പത്നീരൂപം സമാസ്ഥായ ജഗത്കാരണമ് ആഗതാ നമസ് തുഭ്യം മഹാദേവ ദേവ്യാ വൈ സഹിതായ ച
ഭാര്യാരൂപം സ്വീകരിച്ച് ലോകത്തിന്റെ കാരണമായി അവൾ വന്നിരിക്കുന്നു; മഹാദേവാ, ദേവിയോടൊപ്പം നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
പ്രസാദാത് തവ ദേവേശ നിയോഗാച് ച മയാ പ്രജാഃ ദേവാദ്യാസ് തു ഇമാഃ സൃഷ്ടാ മൂഢാസ് ത്വദ്യോഗമായയാ
ദേവദേവനായ നിന്റെ കൃപയാലും കല്പനയാലും ഞാൻ ഈ ദേവന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും സൃഷ്ടിച്ചു; എന്നാൽ അവരെല്ലാം നിന്റെ യോഗമായയാൽ ഭ്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.
കുരു പ്രസാദമ് ഏതേഷാം യഥാപൂര്വം ഭവന്ത്വ് ഇമേ തത ഏവമ് അഹം വിപ്രാ വിജ്ഞാപ്യ പരമേശ്വരമ്
നിനക്ക് ഇവർക്കു കൃപ കാണിക്കണമെന്നു ഞാൻ അപേക്ഷിച്ചു, അവർ പഴയപോലെ ആകട്ടെ; അങ്ങനെ ഞാൻ പരമേശ്വരനോട് അറിയിച്ചു, മഹർഷികളേ.
സ്തമ്ഭിതാന് സര്വദേവാംസ് താന് ഇദം ചാഹം തദോക്തവാന് മൂഢാശ് ച ദേവതാഃ സര്വാ നൈനം ബുധ്യത ശംകരമ്
അവിടെ അചഞ്ചലരായിരുന്ന എല്ലാ ദേവന്മാരോടും ഞാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു; ദേവതകൾ എല്ലാം ഭ്രമിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് ശങ്കരനെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഗച്ഛധ്വം ശരണം ശീഘ്രമ് ഏനമ് ഏവ മഹേശ്വരമ് സാര്ധം മയൈവ ദേവേശം പരമാത്മാനമ് അവ്യയമ്
നിങ്ങൾ എത്രയും വേഗം ഈ മഹേശ്വരനിൽ, ദേവദേവനായ പരമാത്മാവിൽ, എന്നോടൊപ്പം ശരണം പ്രാപിക്കൂ.
തതസ് തേ സ്തമ്ഭിതാഃ സര്വേ തഥൈവ ത്രിദിവൌകസഃ പ്രണേമുര് മനസാ ശര്വം ഭാവശുദ്ധേന ചേതസാ
അപ്പോൾ അവിടെ അചഞ്ചലരായിരുന്ന സ്വർഗ്ഗവാസികൾ എല്ലാവരും മനസ്സിൽ ഭക്തിപൂർവ്വം ശുദ്ധഹൃദയത്തോടെ ശർവനോട് നമസ്കരിച്ചു.
അഥ തേഷാം പ്രസന്നോ ഽഭൂദ് ദേവദേവോ മഹേശ്വരഃ യഥാപൂര്വം ചകാരാശു ദേവതാനാം തനൂസ് തദാ
അതിനുശേഷം ദേവദേവനായ മഹേശ്വരൻ അവരോട് പ്രസന്നനായി, ദേവതകളുടെ ശരീരം പഴയപോലെ ഉടൻ പുനഃസ്ഥാപിച്ചു.
തത ഏവം പ്രവൃത്തേ തു സര്വദേവനിവാരണേ വപുശ് ചകാര ദേവേശസ് ത്ര്യക്ഷം പരമമ് അദ്ഭുതമ്
അങ്ങനെ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും നിയന്ത്രിച്ചപ്പോൾ, ദേവദേവൻ അത്ഭുതകരമായ മൂന്നുകണ്ണുള്ള രൂപം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തി.
