പ്രയാമി നിധനം വക്ത്രേ ഗ്രാഹസ്യാസ്യ ദുരാത്മനഃ ശോചാമി ന സ്വകം ദേഹം ഗ്രാഹഗ്രസ്തഃ സുദുഃഖിതഃ
"ഈ ദുഷ്ടനായ മുതലയുടെ വായിൽ ഞാൻ മരണത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. മുതലയുടെ പിടിയിൽ വലഞ്ഞ് വലിയ ദുഃഖം അനുഭവിച്ചിട്ടും എന്റെ ശരീരത്തിനായി ഞാൻ ദുഃഖിക്കുന്നില്ല."
യഥാ ശോചാമി പിതരം മാതരം ച തപസ്വിനീമ് ഗ്രാഹഗൃഹീതം മാം ശ്രുത്വാ പ്രാപ്തം നിധനമ് ഉത്സുകൌ
"എന്റെ തപസ്സുകാരിയായ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ഞാൻ എത്രയോ ദുഃഖത്തോടെ ഓർക്കുന്നു. മുതലിന്റെ പിടിയിൽ ഞാൻ മരിച്ചെന്നു കേട്ടാൽ അവർ വേദനയിൽ മുങ്ങും."
പ്രിയപുത്രാവ് ഏകപുത്രൌ പ്രാണാന് നൂനം ത്യജിഷ്യതഃ അഹോ ബത സുകഷ്ടം വൈ യോ ഽഹം ബാലോ ഽകൃതാശ്രമഃ അന്തര്ഗ്രാഹേണ ഗ്രസ്തസ് തു യാസ്യാമി നിധനം കില
"പ്രിയപ്പെട്ട ഏകപുത്രനായി ഞാൻ, അവർ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കും. അയ്യോ, എത്ര വലിയ ദു:ഖം! ഞാൻ ബാലനായി, യാതൊരു ആശ്രമവും സ്വീകരിക്കാതെ, മുതലിന്റെ പിടിയിൽ അകത്തു മരിക്കേണ്ടിവരും."
ശ്രുത്വാ തു ദേവീ തം നാദം വിപ്രസ്യാര്തസ്യ ശോഭനാ ഉത്ഥായ പ്രസ്ഥിതാ തത്ര യത്ര തിഷ്ഠത്യ് അസൌ ദ്വിജഃ
അശാന്തനായ ആ ഉത്തമ ബാലന്റെ നിലവിളി ദേവി കേട്ടപ്പോൾ, അവൾ എഴുന്നേറ്റ് ആ ബ്രാഹ്മണ ബാലൻ ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് പോയി.
സാപശ്യദ് ഇന്ദുവദനാ ബാലകം ചാരുരൂപിണമ് ഗ്രാഹസ്യ മുഖമ് ആപന്നം വേപമാനമ് അവസ്ഥിതമ്
ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖമുള്ള ദേവി, ആ മനോഹരനായ ബാലനെ, മുതലയുടെ വായിൽ കുടുങ്ങി വിറയുന്ന നിലയിൽ കണ്ടു.
സോ ഽപി ഗ്രാഹവരഃ ശ്രീമാന് ദൃഷ്ട്വാ ദേവീമ് ഉപാഗതാമ് തം ഗൃഹീത്വാ ദ്രുതം യാതോ മധ്യം സരസ ഏവ ഹി
ആ മഹാമുതല, ദേവിയെ അടുത്തുവരുന്നത് കണ്ടു, ബാലനെ പിടിച്ചു വേഗത്തിൽ തടാകത്തിന്റെ നടുവിലേക്ക് നീങ്ങി.
സ കൃഷ്യമാണസ് തേജസ്വീ നാദമ് ആര്തം തദാകരോത് അഥാഹ ദേവീ ദുഃഖാര്താ ബാലം ദൃഷ്ട്വാ ഗ്രഹാവൃതമ്
പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, ആ പ്രകാശമുള്ള ബാലൻ വേദനയോടെ നിലവിളിച്ചു. അപ്പോൾ ദേവി, ബാലനെ മുതലിന്റെ പിടിയിൽ കണ്ടു ദുഃഖത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ഗ്രാഹരാജ മഹാസത്ത്വ ബാലകം ഹ്യ് ഏകപുത്രകമ് വിമുഞ്ചേമം മഹാദംഷ്ട്ര ക്ഷിപ്രം ഭീമപരാക്രമ
"മുതലുകളുടെ രാജാവേ, മഹാശക്തനേ, ഈ ഏകപുത്രനെ വിട്ടു വിടൂ! വലിയ പല്ലുള്ളവനേ, ഭയങ്കരശക്തനേ, ഉടൻ അവനെ വിട്ടു വിടണം!"
