നമോ യജ്ഞശിരോഹന്ത്രേ കൃഷ്ണകേശാപഹാരിണേ ഭഗനേത്രനിപാതായ പൂഷ്ണോ ദന്തഹരായ ച
യജ്ഞശിരസ്സു വെട്ടിയവനേ, കൃഷ്ണന്റെ മുടി എടുത്തവനേ, ഭാഗന്റെ കണ്ണ് തകര്ത്തവനേ, പൂഷന്റെ പല്ല് എടുത്തവനേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.
നമഃ പിനാകശൂലാസിഖഡ്ഗമുദ്ഗരധാരിണേ നമോ ഽസ്തു കാലകാലായ തൃതീയനയനായ ച
പിനാകം, ശൂലം, വാള്, മുദ്ഗരം എന്നിവ കൈവശമുള്ളവനേ, കാലത്തിന്റെ കാലനായവനേ, മൂന്നാമത്തെ കണ്ണുള്ളവനേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.
അന്തകാന്തകൃതേ ചൈവ നമഃ പര്വതവാസിനേ സുവര്ണരേതസേ ചൈവ നമഃ കുണ്ഡലധാരിണേ
മരണത്തെയും അന്ത്യത്തെയും നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, പർവ്വതത്തിൽ വസിക്കുന്നവനേ, പൊൻതുല്യമായ വിത്തുള്ളവനേ, കുണ്ഡലങ്ങൾ ധരിച്ചവനേ, നമസ്കാരം.
ദൈത്യാനാം യോഗനാശായ യോഗിനാം ഗുരവേ നമഃ ശശാങ്കാദിത്യനേത്രായ ലലാടനയനായ ച
ദാനവരുടെ യോഗശക്തി നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, യോഗിമാരുടെ ഗുരുവേ, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും കണ്ണുകളായവനേ, നെറ്റിയിൽ കണ്ണുള്ളവനേ, നമസ്കാരം.
നമഃ ശ്മശാനരതയേ ശ്മശാനവരദായ ച നമോ ദൈവതനാഥായ ത്ര്യമ്ബകായ നമോ നമഃ
ശ്മശാനത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവനേ, ശ്മശാനത്തിൽ വരങ്ങൾ നൽകുന്നവനേ, ദേവന്മാരുടെ അധിപനേ, ത്ര്യംബകനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
ഗൃഹസ്ഥസാധവേ നിത്യം ജടിലേ ബ്രഹ്മചാരിണേ നമോ മുണ്ഡാര്ധമുണ്ഡായ പശൂനാം പതയേ നമഃ
ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തിൽ സത്യനിഷ്ഠയുള്ളവനേ, ജടയുള്ള ബ്രഹ്മചാരിയേ, തലയുടെ പകുതി മുണ്ഡനമോ മുഴുവൻ മുണ്ഡനമോ ചെയ്തവനേ, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും രക്ഷകനേ, നമസ്കാരം.
സലിലേ തപ്യമാനായ യോഗൈശ്വര്യപ്രദായ ച നമഃ ശാന്തായ ദാന്തായ പ്രലയോത്പത്തികാരിണേ
ജലത്തിൽ തപസ്സു ചെയ്യുന്നവനേ, യോഗശക്തികൾ നൽകുന്നവനേ, ശാന്തനും സംയമനമുള്ളവനുമായവനേ, സൃഷ്ടിയും സംഹാരവും ചെയ്യുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
നമോ ഽനുഗ്രഹകര്ത്രേ ച സ്ഥിതികര്ത്രേ നമോ നമഃ നമോ രുദ്രായ വസവ ആദിത്യായാശ്വിനേ നമഃ
അനുഗ്രഹം ചെയ്യുന്നവനേ, നിലനില്പ് നൽകുന്നവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. രുദ്രനേ, വസുക്കളേ, ആദിത്യന്മാരേ, അശ്വിനീദേവന്മാരേ, നമസ്കാരം.
നമഃ പിത്രേ ഽഥ സാംഖ്യായ വിശ്വേദേവായ വൈ നമഃ നമഃ ശര്വായ ഉഗ്രായ ശിവായ വരദായ ച
പിതാവായവനേ, സാംഖ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ രൂപമായവനേ, വിശ്വദേവന്മാരേ, ശർവ്വനേ, ഭയങ്കരനേ, ശിവനേ, വരങ്ങൾ നൽകുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
നമോ ഭീമായ സേനാന്യേ പശൂനാം പതയേ നമഃ ശുചയേ വൈരിഹാനായ സദ്യോജാതായ വൈ നമഃ
ഭയങ്കരനായവനേ, സേനാനായകനേ, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും രക്ഷകനേ, വിശുദ്ധനായവനേ, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, സദ്യോജാതനേ, നമസ്കാരം.