തേജസാ തസ്യ തേ ധ്വസ്താശ് ചക്ഷുഃ സര്വേ ന്യമീലയന് തേഭ്യഃ സ പരമം ചക്ഷുഃ സ്വവപുര്ദൃഷ്ടിശക്തിമത്
അവന്റെ തേജസ്സിൽ അവരെല്ലാവരും വിറച്ചു കണ്ണടച്ചു; അവർക്കു തന്റെ രൂപം കാണാൻ ശേഷിയുള്ള പരമദൃഷ്ടി അവൻ നൽകിയു.
പ്രാദാത് പരമദേവേശമ് അപശ്യംസ് തേ തദാ വിഭുമ് തേ ദൃഷ്ട്വാ പരമേശാനം തൃതീയേക്ഷണധാരിണമ്
അവൻ അവർക്കു പരമദേവനെ കാണാൻ അനുവദിച്ചു; അവർ സർവവ്യാപിയായ പരമേശ്വരനെ, മൂന്നാമത്തെ കണ്ണുള്ളവനെ കണ്ടു.
ശക്രാദ്യാ മേനിരേ ദേവാഃ സര്വ ഏവ സുരേശ്വരാഃ തസ്യ ദേവീ തദാ ഹൃഷ്ടാ സമക്ഷം ത്രിദിവൌകസാമ്
ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ എല്ലാ ദേവാധിപതികളും അവനെ നോക്കി; ആ സമയത്ത് ദേവിയും സ്വർഗ്ഗവാസികളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ആനന്ദിച്ചു.
പാദയോഃ സ്ഥാപയാമ് ആസ സ്രങ്മാലാമ് അമിതദ്യുതിഃ സാധു സാധ്വ് ഇതി തേ ഹോചുഃ സര്വേ ദേവാഃ പുനര് വിഭുമ്
അവൾ അതിവിശിഷ്ടമായ പ്രകാശമുള്ള പുഷ്പമാല പാദങ്ങളിൽ വച്ചു; ദേവന്മാർ എല്ലാവരും വീണ്ടും 'നല്ലതു, നല്ലതു' എന്ന് ഉച്ചരിച്ചു.
സഹ ദേവ്യാ നമശ് ചക്രുഃ ശിരോഭിര് ഭൂതലാശ്രിതൈഃ അഥാസ്മിന്ന് അന്തരേ വിപ്രാസ് തമ് അഹം ദൈവതൈഃ സഹ
അവരും ദേവിയുമൊത്ത് തലകൂന്തി ഭൂമിയിൽ നമസ്കരിച്ചു. അപ്പോൾ, മഹർഷിമാരേ, ഞാൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം അവനോട് സംസാരിച്ചു.
ഹിമവന്തം മഹാശൈലമ് ഉക്തവാംശ് ച മഹാദ്യുതിമ് ശ്ലാഘ്യഃ പൂജ്യശ് ച വന്ദ്യശ് ച സര്വേഷാം ത്വം മഹാന് അസി
ഹിമവാനെന്ന മഹത്തായ പ്രകാശമുള്ള പർവതനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു: 'നീ എല്ലാവർക്കും പ്രശംസിക്കപ്പെടുകയും ആരാധിക്കപ്പെടുകയും വേണം; നീയാണല്ലോ ഏറ്റവും വലിയവൻ.'
ശര്വേണ സഹ സംബന്ധോ യസ്യ തേ ഽഭ്യുദയോ മഹാന് ക്രിയതാം ചാരുര് ഉദ്വാഹഃ കിമര്ഥം സ്ഥീയതേ പരമ് തതഃ പ്രണമ്യ ഹിമവാംസ് തദാ മാം പ്രത്യഭാഷത
'നിനക്ക് ശർവനോടൊപ്പം വലിയ ബന്ധം ഉണ്ടല്ലോ, അതിനാൽ ഈ മനോഹരമായ കല്യാണം നടത്തുക. പിന്നെന്തിനാണ് വൈകിപ്പ്, മഹാനുഭാവാ?' എന്നുവെച്ച്, ഹിമവാൻ അപ്പോൾ എനിക്ക് നമസ്കരിച്ച് മറുപടി പറഞ്ഞു.
