പങ്കിനായി ഞാൻ നിന്നെ സംരക്ഷിക്കും.
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ ഭഗവാന് പത്നീമ് ഉമാം പ്രാണൈര് അപി പ്രിയാമ് സോ ഽസൃജദ് ഭഗവാന് വക്ത്രാദ് ഭൂതം ക്രോധാഗ്നിസംഭവമ്
ഇങ്ങനെ ഭാര്യയായ ഉമയോട്, ജീവനേക്കാൾ പ്രിയമായവളോട്, ഭഗവാൻ പറഞ്ഞ്, തന്റെ വായിൽ നിന്ന് കോപാഗ്നിയിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഒരു ഭൂതം സൃഷ്ടിച്ചു.
തമ് ഉവാച മഖം ഗച്ഛ ദക്ഷസ്യ ത്വം മഹേശ്വരഃ നാശയാശു ക്രതും തസ്യ ദക്ഷസ്യ മദനുജ്ഞയാ
അവനോട് അവൻ പറഞ്ഞു: നീ ദക്ഷന്റെ യാഗത്തിലേക്ക് പോ, നീ ദക്ഷന്റെ മഹേശ്വരനാണ്; എന്റെ അനുമതിയോടെ അവന്റെ യാഗം ഉടൻ നശിപ്പിക്കൂ.
തതോ രുദ്രപ്രയുക്തേന സിംഹവേഷേണ ലീലയാ ദേവ്യാ മന്യുകൃതം ജ്ഞാത്വാ ഹതോ ദക്ഷസ്യ സ ക്രതുഃ
അപ്പോൾ രുദ്രന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ദേവി സിംഹരൂപം ധരിച്ച് കളിയോടെ ദക്ഷന്റെ യാഗം നശിപ്പിച്ചതായി അറിഞ്ഞു.
മന്യുനാ ച മഹാഭീമാ ഭദ്രകാലീ മഹേശ്വരീ ആത്മനഃ കര്മസാക്ഷിത്വേ തേന സാര്ധം സഹാനുഗാ
ഭദ്രകാളി, മഹാഭയങ്കരിയായ മഹേശ്വരി, തന്റെ അനുചിതരോടൊപ്പം, തനിക്കു തന്നെ സാക്ഷിയായി, ആ ക്രോധത്തോടൊപ്പം ചേർന്നു നിന്നു.
സ ഏഷ ഭഗവാന് ക്രോധഃ പ്രേതാവാസകൃതാലയഃ വീരഭദ്രേതി വിഖ്യാതോ ദേവ്യാ മന്യുപ്രമാര്ജകഃ
ഇവൻ തന്നെയാണ് ദൈവികമായ ക്രോധം, പ്രേതലോകം വാസസ്ഥലമാക്കിയവൻ, ദേവിയുടെ കോപം ശമിപ്പിക്കുന്നവൻ, വീരഭദ്രൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തൻ.
സോ ഽസൃജദ് രോമകൂപേഭ്യ ആത്മനൈവ ഗണേശ്വരാന് രുദ്രാനുഗാന് ഗണാന് രൌദ്രാന് രുദ്രവീര്യപരാക്രമാന്
അവൻ തന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമരന്ധ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് രുദ്രന്റെ അനുചിതരായ, രൗദ്രശക്തിയാൽ പിറന്ന, ശക്തശാലിയായ ഗണപതികളെ സൃഷ്ടിച്ചു.
രുദ്രസ്യാനുചരാഃ സര്വേ സര്വേ രുദ്രപരാക്രമാഃ തേ നിപേതുസ് തതസ് തൂര്ണം ശതശോ ഽഥ സഹസ്രശഃ
രുദ്രന്റെ എല്ലാ അനുചിതരും, രുദ്രന്റെ ശക്തി നിറഞ്ഞവരും, നൂറുകണക്കിന് ആയിരക്കണക്കിന് വേഗത്തിൽ അവിടെ എത്തി.
