തസ്യാശ് ച കരുണാം ജ്ഞാത്വാ ദേവൌ തൌ കരുണാത്മകൌ ഊചതുസ് താം സമാലോക്യ സമാശ്വാസ്യ ച ദുഃഖിതാമ്
അവളുടെ ദയ കാണുമ്പോൾ, ആ ദയാലുവായ ദേവദമ്പതികൾ അവളെ നോക്കി, ദുഃഖിതയെയാശ്വസിപ്പിച്ചു, അവളോട്这样 പറഞ്ഞു.
ദഗ്ധ ഏവ ധ്രുവം ഭദ്രേ നാസ്യോത്പത്തിര് ഇഹേഷ്യതേ അശരീരോ ഽപി തേ ഭദ്രേ കാര്യം സര്വം കരിഷ്യതി
സത്യമായും, ഭദ്രേ, അവൻ കത്തിക്കഴിഞ്ഞു; ഇനി ഈ ലോകത്ത് ജനിക്കില്ല. എന്നാൽ, ശരീരമില്ലാതിരുന്നാലും, ഭദ്രേ, അവൻ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിർവഹിക്കും.
യദാ തു വിഷ്ണുര് ഭഗവാന് വസുദേവസുതഃ ശുഭേ തദാ തസ്യ സുതോ യശ് ച പതിസ് തേ സംഭവിഷ്യതി
ശുഭേ, ഭഗവാൻ വിഷ്ണു വസുദേവന്റെ പുത്രനായി ജനിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ പുത്രൻ നിന്റെ ഭർത്താവായി ജനിക്കും.
തതഃ സാ തു വരം ലബ്ധ്വാ കാമപത്നീ ശുഭാനനാ ജഗാമേഷ്ടം തദാ ദേശം പ്രീതിയുക്താ ഗതക്ലമാ
അതിനുശേഷം, ആ വരം ലഭിച്ച കാമന്റെ ഭാര്യ, മുഖം പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട്, സന്തോഷത്തോടെ ആഗ്രഹിച്ച സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി; അവളുടെ ക്ഷീണം അകന്നു.
ദഗ്ധ്വാ കാമം തതോ വിപ്രാഃ സ തു ദേവോ വൃഷധ്വജഃ രേമേ തത്രോമയാ സാര്ധം പ്രഹൃഷ്ടസ് തു ഹിമാചലേ
കാമനെ ദഹിപ്പിച്ചശേഷം, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ആ വൃഷധ്വജൻ ദേവൻ ഉമയോടൊപ്പം ഹിമാലയത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു.
കന്ദരേഷു ച രമ്യേഷു പദ്മിനീഷു ഗുഹാസു ച നിര്ഝരേഷു ച രമ്യേഷു കര്ണികാരവനേഷു ച
അവൻ മനോഹരമായ ഗുഹകളിലും പദ്മങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കുളങ്ങളിലും, ഗർഭഗുഹകളിലും മനോഹരമായ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളിലും, കർണികാരവനങ്ങളിലും സുഖമായി താമസിച്ചു.
നദീതീരേഷു കാന്തേഷു കിംനരാചരിതേഷു ച ശൃങ്ഗേഷു ശൈലരാജസ്യ തഡാഗേഷു സരഃസു ച
ആകർഷകമായ നദീതീരങ്ങളിലും കിന്നരന്മാർ സഞ്ചരിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിലും, മലരാജാവിന്റെ ശൃംഗങ്ങളിലും തടാകങ്ങളിലും കുളങ്ങളിലും അവൻ സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞു.
വനരാജിഷു രമ്യാസു നാനാപക്ഷിരുതേഷു ച തീര്ഥേഷു പുണ്യതോയേഷു മുനീനാമ് ആശ്രമേഷു ച
വिविध പക്ഷികളുടെ ഗാനം മുഴങ്ങുന്ന മനോഹരമായ വനരാശികളിലും, പുണ്യജലമുള്ള തീർത്ഥങ്ങളിലും, മഹർഷിമാരുടെ ആശ്രമങ്ങളിലും അവൻ സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു.
