ഉവാച വികൃതാസ്യശ് ച ദേവി ത്വാം വരയാമ്യ് അഹമ് അഥോമാ യോഗസംസിദ്ധാ ജ്ഞാത്വാ ശംകരമ് ആഗതമ്
വികൃതമായ മുഖത്തോടെ അവൻ പറഞ്ഞു: 'ദേവി, ഞാൻ നിന്നെ വരം ചോദിക്കുന്നു.' എന്നാൽ യോഗത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ഉമ, ശങ്കരൻ തന്നെയാണ് എത്തിയതെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അന്തര്ഭാവവിശുദ്ധാത്മാ കൃപാനുഷ്ഠാനലിപ്സയാ തമ് ഉവാചാര്ഘപാദ്യാഭ്യാം മധുപര്കേണ ചൈവ ഹ
നിഷ്കളങ്കമായ മനസ്സോടെ, ദയയോടു ചേർന്ന്, അവളവനെ അർഘ്യവും പാദ്യവും മധുപർകവും നൽകി ആദരിച്ചു.
സംപൂജ്യ സുമനോഭിസ് തം ബ്രാഹ്മണം ബ്രാഹ്മണപ്രിയാ
ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സ്നേഹിക്കുകയും അവർക്ക് പ്രിയങ്കരയുമായിരുന്നു അവൾ, സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾകൊണ്ട് ആ ബ്രാഹ്മണനെ ആരാധിച്ചു.
ഭഗവന് ന സ്വതന്ത്രാഹം പിതാ മേ ത്വ് അഗ്രണീര് ഗൃഹേ സ പ്രഭുര് മമ ദാനേ വൈ കന്യാഹം ദ്വിജപുംഗവ
'ഭഗവൻ, ഞാൻ സ്വതന്ത്രയല്ല. എന്റെ അച്ഛനാണ് വീട്ടിലെ മുഖ്യൻ. എന്നെ വിവാഹം നൽകാനുള്ള അധികാരം അവനാണ്; ഞാൻ ഒരു കന്യകയാണല്ലോ, മഹാനായ ബ്രാഹ്മണാ.'
ഗത്വാ യാചസ്വ പിതരം മമ ശൈലേന്ദ്രമ് അവ്യയമ് സ ചേദ് ദദാതി മാം വിപ്ര തുഭ്യം തദ് ഉചിതം മമ
എന്റെ അച്ഛനോടു പോയി ചോദിച്ചോളു. അവൻ അച്ഛേദ്യനായ പർവ്വതാധിപതിയാണ്. അവൻ നിന്നെ എന്നെ സമ്മാനിച്ചാൽ, അതാണ് എനിക്കു യോജിച്ചത്.
തതഃ സ ഭഗവാന് ദേവസ് തഥൈവ വികൃതഃ പ്രഭുഃ ഉവാച ശൈലരാജാനം സുതാം മേ യച്ഛ ശൈലരാട്
അപ്പോൾ ആ മഹാത്മാവായ ദേവൻ, അതേ രൂപത്തിൽ, പർവ്വതരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ മകളെ എനിക്ക് സമ്മാനിക്കൂ, പർവ്വതരാജാ.'
സ തം വികൃതരൂപേണ ജ്ഞാത്വാ രുദ്രമ് അഥാവ്യയമ് ഭീതഃ ശാപാച് ച വിമനാ ഇദം വചനമ് അബ്രവീത്
അവൻ ആ വ്യത്യസ്തരൂപത്തിൽ പോലും അവ്യയനായ രുദ്രനെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ശാപഭയത്താൽ മനസ്സിൽ ഭയപ്പെട്ട് രാജാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ഭഗവന് നാവമന്യേ ഽഹം ബ്രാഹ്മണാന് ഭുവി ദേവതാഃ മനീഷിതം തു യത് പൂര്വം തച് ഛൃണുഷ്വ മഹാമതേ
പ്രഭോ, ഞാൻ ഭൂമിയിലെ ബ്രാഹ്മണരെയോ ദേവന്മാരെയോ അവഗണിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ മുമ്പ് തീരുമാനിച്ച കാര്യം കേൾക്കൂ, മഹാമനസാ.
