ജജ്ഞേ രുദ്രാഭിശാപേന ദ്വിതീയമ് ഇതി നഃ ശ്രുതമ് ഭൃഗ്വാദയസ് തു തേ സര്വേ ജജ്ഞിരേ വൈ മഹര്ഷയഃ
രുദ്രന്റെ ശാപം മൂലം ദക്ഷൻ രണ്ടാമതും ജനിച്ചുവെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഭൃഗു മുതലായ മഹർഷിമാരും അങ്ങനെ ജനിച്ചു.
ആദ്യേ ത്രേതായുഗേ പൂര്വം മനോര് വൈവസ്വതസ്യ ഹ ദേവസ്യ മഹതോ യജ്ഞേ വാരുണീം ബിഭ്രതസ് തനുമ്
ആദ്യ ത്രേതായുഗത്തിൽ, വൈവസ്വത മനുവിന്റെ മഹായജ്ഞത്തിൽ, ദേവൻ വാരുണി രൂപം ധരിച്ചു.
ഇത്യ് ഏഷോ ഽനുശയോ ഹ്യ് ആസീത് തയോര് ജാത്യന്തരേ ഗതഃ പ്രജാപതേശ് ച ദക്ഷസ്യ ത്ര്യമ്ബകസ്യ ച ധീമതഃ
ഇങ്ങനെ, ജന്മാന്തരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ പ്രജാപതി ദക്ഷനും ജ്ഞാനിയുമായ ത്രയമ്പകനും അനുഭവിച്ച പശ്ചാത്താപം ഇതായിരുന്നു.
തസ്മാന് നാനുശയഃ കാര്യോ വരേഷ്വ് ഇഹ കദാചന ജാത്യന്തരഗതസ്യാപി ഭാവിതസ്യ ശുഭാശുഭൈഃ ജന്തോര് ന ഭൂതയേ ഖ്യാതിസ് തന് ന കാര്യം വിജാനതാ
അതിനാൽ, ഇവിടെ എപ്പോഴും തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളെക്കുറിച്ച് പശ്ചാത്താപം വഹിക്കേണ്ടതില്ല. ജന്മാന്തരം വന്നാലും നല്ലതോ ചീത്തയോ അനുഭവിച്ചാലും അതിൽ ജീവിക്ക് പ്രയോജനമില്ല; അതുകൊണ്ട് ജ്ഞാനികൾ അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്.
കഥം രോഷേണ സാ പൂര്വം ദക്ഷസ്യ ദുഹിതാ സതീ ത്യക്ത്വാ ദേഹം പുനര് ജാതാ ഗിരിരാജഗൃഹേ പ്രഭോ
പ്രഭോ, ദക്ഷന്റെ മകൾ സതി മുമ്പ് കോപത്തിൽ ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ച്, പിന്നെ എങ്ങനെ പർവ്വതരാജാവിന്റെ വീട്ടിൽ വീണ്ടും ജനിച്ചു?
ദേഹാന്തരേ കഥം തസ്യാഃ പൂര്വദേഹോ ബഭൂവ ഹ ഭവേന സഹ സംയോഗഃ സംവാദശ് ച തയോഃ കഥമ്
അവളുടെ പഴയ ദേഹം മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ എങ്ങനെ നിലനിന്നു? ഭവനോടൊപ്പം അവളുടെ ഐക്യം, സംഭാഷണം എന്നിവ എങ്ങനെ നടന്നു?
സ്വയംവരഃ കഥം വൃത്തസ് തസ്മിന് മഹതി ജന്മനി വിവാഹശ് ച ജഗന്നാഥ സര്വാശ്ചര്യസമന്വിതഃ
ആ മഹത്തായ ജന്മത്തിൽ സ്വയംവരം എങ്ങനെ നടന്നു? അത്ഭുതങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ വിവാഹം എങ്ങനെ നടന്നു, ലോകനാഥാ?