മഹാദേവായ ചിത്രായ വിചിത്രായ ച വൈ നമഃ പ്രധാനായാപ്രമേയായ കാര്യായ കാരണായ ച
മഹാദേവനേ, അത്ഭുതവും വൈവിധ്യവും നിറഞ്ഞവനേ, പ്രധാനനായവനേ, അളക്കാൻ കഴിയാത്തവനേ, കാരണവും ഫലവും ആയവനേ, നമസ്കാരം.
പുരുഷായ നമസ് തേ ഽസ്തു പുരുഷേച്ഛാകരായ ച നമഃ പുരുഷസംയോഗപ്രധാനഗുണകാരിണേ
പുരുഷനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം. പുരുഷന്റെ ഇച്ഛ പൂരിപ്പിക്കുന്നവനേ, പുരുഷനും പ്രധാനഗുണവും ഒന്നിപ്പിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
പ്രവര്തകായ പ്രകൃതേഃ പുരുഷസ്യ ച സര്വശഃ കൃതാകൃതസ്യ സത്കര്ത്രേ ഫലസംയോഗദായ ച
പ്രകൃതിക്കും പുരുഷനും എല്ലാ രീതിയിലും ആരംഭം നൽകുന്നവനേ, ചെയ്തതും ചെയ്യാത്തതും ചെയ്യുന്നവനേ, ഫലസമ്യോഗം നൽകുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
കാലജ്ഞായ ച സര്വേഷാം നമോ നിയമകാരിണേ നമോ വൈഷമ്യകര്ത്രേ ച ഗുണാനാം വൃത്തിദായ ച
എല്ലാവർക്കും കാലം അറിയുന്നവനേ, നിയന്ത്രണം ചെയ്യുന്നവനേ, വൈവിധ്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ, ഗുണങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം നൽകുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
നമസ് തേ ദേവദേവേശ നമസ് തേ ഭൂതഭാവന ശിവ സൌമ്യമുഖോ ദ്രഷ്ടും ഭവ സൌമ്യോ ഹി നഃ പ്രഭോ
ദേവന്മാരുടെ ദൈവങ്ങളേ, ഭൂതങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവേ, ശിവനേ, സൗമ്യമുഖനായവനേ, ഞങ്ങൾക്കു കാണാൻ ദയയോടെ കാണപ്പെടണമേ, പ്രഭുവേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
ഏവം സ ഭഗവാന് ദേവോ ജഗത്പതിര് ഉമാപതിഃ സ്തൂയമാനഃ സുരൈഃ സര്വൈര് അമരാന് ഇദമ് അബ്രവീത്
ഇങ്ങനെ, ലോകങ്ങളുടെ കർത്താവും ഉമാദേവിയുടെ ഭർത്താവുമായ ആ മഹാത്മാവ്, എല്ലാ ദേവന്മാരും സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, അമരന്മാരോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ദ്രഷ്ടും സുഖശ് ച സൌമ്യശ് ച ദേവാനാമ് അസ്മി ഭോഃ സുരാഃ വരം വരയത ക്ഷിപ്രം ദാതാസ്മി തമ് അസംശയമ്
ദേവന്മാരേ, ഞാൻ എളുപ്പത്തിൽ കാണാവുന്നതും സൗമ്യനും ആകുന്നു. നിങ്ങൾ ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ, ഞാൻ അതു ഉടൻ തന്നേ നൽകും.
തതസ് തേ പ്രണതാഃ സര്വേ സുരാ ഊചുസ് ത്രിലോചനമ്
അതിനുശേഷം എല്ലാ ദേവന്മാരും നമസ്കരിച്ച്, ത്രിനയനനോടു പറഞ്ഞു.
തവൈവ ഭഗവന് ഹസ്തേ വര ഏഷോ ഽവതിഷ്ഠതാമ് യദാ കാര്യം തദാ നസ് ത്വം ദാസ്യസേ വരമ് ഈപ്സിതമ്
ഭഗവനേ, ഈ വരം നിങ്ങളുടെ കൈയിൽ തന്നെ നിലനിൽക്കട്ടെ. ആവശ്യം വരുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം നൽകണം.
ഏവമ് അസ്ത്വ് ഇതി താന് ഉക്ത്വാ വിസൃജ്യ ച സുരാന് ഹരഃ ലോകാംശ് ച പ്രമഥൈഃ സാര്ധം വിവേശ ഭവനം സ്വകമ്
അങ്ങനെ ആകട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞ് ദേവന്മാരെ വിടുകയും, ഹരൻ പ്രമഥന്മാരോടും ലോകങ്ങളോടും കൂടി തന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്തു.