ത്വമ് ഏവ കാരണം ദേവ യസ്യ സര്വോദയേ മമ പ്രസാദഃ സഹസോത്പന്നോ ഹേതുശ് ചാപി ത്വമ് ഏവ ഹി ഉദ്വാഹസ് തു യദാ യാദൃക് തദ് വിധത്സ്വ പിതാമഹ
'എന്റെ എല്ലാ ഉന്നതിക്കും കാരണം നീയാണു ദേവാ; നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ എല്ലാം സംഭവിച്ചു. കല്യാണം എങ്ങനെയായാലും, അതു നീയാണു തീരുമാനിക്കേണ്ടത്, പിതാമഹാ.'
തത ഏവം വചഃ ശ്രുത്വാ ഗിരിരാജസ്യ ഭോ ദ്വിജാഃ ഉദ്വാഹഃ ക്രിയതാം ദേവ ഇത്യ് അഹം ചോക്തവാന് വിഭുമ്
പർവതരാജാവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മഹർഷിമാരേ, ഞാൻ ഭഗവാനോട് പറഞ്ഞു: 'ദേവാ, കല്യാണം നടത്തട്ടെ.'
മാമ് ആഹ ശംകരോ ദേവോ യഥേഷ്ടമ് ഇതി ലോകപഃ തത്ക്ഷണാച് ച തതോ വിപ്രാ അസ്മാഭിര് നിര്മിതം പുരമ്
ശങ്കരൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'ലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരനേ, നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ ആകട്ടെ.' അതേ സമയം തന്നെ, മഹർഷിമാരേ, ഞങ്ങൾ ഒരു നഗരം നിർമ്മിച്ചു.
ഉദ്വാഹാര്ഥം മഹേശസ്യ നാനാരത്നോപശോഭിതമ് രത്നാനി മണയശ് ചിത്രാ ഹേമമൌക്തികമ് ഏവ ച
മഹേശന്റെ കല്യാണത്തിനായി ആ നഗരം പലവിധ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടു; അവിടെ രത്നങ്ങളും മനോഹരമായ മാണിക്യങ്ങളും പൊന്നും മുത്തുകളും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
മൂര്തിമന്ത ഉപാഗമ്യ അലംചക്രുഃ പുരോത്തമമ് ചിത്രാ മാരകതീ ഭൂമിഃ സുവര്ണസ്തമ്ഭശോഭിതാ
രൂപംകൊണ്ടവരായ ദേവതകൾ വന്ന് ആ ഉത്തമനഗരം അലങ്കരിച്ചു; അവിടത്തെ നിലം നിറയെ പച്ചമണികൾ, പൊൻതൂണുകൾ കൊണ്ട് ഭംഗിയാർന്നതായിരുന്നു.
ഭാസ്വത്സ്ഫടികഭിത്തിശ് ച മുക്താഹാരപ്രലമ്ബിതാ തസ്മിന് ദ്വാരി പുരേ രമ്യ ഉദ്വാഹാര്ഥം വിനിര്മിതാ
അവിടെ തെളിഞ്ഞ സ്ഫടികഭിത്തികൾ മുത്തുമാലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ആ മനോഹരമായ നഗരവാതിലിൽ കല്യാണമണ്ഡപം പണിതു.
ശുശുഭേ ദേവദേവസ്യ മഹേശസ്യ മഹാത്മനഃ സോമാദിത്യൌ സമം തത്ര താപയന്തൌ മഹാമണീ
ദേവദേവനായ മഹേശ്വരന്റെ മഹാത്മാവിനായി ആ നഗരം അതിമനോഹരമായി തിളങ്ങി; അവിടെ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഒരുമിച്ച് അതിനെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു.
