കോയഷ്ടിദാത്യൂഹബലാകയുക്താ ദൃശ്യാസ് തു പദ്മോത്പലമീനപൂര്ണാഃ ഖഗാശ് ച നാനാവിധഭൂഷിതാങ്ഗാ ദൃശ്യാസ് തു വൃക്ഷേഷു സുചിത്രപക്ഷാഃ
പത്മവും ഉത്പലവും മീനുകളും നിറഞ്ഞ കുളങ്ങളിൽ കൊയത, ദാത്യൂഹം, വാലക്ക എന്നിവയും ഉണ്ടായിരുന്നു; അതുപോലെ, വിവിധ നിറങ്ങളുള്ള മനോഹരപക്ഷികൾ വൃക്ഷങ്ങളിൽ ചിറകുകൾ വിരിച്ച് ദൃശ്യമായിരുന്നു.
ക്രീഡാസു യുക്താന് അഥ തര്ജയന്തഃ കുര്വന്തി ശബ്ദം മദനേരിതാങ്ഗാഃ തസ്മിന് ഗിരാവ് അദ്രിസുതാവിവാഹേ വവുശ് ച വാതാഃ സുഖശീതലാങ്ഗാഃ
അവിടെ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അവർ പരസ്പരം വെല്ലുവിളിച്ചു, ആസ്വാദനത്തിൽ ഉണർന്ന ശരീരങ്ങളോടെ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി; ആ പർവ്വതത്തിൽ, പർവ്വതപുത്രിയുടെ വിവാഹത്തിൽ, സുഖകരമായ തണുത്ത കാറ്റുകൾ വീശി.
പുഷ്പാണി ശുഭ്രാണ്യ് അപി പാതയന്തഃ ശനൈര് നഗേഭ്യോ മലയാദ്രിജാതാഃ തഥൈവ സര്വേ ഋതവശ് ച പുണ്യാശ് ചകാശിരേ ഽന്യോന്യവിമിശ്രിതാങ്ഗാഃ
മലയാദ്രിയിൽ നിന്നുള്ള കാറ്റുകൾ വൃക്ഷങ്ങളിൽ നിന്ന് ശുഭ്രമായ പൂക്കൾ ശാന്തമായി വീഴ്ത്തി; അതുപോലെ എല്ലാ പുണ്യമായ ঋതുക്കളും പരസ്പരം കലർന്ന രൂപത്തിൽ പ്രകാശിച്ചു.
സമദാലികുലോദ്ഗീതശിലാകുസുമസംചയൈഃ പരസ്പരം ഹി മാലത്യോ ഭാവയന്ത്യോ വിരേജിരേ
മദ്യപാനത്തിൽ ഉന്മത്തരായ തേനീച്ചകളുടെ ഗാനം, ശിലാപൂക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ എന്നിവയാൽ പരസ്പരം ആശ്രയിച്ച മല്ലികാവള്ളികൾ മനോഹരമായി വളർന്നു.
നീലാനി നീലാമ്ബുരുഹൈഃ പയാംസി ഗൌരാണി ഗൌരൈശ് ച മൃണാലദണ്ഡൈഃ രക്തൈശ് ച രക്താനി ഭൃശം കൃതാനി മത്തദ്വിരേഫാവലിജുഷ്ടപത്ത്രൈഃ
നീലതാമരകളാൽ വെള്ളം നീലയും, വെള്ളമണൽതണ്ടുകളാൽ വെള്ളയും, ചുവന്ന താമരകളാൽ ചുവപ്പും നിറഞ്ഞു; ഉന്മത്തരായ തേനീച്ചകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ ഇലകളിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
ഹൈമാനി വിസ്തീര്ണജലേഷു കേഷുചിന് നിരന്തരം ചാരുതരാണി കേഷുചിത് വൈദൂര്യനാലാനി സരഃസു കേഷുചിത് പ്രജജ്ഞിരേ പദ്മവനാനി സര്വതഃ
ചില വിശാലമായ കുളങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും പൊന്നുപോലുള്ള താമരകൾ പിറന്നു; മറ്റൊന്നിൽ മനോഹരമായ വൈഡൂര്യത്തണ്ടുകൾ; ചില കുളങ്ങളിൽ ചുറ്റും താമരവനങ്ങൾ പിറന്നു.
വാപ്യസ് തത്രാഭവന് രമ്യാഃ കമലോത്പലപുഷ്പിതാഃ നാനാവിഹംഗസംജുഷ്ടാ ഹൈമസോപാനപങ്ക്തയഃ
അവിടെ മനോഹരമായ കുളങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവയിൽ താമരയും നീലനീർമ്മലരും പൂത്തിരിഞ്ഞിരുന്നു. പലവിധ പക്ഷികളും അവയെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നതും, പൊന്നുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ പടികൾ കുളങ്ങൾ ചുറ്റി നിരന്നു കിടക്കുന്നതും കാണാം.