യസ് തു ഹരോത്സവമ് അദ്ഭുതമ് ഏനം ഗായതി ദൈവതവിപ്രസമക്ഷമ് സോ ഽപ്രതിരൂപഗണേശസമാനോ ദേഹവിപര്യയമ് ഏത്യ സുഖീ സ്യാത്
ആരെങ്കിലും ഹരിയുടെ ഈ അത്ഭുതമായ ഉത്സവം ദേവന്മാരുടെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും മുമ്പിൽ പാടുന്നവൻ, അതുല്യനായ ഗണപതിയെപ്പോലെ, ശരീരം വിട്ടശേഷം സുഖം പ്രാപിക്കും.
വിപ്രവര്യാഃ സ്തവം ഹീമം ശൃണുയാദ് വാ പഠേച് ച യഃ സ സര്വലോകഗോ ദേവൈഃ പൂജ്യതേ ഽമരരാഡ് ഇവ
ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഈ സ്തോത്രം ആരെങ്കിലും കേൾക്കുകയോ വായിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ദേവന്മാരാൽ ആദരിക്കപ്പെടും, അമരന്മാരുടെ രാജാവിനെപ്പോലെ.
പ്രവിഷ്ടേ ഭവനം ദേവേ സൂപവിഷ്ടേ വരാസനേ സ വക്രോ മന്മഥഃ ക്രൂരോ ദേവം വേദ്ധുമനാ ഭവത്
ദേവൻ ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് ഉത്തമമായ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ, വക്രനും ക്രൂരനും ആയ മന്മഥൻ ദേവനെ അട്ടഹസിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു.
തമ് അനാചാരസംയുക്തം ദുരാത്മാനം കുലാധമമ് ലോകാന് സര്വാന് പീഡയന്തം സര്വാങ്ഗാവരണാത്മകമ്
അവൻ ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ളവനും ദുഷ്ടചിത്തനുമായിരുന്നു; തന്റെ വംശത്തിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും പീഡിപ്പിക്കുന്നവൻ, ശരീരമാകെ മറയ്ക്കുന്ന രൂപമുള്ളവൻ.
ഋഷീണാം വിഘ്നകര്താരം നിയമാനാം വ്രതൈഃ സഹ ചക്രാഹ്വയസ്യ രൂപേണ രത്യാ സഹ സമാഗതമ്
മഹർഷിമാരുടെയും അവരുടെ വ്രതങ്ങളുടെയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളുടെയും തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ചക്രനെന്ന രൂപത്തിൽ രതിയോടൊപ്പം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അഥാതതായിനം വിപ്രാ വേദ്ധുകാമം സുരേശ്വരഃ നയനേന തൃതീയേന സാവജ്ഞം സമവൈക്ഷത
അപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ആ അക്രമിയെ അട്ടഹസിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച ദേവാദിപതി, അവനെ അവജ്ഞയോടെ മൂന്നാമത്തെ കണ്ണിലൂടെ നോക്കി.
തതോ ഽസ്യ നേത്രജോ വഹ്നിര് ജ്വാലാമാലാസഹസ്രവാന് സഹസാ രതിഭര്താരമ് അദഹത് സപരിച്ഛദമ്
അപ്പോൾ ദേവന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് ജ്വാലാമാലകൾ ഉള്ള അഗ്നി ഉടനടി പുറത്ത് വന്നു, രതിയുടെ ഭർത്താവിനെയും അവന്റെ അനുചരന്മാരെയും കത്തിച്ചു.
സ ദഹ്യമാനഃ കരുണമ് ആര്തോ ഽക്രോശത വിസ്വരമ് പ്രസാദയംശ് ച തം ദേവം പപാത ധരണീതലേ
അഗ്നിയിൽ കത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നതുകൊണ്ട് വേദനയോടെ, മന്മഥൻ ദയനീയമായി നിലവിളിച്ചു, ദേവനെ പ്രാർത്ഥിച്ചു, ഭൂമിയിലേക്ക് വീണുപോയി.
അഥ സോ ഽഗ്നിപരീതാങ്ഗോ മന്മഥോ ലോകതാപനഃ പപാത സഹസാ മൂര്ഛാം ക്ഷണേന സമപദ്യത
അപ്പോൾ ലോകങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന മന്മഥൻ, അഗ്നിയിൽ മുഴുവനും കത്തിക്കഴിഞ്ഞ്, ഉടനടി അവബോധം നഷ്ടപ്പെടുത്തി നിലംപതിച്ചു.
പത്നീ തു കരുണം തസ്യ വിലലാപ സുദുഃഖിതാ ദേവീം ദേവം ച ദുഃഖാര്താ അയാചത് കരുണാവതീ
അവന്റെ ഭാര്യ, അതീവ ദുഃഖിതയായി, ദയനീയമായി വിലപിച്ചു; ദുഃഖത്തിൽ ആഴപ്പെട്ട അവൾ ദേവിയോടും ദേവനോടും കരുണയോടെ അപേക്ഷിച്ചു.