സൌരഭേയം മനോരമ്യം ഗന്ധമ് ആദായ മാരുതഃ പ്രവവൌ സുഖസംസ്പര്ശോ ഭവഭക്തിം പ്രദര്ശയന്
അവിടെ സുഗന്ധവും ആഹ്ലാദവും നിറഞ്ഞ കാറ്റ് മൃദുലമായി വീശി, ഭവനോടുള്ള ഭക്തി പ്രകടിപ്പിച്ചു.
സമുദ്രാസ് തത്ര ചത്വാരഃ ശക്രാദ്യാശ് ച സുരോത്തമാഃ ദേവനദ്യോ മഹാനദ്യഃ സിദ്ധാ മുനയ ഏവ ച
അവിടെ നാലു സമുദ്രങ്ങളും, ഇന്ദ്രനു മുതലായ ഉത്തമദേവന്മാരും, ദൈവനദികളും വലിയ നദികളും, സിദ്ധന്മാരും മുനിമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഗന്ധര്വാപ്സരസഃ സര്വേ നാഗാ യക്ഷാഃ സരാക്ഷസാഃ ഔദകാഃ ഖേചരാശ് ചാന്യേ കിംനരാ ദേവചാരണാഃ
അവിടെ എല്ലാ ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസുകളും, നാഗന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, ജലജീവികൾ, ആകാശചാരികൾ, കിന്നരന്മാർ, ദൈവചാരണന്മാർ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തുമ്ബുരുര് നാരദോ ഹാഹാ ഹൂഹൂശ് ചൈവ തു സാമഗാഃ രമ്യാണ്യ് ആദായ വാദ്യാനി തത്രാജഗ്മുസ് തദാ പുരമ്
തുംബുരു, നാരദൻ, ഹാഹാ, ഹൂഹൂ, സാമഗായകർ എന്നിവരും മനോഹരമായ വാദ്യങ്ങൾ എടുത്ത് ആ നഗരത്തിലേക്ക് വന്നു.
ഋഷയസ് തു കഥാസ് തത്ര വേദഗീതാസ് തപോധനാഃ പുണ്യാന് വൈവാഹികാന് മന്ത്രാഞ് ജേപുഃ സംഹൃഷ്ടമാനസാഃ
തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായ ഋഷിമാർ അവിടെ കഥകളും വേദഗാനങ്ങളും പാടി, സന്തോഷത്തോടെ പുണ്യമായ കല്യാണമന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചു.
ജഗതോ മാതരഃ സര്വാ ദേവകന്യാശ് ച കൃത്സ്നശഃ ഗായന്തി ഹര്ഷിതാഃ സര്വാ ഉദ്വാഹേ പരമേഷ്ഠിനഃ
ലോകത്തിലെ എല്ലാ മാതാക്കളും ദേവകന്യകമാരും, പരമേശ്വരന്റെ കല്യാണത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഋതവഃ ഷട് സമം തത്ര നാനാഗന്ധസുഖാവഹാഃ ഉദ്വാഹഃ ശംകരസ്യേതി മൂര്തിമന്ത ഉപസ്ഥിതാഃ
ആറ് ঋതുക്കളും വിവിധ സുഗന്ധങ്ങളും ആനന്ദവും കൊണ്ടുവന്ന് അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു; 'ഇത് ശങ്കരന്റെ കല്യാണമാണ്' എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.
നീലജീമൂതസംകാശൈര് മന്ത്രധ്വനിപ്രഹര്ഷിഭിഃ കേകായമാനൈഃ ശിഖിഭിര് നൃത്യമാനൈശ് ച സര്വശഃ
നീലമേഘങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള മയിലുകൾ, മന്ത്രങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേട്ട് ആനന്ദത്തോടെ കൂവിക്കൊണ്ട് എല്ലായിടത്തും നൃത്തം ചെയ്തു.