സ്വയംവരോ മേ ദുഹിതുര് ഭവിതാ വിപ്രപൂജിതഃ വരയേദ് യം സ്വയം തത്ര സ ഭര്താസ്യാ ഭവിഷ്യതി
എന്റെ മകൾക്കായി സ്വയംവരം നടത്തും; ബ്രാഹ്മണരെ ആദരിക്കും. അവിടെ അവൾ ആരെയാണു തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്, അവൻ തന്നെയാണ് അവളുടെ ഭർത്താവാകുക.
തച് ഛ്രുത്വാ ശൈലവചനം ഭഗവാന് വൃഷഭധ്വജഃ ദേവ്യാഃ സമീപമ് ആഗത്യ ഇദമ് ആഹ മഹാമനാഃ
പർവ്വതരാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, വൃഷഭധ്വജനായ ഭഗവാൻ മഹാമനസ്സോടെ ദേവിയുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ദേവി പിത്രാ ത്വ് അനുജ്ഞാതഃ സ്വയംവര ഇതി ശ്രുതിഃ തത്ര ത്വം വരയിത്രീ യം സ തേ ഭര്താ ഭവേദ് ഇതി
ദേവി, നിന്റെ അച്ഛൻ സ്വയംവരം അനുവദിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു കേൾക്കുന്നു. അവിടെ നീ തന്നെ ഭർത്താവിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കും; ആരെയാണു നീ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്, അവൻ തന്നെയാണ് നിന്റെ ഭർത്താവ്.
തദ് ആപൃച്ഛ്യ ഗമിഷ്യാമി ദുര്ലഭാം ത്വാം വരാനനേ രൂപവന്തം സമുത്സൃജ്യ വൃണോഷ്യ് അസദൃശം കഥമ്
അതിനാൽ, ഞാൻ നിന്നോട് വിടപറഞ്ഞ് പോകുന്നു. സുന്ദരമുഖിയായേ, ഇങ്ങനെയൊരു സുന്ദരനെ ഉപേക്ഷിച്ച് യോഗ്യമല്ലാത്തവനെ നീ എങ്ങനെ തിരഞ്ഞെടുക്കും?
തേനോക്താ സാ തദാ തത്ര ഭാവയന്തീ തദീരിതമ് ഭാവം ച രുദ്രനിഹിതം പ്രസാദം മനസസ് തഥാ
അവൻ പറഞ്ഞതും, രുദ്രൻ ഹൃദയത്തിൽ ഉണർത്തിയ ഭാവവും ആലോചിച്ച്, അവൾ അവിടെയെത്തി അവനോട് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
സംപ്രാപ്യോവാച ദേവേശം മാ തേ ഽഭൂദ് ബുദ്ധിര് അന്യഥാ അഹം ത്വാം വരയിഷ്യാമി നാദ്ഭുതം തു കഥംചന
അവൾ ദേവാദിപതിയോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ മനസ്സിൽ സംശയം വരരുത്. ഞാൻ നിന്നെയാണ് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്; അതിൽ അത്ഭുതമൊന്നുമില്ല.'
അഥവാ തേ ഽസ്തി സംദേഹോ മയി വിപ്ര കഥംചന ഇഹൈവ ത്വാം മഹാഭാഗ വരയാമി മനോഗതമ്
അല്ലെങ്കിൽ, എനിക്കു നേരെ ഒരു സംശയം എങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ, ബ്രാഹ്മണാ, ഇവിടെ തന്നെയാണ് ഞാൻ മനസ്സിൽ നിന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു, മഹാഭാഗനേ.