ഏതേഷു പുണ്യേഷു മനോഹരേഷു ദേശേഷു വിദ്യാധരഭൂഷിതേഷു ഗന്ധര്വയക്ഷാമരസേവിതേഷു രേമേ സ ദേവ്യാ സഹിതസ് ത്രിനേത്രഃ
ഈ പുണ്യവും മനോഹരവുമായ പ്രദേശങ്ങളിൽ, വിദ്യാധരന്മാർ അലങ്കരിച്ചും ഗന്ധർവന്മാരും യക്ഷന്മാരും അമരന്മാരും സേവിച്ചും, മൂന്നുകണ്ണുള്ള ദേവൻ ദേവിയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ സമയം കഴിച്ചു.
ദേവൈഃ സഹേന്ദ്രൈര് മുനിയക്ഷസിദ്ധൈര് ഗന്ധര്വവിദ്യാധരദൈത്യമുഖ്യൈഃ അന്യൈശ് ച സര്വൈര് വിവിധൈര് വൃതോ ഽസൌ തസ്മിന് നഗേ ഹര്ഷമ് അവാപ ശംഭുഃ
ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാരും മുനിമാരും യക്ഷന്മാരും സിദ്ധന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും വിദ്യാധരന്മാരും പ്രധാന ദൈത്യന്മാരും മറ്റു പലവിധ ജീവികളും ചുറ്റി നിൽക്കുമ്പോൾ, ആ മലയിൽ ശംഭു സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
നൃത്യന്തി തത്രാപ്സരസഃ സുരേശാ ഗായന്തി ഗന്ധര്വഗണാഃ പ്രഹൃഷ്ടാഃ ദിവ്യാനി വാദ്യാന്യ് അഥ വാദയന്തി കേചിദ് ദ്രുതം ദേവവരം സ്തുവന്തി
അവിടെ അപ്സരസുകൾ നൃത്തം ചെയ്തു, ദേവന്മാരുടെ നേതാക്കന്മാർ പാടുകയും, സന്തോഷമുള്ള ഗന്ധർവസംഘങ്ങൾ ദിവ്യമായ വാദ്യങ്ങൾ വായിക്കുകയും, ചിലർ വേഗത്തിൽ ദേവന്മാരിൽ ഉത്തമനായവനെ സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഏവം സ ദേവഃ സ്വഗണൈര് ഉപേതോ മഹാബലൈഃ ശക്രയമാഗ്നിതുല്യൈഃ ദേവ്യാഃ പ്രിയാര്ഥം ഭഗനേത്രഹന്താ ഗിരിം ന തത്യാജ തദാ മഹാത്മാ
ഇങ്ങനെ, ഇന്ദ്രനും യമനും അഗ്നിക്കും തുല്യമായ ശക്തിയുള്ള തന്റെ സംഘങ്ങളോടൊപ്പം, ഭഗന്റെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ച മഹാത്മാവ്, ദേവിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി അപ്പോൾ ആ മല വിട്ടുപോയില്ല.
ദേവ്യാഃ സമം തു ഭഗവാംസ് തിഷ്ഠംസ് തത്ര സ കാമഹാ അകരോത് കിം മഹാദേവ ഏതദ് ഇച്ഛാമ വേദിതുമ്
ദേവിയോടൊപ്പം നിന്നുകൊണ്ട്, ആ ഭാഗ്യവാൻ, മനസ്സിലെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചവൻ, എന്തോ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്തു; മഹാദേവൻ എന്ത് ചെയ്തു എന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഭഗവാന് ഹിമവച്ഛൃങ്ഗേ സ ഹി ദേവ്യാഃ പ്രിയേച്ഛയാ ഗണേശൈര് വിവിധാകാരൈര് ഹാസം സംജനയന് മുഹുഃ
ഭഗവാൻ, ഹിമവാന്റെ ചൂഡയിൽ, ദേവിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി, പല രൂപങ്ങളിലുള്ള സംഘങ്ങളെ വീണ്ടും വീണ്ടും ചിരിപ്പിച്ചു.
ദേവീം ബാലേന്ദുതിലകോ രമയംശ് ച രരാമ ച മഹാനുഭാവൈഃ സര്വജ്ഞൈഃ കാമരൂപധരൈഃ ശുഭൈഃ
ചന്ദ്രക്കല അടയാളമുള്ള ഭാവിയിൽ ദേവിയെ സന്തോഷിപ്പിച്ച്, മഹാനുഭാവികളും സർവ്വജ്ഞന്മാരും മനോഹരമായ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നവരുമായവരോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ സമയം കഴിച്ചു.