ശൃങ്ഗാണി തസ്യ തു ഗിരേഃ കര്ണികാരൈഃ സുപുഷ്പിതൈഃ സമുച്ഛ്രിതാന്യ് അവിരലൈര് ഹേമാനീവ ബഭുര് ദ്വിജാഃ
ആ മലയുടെ കൊടുമുടികൾ, പുഷ്പങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കർണികാര വൃക്ഷങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, തുടർച്ചയായി ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നു. അവ ദ്വിജന്മാരേ, പൊന്നുപോലെ തിളങ്ങി കാഴ്ചയാകുന്നു.
ഈഷദ്വിഭിന്നകുസുമൈഃ പാടലൈശ് ചാപി പാടലാഃ സംബഭൂവുര് ദിശഃ സര്വാഃ പവനാകമ്പിമൂര്തിഭിഃ
അൽപം പിളർന്ന പുഷ്പങ്ങളുള്ള പാടല വൃക്ഷങ്ങൾക്കു ചുവന്ന കുലകൾ കാറ്റിൽ ആടിയപ്പോൾ, എല്ലാ ദിക്കുകളും പാടലയുടെ നിറത്തിൽ മൂടപ്പെട്ടു.
കൃഷ്ണാര്ജുനാ ദശഗുണാ നീലാശോകമഹീരുഹാഃ ഗിരൌ വവൃധിരേ ഫുല്ലാഃ സ്പര്ധയന്തഃ പരസ്പരമ്
ആ മലയിൽ കൃഷ്ണ, അർജുന, പത്തു മടക്കം നീലമായ അശോക, മറ്റു വലിയ വൃക്ഷങ്ങൾ എന്നിവ പൂത്തിരിഞ്ഞ്, പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്നതുപോലെ വളർന്നു.
ചാരുരാവവിജുഷ്ടാനി കിംശുകാനാം വനാനി ച പര്വതസ്യ നിതമ്ബേഷു സര്വേഷു ച വിരേജിരേ
കിംശുക വൃക്ഷങ്ങളുടെ മനോഹരമായ കാടുകൾ, അവയുടെ സുന്ദരമായ ശബ്ദങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, മലയുടെ എല്ലാ ചാരുകളിലും പ്രകാശിച്ചു.
തമാലഗുല്മൈസ് തസ്യാസീച് ഛോഭാ ഹിമവതസ് തദാ നീലജീമൂതസംഘാതൈര് നിലീനൈര് ഇവ സംധിഷു
ആ സമയത്ത് ഹിമവാൻ്റെ ഭംഗി തമാലയും ഗുല്മ വൃക്ഷങ്ങളും കൊണ്ടു വർദ്ധിച്ചു. മലയുടെ കിഴക്കുകൾക്കുള്ളിൽ നീലമേഘക്കൂട്ടങ്ങൾ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ അവയുടെ കുലകൾ കാണപ്പെട്ടു.
നികാമപുഷ്പൈഃ സുവിശാലശാഖൈഃ സമുച്ഛ്രിതൈശ് ചന്ദനചമ്പകൈശ് ച പ്രമത്തപുംസ്കോകിലസംപ്രലാപൈര് ഹിമാചലോ ഽതീവ തദാ രരാജ
വിപുലമായ ശാഖകളും പുഷ്പങ്ങൾ നിറഞ്ഞു ഉയർന്ന ചന്ദനവും ചമ്പകവൃക്ഷങ്ങളും, മദംപിടിച്ച കുയിലുകളുടെ ഗാനം കൂടി, ആ സമയത്ത് ഹിമാചലത്തെ അത്യന്തം ഭംഗിയായി മാറ്റി.
ശ്രുത്വാ ശബ്ദം മൃദുമദകലം സര്വതഃ കോകിലാനാം ചഞ്ചത്പക്ഷാഃ സമധുരതരം നീലകണ്ഠാ വിനേദുഃ തേഷാം ശബ്ദൈര് ഉപചിതബലഃ പുഷ്പചാപേഷുഹസ്തഃ സജ്ജീഭൂതസ് ത്രിദശവനിതാ വേദ്ധുമ് അങ്ഗേഷ്വ് അനങ്ഗഃ
എല്ലാ ദിക്കിലും കുയിലുകളുടെ മൃദുലവും മധുരവുമായ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ, നീലകണ്ഠ പക്ഷികൾ ചിറകുകൾ ചാടിച്ചു, അതിനേക്കാൾ മധുരമായി പാടിത്തുടങ്ങി. അവയുടെ ശബ്ദം കേട്ട്, പുഷ്പബാണം കൈയിൽ എടുത്ത്, മന്മഥൻ ദേവകന്യകളുടെ ശരീരത്തിൽ അമ്പിടാൻ സജ്ജനായി.