തതഃ കിലകിലാശബ്ദ ആകാശം പൂരയന്ന് ഇവ സമഭൂത് സുമഹാന് വിപ്രാഃ സര്വരുദ്രഗണൈഃ കൃതഃ
അപ്പോൾ, എല്ലാ രുദ്രഗണങ്ങളും ചേർന്ന് ആകാശം മുഴുവൻ നിറയ്ക്കുന്ന വലിയ ശബ്ദം ഉയർന്നു, മഹർഷികളേ.
തേന ശബ്ദേന മഹതാ ത്രസ്താഃ സര്വേ ദിവൌകസഃ പര്വതാശ് ച വ്യശീര്യന്ത ചകമ്പേ ച വസുംധരാ
ആ മഹാശബ്ദം കേട്ട് സ്വർഗ്ഗവാസികൾ ഭയപ്പെട്ടു; പർവതങ്ങൾ തകർന്നു വീണു, ഭൂമി itself നടുങ്ങി.
മരുതശ് ച വവുഃ ക്രൂരാശ് ചുക്ഷുഭേ വരുണാലയഃ അഗ്നയോ വൈ ന ദീപ്യന്തേ ന ചാദീപ്യത ഭാസ്കരഃ
കാറ്റുകൾ ക്രൂരമായി വീശി, വരുണന്റെ ആലയം കലങ്ങി, അഗ്നികൾ കത്തിയില്ല, സൂര്യനും പ്രകാശിച്ചില്ല.
ഗ്രഹാ നൈവ പ്രകാശന്തേ നക്ഷത്രാണി ന താരകാഃ ഋഷയോ ന പ്രഭാസന്തേ ന ദേവാ ന ച ദാനവാഃ
ഗ്രഹങ്ങൾ പ്രകാശിച്ചില്ല, നക്ഷത്രങ്ങളും താരകളും ഇല്ലാതായി; ഋഷികളും ദേവതകളും അസുരന്മാരും പ്രകാശം വിടരില്ല.
ഏവം ഹി തിമിരീഭൂതേ നിര്ദഹന്തി ഗണേശ്വരാഃ പ്രഭഞ്ജന്ത്യ് അപരേ യൂപാന് ഘോരാന് ഉത്പാടയന്തി ച
ഇങ്ങനെ ഇരുട്ട് പടർന്നപ്പോൾ, ഗണപതികൾ എല്ലാം ദഹിപ്പിച്ചു; ചിലർ ഭയങ്കരമായ യൂപങ്ങൾ പൊളിച്ചു വേരോടെ പിഴുതു.
പ്രണദന്തി തഥാ ചാന്യേ വികുര്വന്തി തഥാ പരേ ത്വരിതം വൈ പ്രധാവന്തി വായുവേഗാ മനോജവാഃ
ചിലർ ഗർജിച്ചു, ചിലർ വിചിത്രശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി, മറ്റുള്ളവർ വേഗത്തിൽ ഓടി, വായുവിനും മനസ്സിനും തുല്യമായി ചലിച്ചു.
ചൂര്ണ്യന്തേ യജ്ഞപാത്രാണി യജ്ഞസ്യായതനാനി ച ശീര്യമാണാന്യ് അദൃശ്യന്ത താരാ ഇവ നഭസ്തലാത്
യാഗപാത്രങ്ങളും യാഗവേദികളും തകർന്നു; അവ തകർന്നപ്പോൾ, ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ പോലെ അപ്രത്യക്ഷമായി.
ദിവ്യാന്നപാനഭക്ഷ്യാണാം രാശയഃ പര്വതോപമാഃ ക്ഷീരനദ്യസ് തഥാ ചാന്യാ ഘൃതപായസകര്ദമാഃ
പർവതത്തോളം വലിയ ദൈവിക അന്നപാനങ്ങൾ കൂമ്പാരമായി, പാലുനദികളും, നെയ്യും പായസം കുരുമുളകും നിറഞ്ഞ മറ്റു നദികളും ഉണ്ടായി.