അഥ ദേവ്യ് ആസസാദൈകാ മാതരം പരമേശ്വരീ ആസീനാം കാഞ്ചനേ ശുഭ്ര ആസനേ പരമാദ്ഭുതേ
അതിനുശേഷം പരമേശ്വരി ദേവി, അത്ഭുതകരമായ പൊന്നിരുമ്പിൽ ഇരുന്ന അമ്മയോടു സമീപിച്ചു.
അഥ ദൃഷ്ട്വാ സതീം ദേവീമ് ആഗതാം സുരരൂപിണീമ് ആസനേന മഹാര്ഹേണ ശംപാദയദ് അനിന്ദിതാമ് ആസീനാം താമ് അഥോവാച മേനാ ഹിമവതഃ പ്രിയാ
സതീദേവിയെ, ദിവ്യരൂപത്തിലുള്ളവളെ, വരവെത്തുന്നതു കണ്ടു, ഹിമവാന്റെ പ്രിയയായ മേന, അവളെ അപരാധമില്ലാത്തവളെ, വിലയേറിയ ഇരിപ്പിടം നൽകി ആദരിച്ചു, പിന്നെ അവളോട് പറഞ്ഞു.
ചിരസ്യാഗമനം തേ ഽദ്യ വദ പുത്രി ശുഭേക്ഷണേ ദരിദ്രാ ക്രീഡനൈസ് ത്വം ഹി ഭര്ത്രാ ക്രീഡസി സംഗതാ
ഇത്രയും കാലം കഴിഞ്ഞ് നീ ഇന്നാണ് വന്നത്, ശുഭദർശനയുള്ള മകളേ, പറയൂ, വിനോദങ്ങളിൽ ദാരിദ്ര്യമാണോ, ഭർത്താവിനൊപ്പം കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ?
യേ ദരിദ്രാ ഭവന്തി സ്മ തഥൈവ ച നിരാശ്രയാഃ ഉമേ ത ഏവം ക്രീഡന്തി യഥാ തവ പതിഃ ശുഭേ
ദാരിദ്ര്യവും ആശ്രയമില്ലായ്മയും അനുഭവിക്കുന്നവരാണ്, ഉമേ, അങ്ങനെ കളിക്കുന്നതെന്നു, ശുഭേ, നിന്റെ ഭർത്താവുപോലെ.
സൈവമ് ഉക്താഥ മാത്രാ തു നാതിഹൃഷ്ടമനാ ഭവത് മഹത്യാ ക്ഷമയാ യുക്താ ന കിംചിത് താമ് ഉവാച ഹ വിസൃഷ്ടാ ച തദാ മാത്രാ ഗത്വാ ദേവമ് ഉവാച ഹ
അമ്മ പറഞ്ഞതുകേട്ടു, അവൾ അത്ര സന്തോഷിച്ചില്ല; വലിയ ക്ഷമയോടെ ഒന്നും പറയാതെ, അമ്മ വിടുതൽ നൽകിയപ്പോൾ ദേവന്റെ അടുക്കൽ പോയി പറഞ്ഞു.
ഭഗവന് ദേവദേവേശ നേഹ വത്സ്യാമി ഭൂധരേ അന്യം കുരു മമാവാസം ഭുവനേഷു മഹാദ്യുതേ
ഭഗവൻ, ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, ഞാൻ ഇനി ഈ മലയിൽ താമസിക്കില്ല; മഹാതേജസ്സുള്ളവനേ, ഭൂമിയിലെ മറ്റൊരു സ്ഥലം എനിക്ക് ഒരുക്കൂ.
സദാ ത്വമ് ഉച്യമാനാ വൈ മയാ വാസാര്ഥമ് ഈശ്വരി അന്യം ന രോചിതവതീ വാസം വൈ ദേവി കര്ഹിചിത്
ദേവി, ഞാൻ താമസിക്കാൻ മറ്റൊരു സ്ഥലം പറയുമ്പോഴെല്ലാം, നീ ഒരിക്കലും വേറെ വാസസ്ഥലം തിരഞ്ഞെടുക്കാറില്ലല്ലോ, ഈശ്വരി.