പടുഃ സൂര്യാതപശ് ചാപി പ്രായശോ ഽല്പജലാശയഃ ദേവീവിവാഹസമയേ ഗ്രീഷ്മ ആഗാദ് ധിമാചലമ്
സൂര്യന്റെ ചൂട് ശക്തിയായി, വെള്ളം കുറവായി. അങ്ങനെ, ദേവിയുടെ വിവാഹസമയത്ത്, വേനൽക്കാലം ഹിമവാനിൽ എത്തി.
സ ചാപി തരുഭിസ് തത്ര ബഹുഭിഃ കുസുമോത്കരൈഃ ശോഭയാമ് ആസ ശൃങ്ഗാണി പ്രാലേയാദ്രേഃ സമന്തതഃ
അവിടെ, അനേകം വൃക്ഷങ്ങൾ പുഷ്പക്കൂട്ടങ്ങൾ ധരിച്ച്, ചുറ്റും പ്രലേയപർവതത്തിന്റെ കൊടുമുടികൾ അലങ്കരിച്ചു.
തഥാപി ച ഗിരൌ തത്ര വായവഃ സുമനോഹരാഃ വവുഃ പാടലവിസ്തീര്ണകദമ്ബാര്ജുനഗന്ധിനഃ
എങ്കിലും ആ മലയിൽ, പാടല, കടമ്പ, അർജുന വൃക്ഷങ്ങളുടെ സുഗന്ധം പരത്തിയ മനോഹരമായ കാറ്റുകൾ വീശി.
വാപ്യഃ പ്രഫുല്ലപദ്മൌഘകേസരാരുണമൂര്തയഃ അഭവംസ് തടസംഘുഷ്ടഫലഹംസകദമ്ബകാഃ
പുഷ്പങ്ങൾ നിറഞ്ഞ താമരകൾക്കും അവയുടെ കേശരങ്ങൾ കൊണ്ടു ചുവന്ന നിറമുള്ള കുളങ്ങൾ, കരയിലൊട്ടും പഴങ്ങൾ തിന്നുന്ന ഹംസകളും വെള്ളപ്പക്ഷികളുടെ കൂട്ടങ്ങളും നിറഞ്ഞു.
തഥാ കുരബകാശ് ചാപി കുസുമാപാണ്ഡുമൂര്തയഃ സര്വേഷു നഗശൃങ്ഗേഷു ഭ്രമരാവലിസേവിതാഃ
അങ്ങനെ തന്നെ, എല്ലാ മലമുകളിൽ പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് വെളുത്ത നിറമുള്ള കുറബക വൃക്ഷങ്ങൾ, തേനീച്ചകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ ചുറ്റി നിറഞ്ഞു.
ബകുലാശ് ച നിതമ്ബേഷു വിശാലേഷു മഹീഭൃതഃ ഉത്സസര്ജ മനോജ്ഞാനി കുസുമാനി സമന്തതഃ
വിപുലമായ മലച്ചിറകളിൽ, ബകുല വൃക്ഷങ്ങൾ ചുറ്റും മനോഹരമായ പുഷ്പങ്ങൾ ചിതറിച്ചു.
ഇതി കുസുമവിചിത്രസര്വവൃക്ഷാ വിവിധവിഹംഗമനാദരമ്യദേശാഃ ഹിമഗിരിതനയാവിവാഹഭൂത്യൈ ഷഡ് ഉപയയുര് ഋതവോ മുനിപ്രവീരാഃ
ഇങ്ങനെ, വിവിധ പുഷ്പങ്ങൾകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട വൃക്ഷങ്ങളും, പലവിധ പക്ഷികളുടെ ഗാനംകൊണ്ടും മനോഹരമായ സ്ഥലങ്ങളും കൊണ്ട് ആറ് ঋതുക്കളും ഹിമഗിരിതനയയുടെ വിവാഹത്തിനായി അങ്ങോട്ട് എത്തി, മഹർഷികളേ.
തത ഏവം പ്രവൃത്തേ തു സര്വഭൂതസമാഗമേ നാനാവാദ്യസമാകീര്ണേ അഹം തത്ര ദ്വിജാതയഃ
അങ്ങനെ, എല്ലാ ജീവികളും ഒന്നിച്ചു കൂടിയപ്പോൾ, പലവിധ വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങുമ്പോൾ, ഞാനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു, ദ്വിജന്മാരേ.