ഗൃഹീത്വാ സ്തബകം സാ തു ഹസ്താഭ്യാം തത്ര സംസ്ഥിതാ സ്കന്ധേ ശംഭോഃ സമാധായ ദേവീ പ്രാഹ വൃതോ ഽസി മേ
അവൾ കൈകളിൽ ഒരു പൂമാല എടുത്ത് അവിടെ നിന്നു, ശംഭുവിന്റെ ഭുജത്തിൽ അതു വെച്ചു പറഞ്ഞു: 'നിനെയാണ് ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.'
തതഃ സ ഭഗവാന് ദേവസ് തയാ ദേവ്യാ വൃതസ് തദാ ഉവാച തമ് അശോകം വൈ വാചാ സംജീവയന്ന് ഇവ
അപ്പോൾ ദേവി തിരഞ്ഞെടുത്ത ആ ഭഗവാൻ ദേവൻ, ആ അശോകവൃക്ഷത്തോട് വാക്കുകൾകൊണ്ട് അതിനെ ജീവിപ്പിച്ചുപോലെ പറഞ്ഞു:
യസ്മാത് തവ സുപുണ്യേന സ്തബകേന വൃതോ ഽസ്മ്യ് അഹമ് തസ്മാത് ത്വം ജരയാ ത്യക്തസ് ത്വ് അമരഃ സംഭവിഷ്യസി
നിന്റെ മഹാപുണ്യമുള്ള പൂമാലകൊണ്ടാണ് ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത്. അതിനാൽ നീ വൃദ്ധിയില്ലാതെ അമരനായിരിക്കും.
കാമരൂപീ കാമപുഷ്പഃ കാമദോ ദയിതോ മമ സര്വാഭരണപുഷ്പാഢ്യഃ സര്വപുഷ്പഫലോപഗഃ
നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള രൂപം എടുക്കാം, ഇഷ്ടമുള്ള പൂക്കൾ ഉണ്ടാകും, ആഗ്രഹങ്ങൾ നൽകും, എനിക്ക് പ്രിയനായിരിക്കും, എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളും പൂക്കളും ധരിച്ചിരിക്കും, എല്ലാ പൂക്കളും പഴങ്ങളും ഉണ്ടാകും.
സര്വാന്നഭക്ഷകശ് ചൈവ അമൃതസ്വാദ ഏവ ച സര്വഗന്ധശ് ച ദേവാനാം ഭവിഷ്യസി ദൃഢപ്രിയഃ
നിനക്ക് എല്ലാ വിഭവങ്ങളും ആസ്വദിക്കാം, അമൃതസ്വാദുമാകും, എല്ലാ സുഗന്ധങ്ങളും നിനക്കുണ്ടാകും, ദേവന്മാരിൽ ഉറച്ച പ്രിയനായിരിക്കും.
നിര്ഭയഃ സര്വലോകേഷു ഭവിഷ്യസി സുനിര്വൃതഃ ആശ്രമം വേദമ് അത്യര്ഥം ചിത്രകൂടേതി വിശ്രുതമ്
നീ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ഭയമില്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും. ചിത്രകൂടം എന്ന പേരിൽ നിന്റെ ആശ്രമം വളരെ പ്രശസ്തമായിരിക്കും.
യോ ഹി യാസ്യതി പുണ്യാര്ഥീ സോ ഽശ്വമേധമ് അവാപ്സ്യതി യസ് തു തത്ര മൃതശ് ചാപി ബ്രഹ്മലോകം സ ഗച്ഛതി
ഇവിടെ ധർമ്മത്തിനായി വരുന്നവൻ അശ്വമേധയാഗഫലം നേടും. ഇവിടെ മരിക്കുന്നവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ എത്തും.
യശ് ചാത്ര നിയമൈര് യുക്തഃ പ്രാണാന് സമ്യക് പരിത്യജേത് സ ദേവ്യാസ് തപസാ യുക്തോ മഹാഗണപതിര് ഭവേത്
ഇവിടെ യുക്തമായ നിയന്ത്രണത്തോടെ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ, ദേവിയുടെ തപസ്സുമായി ഒന്നിച്ചാൽ മഹാഗണപതിയായി ഉയരും.