തത് സര്വം വിസ്തരാദ് ബ്രഹ്മന് വക്തുമ് അര്ഹസി സാംപ്രതമ് ശ്രോതുമ് ഇച്ഛാമഹേ പുണ്യാം കഥാം ചാതിമനോഹരാമ്
ബ്രഹ്മൻ, ഈ എല്ലാം വിശദമായി പറയേണ്ടതാണ്. ഞങ്ങൾ ഈ പുണ്യവും അതീവ മനോഹരവുമായ കഥ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ശൃണുധ്വം മുനിശാര്ദൂലാഃ കഥാം പാപപ്രണാശിനീമ് ഉമാശംകരയോഃ പുണ്യാം സര്വകാമഫലപ്രദാമ്
മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഉമയും ശംകരനും സംബന്ധിച്ച പാപനാശിനിയായ, പുണ്യവും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഫലം നൽകുന്ന കഥ കേൾക്കൂ.
കദാചിത് സ്വഗൃഹാത് പ്രാപ്തം കശ്യപം ദ്വിപദാം വരമ് അപൃച്ഛദ് ധിമവാന് വൃത്തം ലോകേ ഖ്യാതികരം ഹിതമ്
ഒരു സമയത്ത്, ഹിമവാൻ തന്റെ വീട്ടിൽ എത്തിയ ദ്വിപദങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കശ്യപനോട് ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തിയും ഉപകാരവും ഉള്ള ഒരു സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.
കേനാക്ഷയാശ് ച ലോകാഃ സ്യുഃ ഖ്യാതിശ് ച പരമാ മുനേ തഥൈവ ചാര്ചനീയത്വം സത്സു തത് കഥയസ്വ മേ
മഹർഷേ, ലോകങ്ങൾ അക്ഷയമാകാനും, ഉത്തമമായ പ്രശസ്തിയും, സത്സംഗത്തിൽ ആരാധനയോഗ്യതയും എങ്ങനെ ലഭിക്കും എന്ന് ദയവായി എനിക്ക് പറയൂ.
അപത്യേന മഹാബാഹോ സര്വമ് ഏതദ് അവാപ്യതേ മമാഖ്യാതിര് അപത്യേന ബ്രഹ്മണാ ഋഷിഭിഃ സഹ
മഹാബാഹുവേ, ഈ എല്ലാം സന്താനത്തിലൂടെ ലഭ്യമാണ്. എന്റെ പ്രശസ്തിയും, ബ്രഹ്മാവിന്റെയും ഋഷിമാരുടേയും മഹത്വവും സന്താനത്താൽ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു.
കിം ന പശ്യസി ശൈലേന്ദ്ര യതോ മാം പരിപൃച്ഛസി വര്തയിഷ്യാമി യച് ചാപി യഥാദൃഷ്ടം പുരാചല
ശൈലേന്ദ്രാ, നീ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം കാണുന്നില്ലേ? ഞാൻ മുമ്പ് കണ്ടതെല്ലാം നിന്നോട് പറഞ്ഞുതരാം, പുരാതന പർവ്വതമേ.
വാരാണസീമ് അഹം ഗച്ഛന്ന് അപശ്യം സംസ്ഥിതം ദിവി വിമാനം സുനവം ദിവ്യമ് അനൌപമ്യം മഹര്ധിമത്
വാരാണസിയിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ, ഞാൻ ആകാശത്ത് അതുല്യമായ മഹിമയുള്ള, ദിവ്യമായ ഒരു മനോഹരമായ വീട് കണ്ടു.
തസ്യാധസ്താദ് ആര്തനാദം ഗര്തസ്ഥാനേ ശൃണോമ്യ് അഹമ് തമ് അഹം തപസാ ജ്ഞാത്വാ തത്രൈവാന്തര്ഹിതഃ സ്ഥിതഃ
അതിന്റെ അടിയിൽ, ഒരു കുഴിയിലായി, ഞാൻ ആരോ വേദനയോടെ കരയുന്നത് കേട്ടു. തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ അതിന്റെ കാരണം മനസ്സിലാക്കി, അവിടെ ഞാൻ ഒളിഞ്ഞുനിന്നു.