യോ ദേവി ദിവസേ ഷഷ്ഠേ പ്രഥമം സമുപൈതി മാമ് സ ആഹാരോ മമ പുരാ വിഹിതോ ലോകകര്തൃഭിഃ
"ദേവിയേ, ആറാം ദിവസം ആദ്യമായി എന്നെ സമീപിക്കുന്നവൻ എന്റെ ആഹാരമാണ്; ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാക്കൾ പഴയകാലത്ത് അതിനായി വിധിച്ചിരിക്കുന്നു."
സോ ഽയം മമ മഹാഭാഗേ ഷഷ്ഠേ ഽഹനി ഗിരീന്ദ്രജേ ബ്രഹ്മണാ പ്രേരിതോ നൂനം നൈനം മോക്ഷ്യേ കഥംചന
"ഹിമവാന്റെ മഹാഭാഗ്യശാലിയായ മകളേ, ഈ ബാലൻ ആറാം ദിവസം ബ്രഹ്മാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം എനിക്ക് അയച്ചതാണ്. ഞാൻ അവനെ എങ്ങനെയും വിട്ടയക്കില്ല."
യന് മയാ ഹിമവച്ഛൃങ്ഗേ ചരിതം തപ ഉത്തമമ് തേന ബാലമ് ഇമം മുഞ്ച ഗ്രാഹരാജ നമോ ഽസ്തു തേ
ഹിമാലയപർവ്വതശൃംഗത്തിൽ ഞാൻ ചെയ്ത അതിമഹത്തായ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ, ഗ്രാഹരാജാവേ, ഈ ബാലനെ വിട്ടുതരിക. നിനക്കു എന്റെ വന്ദനം.
മാ വ്യയസ് തപസോ ദേവി ഭൃശം ബാലേ ശുഭാനനേ യദ് ബ്രവീമി കുരു ശ്രേഷ്ഠേ തഥാ മോക്ഷമ് അവാപ്സ്യതി
ദേവി, മനോഹരമുഖിയേ, നിന്റെ തപസ്സു വെറുതെ കളയരുത്. ഞാൻ പറയുന്നതു നല്ലതായിരിക്കും, അതു ചെയ്യുക; അങ്ങനെ മോക്ഷം ലഭിക്കും.
ഗ്രാഹാധിപ വദസ്വാശു യത് സതാമ് അവിഗര്ഹിതമ് തത് കൃതം നാത്ര സംദേഹോ യതോ മേ ബ്രാഹ്മണാഃ പ്രിയാഃ
ഗ്രാഹാധിപാ, സന്മാർഗ്ഗത്തിൽ കുറ്റമില്ലാത്തത് എന്താണെന്ന് വേഗം പറയുക. അതു തന്നെ ഞാൻ നിർബന്ധമായി ചെയ്യും, കാരണം ബ്രാഹ്മണന്മാർ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവരാണ്.
യത് കൃതം വൈ തപഃ കിംചിദ് ഭവത്യാ സ്വല്പമ് ഉത്തമമ് തത് സര്വം മേ പ്രയച്ഛാശു തതോ മോക്ഷമ് അവാപ്സ്യതി
നീ ചെയ്തതാകുന്ന ചെറിയതോ വലിയതോ എല്ലാത്തരം തപസ്സും എനിക്ക് ഉടൻ നൽകുക; അതിനുശേഷം നീ മോക്ഷം നേടും.
ജന്മപ്രഭൃതി യത് പുണ്യം മഹാഗ്രാഹ കൃതം മയാ തത് തേ സര്വം മയാ ദത്തം ബാലം മുഞ്ച മഹാഗ്രഹ
ജനനത്തോടു കൂടി ഞാൻ സമ്പാദിച്ച എല്ലാ പുണ്യവും, മഹാഗ്രാഹാ, ഞാൻ നിനക്കു കൊടുക്കുന്നു; ഈ ബാലനെ വിട്ടുതരിക.