മധുമണ്ഡോദകാ ദിവ്യാഃ ഖണ്ഡശര്കരവാലുകാഃ ഷഡ്രസാന് നിവഹന്ത്യ് അന്യാ ഗുഡകുല്യാ മനോരമാഃ
മധുരജലം ഒഴുകുന്ന ദൈവിക നദികൾ, ശർക്കരക്കല്ലുകൾ പോലെ മണൽ, ആറു രുചികൾ നിറഞ്ഞ ഗുഡം ഒഴുകുന്ന മനോഹരമായ ചാലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഉച്ചാവചാനി മാംസാനി ഭക്ഷ്യാണി വിവിധാനി ച യാനി കാനി ച ദിവ്യാനി ലേഹ്യചോഷ്യാണി യാനി ച
ഉയര്ന്നതും താഴ്ന്നതുമായ വിവിധതരം മാംസങ്ങൾ, ദൈവികമായ ലേഹ്യങ്ങൾ, ചോഷ്യങ്ങൾ, എല്ലാത്തരം വിഭവങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഭുഞ്ജന്തി വിവിധൈര് വക്ത്രൈര് വിലുമ്പന്തി ക്ഷിപന്തി ച രുദ്രകോപാ മഹാകോപാഃ കാലാഗ്നിസദൃശോപമാഃ
അവരവരുടെ പല വായിലൂടെ അവർ ഭക്ഷിച്ചു, കൊള്ളയടിച്ചു, വിതറി; രുദ്രന്റെ ക്രോധം നിറഞ്ഞ്, അവരുടെ കോപം പ്രളയാഗ്നിപോലെയായിരുന്നു.
ഭക്ഷയന്തോ ഽഥ ശൈലാഭാ ഭീഷയന്തശ് ച സര്വതഃ ക്രീഡന്തി വിവിധാകാരാശ് ചിക്ഷിപുഃ സുരയോഷിതഃ
പർവതങ്ങളെപ്പോലെ ഭക്ഷിച്ചു, എല്ലായിടത്തും ഭയപ്പെടുത്തുകയും, വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ കളിക്കുകയും, ദൈവിക സ്ത്രീകളെ എറിഞ്ഞുകളയുകയും ചെയ്തു.
ഏവം ഗണാശ് ച തൈര് യുക്തോ വീരഭദ്രഃ പ്രതാപവാന് രുദ്രകോപപ്രയുക്തശ് ച സര്വദേവൈഃ സുരക്ഷിതമ്
ഇങ്ങനെ ആ ഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട വീരഭദ്രൻ, രുദ്രന്റെ ക്രോധം നിറഞ്ഞവൻ, എല്ലാ ദേവതകളാലും സംരക്ഷിതനായി നിന്നു.
തം യജ്ഞമ് അദഹച് ഛീഘ്രം ഭദ്രകാല്യാഃ സമീപതഃ ചക്രുര് അന്യേ തഥാ നാദാന് സര്വഭൂതഭയംകരാന്
ഭദ്രകാളിയുടെ അടുത്ത് ആ യാഗം അവർ വേഗത്തിൽ നശിപ്പിച്ചു. മറ്റുള്ളവർ എല്ലാം ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഭയങ്കരമായ ശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി.
ഛിത്ത്വാ ശിരോ ഽന്യേ യജ്ഞസ്യ വ്യനദന്ത ഭയംകരമ് തതഃ ശക്രാദയോ ദേവാ ദക്ഷശ് ചൈവ പ്രജാപതിഃ ഊചുഃ പ്രാഞ്ജലയോ ഭൂത്വാ കഥ്യതാം കോ ഭവാന് ഇതി
മറ്റുള്ളവർ യാഗത്തിന്റെ തല വെട്ടി ഭയപ്പെടുത്തുന്ന നിലവിളികൾ മുഴക്കി. അപ്പോൾ ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും, ദക്ഷൻ പ്രജാപതിയും കൈകൂപ്പി ചോദിച്ചു: 'ആരാണു നിങ്ങൾ?'