അഥാഗാത് തത്ര ശൈലേന്ദ്ര വിപ്രോ നിയമവാഞ് ശുചിഃ തീര്ഥാഭിഷേകപൂതാത്മാ പരേ തപസി സംസ്ഥിതഃ
അപ്പോൾ, ശൈലേന്ദ്രാ, ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ അവിടെ എത്തി. അവൻ ശുദ്ധനും, തീർത്ഥസ്നാനത്താൽ മനസ്സ് വിശുദ്ധിയുള്ളവനും, ഉത്തമമായ തപസ്സിൽ നിലനിൽക്കുന്നവനുമായിരുന്നു.
അഥ സ വ്രജമാനസ് തു വ്യാഘ്രേണാഭീഷിതോ ദ്വിജഃ വിവേശ തം തദാ ദേശം സ ഗര്തോ യത്ര ഭൂധര
അവൻ പോകുമ്പോൾ, ഒരു കടുവയുടെ ഭീഷണിയിൽ ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഭയപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ അവൻ ആ കുഴിയുള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് കടന്നു.
ഗര്തായാം വീരണസ്തമ്ബേ ലമ്ബമാനാംസ് തദാ മുനീന് അപശ്യദ് ആര്തോ ദുഃഖാര്താംസ് താന് അപൃച്ഛച് ച സ ദ്വിജഃ
കുഴിക്കുള്ളിൽ, വീരണയുടെ തൂണിൽ തലകീഴായി തൂങ്ങിയിരിക്കുന്ന, ദു:ഖിതരായ മുനിമാരെ അവൻ കണ്ടു. ആ ബ്രാഹ്മണൻ അവരോട് ചോദിച്ചു.
കേ യൂയം വീരണസ്തമ്ബേ ലമ്ബമാനാ ഹ്യ് അധോമുഖാഃ ദുഃഖിതാഃ കേന മോക്ഷശ് ച യുഷ്മാകം ഭവിതാനഘാഃ
നിങ്ങൾ ആരാണ്, ഈ വീരണതൂണിൽ തലകീഴായി തൂങ്ങി വേദന അനുഭവിക്കുന്നവർ? നിങ്ങൾക്ക് മോക്ഷം എങ്ങനെ ലഭിക്കും, പാപരഹിതരേ?
വയം തേ കൃതപുണ്യസ്യ പിതരഃ സപിതാമഹാഃ പ്രപിതാമഹാശ് ച ക്ലിശ്യാമസ് തവ ദുഷ്ടേന കര്മണാ
നാം നിന്റെ പുണ്യശാലിയായ പിതാക്കന്മാരും, പിതാമഹന്മാരും, പ്രപിതാമഹന്മാരുമാണ്. എന്നാൽ നിന്റെ ദുഷ്ടകർമ്മം മൂലം ഞങ്ങൾ ഇവിടെ വേദനിക്കുന്നു.
നരകോ ഽയം മഹാഭാഗ ഗര്തരൂപേണ സംസ്ഥിതഃ ത്വം ചാപി വീരണസ്തമ്ബസ് ത്വയി ലമ്ബാമഹേ വയമ്
മഹാഭാഗവേ, ഈ കുഴി രൂപത്തിലുള്ളത് തന്നെ നരകമാണ്. നീ തന്നെയാണ് ഈ വീരണതൂണ്; നാം അതിൽ തൂങ്ങി കിടക്കുന്നു.
യാവത് ത്വം ജീവസേ വിപ്ര താവദ് ഏവ വയം സ്ഥിതാഃ മൃതേ ത്വയി ഗമിഷ്യാമോ നരകം പാപചേതസഃ
നീ ജീവിക്കുന്നതുവരെ, ബ്രാഹ്മണാ, ഞങ്ങൾ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കും. നീ മരിച്ചാൽ, പാപചിത്തമുള്ള ഞങ്ങൾ നരകത്തിലേക്ക് പോകും.
യദി ത്വം ദാരസംയോഗം കൃത്വാപത്യം ഗുണോത്തരമ് ഉത്പാദയസി തേനാസ്മാന് മുച്യേമ വയമ് ഏനസഃ
നീ ഭാര്യയുമായി സംയോജിച്ച്, ഗുണവാനായ ഒരു പുത്രനെ ജനിപ്പിച്ചാൽ, അതിനാൽ ഞങ്ങൾ ഈ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും.