പ്രജജ്വാല തതോ ഗ്രാഹസ് തപസാ തേന ഭൂഷിതഃ ആദിത്യ ഇവ മധ്യാഹ്നേ ദുര്നിരീക്ഷസ് തദാഭവത് ഉവാച ചൈവം തുഷ്ടാത്മാ ദേവീം ലോകസ്യ ധാരിണീമ്
അപ്പോൾ ആ ഗ്രാഹൻ തപസ്സിന്റെ പ്രഭയാൽ പ്രകാശിച്ചു, ഉച്ചവെയിലിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ നോക്കാൻ കഴിയാത്തവനായി. സന്തോഷഹൃദയത്തോടെ ലോകത്തെ നിലനിറുത്തുന്ന ദേവിയെ അവൻ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.
ദേവി കിം കൃത്യമ് ഏതത് തേ സുനിശ്ചിത്യ മഹാവ്രതേ തപസോ ഽപ്യ് അര്ജനം ദുഃഖം തസ്യ ത്യാഗോ ന ശസ്യതേ
ദേവി, മഹാവ്രതധാരിണി, നീ ഇത്ര ഉറച്ച മനസ്സോടെ ചെയ്ത ഈ പ്രവൃത്തി എന്താണു? തപസ്സു സമ്പാദിക്കുന്നത് വളരെ പ്രയാസമാണ്; അതു ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് നല്ലതല്ല.
ഗൃഹാണ തപ ഏവ ത്വം ബാലം ചേമം സുമധ്യമേ തുഷ്ടോ ഽസ്മി തേ വിപ്രഭക്ത്യാ വരം തസ്മാദ് ദദാമി തേ സാ ത്വ് ഏവമ് ഉക്താ ഗ്രാഹേണ ഉവാചേദം മഹാവ്രതാ
സുന്ദരിയേ, നീ തന്ന തപസ്സും ഈ ബാലനും തിരികെ എടുക്കുക. ബ്രാഹ്മണന്മാരോടുള്ള ഭക്തിയാൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്, അതുകൊണ്ട് ഒരു വരം നിനക്കു നൽകുന്നു. ഗ്രാഹൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മഹാവ്രതധാരിണി മറുപടി പറഞ്ഞു.
ദേഹേനാപി മയാ ഗ്രാഹ രക്ഷ്യോ വിപ്രഃ പ്രയത്നതഃ തപഃ പുനര് മയാ പ്രാപ്യം ന പ്രാപ്യോ ബ്രാഹ്മണഃ പുനഃ
ഗ്രാഹാ, എന്റെ ശരീരംകൊണ്ടു പോലും ഞാൻ ഈ ബ്രാഹ്മണനെ അത്യന്തം ശ്രദ്ധയോടെ രക്ഷിക്കണം. തപസ്സു ഞാൻ വീണ്ടും സമ്പാദിക്കാം, പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണനെ വീണ്ടും പിടിക്കാൻ കഴിയില്ല.
സുനിശ്ചിത്യ മഹാഗ്രാഹ കൃതം ബാലസ്യ മോക്ഷണമ് ന വിപ്രേഭ്യസ് തപഃ ശ്രേഷ്ഠം ശ്രേഷ്ഠാ മേ ബ്രാഹ്മണാ മതാഃ
മഹാഗ്രാഹാ, ഉറച്ച മനസ്സോടെ ഈ ബാലന്റെ മോചനമെന്നു തീരുമാനിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന്മാർ എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവരാണ്; അതിനാൽ തപസ്സിന്റെ ഫലം അവരിൽ നിന്ന് മറയ്ക്കരുത്.
ദത്ത്വാ ചാഹം ന ഗൃഹ്ണാമി ഗ്രാഹേന്ദ്ര വിഹിതം ഹി തേ നഹി കശ്ചിന് നരോ ഗ്രാഹ പ്രദത്തം പുനര് ആഹരേത്
ഗ്രാഹേന്ദ്രാ, ഞാൻ നൽകിയതെന്തും തിരികെ വാങ്ങാറില്ല; അത് നിനക്കു നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരുവൻ പോലും ഗ്രാഹനു നൽകിയതു തിരികെ എടുക്കരുത്.
ദത്തമ് ഏതന് മയാ തുഭ്യം നാദദാനി ഹി തത് പുനഃ ത്വയ്യ് ഏവ രമതാമ് ഏതദ് ബാലശ് ചായം വിമുച്യതാമ്
ഇത് ഞാൻ നിനക്കു നൽകിയിരിക്കുന്നു; വീണ്ടും തിരികെ എടുക്കുന്നില്ല. ഇത് നിനക്കിൽ നിലനിൽക്കട്ടെ, ഈ ബാലനെ വിട്ടുതരിക.