ശൈലപുത്രീമ് അലംകൃത്യ യോഗ്യാഭരണസംപദാ പുരം പ്രവേശിതവാംസ് താം സ്വയമ് ആദായ ഭോ ദ്വിജാഃ
ശൈലപുത്രിയെ യോഗ്യമായ ആഭരണങ്ങൾ അണിയിച്ച്, ഞാൻ തന്നെ അവളെ കൈപിടിച്ച് നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടു ചെന്നു, ദ്വിജന്മാരേ.
തതസ് തു പുനര് ഏവേശമ് അഹം ചൈവോക്തവാന് വിഭുമ് ഹവിര് ജുഹോമി വഹ്നൌ തേ ഉപാധ്യായപദേ സ്ഥിതഃ
അതിനുശേഷം, ഞാൻ യജ്ഞാചാര്യനായി നിന്നുകൊണ്ട്, ഭഗവാനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് പറഞ്ഞു: 'നിനക്കായി ഞാൻ ഹോമദ്രവ്യം അഗ്നിയിൽ സമർപ്പിക്കുന്നു.'
ദദാസി മഹ്യം യദ്യ് ആജ്ഞാം കര്തവ്യോ ഽയം ക്രിയാവിധിഃ മാമ് ആഹ ശംകരശ് ചൈവം ദേവദേവോ ജഗത്പതിഃ
നീ എന്നോട് അനുമതി തരുന്നുവെങ്കിൽ ഈ കര്മ്മവിധി നിര്വഹിക്കേണ്ടതാണ്; ദേവദേവനും ലോകനാഥനുമായ ശംകരന് ഇങ്ങനെ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
യദ് ഉദ്ദിഷ്ടം സുരേശാന തത് കുരുഷ്വ യഥേപ്സിതമ് കര്താസ്മി വചനം സര്വം ബ്രഹ്മംസ് തവ ജഗദ്വിഭോ
ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, നീ എന്ത് നിര്ദ്ദേശിച്ചാലും, നിന്നെ ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ചെയ്യൂ; ബ്രഹ്മാവേ, ലോകത്തിന്റെ അധിപതിയായ നീ പറയുന്ന എല്ലാം ഞാന് അനുസരിക്കും.
തതശ് ചാഹം പ്രഹൃഷ്ടാത്മാ കുശാന് ആദായ സത്വരമ് ഹസ്തം ദേവസ്യ ദേവ്യാശ് ച യോഗബന്ധേന യുക്തവാന്
അതിനുശേഷം സന്തോഷഹൃദയത്തോടെ ഞാന് വേഗത്തില് കുശഗൃഹം എടുത്തു, യോഗബന്ധത്തിലൂടെ ദേവനും ദേവിയുടെയും കൈകള് ചേര്ത്തു.
ജ്വലനശ് ച സ്വയം തത്ര കൃതാഞ്ജലിപുടഃ സ്ഥിതഃ ശ്രുതിഗീതൈര് മഹാമന്ത്രൈര് മൂര്തിമദ്ഭിര് ഉപസ്ഥിതൈഃ
അവിടെ അഗ്നിദേവന് സ്വയം കയ്യുകൂപ്പി നിന്നു; വേദഗാനങ്ങളും മഹാമന്ത്രങ്ങളും രൂപംകൊണ്ട് അവിടെയെത്തി.
യഥോക്തവിധിനാ ഹുത്വാ സര്പിസ് തദ് അമൃതം ഹവിഃ തതസ് തം ജ്വലനം സര്വം കാരയിത്വാ പ്രദക്ഷിണമ്
നിര്ദ്ദേശിച്ച വിധത്തില് നെയ്യ് ആഹുതിയായി അര്പ്പിച്ച്, ആ അമൃതം അഗ്നിയെ സാക്ഷിയാക്കി, അവനെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം നടത്തി.
മുക്ത്വാ ഹസ്തസമായോഗം സഹിതഃ സര്വദൈവതൈഃ പുത്രൈശ് ച മാനസൈഃ സിദ്ധൈഃ പ്രഹൃഷ്ടേനാന്തരാത്മനാ
കൈചേര്ക്കല് വിട്ട്, എല്ലാ ദേവന്മാരോടും മനസ്സില് ജനിച്ച പുത്രന്മാരോടും സിദ്ധന്മാരോടും കൂടെ, ആന്തരിക സന്തോഷത്തോടെ ഞാന് നിന്നു.