നാന്യേന തപസാ പുത്ര തീര്ഥാനാം ച ഫലേന ച ഏതത് കുരു മഹാബുദ്ധേ താരയസ്വ പിതൄന് ഭയാത്
മകനേ, മറ്റേതെങ്കിലും തപസ്സിനാലോ, തീർത്ഥയാത്രയുടെ ഫലത്താലോ ഇതിന് പരിഹാരമില്ല. നീ ഇതു നിർവഹിച്ച്, ജ്ഞാനശാലിയായവനേ, പിതാക്കന്മാരെ ഭയത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണം.
സ തഥേതി പ്രതിജ്ഞായ ആരാധ്യ വൃഷഭധ്വജമ് പിതൄന് ഗര്താത് സമുദ്ധൃത്യ ഗണപാന് പ്രചകാര ഹ
അവൻ അങ്ങനെ സമ്മതിച്ച്, വൃഷഭധ്വജനെ ആരാധിച്ചു, പിതാക്കന്മാരെ കുഴിയിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി രക്ഷിച്ചു, പിന്നെ ഗണപതിയായിത്തീർന്നു.
സ്വയം രുദ്രസ്യ ദയിതഃ സുവേശോ നാമ നാമതഃ സംമതോ ബലവാംശ് ചൈവ രുദ്രസ്യ ഗണപോ ഽഭവത്
അവൻ തന്നെ, രുദ്രന്റെ പ്രിയനായ, സുവേശ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനും, ബലവാനുമായവനും ആയി, രുദ്രന്റെ ഗണപതിയായി.
തസ്മാത് കൃത്വാ തപോ ഘോരമ് അപത്യം ഗുണവദ് ഭൃശമ് ഉത്പാദയസ്വ ശൈലേന്ദ്ര സുതാം ത്വം വരവര്ണിനീമ്
അതിനാൽ, ശൈലേന്ദ്രാ, നീ കടുത്ത തപസ്സു ചെയ്തു, നിന്റെ സുന്ദരവർണ്ണമുള്ള മകളിലൂടെ ഗുണവാനായ പുത്രനെ ജനിപ്പിക്കണം.
സ ഏവമ് ഉക്ത്വാ ഋഷിണാ ശൈലേന്ദ്രോ നിയമസ്ഥിതഃ തപശ് ചകാരാപ്യ് അതുലം യേന തുഷ്ടിര് അഭൂന് മമ
മുനിയുടെ ഈ ഉപദേശമനുസരിച്ച്, ശൈലേന്ദ്രൻ നിർബന്ധത്തോടെ അതുല്യമായ തപസ്സു ചെയ്തു. അതിനാൽ ഞാൻ അതിൽ തൃപ്തനായി.
തദാ തമ് ഉത്പപാതാഹം വരദോ ഽസ്മീതി ചാബ്രവമ് ബ്രൂഹി തുഷ്ടോ ഽസ്മി ശൈലേന്ദ്ര തപസാനേന സുവ്രത
അപ്പോള് ഞാന് അവന്റെ മുമ്പില് പ്രത്യക്ഷനായി, 'ഞാന് വരദാതാവാണ്,' എന്നു പറഞ്ഞു. 'പര്വ്വതാധിപതിയായ സദ്ഭക്താ, നിന്റെ കഠിനതപസ്സിനാല് ഞാന് സന്തുഷ്ടനാണ്. എന്ത് ആഗ്രഹമുണ്ടോ പറയൂ.' എന്നു പറഞ്ഞു.
ഭഗവന് പുത്രമ് ഇച്ഛാമി ഗുണൈഃ സര്വൈര് അലംകൃതമ് ഏവം വരം പ്രയച്ഛസ്വ യദി തുഷ്ടോ ഽസി മേ പ്രഭോ
'പ്രഭോ, എനിക്ക് എല്ലാ ഗുണങ്ങളാലും അലങ്കൃതനായ ഒരു പുത്രന് വേണം. ദയവായി ഈ വരം നല്കണമെങ്കില് നിങ്ങള് എനിക്കു സന്തുഷ്ടനാണെങ്കില്.' എന്നു പറഞ്ഞു.