തഥോക്തസ് താം പ്രശസ്യാഥ മുക്ത്വാ ബാലം നമസ്യ ച ദേവീമ് ആദിത്യാവഭാസസ് തത്രൈവാന്തരധീയത
ഇങ്ങനെ ദേവിയെ സ്തുതിച്ച്, ബാലനെ വിട്ട്, ദേവിയെ നമസ്കരിച്ച്, സൂര്യപ്രഭയോടെ അവൻ അവിടെയേത് അപ്രത്യക്ഷനായി.
ബാലോ ഽപി സരസസ് തീരേ മുക്തോ ഗ്രാഹേണ വൈ തദാ സ്വപ്നലബ്ധ ഇവാര്ഥൌഘസ് തത്രൈവാന്തരധീയത
ഗ്രാഹൻ വിട്ട ബാലൻ തടാകത്തിൻറെ കരയിൽ സ്വപ്നത്തിൽ ധനസമ്പത്ത് ലഭിച്ചവനുപോലെ അവിടെയേത് അപ്രത്യക്ഷനായി.
തപസോ ഽപചയം മത്വാ ദേവീ ഹിമഗിരീന്ദ്രജാ ഭൂയ ഏവ തപഃ കര്തുമ് ആരേഭേ നിയമസ്ഥിതാ
തനിക്കു തപസ്സിന്റെ കുറവ് സംഭവിച്ചതായി കരുതിയ ദേവി, ഹിമഗിരിരാജാവിന്റെ മകൾ, വീണ്ടും തപസ്സു ചെയ്യാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ച് നിയന്ത്രണത്തിൽ നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
കര്തുകാമാം തപോ ഭൂയോ ജ്ഞാത്വാ താം ശംകരഃ സ്വയമ് പ്രോവാച വചനം വിപ്രാ മാ കൃഥാസ് തപ ഇത്യ് ഉത
അവൾ വീണ്ടും തപസ്സു ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതറിഞ്ഞ് ശംകരൻ തന്നെ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണേ, നീ വീണ്ടും തപസ്സു ചെയ്യേണ്ടതില്ല.
മഹ്യമ് ഏതത് തപോ ദേവി ത്വയാ ദത്തം മഹാവ്രതേ തത് തേനൈവാക്ഷയം തുഭ്യം ഭവിഷ്യതി സഹസ്രധാ
ദേവി, മഹാവ്രതധാരിണി, നീ നൽകിയ ഈ തപസ്സു എനിക്ക് ലഭിച്ചു; അതിനാൽ അതു നിനക്കു ആയിരംപടിയിലധികം ക്ഷയിക്കാത്തതായിരിക്കും.
ഇതി ലബ്ധ്വാ വരം ദേവീ തപസോ ഽക്ഷയമ് ഉത്തമമ് സ്വയംവരമ് ഉദീക്ഷന്തീ തസ്ഥൌ പ്രീതാ മുദാ യുതാ
ഇങ്ങനെ തപസ്സിന്റെ ഉത്തമമായ ക്ഷയമില്ലാത്ത വരം ലഭിച്ച ദേവി, സന്തോഷത്തോടും ആനന്ദത്തോടും കൂടി സ്വയംവരത്തിനായി കാത്തുനിന്നു.
ഇദം പഠേദ് യോ ഹി നരഃ സദൈവ ബാലാനുഭാവാചരണം ഹി ശംഭോഃ സ ദേഹഭേദം സമവാപ്യ പൂതോ ഭവേദ് ഗണേശസ് തു കുമാരതുല്യഃ
ശിവന്റെ ബാല്യകാലത്തിലെ കഥകൾ എന്നും ഭക്തിപൂർവ്വം വായിക്കുന്നവൻ, ശരീരം വിട്ടുപോകുമ്പോൾ പാപരഹിതനായി ഗണപതിയുടെ സ്ഥാനത്തേക്ക്, കുമാരസ്വാമിയോടു തുല്യനായി എത്തും.
വിസ്തൃതേ ഹിമവത്പൃഷ്ഠേ വിമാനശതസംകുലേ അഭവത് സ തു കാലേന ശൈലപുത്ര്യാഃ സ്വയംവരഃ
ഹിമവാന്റെ വിശാലമായ മലശിഖരങ്ങളിൽ, നൂറുകണക്കിന് ഭവനങ്ങൾ നിറഞ്ഞിടത്ത്, കാലക്രമേണ ശൈലപുത്രിയുടെ സ്വയംവര ചടങ്ങ് നടന്നു.