ഏവമ് ഉക്ത്വാ തദാ ദേവ ആപൃച്ഛ്യ ഹിമവത്സുതാമ് അന്തര്ദധേ ജഗത്സ്രഷ്ടാ സര്വഭൂതപ ഈശ്വരഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും എല്ലായ്പ്പോഴും ഭവങ്ങളുടെയും അധിപനുമായ ഭഗവാൻ, ഹിമവാന്റെ മകളോട് വിടപറഞ്ഞ് അപ്രത്യക്ഷനായി.
സാപി ദേവീ ഗതേ തസ്മിന് ഭഗവത്യ് അമിതാത്മനി തത ഏവോന്മുഖീ ഭൂത്വാ ശിലായാം സംബഭൂവ ഹ
അവൻ, അത്ഭുതാത്മാവായ ദൈവം, പോയതോടെ ദേവി അവിടത്തെ തന്നെ ഉത്സുകതയോടെ ഒരു പാറയിൽ പ്രത്യക്ഷയായി.
ഉന്മുഖീ സാ ഭവേ തസ്മിന് മഹേശേ ജഗതാം പ്രഭൌ നിശേവ ചന്ദ്രരഹിതാ ന ബഭൌ വിമനാസ് തദാ
ലോകങ്ങളുടെ മഹേശ്വരനായ ഭഗവാനിൽ മനസ്സു നിമഗ്നയായ ദേവി, ആ സമയത്ത് ചന്ദ്രൻ ഇല്ലാത്ത രാത്രിപോലെ, ഉല്ലാസം ഇല്ലാതെ മങ്ങിപ്പോയി.
അഥ ശുശ്രാവ ശബ്ദം ച ബാലസ്യാര്തസ്യ ശൈലജാ സരസ്യ് ഉദകസംപൂര്ണേ സമീപേ ചാശ്രമസ്യ ച
അപ്പോൾ ഹിമവാന്റെ മകൾ, അശാന്തനായ ഒരു ബാലന്റെ നിലവിളി, വെള്ളം നിറഞ്ഞ ഒരു തടാകത്തിനരികിലും ആശ്രമത്തിനടുത്തും കേട്ടു.
സ കൃത്വാ ബാലരൂപം തു ദേവദേവഃ സ്വയം ശിവഃ ക്രീഡാഹേതോഃ സരോമധ്യേ ഗ്രാഹഗ്രസ്തോ ഽഭവത് തദാ
അപ്പോള് ദേവദേവനായ ശിവൻ, കളിക്കുവാൻ ബാലന്റെ രൂപം ധരിച്ച്, തടാകത്തിന്റെ നടുവിൽ ഒരു മുതലയാൽ പിടിക്കപ്പെട്ടു.
യോഗമായാം സമാസ്ഥായ പ്രപഞ്ചോദ്ഭവകാരണമ് തദ് രൂപം സരസോ മധ്യേ കൃത്വൈവം സമഭാഷത
യോഗമായയുടെ സഹായത്തോടെ, സൃഷ്ടിയുടെ കാരണമാകുന്ന മായയെ സ്വീകരിച്ച്, ശിവൻ ആ രൂപത്തിൽ തടാകത്തിനടുവിൽ നിന്നു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ത്രാതു മാം കശ്ചിദ് ഇത്യ് ആഹ ഗ്രാഹേണ ഹൃതചേതസമ് ധിക് കഷ്ടം ബാല ഏവാഹമ് അപ്രാപ്താര്ഥമനോരഥഃ
"ആരും എന്നെ രക്ഷിക്കണേ!" മുതലയുടെ പിടിയിൽ മനസ്സു പിടികൂടപ്പെട്ട് അവൻ വിളിച്ചു. "അയ്യോ, എത്ര ദുരിതം! ഞാൻ ഒരു ബാലൻ മാത്രം, എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒന്നും നിറവേറ്റാനായില്ല."