ഇദാനീം സ്വയമ് ഏവ ത്വം വാസമ് അന്യത്ര ശോഭനേ കസ്മാന് മൃഗയസേ ദേവി ബ്രൂഹി തന് മേ ശുചിസ്മിതേ
ഇപ്പോൾ നീ തന്നെയാണ് മറ്റൊരു വാസസ്ഥലം അന്വേഷിക്കുന്നത്, മനോഹരിയായവളേ; എന്തുകൊണ്ടാണ് നീ അതിനെ അന്വേഷിക്കുന്നത്, ദേവി? ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ, എനിക്ക് അതു പറയൂ.
ഗൃഹം ഗതാസ്മി ദേവേശ പിതുര് അദ്യ മഹാത്മനഃ ദൃഷ്ട്വാ ച തത്ര മേ മാതാ വിജനേ ലോകഭാവനേ
ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, ഞാൻ ഇന്ന് എന്റെ മഹാത്മാവായ പിതാവിന്റെ വീട്ടിൽ പോയി; അവിടെ എന്റെ അമ്മ, ഒരാന്തരീക്ഷത്തിൽ, ലോകകാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞു.
ആസനാദിഭിര് അഭ്യര്ച്യ സാ മാമ് ഏവമ് അഭാഷത ഉമേ തവ സദാ ഭര്താ ദരിദ്രഃ ക്രീഡനൈഃ ശുഭേ
അവൾ ഇരിപ്പിടം മുതലായവ നൽകി എന്നെ ആദരിച്ചു, പിന്നെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ഉമേ, നിന്റെ ഭർത്താവ് എപ്പോഴും വിനോദങ്ങളിൽ ദാരിദ്ര്യമാണ്, ശുഭേ.
ക്രീഡതേ നഹി ദേവാനാം ക്രീഡാ ഭവതി താദൃശീ യത് കില ത്വം മഹാദേവ ഗണൈശ് ച വിവിധൈസ് തഥാ രമസേ തദ് അനിഷ്ടം ഹി മമ മാതുര് വൃഷധ്വജ
ദേവന്മാരുടെ വിനോദം അങ്ങനെയല്ല; മഹാദേവാ, നീ വിവിധ സംഘങ്ങളോടൊപ്പം രമിക്കുന്നതും, അതാണ് എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ടമല്ലാത്തത്, വൃഷധ്വജാ.
തതോ ദേവഃ പ്രഹസ്യാഹ ദേവീം ഹാസയിതും പ്രഭുഃ
അപ്പോൾ ദേവൻ ഹസിച്ചുകൊണ്ട്, ദേവിയെ ചിരിപ്പിക്കാൻ അവളോടു പറഞ്ഞു.
ഏവമ് ഏവ ന സംദേഹഃ കസ്മാന് മന്യുര് അഭൂത് തവ കൃത്തിവാസാ ഹ്യ് അവാസാശ് ച ശ്മശാനനിലയശ് ച ഹ
ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ്, സംശയം ഒന്നുമില്ല — നീ എന്തിനാണ് കോപിച്ചത്? കൃത്തി വാസൻ വസ്ത്രം ധരിക്കാറില്ല, ശ്മശാനത്തിൽ തന്നെ താമസിക്കാറുണ്ട്.
അനികേതോ ഹ്യ് അരണ്യേഷു പര്വതാനാം ഗുഹാസു ച വിചരാമി ഗണൈര് നഗ്നൈര് വൃതോ ഽമ്ഭോജവിലോചനേ
എനിക്ക് സ്ഥിരമായ താമസമില്ല; ഞാൻ കാടുകളിലും പർവതഗുഹകളിലും അലയുന്നു, നഗ്നരായ അനുയായികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, കമലനയനേ.
മാ ക്രുധോ ദേവി മാത്രേ ത്വം തഥ്യം മാതാവദത് തവ നഹി മാതൃസമോ ബന്ധുര് ജന്തൂനാമ് അസ്തി ഭൂതലേ
ദേവി, അമ്മയോടു നീ കോപിക്കേണ്ട; അമ്മ സത്യം പറഞ്ഞു. ഭൂമിയിൽ ജീവികൾക്ക് അമ്മയെപ്പോലെയുള്ള ബന്ധു ആരുമില്ല.